Tibetan
་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འདྲ་བ་འབྱུང་བའམ། ཡང་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་དམན་པར་མི་འགྱུར་བས་དགེ་བ་ལས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་མི་འགྱུར་གྱི་དགེ་བ་ལས་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་ལས་ཀྱང་དགེ་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་བས་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་དེ་ནི་དགེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་དོ། །སྡེ་པ་གཞན་དག་ན་རེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཆར་ཡང་དགེ་བ་ཁོ་ནར་རྒྱུད་གཅིག་པ་ཡིན་གྱི་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་མེད་དེ། མདོ་ལས་ཀྱང་། གླང་ཆེན་གཤེགས་ནའང་མཉམ་པར་བཞག། གླང་ཆེན་བཞེངས་ནའང་མཉམ་པར་བཞག། གླང་ཆེན་མནལ་ནའང་མཉམ་པར་བཞག། བཞུགས་ནའང་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་གླང་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཉེས་པ་མི་མངའ་བས་ན་གླང་ཆེན་ཏེ། མདོ་ལས། འཆར་བྱེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱིས་ངན་པར་མི་མཛད་པས་ན་གླང་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཆར་དུ་བཞུད་ནའང་བཞུད་དོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་བཞུགས་ན་འང་བཞུགས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཉེ་བར་གནས་པས་ཐུགས་མི་བཞེད་བཞིན་དུ་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་དང་སྤྱོད་ལམ་པ་དང་སྤྲུལ་སེམས་མི་མངའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །(ཡིད་དང་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཀུན་སློད་དུ་བཤད་པ་ཡང་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་ལས་གཞན་ལ་དགོངས་ཀྱི།) རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་སློང་ཡང་འདུ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་དང་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་གཉིས་ཀ་མིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་མི་རྟོག་ཅིང་ནང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ལ་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཀུན་སློང་གིས་དགེ་མི་དགེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་ནི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལ་སེམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བསམ་པའི་སྟོབས་ཙམ་ལས་བྱུང་བས་ཡིན་ན་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་འབྱུང་བཞི་དང་མིག་དང་རྣ་བའི་མངོན་ཤེས་དག་ཀྱང་དགེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་ཕན་པ་དང་གནོད་པའི་སེམས་པའི་རྒྱུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཀུན་བརྟགས་པ་ཁོ་ནར་སྣང་ངོ་། ། ད་ནི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བ་མདོར་བསྟན་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞེ་ན། གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་སྤོང་ཞིང་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྡོམ་ཞིང་འགོག་པས་ན་སྡོམ་པ་དང་། གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་སྡོམ་པ་མིན་པ་དང་། གནོད་པའམ་གནོད་པའི་གཞི་དག་ཕྱོགས་རེ་སྤོང་བའམ་ཕྱོགས་རེ་ལ་འཇུག་ན་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་མིན་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་བར་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལའང་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དེ། གནོད་པ་དང་ཕན་པའི་སྟོབས་རེ་ལ་རྒྱུན་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་ནི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྟེ་སྔར་སྨོས་པའི་རྫས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་གཞི་བདུན་ལ་སོགས་པ་དང་། ལོ་རེ་རེ་ཞིང་ལུག་ལ་སོགས་པ་འདི་བསད་དོ་ཞེས་དམ་བཅས་ནས་གསོད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་གནོད་པ་ནི་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བ་བདུན་དང་གཞི་ནི་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་མམ། ཡང་ན་གནོད་པ་རང་བཞིན་དང་གཞི་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་སྡོམ་པའི་དབྱེ་བ་དང་། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་། བསམ་གཏན་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལས་དང་པོ་སྡོམ་པ་ལ་དབྱེ་ན་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་དང་བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་གཉིས་ཏེ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །(དགེ་སློང་གི་སྤོང་བདུན་དང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ལས་སྐྱེས་པའི་སྤོང་བདུན་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ལས་སྐྱེས་པའི་སྤོང་བདུན་རྣམས་མཚན་བཞི། སོ་ཐར་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་རུང་། མཚན་ཉིད་རིམ་པ་ལྟར། འདོད་པའི་དགེ་བ་གཟུགས་ཅན་གང་གི་ངེས་པ་ལྔ་དང་བྲལ་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་གི་གཟུགས་ཟག་བཅས་དང་། སེམས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་གི་གཟུགས་ཟག་མེད་དོ། །གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་རྟེན་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་དབང་གིས་སོ། །གོ་རིམ་ངེས་པ་ནི་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བས་སོ། །འོ་ན་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་སོ་ཐར་མེད་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་མེད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་དེ་དག་གི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་ལས་སྐྱེ་བས་སོ། །ཡ
Chinese
或者出现类似于无记的情况吗？或者，由于诸佛的教导不会变得低劣，因此不会从善变为无记，而是从善变为善，并且从无记中也只会产生善，因此随行者也只是善，这是分别说者的观点。其他部派则认为，由于诸佛的相续始终处于等持状态，因此四种行为也都是善的，相续是一致的，没有无记的心。经中也说：“大象行走也处于等持，大象站立也处于等持，大象睡眠也处于等持，安住也处于等持。”因此，这里所说的大象是指佛，因为没有过失所以是大象。经中说：“觉悟者如来，身语意都不会造恶，所以称为大象。”分别说者认为，即使佛的心在四种行为中游走，也只是认为在游走等等，乃至安住也只是认为在安住，因为念头安住于近处，即使心不愿，也不会进入对境，因此经中那样说，但并非说佛没有无记的异熟生、行为者和化身心。分别说者是这样认为的。（关于意识和五根识被说成是散乱，也是指异熟生之外的情况。）异熟所生的心，因为没有主动的造作而自然而然地进入，并且意乐也是造作，因此既不是最初的进入者，也不是随后的进入者。同样，无漏的心也是不分别且内在安住的，因此两者都不是。关于这个意义，认为非表色会因为意乐而变成善或不善，这是不合道理的，因为意乐的念头对于非表色是没有想法的。如果仅仅是因为念头力量的缘故，那么与非表色一起的四大以及眼耳的现量识也都会变成善的了。因此，律仪等等并不是非表色的色法本身，
English
Or does something similar to the indeterminate arise? Or, since the teachings of the Buddhas do not become inferior, they do not change from wholesome to indeterminate, but from wholesome only wholesome arises, and from indeterminate only wholesome arises, therefore the follower is also only wholesome, this is the view of the Vaibhashikas. Other schools believe that since the continuum of the Buddhas is always in a state of equanimity, all four activities are also wholesome, the continuum is consistent, and there is no indeterminate mind. The sutra also says, "Even when the elephant walks, it is in equanimity. Even when the elephant stands, it is in equanimity. Even when the elephant sleeps, it is in equanimity. Even when it abides, it is in equanimity." Therefore, the elephant here refers to the Buddha, because there is no fault, it is an elephant. The sutra says, "The awakened Tathagata, body, speech, and mind do not commit evil, therefore it is called a great elephant." The Vaibhashikas believe that even if the Buddha's mind wanders in the four activities, it is only thinking of wandering, etc., and even abiding is only thinking of abiding, because the thought abides nearby, even if the mind does not want to, it will not enter the object, therefore the sutra says so, but it is not that the Buddha does not have indeterminate resultant-born, behavioral, and emanation minds. The Vaibhashikas think so. (The explanation that consciousness and the five sense consciousnesses are scattered also refers to situations other than resultant-born.) The mind born from the resultant, because it does not have active creation, enters naturally, and intention is also creation, therefore it is neither the initial enterer nor the subsequent enterer. Similarly, the uncontaminated mind is also non-discriminating and inwardly abiding, therefore neither is. Regarding this meaning, the idea that non-manifest form will become wholesome or unwholesome because of intention is not reasonable, because the thought of intention has no thought for non-manifest form. If it is only because of the power of thought, then the four elements together with non-manifest form and the direct perception of the eyes and ears would also become wholesome. Therefore, vows and so on are not the form of non-manifest form itself,
Chinese
由于是有益和有害之心的相续，因此这里所安立的一切，在分别说部看来都只是遍计所执。现在简略地显示非表业的差别，先前所说的非表业可以了解为三种。哪三种呢？断除连同根本的对其他有害之事，总摄并遮止邪淫的戒律相续，因此是律仪；恒常投入连同根本的有害之事，这是非律仪；如果断除一部分有害之事或有害之根本，或者投入一部分，那就是介于律仪和非律仪之间的中间状态。这其中也有表业和非表业两种，对于有害和有益的力量各自具有相续而安住，这是非表业，也就是先前所说的由物质产生的七种福田等等，以及每年发誓说要宰杀羊等等。其中，有害之事是身语的七种不善业，根本是意的三种，或者有害之事是自性和连同根本的罪过。广说则有律仪的差别，别解脱律仪的差别，以及无漏禅定的律仪的差别三种，首先如果对律仪进行分类，则有称为别解脱律仪，以及同样由无漏和禅定所生的两种律仪，共三种。（比丘的七种舍弃，以及由有漏的等持所生的七种舍弃，以及由无漏的等持所生的七种舍弃，这四种名称，可以作为别解脱、禅定和无漏律仪的名称使用，按照体性的次第。欲界有色善法的哪种与五种决定相离，以及随心的有漏色，以及随心的无漏色。确定为三种，是因为等持的所依，以及它的果，有漏无漏的两种等持的缘故。确定次第，是因为后后是从前前产生的缘故。那么，外道没有别解脱，因此会推论出没有禅定的律仪，这没有过失，因为他们的禅定律仪是从断除身语的恶行中产生的缘故。也
English
Since it is the continuum of minds that are beneficial and harmful, all that is established here appears to the Vaibhashikas as merely conceptually imputed. Now, to briefly show the distinctions of non-manifestation, the non-manifestation previously explained should be understood as threefold. What are the three? Abandoning harm to others, together with its basis, and restraining and preventing the continuum of immoral discipline, hence it is restraint; constantly engaging in harm together with its basis is non-restraint; if one abandons some harm or the basis of harm, or engages in some, then it is something in between other than both restraint and non-restraint. In this, there are both manifestation and non-manifestation. Abiding with a continuum for each of the powers of harm and benefit is non-manifestation, such as the seven foundations of merit arising from matter previously mentioned, and vowing to kill sheep and so on each year. Here, harm is the seven non-virtues of body and speech, and the basis is the three of mind, or harm is naturally and fundamentally blameworthy. In detail, there are three distinctions of restraint: the distinction of individual liberation restraint, and the distinction of undefiled meditative restraint. First, if restraint is divided, there is what is called individual liberation restraint, and similarly, two restraints arising from undefiled and meditative states, making three. (The seven abandonments of a monk, the seven abandonments arising from contaminated equipoise, and the seven abandonments arising from uncontaminated equipoise are four terms that can be used as terms for individual liberation, meditation, and undefiled restraint, according to the order of characteristics. Which of the five determinations of the form good of the desire realm is separate, and the form following the mind that is contaminated, and the form following the mind that is uncontaminated. The number is determined as three because of the basis of equipoise and its result, the two samadhis of contaminated and uncontaminated. The order is determined because the later arises from the earlier. If outsiders do not have individual liberation, then it follows that they do not have meditative restraint. There is no fault, because their meditative restraint arises from restraining misconduct of body and speech. Also