Tibetan
་དགེ་མི་དགེས་ཀུན་ནས་བསླང་བས་དགེ་མི་དགེར་འཇོག་ན། ལུས་ངག་གི་རྟེན་འབྱུང་བའང་དགེ་མི་དགེར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་ལུས་ངག་གི་ལས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བའང་སློང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལན་ལ་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལས་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ལ་མི་སེམས་པས་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བསམ་པའི་དབང་གིས་ཡིན་གྱི་ཀུན་སློང་ཙམ་ལས་མིན་ན་མཉམ་གཞག་གི་རིག་བྱེད་མིན་པ་དགེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སྔོན་དུ་བསམས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པས་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིན་ན་ལྷའི་མིག་དང་རྣ་བ་ཡང་དགེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྦྱོར་བའི་ཚེ་དེ་ལ་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཚུངས་ཏེ། ལུས་ངག་གི་ལས་ནི་སེམས་མེད་པར་མ་མཐོང་ལ། འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་སེམས་མེད་ཀྱང་འབྱུང་བས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པར་མི་དབྱེ་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་དང་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་མཚུངས་ཏེ། འདི་དག་ཆོས་ཀྱི་དབང་གིས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པར་འཇོག་ལ། འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་མིག་དང་རྣ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་སྣང་བ་དང་སྒྲ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སྦྱོར་བའི་དབང་གིས་དགེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །) ཞར་ལ་ཀུན་སློང་བཤད་པ་ནི་གལ་ཏེ་མཐོང་སྤང་གིས་རིག་བྱེད་མི་སློང་ན་འོ་ན་མདོ་ལས་ལོག་པར་ལྟ་བ་དེ་ལས་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང་ལོག་པའི་ངག་དང་ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཀུན་ནས་སློང་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུའི་ཀུན་སློང་དང་(བྱ་བ་)དེའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་སློང་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལས་དང་པོ་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་ནི་ལས་ལ་དང་བོར་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་(སྦྱོར་བ་ལྟ་བུ་)ཡིན་ལ། གཉིས་པ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ནི་ལས་བྱ་བའི་དུས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་(དངོས་གཞི་ལྟ་བུ་)ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ནི་(ལོག་ལྟ་ལས་དེ་བསྟན་འདོད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་འབྱུང་བས་ངེས་ལུས་ངག་སློང་པས་སམ། ལོག་ལྟས་གསོད་སོགས་ཀུན་ནས་སློང་བས་སོ་ཞེས་པའམ།) ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པས་རིག་བྱེད་ཀྱི་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་ཡིན་གྱི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་དང་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ། (རྟོག་བཅས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱང་ཡོད་པས་སོ། །)མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ཤེས་ལྔ་ནི་རྟོག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས། ལོག་པར་ལྟ་བ་མཐོང་སྤང་གིས་རིག་བྱེད་ཀུན་ནས་སློང་བར་བཤད་པ་ནི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་གི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ལ། འདོད་ཁམས་ན་བསྒྲིབས་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཀུན་སློང་མེད་པར་བཤད་པ་ནི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདོད་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་(དང་པོ་གཉིས་)བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་མཐོང་སྤང་གིས་རིག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་བྱེད་ཀྱང་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ནི་སྒོམ་སྤང་གི་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་ལ། སྒོམ་སྤང་གི་རྣམ་ཤེས་བསྒྲིབས་པའང་འདོད་པ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ན་བསྒྲིབས་པའི་རིག་བྱེད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། འོ་ན་ནི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་དགེ་བས་བྱས་ནས་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་མི་དགེ་བའམ་ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་བྱས་པའི་སྡོམ་པ་དགེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་དེ་དག་མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་རིགས་ཐ་དད་ན་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གཙོ་བོར་འགྱུར་གྱི་རིས་གཅིག་པ་ལ་ནི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཐལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་དང་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དག་འདྲ་བའམ་མི་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ཡོད་དེ། རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་དགེ་བ་ལས་རྗེས་སུ་འཇུག་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཡང་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སོགས་པའི་སྒྲས་བཟུང་བ་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་ལས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །(དེས་ན་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་དང་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ལ་མུ་བཞི་སྟེ། མཐོང་སྤང་གི་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་ཁོ་ན་དང་། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ཁོ་ན་དང་། ཡིད་ཤེས་སྒོམ་སྤང་ནི་གཉིས་ཀ་དང་། ཟག་མེད་ནི་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་མུའོ། །) དེ་ལ་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐུབ་པའི་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་ལས་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ཀྱང་དགེ་བ་དང
Chinese
若善与非善由发起而安立，则身语之缘起亦转为善与非善，以心与身语之业同时生起，亦为发起之故耶？答曰：不尔，以心不思“作者乃业”之心之生起，故不尔。若谓由思惟之自在，非仅由发起，则等持之作意非善耶？若谓于等持之前已思惟耶？答曰：彼非平等之因，故非彼发起者。若尔，天眼与天耳亦应成善，以于结合之时思惟彼故。不相似也，身语之业非无心而见，而诸缘起虽无心亦生，故不分善等，如眼等。然于体性与获得等不相似，此等由法之自在而安立为善等，而诸缘起则自性为无记。天眼与天耳之结合亦为显现与声作意，故说非由结合之自在而成善。 顺便说一下发起之说，若见断不发起作意，则经中云：“由邪见，则邪分别与邪语及邪业之边际生起”，与此相违耶？如是，发起有二种，谓因之发起与（行为）彼时之发起。彼二发起中，初因之发起乃令业最初入之因（如加行），第二时之发起乃为于业行之时相顺故，而令随行者（如正行）。彼等之中，见所断之意之识乃（由邪见而显示彼欲之识向外看而生，故定身语发起耶？或邪见发起杀等耶？）向内看，故为作意之最初入者，乃因之发起，非时之发起。意之识修所断者，乃作意之因之发起与时之发起。
English
If good and non-good are established by arising, then the arising of body and speech also transforms into good and non-good, because the mind arises simultaneously with the actions of body and speech, and is also the cause of arising? The answer is: Not so, because the mind does not think of the arising of the mind as "the doer is the action," therefore it is not so. If it is said that it is by the power of thought, not just by arising, then is the mental activity of equanimity not good? If it is said that one has already thought before entering equanimity? The answer is: That is not the cause of equality, therefore it is not the ariser. If so, the divine eye and divine ear should also become good, because one thinks of them at the time of conjunction. It is not similar, the actions of body and speech are not seen without mind, but the arisings arise even without mind, therefore they are not distinguished as good, etc., like the eye, etc. However, they are not similar in nature and attainment, etc. These are established as good, etc., by the power of Dharma, while the arisings are by nature indeterminate. The conjunction of the divine eye and divine ear is also the appearance and sound mental activity, therefore it is said that it is not good by the power of conjunction. By the way, regarding the explanation of arising, if what is abandoned by seeing does not arise mental activity, then the sutra says, "From wrong view, the extremes of wrong discrimination, wrong speech, and wrong action arise," does this contradict it? Thus, there are two kinds of arising, namely the arising of cause and the arising of (action) at that time. Among these two arisings, the first arising of cause is the cause that makes the action initially enter (like preparation), and the second arising of time is to make it consistent at the time of performing the action, and to make it follow (like the main practice). Among them, the consciousness of the mind to be abandoned by seeing is (from wrong view, the consciousness that shows the desire for it arises looking outward, so is it definitely the arising of body and speech? Or does wrong view arise killing, etc.?) looking inward, so it is the initial enterer of mental activity, which is the arising of cause, not the arising of time. The consciousness of the mind to be abandoned by meditation is the arising of the cause of mental activity and the arising of time.
Chinese
两者都是意乐。（因为有具伺察向外看。）眼等五识因为是无分别的，所以随行的是时意乐。因此，与它们相应的诸心所也应如是理解。因此，经中说，邪见见断能发起一切行事，这是就因意乐而言。说欲界没有被遮蔽的行事意乐，这是就时意乐而言。因此，欲界的坏聚见和边执见（前二者）被遮蔽且是无记的见断，能作行事的因意乐，但时意乐只取决于修断的识。因为修断的识被遮蔽在欲界中也不存在，所以说欲界中没有被遮蔽的行事。 那么，因为时意乐是主要的，如果因意乐是善的，而时意乐是不善或无记的，那么律仪不会变成善的，是吗？答：如果意乐的意念在见断和修断的种类上不同，那么时意乐是主要的，但在同一类中，因意乐本身是主要的，所以没有这样的过失。如果因意乐和时意乐相同或不同，怎么样呢？这是因情况而异的。发起者因意乐是善的，随行时意乐也可能变成善、不善、无记三种。同样，由“等”字所包含的发起者不善和无记，也应知随行者有三种。 （因此，发起者和随行者有四句：见断的心只是发起者，五根识只是随行者，修断的意识是两者，无漏既不是两者。） 其中特别指出的是：佛陀的发起者是善和无记，随行者也是善的。
English
Both are intentions. (Because there is also observation looking outward.) The five consciousnesses, such as the eye, are without conceptualization, so the subsequent action is only the intention of time. Therefore, the mental factors associated with them should also be understood in the same way. Therefore, in the sutra, it is said that wrong views, which are abandoned by seeing, initiate all activities, which is in terms of the intention of cause. Saying that there is no obscured activity intention in the desire realm is in terms of the intention of time. Therefore, the view of the aggregates of desire and the view of clinging to extremes (the first two) are obscured and are unspecified views to be abandoned by seeing, which can be the causal intention of activity, but the intention of time depends only on the consciousness to be abandoned by meditation. Since the consciousness to be abandoned by meditation is also obscured and does not exist in the desire realm, it is said that there is no obscured activity in the desire realm. Then, since the intention of time is the main one, if the intention of cause is done by virtue, and the intention of time is done by non-virtue or unspecified, then the vows will not become virtuous, right? Answer: If the intention of intention is different in the types of views to be abandoned by seeing and views to be abandoned by meditation, then the intention of time becomes the main one, but in the same category, the intention of cause itself is the main one, so there is no such fault. If the intention of cause and the intention of time are the same or different, what is it like? It exists according to the situation. The initiator, the intention of cause, is virtuous, and the subsequent intention of time may also become virtuous, non-virtuous, or unspecified in three ways. Similarly, it should be known that the initiator, non-virtuous and unspecified, which is included by the word "etc.", also has three types of followers. (Therefore, there are four possibilities for the initiator and the follower: the mind of the view to be abandoned by seeing is only the initiator, the five sense consciousnesses are only the follower, the consciousness to be abandoned by meditation is both, and the uncontaminated is neither.) What is specifically pointed out is this: the Buddha's initiator is virtuous and unspecified, and the follower is also virtuous.