Tibetan
དག་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་པོ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ཡུལ་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་རིས་ལྔ་པོ་ཀུན་དང་ལྡན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་ལ་དམིགས་པས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུའོ། ། གལ་ཏེ་འདས་མ་འོངས་རྗས་སུ་ཡོད་ན་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། མེད་ན་དུས་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་དག་དང་ཕྲ་རྒྱས་དེས་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་དུས་དེ་དག་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་སོགས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིིར་རྟག་པར་ནི་མི་འདོད་ཀྱི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་རྣམས་རང་རང་གི་དུས་ཀུན་དུ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ནི་གསལ་བར་དམ་འཆའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའང་མི་རྟག་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ནི་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་ལྟ་བར་མི་འགྱུར། མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་མི་འགྱུར་གྱི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གཟུགས་ལ་ཡིད་བྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་དང་། འགོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་འདས་པའི་གཟུགས་ཤིག་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་བ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་འདས་པའི་གཟུགས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ཤིག་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དུས་གཉིས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་འདས་མ་འོངས་མེད་ན་དེ་ལྟར་གསུང་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་། ཡང་མདོ་ལས། མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་ནི་མིག་དང་གཟུགས་ནས་ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་བར་གཉིིས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མིག་དང་གཟུགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡིད་དང་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ། འདི་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཡིད་དང་ཆོས་གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་འདིའི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་འདས་པ་རྫས་སུ་མེད་ན་རང་ཉིད་རང་ལ་བརྟེན་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་ལུང་དང་། ཡུལ་མེད་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ན། འདས་མ་འོངས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འདས་མ་འོངས་རྫས་སུ་ཡོད་དེ། དེ་དག་རྫས་སུ་མེད་ན་ལས་ཡོད་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཚེ་ལས་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་བོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཕན་ཆད་འདོན་མི་ཟ་བར་དུས་གསུམ་(དང་གཞི་ལྔ་པོ།) དངོས་པོར་ཡོད་པ་འདི་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། (གཞི་ལྔ་དང་།)དུས་གསུམ་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བར་འདོད་ཀྱི། ད་ལྟར་བ་དང་འབྲས་བུ་མ་བསྐྱེད་པའི་ལས་འདས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་ཡོད་ལ་མ་འོངས་པ་དང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཟིན་པའི་འདས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གང་སྤེལ་གྱིས་ཀྱང་། དུས་གསུམ་ག་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ད་ལྟར་དང་འདས་པ་འབྲས་བུ་མ་བསྐྱེད་པ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། གང་དག་དུས་གསུམ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཀྱང་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་བ་ནི་བཙུན་པ་ཆོས་སྐྱབས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པ་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་དད་དེ་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་ཅིང་འཕོ་བ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་འགྱུར་གྱི་མ་འོངས་པ་ད་ལྟར་དུ་འགྱུར་བ་ན་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་འདོར་ཞིང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་འཐོབ་ལ། ད་ལྟར་བ་འདས་པར་འགྱུར་བ་ནའང་ད་ལྟར་གྱི་དངོས་པོ་འདོར་ཞིང་འདས་པའི་དངོས་པོ་འཐོབ་པས་དུས་དེ་དང་དེར་འདས་པའི་དངོས་པོ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཐོབ་སྟེ་དཔེར་ན་གསེར་གྱི་སྣོད་བཅོམ་ནས་སྣོད་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་ན་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དང་ཁ་དོག་ལ་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་སྣོད་ཀྱི་དབྱིབས་ཙམ་ཞིག་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། འོ་མ་ཞོར་འགྱུར་བ་ན་རོ་ནུས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཙམ་ཞིག་འདོར་གྱི་རྫས་དང་ཁ་དོག་མི་འདོར་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་བ་ནི་བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོགས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མཚན་ཉིད་འཇུག་པ་ཐོབ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་དུས་གསུམ་དུ་གཞག་གི་དེ་དག་ལ་དུས་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་གཏན་མེད་པ་དང་རྫས་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་ཆགས་ཅན་བུད་མེད་ཅིག་ལ་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་དེ་གཞན་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་བ་ནི་བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་ནས་(ཏེ་དཔེར་ན་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་གཙོ་ཆེེ་བ་ན་འདས་པར་བཞག་པས། དེས་ན་)ཐ་སྙད་བྱེད་དེ་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་ཆོས་དེ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་བྱས་ནས་འགགས་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་དང་འདས་པ་ཞེས་བརྗོད་པས་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་དུས་དེ་དང་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་ཕྱིན་པ་ན་དེ་དང་དེའི་མིང་འཐོབ་པས་ན་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མིང་ཙམ་ཞིག་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་རྫས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་རི་ལུ་གཅིག་ཉིད་གཅིག་གི་ཤོད་མིག་ཏུ་བཞག་ན་གཅིག་དང་། བརྒྱའི་ཤོད་མིག་ཏུ་བཞག་ན་བརྒྱ་དང་། སྟོང་གི་ཤོད་མིག་ཏུ་བཞག་ན་སྟོང་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྨྲ་བ་ནི་བཙུན་པ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་སྔ་མ་འདས་ད་ལྟར་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་མ་འོངས་པ་དང་། ཕྱི་མ་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་འདས་པ་དང་སྔ་མ་འདས་པ་དང་ཕྱི་མ་མ་འོངས་པ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་ད་ལྟར་བར་བཞག་སྟེ་དཔེར་ན་བུད་མེད་གཅིག་ཉིད་བུ་མོ་ལ་ལྟོས་ནས་མ་དང་མ་ལ་ལྟོས་ནས་བུ་མོར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ལ་(དེ་དག་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་)དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་(དང་པོ་)རྣམ་པར་འགྱུར་བར་སྨྲ་བའི་གྲངས་ཅན་(རྫས་གན
Chinese
總之，過去等三時的一切，也都具有境三時的五類事物。這些都是因為緣取了全部的五取蘊，所以是緣取了一般相。這也是直到沒有斷除為止。 如果過去未來實有，那麼因為恆時存在，有為法就變成常法了。如果沒有，那與這兩個時期的事物以及微細增長相應或不相應，又該如何呢？分別說者認為，這些時期具有有為法的生等四相，所以不主張是常法，但清楚地承諾過去等時期在各自的時期中是實有的。為什麼呢？因為薄伽梵說過是存在的。怎麼說的呢？比丘們，如果過去和未來的色也是無常的，何況現在發生的呢？具有聽聞的聖聲聞那樣觀察，就不會觀察過去的色，不會對未來的色感到歡喜，而是為了對現在發生的色生起厭離、離貪和止息而進入。比丘們，如果過去的色不存在，那麼具有聽聞的聖聲聞不觀察過去的色也不會成立。因為過去的色存在，所以具有聽聞的聖聲聞不觀察過去的色。如果未來的色不存在，那麼具有聽聞的聖聲聞不對未來的色感到歡喜也不會成立。因為未來的色存在，所以具有聽聞的聖聲聞不對未來的色感到歡喜。因為說過二時是存在的。如果過去未來不存在，又怎麼會那樣說呢？又經中說，從眼到意的識，是依賴眼和色到意和法二者而產生的。眼識是依賴眼和色，乃至意識是依賴意和法而產生的。這裡意識依賴意和法二
English
In short, all three times, including the past, also possess all five categories of objects of the three times. These are because they focus on all five aggregates of clinging, so they focus on the general characteristics. This is also until it is not abandoned. If the past and future exist substantially, then because they exist constantly, conditioned phenomena would become permanent. If they do not exist, then how can they be associated or disassociated with those objects of the two times and subtle growth? The Vaibhashikas believe that these times possess the four characteristics of conditioned phenomena, such as arising, so they do not assert permanence, but they clearly promise that the past and other times exist substantially in their respective times. Why? Because the Blessed One said they exist. How did he say it? Monks, if even past and future form are impermanent, what need is there to mention the present? A noble disciple who is learned in this way will not contemplate past form, nor will he rejoice in future form, but will enter in order to generate aversion, detachment, and cessation towards present form. Monks, if a past form did not exist, then a noble disciple who is learned would not be able to not contemplate past form. Because past form exists, a noble disciple who is learned does not contemplate past form. If a future form did not exist, then a noble disciple who is learned would not be able to not rejoice in future form. Because future form exists, a noble disciple who is learned does not rejoice in future form. Because it was said that the two times exist. If the past and future did not exist, how could it be said that way? Also, in the sutra it says that consciousness from the eye to the mind arises dependent on the two, from the eye and form to the mind and dharma. Eye consciousness depends on the eye and form, and so on until mind consciousness depends on the mind and dharma. Here, mind consciousness depends on the mind and dharma.
Chinese
依赖于意识才能了解这一点。如果过去的心识不是实有，那么自身依赖于自身就相违背。经中说：如果没有所缘境，就没有对境，那么它们的识也不存在。因为有缘于过去和未来的识的所缘境，并且因为有业的异熟果，所以过去和未来是实有。如果它们不是实有，那么有业时就没有异熟果，而想要有异熟果时，业就断灭了。通过这样的理证也能成立。只要是说一切有部，就必须毫不犹豫地承认三时（和五蕴）是实有。正是因为（五蕴和）三时说一切有部才想成为说一切有部。如果说现在和没有产生果的过去业存在，而未来和已经产生果的过去业不存在，那就是分别而说。这是分别说者的观点。因此，导师广说也说：说三时都存在，说现在和过去没有产生果存在，以及说已经发生的存在，这些依次是说一切有部，分别说者和经部。 那些认为三时是实有的说一切有部，如果加以区分，有四种观点：事物转变，自性转变，状态转变，以及不同于其他。其中，说事物转变的是僧人法救。这是根据知识和言说的差别而区分的，同一个事物在各个时间中存在和变化时，色等事物的自性不会改变，但未来变为现在时，舍弃未来的事物而获得现在的的事物。现在变为过去时，也舍弃现在的事物而获得过去的事物，因此在那个时候有过去的事物，未来的事物和现在的事物。
English
This is understood by relying on consciousness. If the past mind is not real, then it is contradictory for oneself to rely on oneself. The sutra says: If there is no object, there is no objectification, then their consciousnesses also do not exist. Because there are objects of consciousness that are related to the past and future, and because there are the results of karma, the past and future are real. If they are not real, then when there is karma, there is no fruition, and when one wants to have fruition, the karma is cut off and ceases. This can also be established through such reasoning. As long as one is a Sarvastivadin, one must unhesitatingly acknowledge that the three times (and the five aggregates) are real. It is precisely because of (the five aggregates and) the three times that the Sarvastivadins want to be Sarvastivadins. If one says that the present and the past karma that has not produced results exist, while the future and the past karma that has already produced results do not exist, then that is speaking separately. This is the view of the Vibhajyavadins. Therefore, the teacher Gampopa also said: Those who say that all three times exist, those who say that the present and the past that have not produced results exist, and those who say that what has already happened exists, these are, in order, the Sarvastivadins, the Vibhajyavadins, and the Sautrantikas. Those Sarvastivadins who believe that the three times are real, if distinguished, have four views: transformation of things, transformation of characteristics, transformation of states, and different from others. Among them, the one who says that things transform is the monk Dharmatrāta. This is distinguished according to the difference in the application of knowledge and speech. When the same thing exists and changes in various times, the self-nature of things like form does not change, but when the future becomes the present, one abandons the future thing and obtains the present thing. When the present becomes the past, one also abandons the present thing and obtains the past thing, so at that time there are past things, future things, and present things.
Chinese
获得名字，例如，金器被毁坏后改造成其他器皿，金子的本质和颜色没有改变，只是器皿的形状改变了。牛奶变成酸奶时，只是失去了一些味道和能量等优点，而物质和颜色没有改变，他们是这么说的。 主张自性改变的是尊者妙音。这是依赖于获得自性进入而进行称谓。因为一个事物具有过去、未来和现在产生的自性，所以通过不同的自性而安立为三时，但它们完全没有其他时的自性，也不是不同的物质。例如，一个有贪欲的女人，具有贪欲并不意味着她没有对其他事物的贪欲，他们是这么说的。主张状态改变的是尊者世友。这是依赖于不同的状态而（例如，过去的自性占主导地位时，就安立为过去。因此）进行称谓。当一个事物进入各个时期时，该法要么不作用，要么作用，要么作用后停止，这三种状态依次被称为未来、现在和过去。因此，一个事物在到达那个时期的状态时，就获得那个时期的名字，所以在过去等状态中，只有名字改变，而物质没有改变。例如，同一个数字，放在个位上就是一，放在百位上就是一百，放在千位上就是一千，他们是这么说的。主张变成其他的是尊者佛天。这是依赖于前后两者而进行称谓。当同一个事物进入各个时期时，前一个依赖于过去和现在两者而被认为是未来，后一个依赖于现在和未来两者而被认为是过去，前一个依赖于过去而后一个依赖于未来两者而被认为是现在。例如，同一个女人，依赖于女儿而成为母亲，依赖于母亲而成为女儿，他们是这么说的。 对此（对于这些，论师说），事物变成其他的是（首先）主张转变的数论派（物质存在）