Tibetan
ན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་རྣམས་ལས་དང་པོ་གསུམ་ལྟ་བའི་ཀུན་སྦྱོར་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཤེ་ན། ལྟ་བ་དང་པོ་གསུམ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་རྫས་བཅོ་བརྒྱད་པར་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལྟ་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ལྟ་བ་སྔ་མ་གསུམ་ལ་མཆོག་དང་དག་པར་འཛིན་པས་ན་སྔ་མ་གསུམ་ནི་བཟུང་བ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་དམན་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པར་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་དང་པོ་གསུམ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གཞན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་རྫས་བཅོ་བརྒྱད་པར་འདྲ་བ་ནི་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་འདོད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་གཉིས་དང་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་གཉིས་གཉིས་ཏེ་དྲུག་དང་། ལོག་ལྟ་ཁམས་གསུམ་ན་བདེན་བཞི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་ཏེ་ལྟ་བ་དང་པོ་གསུམ་ལ་རྫས་བཅོ་བརྒྱད་དང་། ལྟ་བ་ལྔ་པ་འདོད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ལམ་མཐོང་སྤང་གཉིས་དང་། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ནའང་གཉིས་གཉིས་ཏེ་དྲུག་དང་། ལྟ་བ་བཞི་པ་ཁམས་གསུམ་ན་བདེན་བཞི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱང་རྫས་བཅོ་བརྒྱད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འཆད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ལོགས་ཤིག་ཏུ་སྟོན་པ་ནི་མཆོག་འཛིན་དུ་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དག་ཏུ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་བརྒྱད་ལས་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་ཁོ་ན་སྟོན་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་གཉིས་ཀ་གཅིག་དུ་མི་དགེ་བ་དང་། མ་རིག་པ་ཙམ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་རང་དབང་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་ངོ་ཚ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གཉིས་སུ་བཤད་དོ། ། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་གཞན་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མི་དགེ་བ་ཡིན་ཡང་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དང་ཡང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱོད་པ་རང་དབང་ཅན་ཡིན་ཡང་མི་དགེ་བར་མ་ངེས་ཏེ། དགེ་བའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨུགས་རྒོད་དང་གཉིད་ནི་དགེ་བའང་ཡོད་ཅིང་ལུང་མ་བསྟན་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཡང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་མི་དགེ་བ་དང་མ་རིག་པ་ཙམ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རང་དབང་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ། །གཞན
Chinese
那诺。又为何诸见中，最初三见为见之俱结，后二见为执为最胜之俱结而作一耶？以最初三见与后二见，于十八物相同之故；以后二见，以先三见为最胜与清净而执取，故先三见是被执取，后二见于劣者执为最胜相同之故，最初三见与后二见，是说为不同之俱结也。 其中，于十八物相同者，谓最初二见，于欲界中，苦所断见二者，及上二界中，各有二者，是为六；邪见于三界中，见四谛所断者，四三十二，是为最初三见有十八物；第五见于欲界中，苦与道所断二者；及上二界中，亦各有二者，是为六；第四见于三界中，见四谛所断者，四三十二，如是则执为最胜之二者亦为十八物也，如是说者，是分别说部之论述，然另立而说者，是于执最胜相同之故。若谓于俱结中，为何于八种随眠中，唯独宣说嫉妒与悭吝耶？以嫉妒与悭吝二者皆为一向不善，且与唯是无明相应而为自主之故，嫉妒与悭吝，是从无惭等六种随眠中，别立为二种俱结而说。 其余随眠则不如是，谓无惭与无愧二者虽为一向不善，然非自主，以与贪等其余烦恼亦相应之故。后悔虽为自主，然非决定不善，以亦有善之故。惛沉掉举与睡眠，虽亦有善且是无记，然亦与贪等相应之故，非为一向不善，亦非与唯是无明相应之自主故，如是随顺论典作者之分别说部某些人如是主张。其他
English
Namo. Furthermore, why are the first three views among all views considered as the Samyojana (fetter) of views, and the latter two as the Samyojana of holding as supreme? It is because the first three views and the latter two are similar in having eighteen substances. Since the latter two views hold the former three views as supreme and pure, the former three are what is held, and the latter two are similar in holding what is inferior as supreme. Therefore, the first three views and the latter two are said to be different Samyojanas. Among these, the similarity in having eighteen substances is that the first two views, in the desire realm, have two that are abandoned by seeing suffering, and in the upper two realms, there are two each, making six. Wrong view in the three realms has four that are abandoned by seeing the four truths, three times four is twelve, so the first three views have eighteen substances. The fifth view, in the desire realm, has two that are abandoned by seeing suffering and the path, and in the upper two realms, there are also two each, making six. The fourth view, in the three realms, has four that are abandoned by seeing the four truths, three times four is twelve. Thus, the two that hold as supreme also have eighteen substances. This is how the Vaibhashikas explain it, but the separate explanation is because of the similarity in holding as supreme. If it is asked why, among the Samyojanas, only jealousy and miserliness are taught out of the eight Anusayas (latent tendencies), it is because both jealousy and miserliness are entirely unwholesome and are autonomous, being associated only with ignorance. Therefore, jealousy and miserliness are explained as two separate Samyojanas from the six Anusayas such as shamelessness. The other Anusayas are not like that. Although shamelessness and lack of embarrassment are entirely unwholesome, they are not autonomous because they are also associated with other afflictions such as attachment. Regret, although autonomous, is not necessarily unwholesome because it can also be wholesome. Lethargy and excitement, and sleep, can be wholesome and are also indeterminate, but they are also associated with attachment and so on, and therefore are not entirely unwholesome, nor are they autonomous, being associated only with ignorance. This is what some Vaibhashikas who follow the authors of the treatises assert. Others
Tibetan
་དག་ན་རེ་དེ་ལྟ་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་གང་གི་ལྟར་ན་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་བཅུར་འདོད་པ་དེའི་ལྟར་ན་ཁྲོ་བ་དང་འཆབ་པའང་མི་དགེ་བ་དང་རང་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བར་འཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིའི་ལན་ལ་སློབ་དཔོན་འདུན་བཟང་ན་རེ་ཀུན་དཀྲིས་བཅུ་ཡོད་ཀྱང་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣས་བདེ་འགྲོ་ན་ལྷག་པར་འཆིང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣོ་བ་དང་། ཡང་དང་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་གཉིས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དབང་ཆུང་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྟན་ཏེ། འདོད་པ་ན་ཀུན་སྦྱོར་གཞན་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་མདོ་ལས། ཀོའུ་ཤི་ཀ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ནི་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ནི་འདི་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟར་ཀུན་དུ་གདུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་དུ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཆོས་ལ་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་འབྱུང་བས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་བདུད་རྩི་དང་བུད་མེད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤིན་དུ་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཤད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། ། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་གཞན་དུ་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་། གནོད་སེམས་སོ་ཞེས་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་ལྔ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཐ་མ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཐ་མ་འདོད་པའི་ཁམས་ཏེ། གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་ངན་འགྲོ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་བར་མཚམས་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཊཱི་ཀ་བྱེད་དག་འཆད་དོ། །དེས་ན་དམན་པ་ལ་ཐ་མའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་ལྔ་པོ་འདི་དག་འདོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གང་ལ་དེ་དག་ཡོད་པ་དེ་འདོད་ཁམས་པ་ཁོ་ནར་ངེས་ཤིང་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་དེ་གཉིས་མེད་པས་སྒོ་བས་བཙོན་སྲུང་བ་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་ལས་མི་འདའ་བར་བྱེད་ལ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་
Chinese
有人说，如果是这样，按照分别说者的观点，既然认为有十种遍缚，那么愤怒和覆藏也是不善且独立的，因此会过度地解释为遍行束缚。对此，导师调伏胜说，即使有十种遍缚，但嫉妒和吝啬特别束缚善趣，因为它们非常强烈且反复发生，而且这二者依次是权力小和享受小的原因，所以单独指出。虽然欲界有很多其他的遍缚，但经中说：‘乔尸迦，天人和人类都是嫉妒和吝啬的遍行束缚者。’因此这样说。导师国王之子解释说，这二者按照顺序显示了所有具有普遍痛苦的痛苦和普遍喜悦的烦恼，并且无论出家还是在家，都会因为对享受和法的嫉妒和吝啬而感到烦恼，而且天人和非天人都会因为甘露和女人而感到非常烦恼，所以单独解释。 此外，世尊在其他经中说，因为断除了与下分相应的五种遍行束缚，所以圣者是不还者，即：有身见、戒禁取见、怀疑、欲贪和嗔恚。这样说了与下分相应的五种遍行束缚。其中，下分是三界之下分欲界，因为它是未被置于一处的、不善的、恶趣的、痛苦的、不愉快的和无间断的烦恼，所以是下分。 टीका作者们这样解释。因此，下分之名是加在低劣之上的。与其分相应是因为这五者与欲界相应，例如，欲贪和嗔恚二者，凡是具有它们的，一定是欲界众生，因为上二界没有这二者，就像守门人守护监狱一样，使之不能超出欲界。有身见等三者
English
Some say that, if that is the case, according to the view of the Vaibhashikas, since they hold that there are ten pervasive fetters, then anger and concealment are also unwholesome and independent, therefore it would be an overextension to explain them as pervasive bonds. To this, the teacher Bhadanta says that even though there are ten pervasive fetters, jealousy and miserliness particularly bind beings in the happy realms, because they are very sharp and occur repeatedly, and because these two are respectively the causes of little power and little enjoyment, they are shown separately. Although there are many other pervasive bonds in the desire realm, the sutra says: 'Kauśika, gods and humans are those with pervasive bonds of jealousy and miserliness.' Therefore, it is said. The teacher Prince explains that these two, in order, show all the afflictions that have pervasive suffering and pervasive joy, and because both renunciants and householders are afflicted by jealousy and miserliness towards enjoyment and Dharma, and both gods and asuras are greatly afflicted because of nectar and women, they are explained separately. Furthermore, the Blessed One said in another sutra that because the five pervasive fetters corresponding to the lower part have been abandoned, the noble one is a non-returner, namely: the view of the aggregates of existence, holding moral discipline and asceticism as supreme, doubt, desire for desire, and malice. Thus, the five pervasive fetters corresponding to the lower part are spoken of. Among them, the lower part is the desire realm, the lower part of the three realms, because it is not placed in one place, and is unwholesome, of bad destinies, suffering, unpleasantness, and uninterrupted afflictions, therefore it is the lower part, so the ṭīkā authors explain. Therefore, the name 'lower part' is applied to the inferior. Corresponding to its part is because these five are in accordance with desire, for example, desire for desire and malice, whoever has them is definitely a being of the desire realm, because the two upper realms do not have these two, like a gatekeeper guarding a prison, preventing them from going beyond the desire realm. The three, such as the view of the aggregates of existence