English
The three meditators who are self-righteous and arrogant are obscured and unrecorded. They believe that these three meditations also arise from ignorance. Then, in the long discourses, it is said that meditation is a metaphor, the absorption of the formless realm is unrecorded, and there are other things such as the obscuration of desire. Are self and the world permanent or impermanent, or both, or neither? Are they finite or infinite, or both, or neither? Does the Tathagata exist after death or not, or both, or neither? Is the body the same as life, or is life different and the body also different? Are these fourteen unrecorded things that are spoken of unrecorded as good or bad? No. This is an unrecorded statement that does not answer the question but should be put aside. How is it? There are four kinds of answers to questions: first, direct recording; second, separate recording; third, questioning recording; and fourth, putting aside recording. The first, for example, if asked: Will all born beings die? The answer is: They will die. The second, for example, if asked: Will all who die be born? The answer is: Those without afflictions will not be born, and those with afflictions will be born. The third, for example, if asked: Is this person particularly superior? Or is it inferior? If asked: Is it asked in relation to the gods or in relation to the evil realms? Ask him himself, and if he says in relation to the gods, then it is inferior; if asked in relation to the evil realms, then it is particularly superior. The fourth, for example, if asked: Are I and the aggregates different or the same? And, what is held by these and so on, is it both or neither? No answer is given to these. In this way, among the four kinds of question recording, these fourteen are not good, but they are not necessarily clearly recorded, so they are called unrecorded. Therefore, even the Blessed One did not record these, because if they are all based on self, then it is not established; if it is said that there is not, they will be afraid, so the teaching of these should be gradual.
Tibetan
་གཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལུང་བསྟན་པར་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ཏུ་ལུང་མི་བསྟན་ཏོ་ཞེས་གཞག་པར་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་ཀྱང་དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། མགོ་གཅིག་ཏུ་དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་པ་དང་། དྲི་བ་དྲིས་ཏེ་ལུང་བསྟན་པ་དང་། རྣམ་པར་བཞག་པ་ལུང་བསྟན་པའོ་ཞེས་པ་དང་། མགོ་གཅིག་ལུང་བསྟན་ཉིད་དང་ནི། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དེ་བཞིན་གཞན། །དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་གསུམ་པ་སྟེ། །རྣམ་པར་བཞག་པ་བཞི་པའོ། །དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་བཞི་པོ་དག། དེ་དང་དེ་ལ་གོ་རིམ་བཞིན། །འདི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་སྨྲ་བ་དག། དགེ་སློང་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན། །ཞེས་རྣམ་པར་བཞག་པའང་ལུང་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། ། དྲུག་པ་ལྡན་པའི་ཚུལ་འཆད་པ་ནི། (ཕྲ་རྒྱས་ལྡན་ཚུལ་ལའང་། གང་ཟག་གང་གི་ཕྲ་རྒྱས་དམིགས་པ་གང་ལ་རྒྱས་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི། ཕྲ་རྒྱས་དེས་བཅིངས་ཤིང་དེའི་ཡུལ་དང་ཡང་ལྡན་ནོ། །སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ཡུལ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པར་བྱེད་དོ། །ཀུན་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་རིས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་ལ། ཀུན་འགྲོ་མ་ཡིན་པས་ནི་རང་རིས་ཁོ་ན་དང་ངོ་། །དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱིས་ནི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་ལྡན་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲའོ། །)ཉོན་མོངས་པ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་པ་དང་། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་ཏེ། ཡུལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་ང་རྒྱལ་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་ཞིང་ཁེངས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ལྟ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་མ་རིག་པ་སྟེ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བདེ་བ་མྱོང་པར་འགྱུར་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང་བཏང་སྙོམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གསུམ་ག་ལ་ཅི་རིགས་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདས་པ་དང་ཉེ་བར་གནས་པ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་ལ་མ་སྤངས་པ་དག་གིས་ནི་རྣམ་ཤེས་(དྲུག་གི་ས་པ་ཡིན་པས་རྣམ་ཤེས་དྲུག་)གང་གི་འཁོར་དུ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། ཡུལ་སྤང་བྱ་རིས་ལྔ་པོ་དུས་གསུམ་པའི་དངོས་པོ་གང་ལ་དམིགས་ནས་ཉོན་མོངས
Chinese
存在的缘故。如果说与预言相违背，那么说在那些地方不作预言，因为作预言的缘故，所以没有相违背。因此，经中也说，提问预言有四种方式。哪四种呢？一种是概括性提问预言，一种是分别性提问预言，一种是提问式提问预言，一种是分别安立性预言。概括性预言本身，以及分别性的其他预言，提问式预言是第三种，分别安立是第四种。这四种提问式预言，对于它们各自有次第。像这样知道并说的人，那位比丘就是智者。这样，也说了分别安立也是预言本身。 第六，解释具有的方式是：（关于微细增长具有的方式，任何人的微细增长，以何为目标而增长的那个人，被那个微细增长所束缚，并且也具有它的对境。五根识的微细增长，通过目标的方式，使自己具有自己的对境。意识的微细增长，通过目标的方式，具有十二处。一切遍行，通过目标的方式，具有五趣，而非遍行则只具有自己的趣。那些与此相应的，通过相应的方式而具有，对于一切都是一样的。）烦恼有自相和共相两种，第一种是贪欲、嗔恚和傲慢，因为它们以对境的自相为目标。贪欲和傲慢以将要体验快乐的对境为目标而生起并骄傲，而嗔恚则以将要体验痛苦的对境为目标。第二种是见、怀疑和无明，它们没有分别地以将要体验快乐、将要体验痛苦和将要体验舍受等等的三种对境，各自相应地为目标。对于此，过去、现在和未来所生的贪欲、嗔恚和傲慢，无论在哪一个识（因为是六识的处所，所以是六识）的眷属中产生，都行。以所断的五趣，三时的事物为目标而烦恼
English
It is because of existence. If it is said to contradict the prophecy, then it is said that prophecies are not made in those places, because of making prophecies, there is no contradiction. Therefore, it is also said in the sutras that there are four ways of asking questions and prophesying. What are the four? One is asking questions and prophesying in a general way, one is asking questions and prophesying in a differentiated way, one is asking questions and prophesying in a questioning way, and one is prophesying in a differentiated and established way. The general prophecy itself, as well as other differentiated prophecies, the questioning prophecy is the third, and the differentiated establishment is the fourth. These four questioning prophecies, for each of them, there is a sequence. Those who know and speak like this, that bhikkhu is a wise person. Thus, it is also said that differentiated establishment is also the prophecy itself. Sixth, explaining the way of having is: (Regarding the way of having subtle growth, the subtle growth of any person, the person who grows with what as the goal, is bound by that subtle growth, and also has its object. The subtle growth of the five sense consciousnesses, through the way of the object, makes itself have its own object. The subtle growth of consciousness, through the way of the object, has the twelve sources. All pervasive actions, through the way of the object, have the five realms, and non-pervasive actions only have their own realm. Those that correspond to this, have through the way of correspondence, it is the same for everything.) Afflictions have two kinds, self-characteristic and common-characteristic. The first kind is desire, anger, and pride, because they aim at the self-characteristic of the object. Desire and pride arise and are proud by aiming at the object of experiencing happiness, while anger aims at the object of experiencing suffering. The second kind is view, doubt, and ignorance, which aim at the three objects of experiencing happiness, experiencing suffering, and experiencing equanimity, etc., without distinction, each accordingly. For this, the desire, anger, and pride that have arisen in the past, present, and future, no matter in which retinue of consciousness (because it is the place of the six consciousnesses, it is the six consciousnesses) they arise, it is okay. Afflictions aim at the objects of the three times, the five realms to be abandoned
Tibetan
་པ་དེ་དག་སྐྱེས་ལ་མ་སྤངས་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དེ་དང་ཐག་པས་གླང་བུ་ཕུར་པ་ལ་བཏགས་པ་ལྟར་གང་ཟག་དེ་ལྡན་(པར་བྱེད།) པ་ཡིན་ནོ། །(འདི་དག་གི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་མི་ནུས་ལ་སྤངས་ན་ཡུལ་ལ་མི་རྒྱས་སོ། །)དེ་ཡང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིི་འཁོར་དུ་ནི་ཆགས་སྡང་གཉིས་འབྱུང་གི་ང་རྒྱལ་ནི་ཡིད་ཤེས་ཁོ་ནའི་འཁོར་དུ་འབྱུང་ངོ་། །སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པས་འགལ་ཞིག་ལ་མི་སྐྱེ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་ཀྱང་སྤངས་ན་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་གཉིས་པོ་དེ་སྨོས་སོ། །ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའང་ཡུལ་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་ཟག་ལ་(སྤང་བྱར་)ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་གྱི་(ཐོབ་པ།) ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་(འགོག་པ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ།) རྒྱུད་དུ་མ་གཏོགས་པ་ལ་(ཐོབ་པ།) ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །(དེས་ནི་རང་གི་རིས་ཁོ་ན་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་མཚོན་ནས་མི་རྒྱས་པའི་ཡུལ་ཀུན་མི་ལྡན་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་རྒྱུད་གང་ལ་ཡོད་པའི་ཡུལ་དེ་གང་ཟག་དེ་དང་ལྡན་ནོ་གསུང་ངོ་། །)དེ་ལྟར་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པས་སྤྱིར་བཤད་ལ། མ་འོངས་པ་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་པས་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་མ་འོངས་པས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཡུལ་ཀུན་དང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྡན་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡང་གང་ལ་མ་སྤངས་བ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལས་གཞན་པ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་མ་འོངས་པ་དག་གིས་ནི་ཡུལ་རང་གི་དུས་པ་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་དེ་དག་འདས་པ་(དང་མ་འོངས་པ།) ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་གྱི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་(མ་སྤངས་ན།) དུས་གསུམ་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྡན་ནོ། །(དེ་ཡང་དེ་དག་མང་བས་དམིགས་རུང་དུ་ལྡན་གྱི་དངོས་སུ་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །)རང་གི་མཚན་ཉིད་པ་དེ་དག་གི་ལྷག་མ་(སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་པ་གསུམ་པོ།) ལྟ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་མ་རིག་པ་སྟེ་དེ་
Chinese
那些已生起且未断除的对境之事物，就像用绳子把小牛拴在木桩上一样，使人具有（这些事物）。（如果不能缘所有这些对境，断除了就不能增长对境。）其中，五根识的眷属中生起贪和嗔，而我慢只在意识的眷属中生起。生起，是指这些烦恼是自相，因为不可能不生起相违之物。未断除，是指即使生起，如果断除了就不具有。因此，为了遮止这些，才说了这两个词。具有，也是指以缘这些对境的方式，使人（成为应断者）具有，而不是指具有对境的（获得），因为（除了二灭之外，）在相续之外没有（获得）具有。（因此，只是具有自己的类别。由此可以推知，所有不增长的对境都不具有。烦恼的获得存在于哪个相续中，那个对境就与那个人具有，这样说。）因此，对于过去和现在生起的贪等，因为没有差别，所以总的说。对于未来有差别，为了说这个，在意识的眷属中生起的三种贪等，因为未来，所以与过去、未来和现在生起的所有对境，以缘的方式具有。因为在意识的对境中，三时的法都存在。 也就是对谁没有断除，就是那些。与意识不同的，在五根识的眷属中生起的贪和嗔，未来者，只与对境自己的时间，未来的事物具有。因为那些识不缘过去（和未来）。对于具有生法者来说是这样，对于不具有生法者来说，即使是五根识的眷属中生起的贪和嗔，（如果没有断除，）也与三时的所有事物以缘的方式具有。（也就是因为那些多，所以具有可以缘，但不是实际缘。），那些自相的剩余（三种共相），见、疑和无明，就是那些。
English
Those objects of the environment that have arisen and have not been abandoned are like tying a calf to a stake with a rope, making the person possess (these things). (If one cannot focus on all these objects, and if one abandons them, the objects will not increase.) Among them, attachment and aversion arise in the retinue of the five consciousnesses, while pride only arises in the retinue of the mind consciousness. "Arisen" means that these defilements are self-characterized, because it is impossible for something contradictory not to arise. "Not abandoned" means that even if it arises, if it is abandoned, it is not possessed. Therefore, in order to prevent these, these two words are spoken. "Possessing" also means that by focusing on those objects, the person (becomes what should be abandoned) possesses, but it does not mean possessing the (attainment) of the object, because (except for the two cessations,) there is no (attainment) possessing outside the continuum. (Therefore, it only possesses its own category. From this, it can be inferred that all objects that do not increase are not possessed. Whichever continuum the attainment of defilements exists in, that object is possessed by that person, it is said.) Therefore, for the greed etc. that arose in the past and present, because there is no difference, it is generally said. Because there is a difference in the future, in order to say this, the three types of greed etc. that arise in the retinue of the mind consciousness, because of the future, possess all objects that arise in the past, future, and present in a way of focusing. Because in the object of mind, the dharmas of the three times exist. That is, whoever has not abandoned, that's who they are. Different from the mind, the greed and anger that arise in the retinue of the five sense consciousnesses, the future ones, only possess the object's own time, the future things. Because those consciousnesses do not focus on the past (and future). It is like that for those who have the nature of arising, but for those who do not have the nature of arising, even the greed and anger that arise in the retinue of the five sense consciousnesses, (if not abandoned,) also possess all things of the three times in a way of focusing. (That is, because there are many of those, they possess in a way that can be focused on, but not actually focused on.) The remainder of those self-characteristics (the three general characteristics), view, doubt, and ignorance, are those.