Tibetan
དང་པོ་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་པ། དང་པོ་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་པ། དང་པོ་ལའང་མདོར་བསྟན་པ་ནི་འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་འཇིག་རྟེན་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ལས་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། (ཐུན་མོང་དང་སོ་སོའི།) ལས་དེ་ནི་སེམས་པའི་ལས་དང་སེམས་པ་དེས་བྱས་པ་(སྟེ་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བ།) བསམ་པའི་ལས་གཉིས་ལས་སེམས་པའི་ལས་ནི་ཡིད་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན་(ཡིད་ཡུལ་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པ།) ལུས་ངག་གི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ནི་འདིར་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །(ཡིད་ཀྱང་རིག་བྱེད་མིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རིག་བྱེད་མིན་པ་ནི་རྟེན་འབྱུང་བ་ལ་ལྟོས་ལ་ཡིད་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །ལས་ཀྱང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པར་སྨྲ་བས་ཁོ་ན་རྒྱུར་སྨྲ་བའི་ལྟ་བར་མི་འགྱུར་དེ་ཡང་རྣམ་སྨིན་ཁོ་ན་མིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་གཙོ་ཆེའོ། །འཇིག་རྟེན་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་ཡུལ་དང་ལུས་ལ་ཆགས་པས་འགྲུབ་བོ། །)སེམས་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་(བསམ་པའི་)ལས་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ངག་གི་ལས་ཏེ། དེ་དག་ནི་སེམས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ལུས་ལ་བརྟེན་པས་དེའི་ལས་དང་། ངག་ནི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཕྱིར་ལས་སུ་འདོད་དོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། ། རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་རིག་བྱེད་དང་། རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ལ་ལུས་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་ངག་གི་རིག་བྱེད་གཉིས་ལས་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འགྲོ་བ་དང་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་(དང་རྒྱས་བྱུང་གི་ལུས་)ལས་ཐ་དད་པའི་(ལུས་དེ་ལྟ་བུའི་)དབྱིབས་སུ་(རྫས་གྲུབ་ཏུ་)འདོད་དེ། འདི་ལྟར་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རིག་བྱེད་དགེ་མི་དགེ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་རིག་བྱེད་དབྱིབས་སུ་གྲུབ་པ་ཞིག་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་ཡོད་ལ་དེ་ནི་རིག་བྱེད་འོད་ལྟར་དང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ཀྱི་གསེབ་ཏུ་ཚུད་པའི་ཕྱིར་ཆེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལྕི་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞེས་འདོད་དེ་ནགས་ལ་མེ་ཞུགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །(འོ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ལས་རྫས་ཐ་དད་ཅིང་དེ་དང་མཉམ་པ
Chinese
第一，解释业的自性。 第一，解释业的自性。 第一中也略说，那么像这样的产生世界的业又是什么呢？回答说：（共同和各自的）业是心之业和心所作（即由心所发起），思维之业两种。其中，心之业是与意识相应的（使意识在意识境上活动），是身语之业显现造作的随心生起，所以是意之业。意，这里是指生处的意。（如果意也变成非表色，那么非表色依赖于缘起，不依赖于意。业也说依赖于因缘，所以不会变成唯因的观点，那也不是唯有异熟，而是士夫作用果更重要。两个世界也是由对境和身体的执着而成就。）心所产生的（思维的）业是身体的业和语言的业，这些是由心所发起的缘故。又，身体的业是依赖于身体的业，语言是语言的自性本身就是业，意的业是由意所发起的缘故被认为是业。身语的那些业是表色和非表色两种。 广说分为表色，非表色，以及解释它们的差别三种，第一中，身体的表色和语言的表色两种，其中身体的表色，分别说者认为是与异熟之身（和增长之身）不同的（那样的身体）形状（实体成立）。像这样，如果是异熟之身本身，那么表色善不善是不可能的，因为那是不记说的缘故。因此，在礼拜等时候，身体的表色成立为一种形状，从头顶到脚底都有，那是表色像光一样清澈的缘故，并且包含在异熟之身的缝隙中，所以也不会变大也不会变重，他们认为是像火进入森林一样。（那么，从异熟之身中物质不同并且与之相同
English
First, explaining the nature of karma. First, explaining the nature of karma. In the first, there is also a brief explanation: So, what is this kind of karma that creates the world? It is said: (Common and individual) Karma is of two kinds: the karma of mind and the karma done by mind (i.e., initiated by it), and the karma of thought. Among them, the karma of mind is that which corresponds to consciousness (making consciousness move on the object of consciousness), and it is the mental event that manifests and fabricates the actions of body and speech, so it is the karma of mind. Mind, here, refers to the mind of the source of arising. (If the mind also becomes non-form, then non-form depends on dependent origination and does not depend on the mind. Karma is also said to depend on conditions, so it will not become a view of sole cause, and it is not only maturation, but the effect of the agent is more important. The two worlds are also accomplished by attachment to objects and the body.) The karma produced by the mind (the karma of thought) is the karma of body and the karma of speech, because these are initiated by the mind. Also, the karma of body is the karma that depends on the body, and speech is the very nature of speech itself is karma, and the karma of mind is considered karma because it is initiated by the mind. Those karmas of body and speech are of two kinds: form and non-form. The extensive explanation is divided into three parts: form, non-form, and explaining their differences. In the first, there are two kinds: the form of body and the form of speech. Among them, the form of body, the Vaibhashikas believe that it is a shape (substance established) that is different from the body of maturation (and the body of growth). Like this, if it is the body of maturation itself, then it is impossible for form to be good or bad, because that is unspecified. Therefore, at the time of prostration and so on, the form of the body is established as a shape, which exists from the crown of the head to the soles of the feet, and that is because the form is clear like light, and because it is contained in the gaps of the body of maturation, so it will not become larger or heavier, they think it is like fire entering a forest. (So, from the body of maturation, the substance is different and the same as it
Tibetan
འི་རིག་བྱེད་ཀྱི་ལུས་དབྱིབས་སུ་སྐྱེ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་སྔར་བས་ཆེ་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་གསེབ་དང་བཅས་པ་དེ་ལ་ཐད་ཀ་ཐད་ཀར་ཐིམ་པས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་སྔར་བས་འཁྲེགས་ཤིང་ལྕིར་སོང་བར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། རིག་བྱེད་ཀྱི་ལུས་འོད་ལྟར་དང་བས་མི་འགྱུར་ཞེས་སོ་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་དབྱིབས་སོ། །དེ་སྨྲ་བ་ན་མཆུ་འགུལ་བ་དང་། འགྲོ་བ་ན་ཡན་ལག་གཡོ་བ། སྟོན་པའི་མཆུ་བིམ་པ་ལྟར་དམར་བ་སོགས་བསལ་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་མཆུ་ལག་འགུལ་བ་ནི་འགུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མིན་གྱི་ཞར་བྱུང་ཡིན་ལ། ཕྱག་འཚལ་བ་སོགས་ནི་འགུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་སེམས་སྐྱེས་པས་སོ། །སྟོན་པའི་མཆུ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མིན་པས་སོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །)དོན་འདི་ལ་གནས་མའི་བུའི་སྡེ་བ་ནི་ཡུལ་གཞན་ན་ཡོད་པའི་ལུས་ཀྱི་རིག་བྱེད་ཉིད་མ་ཉམས་པར་ཡུལ་གཞན་དུ་(སེམས་པས་ཇི་ལྟར་དམིགས་ལུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བས་ལུས་ཉིད།) འགྲོ་བར་(རིག་བྱེད་དུ་)འདོད་དེ། (ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེ་ནི་ལུས་གཡོ་བ་ལ་རིགས་ཀྱི་མི་གཡོ་བ་ལ་མིན་པས་དེས་ན།) འདིས་སེམས་སེམས་བྱུང་དང་སྒྲ་དང་མེ་ལྕེ་དང་གློག་དང་འབབ་ཆུ་ལས་གཞན་སྐད་ཅིག་མར་མི་འདོད་(ཀྱི་འཇིག་རྒྱུ་དང་ཕྲད་ནས་མི་རྟག་པར་འདོད།) པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་མ་ཉམས་པར་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་མིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་གྲུབ་མ་ཐག་འཇིག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་གཞན་མེད་པར་འཇིག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། ཕྱོགས་སྔ་མ་ན་རེ་རྒྱུ་མེད་པར་འཇིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་འཇིག་པ་ཐོ་བ་དང་གྲང་བ་འཇིག་པ་ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་སོ་ཞེ་ན། འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའམ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོའམ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པ་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་བྱ་བར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་ན་འཇིག་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི
Chinese
如果生为行蕴之身形，那么异熟之身会比以前更大。如果异熟之身完全融入到有间隙的身体中，那么异熟之身不是会比以前更坚硬和沉重吗？行蕴之身像光一样清澈，所以不会改变。特征是以专注于它的心所引发的形状。当说话时，嘴唇会动；行走时，四肢会摇动。去除如红唇般的导师之唇等。按照顺序，嘴唇和手脚的移动并非因为想要移动而专注于此所生之心，而是附带发生的。而顶礼等则是因生起想要移动的心。导师的嘴唇是由愿力所生，并非专注于此所生之心。他们这样认为。）关于这个意义，住子部的宗派认为，存在于其他地方的身体的行蕴本身不会消失，而是（因为心如何专注，身体也会如何变化，所以身体本身）移动到其他地方（成为行蕴）。（如果身体的活动是身体的行为，那么它属于身体的移动，而不是不移动，因此。）因为他们不认为除了心和心所、声音、火焰、闪电和流水之外，其他事物是瞬间的（与毁灭的因素相遇而无常），所以他们也同样认为其他事物也是如此。那是不合理的，身体的形状不消失而移动到其他地方是不可能的。为什么呢？因为有为法都是刚产生就毁灭的瞬间。这也是因为没有其他原因而毁灭的论证。 前方的论者说，没有原因的毁灭是不可能的，因为瓶子的毁灭依赖于锤子，寒冷的毁灭依赖于热等。那么，所谓的毁灭是指瓶子等不存在，还是指不同于它的事物，还是指它的自性毁灭？第一种情况，锤子等不是制造者，因为不存在与制造相矛盾。第二种情况也不是，因为瓶子等不是毁灭的原因。第三种情况也不是，因为毁灭的自性是从自己的原因产生的。如果不是这样，那么毁灭就不是瓶子等的自性了。
English
If one is born into the form of the Saṃskāra body, then the Vipāka body will become larger than before. If the Vipāka body with gaps is directly absorbed into it, then wouldn't the Vipāka body become harder and heavier than before? The Saṃskāra body is clear like light, so it does not change. The characteristic is the shape aroused by the mind focused on it. When speaking, the lips move; when walking, the limbs move. Excluding things like the Teacher's lips being red like bimba fruit. In order, the movement of lips and limbs is not because of generating the mind focused on it with the thought of moving, but is incidental. Prostrations etc. are because of the mind arising with the thought of moving. The Teacher's lips are generated by aspiration, and not by generating the mind focused on it. That is what they think.) Regarding this meaning, the Sthavira school believes that the Saṃskāra of the body existing in another place does not disappear, but (because the body changes according to how the mind focuses, so the body itself) moves to another place (becoming Saṃskāra). (If the action of the body is the activity of the body, then it belongs to the movement of the body, not to the non-movement, therefore.) Because they do not consider other things besides mind and mental factors, sound, flame, lightning, and flowing water to be momentary (impermanent upon encountering the cause of destruction), they also consider other things to be the same. That is not reasonable, it is impossible for the shape of the body to move to another place without disappearing. Why? Because conditioned phenomena are moments of destruction as soon as they arise. This is also because of the argument that it is destroyed without other causes. An earlier proponent says that destruction without a cause is not possible, because the destruction of a pot depends on a hammer, and the destruction of cold depends on heat, etc. Then, does the so-called destruction mean that the pot etc. does not exist, or does it refer to something other than it, or does its own nature destroy it? In the first case, the hammer etc. are not the makers, because non-existence contradicts being made. The second case is also not true, because the pot etc. are not the cause of destruction. The third case is also not true, because the nature of destruction is produced from its own cause. If it is not produced, then destruction is not the nature of the pot etc.