Tibetan
ནས་འགྱོད་ཅིང་འཆགས་ལ་ཕྱིས་མི་བྱེད་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་དང་མཇུག་མ་ཚང་བ་ནི་ཆུང་སྟེ་མྱོང་བར་འགྱུར་བར་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས་ནི། རྟག་པར་མངོན་ཞེན་གྱིས་བསླད་པ་འམ། གཉེན་པོ་ཡིས་ནི་བསླང་བ་ཉིད། །ཡོན་ཏན་དང་ནི་ཕན་འདོགས་ཞིང་། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་ལ་དགེ་ཆེན་འགྱུར་ཞེས་དུས་དང་ཀུན་སློང་དང་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་པ་དང་ཞིང་གི་སྒོ་ནས་ལས་ཆེ་བར་འགྱུར་བ་བཞི་བཤད་ཅིང་། བཤེས་སྤྲིང་ལས་ནི། རྟག་དང་མངོན་པར་ཞེན་དང་གཉེན་པོ་མེད། །ཡོན་ཏན་གཙོ་ལྡན་གཞི་ལས་བྱུང་བའི་ལས། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྣམ་ལྔ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་ལས་དགེ་བ་སྤྱོད་ལ་བརྩོན་པར་མཛོད། །ཅེས་བཞི་པོའི་སྟེང་དུ་གཞི་ལུས་སེམས་དར་ལ་བབ་ཅིང་སྟོབས་ལྡན་གྱིས་བྱས་ན་ཆེ་བ་དང་ལྔ་བཤད་ལ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ནི་གང་ཟག་གཉེན་པོ་སྟོབས་ལྡན་གྱིས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་མཐོང་ཆོས་སུ་འདྲེན་པ་དང་མཐོང་ཆོས་ལ་མྱོང་འགྱུར་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་པས་གཉེན་པོ་སྟོབས་ལྡན་དང་། རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་འཁོར་མང་བས་འདོད་ཁམས་པའི་དགེ་བ་བས་མི་དགེ་བ་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། མ་གོམས་པ་བས་གོམས་པ་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། གནས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལུས་སེམས་དར་ལ་བབ་པས་བྱས་ན་གཞོན་ནུ་དང་རྒན་པོས་བྱས་པ་བས་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། རིགས་ཆད་པའི་གང་ཟག་གིས་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་ནི་རིགས་ལྡན་གྱིས་བྱས་པ་བས་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཕ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དང་། ཀུན་སློང་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་མངོན་བར་འདུ་བྱེད་པ་དྲག་པོས་བྱས་པ་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། གཞན་ཡང་རྣམ་པ་དགུས་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཞིང་དང་། དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། གཞི་པོ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། གྲོགས་དང་། ལན་མང་དུ་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་ཀྱང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ལ་ཞིང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་ལྡན་པ་བས་ལྡན་པ་ལ་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། དངོས་པོ་ནི་ངན་ཉུང་བས་བཟང་མང་བྱིན་ན་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་གསུམ་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བས་ཕྱི་མ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། གཞི་པོ་ནི་གང་ཟག་ཆགས་བཅས་ཀྱིས་བྱས་པ་བས་ཆགས་བྲལ་གྱིས་བྱས་པ་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི
Chinese
并且对于所作之业，生起后悔和忏悔之心，以后不再造作，以及业的积聚和结尾不完整，这些都是小业，不一定会遭受果报。如是宣说。《入行论》中说：‘常时以现行烦恼所染污，或者以对治力所策发，于功德和饶益处，以及痛苦者能成大善’，从时间和意乐以及舍弃相违品和福田的方面，宣说了四种使业增大的方式。《亲友书》中说：‘常时与现行贪着及无对治力，从功德之主及所依处所生之业，善与非善五者皆为大，故当勤于行善。’这是在四种的基础上，加上身体和心智成熟且有力量者所作之业更大，宣说了五种。在《摄类学》中说，以对治力强大之人，将本来应于地狱等处感受的果报，转为现世感受，以及将本来应于现世感受的果报，转为不感受，因此对治力强大。由于根本烦恼和近分烦恼的眷属众多，因此欲界众生的不善业比善业力量更大。未串习的业比串习的业力量更大。所谓安住于处，即身体和心智成熟者所作之业，比年轻人和老年人所作之业力量更大。断种姓者所作的不善业，比具种姓者所作之业力量更大。以三宝和父母等殊胜福田的缘故而具有力量。以及以发起三乘之心等强烈的意乐所作之业力量更大。 此外，还应了知有九种方式可以使业力强大，即：福田、事物自性、所依、作意、意乐、助伴、多次作和众多人作。其中，福田是指与不具戒者相比，对具戒者行善力量更大；事物是指以少量恶物布施大量善物，力量更大；自性是指三种福业之基和六度等，后者比前者自性上力量更大；所依是指有贪欲者所作之业，不如无贪欲者所作之业力量更大；作意是指
English
And for the deeds done, generating regret and repentance, and not creating them again in the future, as well as the accumulation and completion of deeds being incomplete, these are small deeds, and it is not certain that they will be subject to fruition. Thus it was said. In the Bodhisattvacaryāvatāra, it says: 'Always defiled by manifest afflictions, or aroused by antidotes, in the fields of merit and benefit, and for those who suffer, great virtue arises.' It explains four ways in which deeds become great through time, intention, abandoning opposing factors, and the field. In the Suhrllekha, it says: 'Always with manifest attachment and without antidotes, deeds arising from the lord of qualities and the basis, both virtuous and non-virtuous, are five great ones. Therefore, strive to engage in virtue.' This is in addition to the four, if the body and mind are mature and done by a powerful person, the deed is greater, and five are explained. In the Compendium of Topics, it says that a person with strong antidotes transforms the fruition that should be experienced in hell, etc., into experience in this life, and transforms the fruition that should be experienced in this life into non-experience, therefore the antidote is strong. Because the retinue of root afflictions and near afflictions is numerous, the non-virtuous deeds of beings in the desire realm are more powerful than virtuous deeds. Unfamiliar deeds are more powerful than familiar deeds. The so-called abiding in a place means that deeds done by those with mature body and mind are more powerful than those done by young and old people. The non-virtuous deeds done by those of broken lineage are more powerful than those done by those of good lineage. It is powerful because of the special field of the Three Jewels and parents, etc. And the deeds done with strong intention, such as generating the mind of the three vehicles, are more powerful. Furthermore, it should be known that there are nine ways in which deeds can be powerful, namely: field, object, nature, basis, attention, intention, companion, doing it many times, and doing it by many people. Among them, the field means that giving to those who have precepts is more powerful than giving to those who do not have precepts. The object means that giving a lot of good things with a little bad thing is more powerful. The nature means that the three bases of meritorious deeds and the six perfections, etc., the latter is more powerful in nature than the former. The basis means that the deeds done by a person with attachment are not as powerful as the deeds done by a person without attachment. Attention means
Tibetan
་ཡིད་ལ་བྱེད་ལ་ཐ་མལ་བས་བྱས་པ་བས་རབ་ཏུ་དར་བའམ་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོས་བྱས་པ་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། བསམ་པ་ནི་འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱས་པར་བས་ཐར་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱས་པ་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། གྲོགས་ནི་སྦྱིན་པ་གཅིག་པུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་གྲོགས་དང་བཅས་པའམ་ཡང་ན་གྲོགས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་བཅས་ན་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། ལན་མང་དུ་བྱེད་པ་ནི་ལན་ཅིག་བྱེད་པ་བས་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་བྱས་པ་ནི་རང་གཅིག་པུས་བྱས་པ་བས་རང་གིས་ཀྱང་བྱས་གཞན་དག་ཀྱང་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་སྟོབས་ཆེ་བའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དེ་མང་པོ་འདུས་ནས་བྱས་པ་ལ་འདོད་དོ། །དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པའི་ལས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། ཡང་མདོ་ལས། ལས་བྱས་ལ་བསགས་པ་དང་བྱས་ལ་བསགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ལ་བློ་སྔོན་དུ་མ་གཏང་བ་དང་བབ་ཅོལ་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་འདི་ངེས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཆེད་དུ་བསམས་བཞིན་བྱས་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་(གང་གིས་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་)རྫོགས་པར་བྱས་པ་དང་། བྱས་པ་ལ་ཕྱིས་མི་འགྱོད་པ་དང་། འཆགས་པ་སོགས། ལས་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མེད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་སོགས། འཁོར་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དྲུག་ལས་ནི་བྱས་ལ་བསགས་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ལས་གཞན་དག་ནི་གང་གིས་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱས་ལ་བསགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསགས་ལ་མ་བྱས་པ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྫོགས་པ་ནི་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དང་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་གཅིག་གིས་ངན་འགྲོ་དང་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་དང་དག་དང་ཡིད་གསུམ་གྱི་ལས་བཅུ་ཆར་གྱིས་ངན་འགྲོ་དང་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཡོད་དོ། །དེའི་ལས་དག་རྫོགས་པར་བྱས་པའོ། །གཉེན་པོ་མེད་པ་ནི་ལོག་ལྟ་དང་འགྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བཤགས་པ་དང་བསྡམ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། གཉེན་པོ་མེད་པ་ནི་སྲོག་གཅོད་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བ་བྱེད་ལ། བསླབ་པའི་གནས་འགའ་ཡང་མི་ལེན་པ་དང་། ཚེས་བརྒྱད་དང་བཅུ་བཞི་དང་བོ་ལྔ་ལ་བསྙེན་གནས་ལ་གནས་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། དུས་དུས་སུ་སྤྱིན་པ་དང་བསོད་ནམས་དང་མངོན་དུ་སྨྲ་བ་དང་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་ལྡང་བ་དང་ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་དང་འདུད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཕྱེད་པ་དང་། དུས་དུས་སུ་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་དང་འགྱོད་པ་ཤས་ཆེན་པོ་མི་འཐོབ་
Chinese
以作意而言，比以庸常之心所作，或以强烈烦恼所作更为强大。以发心而言，比为轮回因果所作，为解脱因果所作更为强大。以助伴而言，仅以布施，不如具足持戒等助伴，或者具足随喜助伴更为强大。以多次行持而言，比仅作一次更为强大。以众人所作而言，比独自一人所作更为强大，自己作也劝他人作则更为强大。有些人认为，众多聚集而作则更为强大。与这些相反的，被称为不具力量之业。 又经中说：“业已作而积聚，与已作而不积聚”，对于所说的这些，应当不预先放纵，也不随意而作，而是心想“必定要这样做”，特意思惟而作。业的支分（即以何能成就生），圆满而作。作后不后悔，不懊恼等。此业没有损害的对治，随喜等。具足眷属。必定感受异熟，这六者是已作而积聚之业。其他的业，即以何能成就生，是已作而不积聚之业。同样，积聚而未作，以及二者都不是，也应当了知。其中，圆满是指有些业，以恶用和善用之一，而堕入恶趣或升入善趣。有些业，则以身、语、意三门之十业，而堕入恶趣或升入善趣。那些业都圆满而作。没有对治是指没有邪见和后悔等，也没有忏悔和防护等。《辨别决定汇集》中说：没有对治是指造作杀生等不善业，不接受任何学处，不在初八、十四、十五斋戒日安住斋戒，不时时行布施、积福、坦诚诉说、顶礼、起立、合掌、恭敬等，不间断，不时时生起惭愧和后悔之心。
English
In terms of intention, it is more powerful than doing it with an ordinary mind, or doing it with strong afflictions. In terms of motivation, it is more powerful to do it for the sake of liberation's cause and effect than to do it for the sake of samsara's cause and effect. In terms of companions, it is more powerful to have companions such as keeping precepts, or to have rejoicing companions, than just giving alms alone. In terms of doing it many times, it is more powerful than doing it only once. In terms of being done by many people, it is more powerful than being done by oneself alone, and it is more powerful to do it oneself and also have others do it. Some people think that it is more powerful when many people gather together to do it. The opposite of these are called actions that do not have power. Also, in the sutra it says: "Actions that are done and accumulated, and actions that are done and not accumulated." Regarding these, one should not indulge in advance, nor do them casually, but rather think, "I must do this," and do them with deliberate thought. The limbs of the action (i.e., what will accomplish the birth), are done completely. After doing it, there is no regret, no remorse, etc. This action has no antidotes of harm, such as rejoicing, etc. It is accompanied by retinue. It is certain to experience the ripening. These six are called actions that are done and accumulated. Other actions, i.e., what will accomplish the birth, are called actions that are done and not accumulated. Similarly, one should also know about accumulating but not doing, and neither of the two. Among them, completeness means that some actions, by one of misusing and using well, go to bad destinies or rise to good destinies. Some actions, with the ten actions of body, speech, and mind, go to bad destinies or rise to good destinies. Those actions are done completely. No antidote means that there are no wrong views and regrets, etc., and no confession and protection, etc. In the Compendium of Definitive Determinations, it says: No antidote means doing non-virtuous actions such as killing, not accepting any precepts, not abiding in fasting on the eighth, fourteenth, and fifteenth fasting days, not constantly giving alms, accumulating merit, speaking frankly, prostrating, standing up, joining palms, bowing, etc., without interruption, and not constantly having shame and regret.