Tibetan
་པས་ཉེས་པར་མ་མཐོང་སྟེ་སྨན་བྱིན་པ་ལས་དེ་ཤི་བ་དང་། མས་བུ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་བརྡེགས་བ་ལས་དེ་སྲོག་དང་བྲལ་བ་དང་། མེ་འབར་བའི་ནང་དུ་སྲོག་ཆགས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ལྷུང་བ་སྟེ་རྒྱུ་དེ་ལྔས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ནོར་བར་བསད་པ་དང་བདག་བསད་པས་ནི་སྲོག་གཅོད་པའི་སྦྱོར་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་དངོས་སུ་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ལ་བསམས་པའི་དོན་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་པ་ལ་རྫོགས་པ་ན་ལུས་གཞན་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ལུས་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པའི་རླུང་དང་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་དྲོད་དང་རྣམ་ཤེས་རིས་མཐུན་པར་གནས་པ་དང་སྲོག་གི་དབང་པོ་རྣམས་ལ་ཅི་རིགས་པར་སྲོག་ཅེས་བྱ་ལ་དེ་དག་གཅོད་པའི་ཕྱིར་སྲོག་གཅོད་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་ལས། གང་ཚེ་ཚེ་དང་དྲོད་རྣམ་ཤེས། །འདི་དག་གིས་ནི་ལུས་འདོར་ཞིང། །བོར་བས་དེ་ཚེ་འདུག་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་ཤིང་ལ་སེམས་མེད་བཞིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །(ཐེ་ཚོམ་ཟ་ནས་གང་ཡིན་བསད་སྙམ་ནས་བསད་པའང་དངོས་ཡོད་དོ། །)མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བདག་གིར་བཟུང་བའི་ནོར་དབང་གིས་འཕྲོག་པའི་མཐུ་དང་མ་ཚོར་བར་འཇབ་བུས་བདག་གིར་བྱེད་པའོ། །(རྫས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པ་ན་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །)འདིར་ཡང་བསམས་བཞིན་དུ་མ་ནོར་བར་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། མ་བསམས་པར་བདག་གི་ནོར་གྱི་གསེབ་ཏུ་གཞན་གྱི་ནོར་བླངས་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནོར་བར་གཞན་གྱི་ནོར་བླངས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་གྱི་དངོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་ཕྲོགས་པ་དང་གཏེར་བྲུས་པ་(དང་ཤི་བའི་ནོར་བླངས་ན་གང་ལས་མ་བྱིན་ལེན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན།) ལས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱིས་བདག་ཏུ་མ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་ནི་སངས་རྒྱས་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་སྲུངས་མ་དག་གིས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཏེར་ནི་ཡུལ་གྱི་བདག་པོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཤི་བའི་ནོར་བླངས་པ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་ན་ཉེ་དུ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལའང་དང་པོ་ཐ་མའི་ཆོ་གའམ་གསོལ་བའི་ལས་བྱས་ན་མཚམས་ནང་དེའི་དགེ་འདུན་ལས་མ་བྱིན་ལེན་དུ་འགྱུར་ལ། མ་བྱས་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ་མ་ཐམས་ཅད་ལས་མ་བྱིན་ལེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལུང་གོས་ཀྱི་གཞི་ལས། གསོལ་བའམ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མ་བྱས་པའི་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་རྙེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ་མ་ཐམས་ཅད་དབང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བགྲོད་པར་བྱ་བ་མིན་པ་རྣམ་པ་བཞིར་འགྲོ་བ་འདོད་པ་ཡིས་ལོག་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བགྲོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པར་བགྲོད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གཞན་གྱིས་བཟུང་བའི་བུད་མེད་རྣམས་དང་མ་དང་བུ་མོ་དང་ཕ་མ་དང་བདུན་རྒྱུད་དུ་འབྲེལ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་མ་རྣམས་ནི་ཡུལ་གྱི་བདག་པོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞོན་ནུ་མ་རྣམས་ནི་གང་ལ་བྱིན་པ་དེ་ལས་དང་། བྱིན་པ་མེད་ན་དེའི་ཕ་མ་དང་མིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྲུང་བ་གཞན་མེད་ན་ཐ་ན་རྒྱལ་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་དེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བཟུང་བའི་ནང་དུ་གཏོགས་སོ། ། རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་དང་། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས་ནི། སྐྱེས་པ་དང་མ་ནིང་དང་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བགྲོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་ཁ་དང་བཤང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྨའི་སྒོ་གཞན་དུ་སྩོལ་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་ཆུང་མ་ཡིན་ཡང་འདོད་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ན་གཞན་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། དེ་ལ་ཚོད་ནི་ལན་ལྔའི་བར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ལྷག་པ་ནི་ཚོད་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་ལན་ལྔ་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་པའི་ཚོད་མ་ཡིན་པ་དང་ལྔར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་དེ་ཉིད་ལས། དེའི་ཚོད་ལས་ལྷག་པ་ན་དུས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་དུས་མ་ཡིན་པར་འདུས་པར་ཡང་བཤད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་། གང་དུ་དེ་ལ་གནོད་པའི་ས་ཕྱོགས་འབར་འབུར་ཅན་དང་སྲབ་མོ་ལ་སོགས་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་དང་གཙུག་ལག་ཁང་དང་། རང་གི་ཕ་མ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་བླ་མ་དང་། དགེ་སྦྱོང་ལ་སོགས་པའི་དྲུང་དུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་སྤྱོད་པའང་ལོག་གཡེམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ནི་སྦྲུམ་མ་དང་ནུ་ཞོ་འཐུང་བ་དང་འཁྲིག་པ་སྤྱད་དུ་མི་རུང་བའི་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་དང་མྱ་ངན་གྱིས་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་ཉིན་པར་དང་བསྙེན་གནས་ལ་གནས་པའོ་དུས་ཏེ་དེ་དག་ཏུ་རང་གི་ཆུང་མ་ཡིན་ཡང་འདོད་ལོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཡང་མ་ནོར་བར་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ནོར་བ་ལ་ནི་དེའི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །(རབ་བྱུང་ཡིན་ན་
Chinese
因为医生没有看出错误而给药导致病人死亡，母亲为了管教孩子而打他导致孩子丧命，以及生物不情愿地掉入燃烧的火中，据说这五种是原因。误杀和自杀仅仅构成杀生的行为，但实际上并非如此。前者是因为没有完成意图，后者是因为完成时已经产生了新的身体。所谓“生命”是什么呢？是指依赖于身心的气息、不与意识混淆的温度、与意识同类的存在以及生命之根，为了断绝这些而进行的杀戮就是杀生。 正如经文中所说：“当生命、温度和意识，这些舍弃身体时，舍弃后，那时所留下的，就像树木没有意识一样。”（如果犹豫不决，心想杀了什么而杀，这也是真实的。）不予取是夺取他人所拥有的财产，或者在不知不觉中偷偷地占为己有。（当物品显现时，产生据为己有的想法时，就成为实际行为。）这里也要知道，是有意且没有错误的。因为无意中在自己的财物中拿走了他人的财物是没有罪过的。错误地拿走了他人的财物，只是构成行为上的罪过，但实际上并没有发生。那么，如果盗取佛塔的财物或挖掘宝藏（以及拿走死者的财物，会从哪里构成不予取呢？）不会构成不予取，因为不是他人所拥有的。不是这样的，因为佛塔的财物是被佛和佛塔的守护神所拥有的，而宝藏是被地方的统治者所拥有的。 拿走死者的财物，如果是居家者，是被亲属所拥有的，如果是出家人，是被僧团所拥有的，因此从他们那里拿走就会构成不予取。对此，如果首先进行了最后的仪式或祈祷，就会从结界内的僧团构成不予取，如果没有进行，就会从所有的佛陀弟子那里构成不予取，因为律藏
English
Because the doctor did not see the mistake and gave medicine, which caused the patient to die, and the mother beat the child to discipline him, which caused the child to lose his life, and the creature unwillingly fell into the burning fire, it is said that these five are the causes. Mistakenly killing and suicide only constitute the act of killing, but in reality, they are not. The former is because the intention is not completed, and the latter is because a new body has already been produced when it is completed. What is called "life"? It refers to the breath that depends on the body and mind, the temperature that is not confused with consciousness, the existence that is of the same kind as consciousness, and the root of life. Killing to cut off these is killing. As the sutra says, "When life, temperature, and consciousness abandon this body, after abandoning it, what remains at that time is like a tree without consciousness." (If one hesitates and thinks about what to kill and kills, this is also real.) Not giving is taking away the property that others possess, or secretly taking it as one's own without being noticed. (When an object appears, and the thought of taking it as one's own arises, it becomes an actual act.) Here, it should also be known that it is intentional and without error. Because there is no fault in unintentionally taking another's property among one's own property. Mistakenly taking another's property only constitutes a fault in action, but it does not actually happen. Then, if one steals the property of a stupa or digs up treasure (and takes the property of the dead, from where would it constitute not giving?), it would not constitute not giving because it is not owned by others. It is not so, because the property of the stupa is owned by the Buddha and the guardians of the stupa, and the treasure is owned by the ruler of the place. Taking the property of the dead, if it is a householder, it is owned by the relatives, and if it is a renunciate, it is owned by the Sangha, so taking it from them would constitute not giving. Regarding this, if the final ceremony or prayer is performed first, it would constitute not giving from the Sangha within the boundary, and if it is not performed, it would constitute not giving from all the disciples of the Buddha, because the Vinaya
Chinese
在《事基》中说：“未作祈请或起始与结尾的死者遗物的所得，将为所有佛陀弟子所拥有。”因此，以欲行不应行之事有四种，因欲邪行有四种：不应行处、非肢体、非处所、非时行。其中第一种是指被他人占有的妇女，以及母亲、女儿、父母和七代以内有亲属关系的人。其中，比丘尼是被地方领主完全占有的，少女是被给予者占有的，若无给予者，则被其父母、兄弟等占有，若无其他守护者，甚至需要仰仗国王来占有，因此属于被他人占有之列。 《辨了不了论》和《念住经》中说，男子、非男非女和畜生等也不应行。第二种是指在口和排泄道等伤口以外的地方行淫，即使是自己的妻子，也会变成邪淫，更何况是他人呢？《辨了不了论》中说：“其中，适度是做五次，超过五次则是不适度。”因此，超过五次则变成不适度，或者变成五次。或者，在同一部经中说：“超过那个限度，就叫做非时。”因此也解释为属于非时。第三种是指在有光亮的地方，在众多人面前，在对它有害的凹凸不平的地方和薄弱的地方等，在佛塔和寺庙，在自己的父母、老师、上师和比丘等面前行淫，即使是对自己的妻子行淫，也会变成邪淫。第四种是指怀孕的妇女、哺乳期的妇女、患有不宜行淫的疾病、因悲伤而心情不悦、白天和斋戒日等时间，在这些时候，即使是自己的妻子，也会变成邪淫。在此也应知不应犯错，因为犯错则没有罪过。（如果是出家人，
English
In the Root Text of Karma, it says, "The possessions of the deceased, for whom no prayers or initial and final rites have been performed, shall belong to all disciples of the Buddha." Therefore, there are four ways of engaging in what should not be engaged in due to desire, and four types of sexual misconduct due to desire: engaging in what is not the proper place, non-limbs, improper locations, and improper times. The first of these refers to women who are possessed by others, as well as mothers, daughters, parents, and those related within seven generations. Among these, nuns are completely possessed by the local lord, and young women are possessed by the one to whom they are given. If there is no giver, then they are possessed by their parents, brothers, and so on. If there is no other protector, they are even possessed by the king, and thus belong to those possessed by others. The *Nirnaya-samgraha* and the *Smrtyupasthana-sutra* state that men, hermaphrodites, and animals, etc., should also not be engaged with. The second refers to engaging in sexual acts in places other than the mouth and excretory passage, such as wounds. Even with one's own wife, this becomes sexual misconduct, let alone with others. The *Nirnaya-samgraha* states, "Among these, moderation is doing it up to five times, and more than that is immoderate." Therefore, exceeding five times becomes immoderate, or it becomes five times. Or, in the same sutra, it says, "Exceeding that limit is called improper time." Therefore, it is also explained as belonging to improper time. The third refers to engaging in sexual acts in places with light, in the presence of many people, in uneven and fragile places that are harmful to it, in stupas and temples, in front of one's parents, teachers, gurus, and monks, etc. Even engaging in sexual acts with one's own wife becomes sexual misconduct. The fourth refers to times such as when one's wife is pregnant, breastfeeding, afflicted with a disease that makes sexual intercourse inappropriate, unhappy due to grief, during the day, and on fasting days. At these times, even with one's own wife, it becomes sexual misconduct. Here, too, it should be known that one should not err, because if one errs, there is no fault. (If one is a renunciate,