Tibetan
ར་དང་ལྡན་ལ། སྡོམ་པ་ཐོབ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཕྱིན་ཆད་(ནི་དེར་མ་ཟད།) འདས་པ་དང་ཡང་ལྡན་ཏེ། (དེ་ལྟ་མིན་ན་སྡོམ་པ་སྔ་མ་རྣམས་བཏང་བར་ཐལ་ཏེ་ཐོབ་ནས་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་མ་ཡིན་པས་གཏོང་རྒྱུས་མཚམས་བཅད་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཐོབ་པ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ད་ལྟར་བ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པར་བཤད་དོ། །)དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་མ་བཏང་གི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་ལྡན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་སྡོམ་མིན་ལ་གནས་པའང་དེ་དང་འདྲ་(བས་འདོན་པ་བསྒྱུར།) བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཇི་སྲིད་མ་བཏང་གི་བར་དུ་རྟག་ཏུ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཏོང་རྒྱུས་བར་དུ་མ་ཆོད་པའི་ཐོབ་པ་དག་དང་ཡང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །(དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ཡང་ཚེ་གཞན་དང་འདིར་བཏང་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་འདས་པ་ཐོབ་ལ། འོན་ཀྱང་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱིས་བསྡུས་པ་ནི་མ་གཏོགས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །)འཕགས་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་ཚེ་ནི་འདས་པ་དང་ལྡན་པ་མིན་ཏེ། ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་སྔོན་མ་བསྐྱེད་པས་དེ་ལྟ་བུའི་འདས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །(གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དང་དབང་པོ་འཕོ་བའི་དུས་ནའང་འདི་མཚུངས་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན་དབྱིག་བཤེས་ན་རེ་དེ་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་འདྲ་བ་ཡོད་པས་དེ་ནི་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ལ། ཊཱིཀ་བྱེད་འདྲ་བའི་དོན་ཟག་བཅས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ན་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་ཚེའང་ཡོད་ལ། ཟག་མེད་ཡིན་ན་དེ་བཏང་ནས་ཇི་ལྟར་ཡོད། དེས་ན་སྔོན་མ་བསྐྱེད་པས། དེ་དག་གི་དང་པོའང་འདས་པ་དང་མི་ལྡན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །) གཞན་དག་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཟག་བཅས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་སྟེ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ད་ལྟར་བ་དང་ལྡན་གྱི་མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་པ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ད་ལྟར་བ་ནི་(མཉམ་གཞག་གི་)སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་མ་འོངས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཚེའང་གཏོང་རྒྱུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ།
Chinese
并且具有，获得律仪的第一个刹那以后（不仅如此），也具有过去。（如果不是这样，那么先前的律仪就成了放弃，因为获得后不具有。这并非随心，因为放弃的因缘已经断绝，并且未来的获得尚未产生，所以说第一个刹那只具有现在。）那也要与直至没有放弃之间结合起来。如别解脱律仪的具有一样，安住于非律仪也与此相同（因此改变说法）。应当知道。具有静虑律仪，直至没有放弃之间，总是具有过去和未来的非表色，以及没有被放弃因缘断绝的获得，这是成立的宗义。（也就是，对于第一个刹那，也获得其他世和此世放弃的静虑律仪的过去，然而不包括被决择分所摄持的，这样解释。）圣者无漏的律仪，在第一个刹那，对于苦法智忍的时候，不具有过去，因为没有产生先前的无漏道，所以不可能有那样的过去。（如果获得果位和根转的时候也与此相同吗？如果这样问，友称，在那里有无漏律仪的相似，所以那是不说的。论师说，相似的意思如果是指有漏律仪，那么在第一个刹那也有，如果是无漏，那么放弃后怎么会有？因此，因为先前没有产生，所以那些的第一个也不具有过去，这样认为。） 其他应当如具有静虑律仪的方式一样去了解。那些是就过去和未来而说的。就现在来说，入于有漏的静虑，以及安住于圣道，也就是入定的时候，静虑和无漏的律仪，那两者的非表色具有现在，从等持中出定的时候则不是，因为那些现在是（等持的）随心。没有入定的时候，过去和未来的获得，直至没有产生放弃的因缘之间，也具有，这是成立的宗义。
English
And possessing, from the first moment of obtaining vows (not only that), but also possessing the past. (If it were not so, then the previous vows would have been abandoned, because after obtaining them, they are not possessed. This is not according to the mind, because the cause of abandonment has been cut off, and the future attainment has not yet arisen, so it is said that the first moment only possesses the present.) That should also be combined with "until it is not abandoned." Just as the possession of the Pratimoksha vows is, so is abiding in non-vows similar to that (therefore, change the statement). It should be known. Possessing the Dhyana vows, until they are not abandoned, always possessing the past and future non-manifest forms, and the attainments that have not been interrupted by the cause of abandonment, is the established tenet. (That is, for the first moment, one also obtains the past of the Dhyana vows abandoned in other lives and in this life. However, it does not include what is included by the determination division, so it is explained.) The vows of the noble, uncontaminated one, in the first moment, at the time of the forbearance of knowing the Dharma of suffering, do not possess the past, because the previous uncontaminated path has not been generated, so such a past is impossible. (If obtaining the fruit and at the time of the transformation of faculties are also the same as this? If you ask, the friend says that there is a similarity of uncontaminated vows there, so that is not said. The commentator says that if the meaning of similarity refers to contaminated vows, then it also exists at the time of the first moment, but if it is uncontaminated, then how can it exist after it is abandoned? Therefore, because it was not generated previously, the first of those also does not possess the past, so it is thought.) Others should be understood in the same way as possessing the Dhyana vows. Those are spoken of in terms of the past and future. In terms of the present, entering into contaminated Dhyana, and abiding in the noble path, that is, at the time of entering into Samadhi, the non-manifest forms of both Dhyana and uncontaminated vows possess the present, but not when rising from equanimity, because those presents are according to the mind (of equanimity). When not in Samadhi, the past and future attainments also possess until the cause of abandonment has not arisen, which is the established tenet.
Tibetan
། སྡོམ་པའང་མ་ཡིན་སྡོམ་མིན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་བར་མ་ལ་གནས་པ་ལ་གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཡོད་ན་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་བར་ད་ལྟར་གྱི་དང་ལྡན་ལ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཕྱིན་ཆད་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བའི་དུས་གཉིས་ཀྱི་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་ཡང་མ་བཏང་གི་བར་དུའོ། །འོ་ན་སྡོམ་མིན་དང་ལྡན་པ་(བར་མའི་)དགེ་བའི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་། སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའང་(བར་མའི་)མི་དགེ་བའི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། (དུས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡོད་ཅེ་ན།) སྡོམ་མིན་ལ་གནས་པ་ཤན་པ་ལ་སོགས་པའང་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པ་དང་ལྡན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་རབ་ཏུ་དང་བའི་ཤུགས་དང་ལྡན་པས་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་བར་དེ་སྲིད་དུ་བར་མ་དགེ་བའི་བར་མའི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པའང་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པ་དང་ལྡན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཤུགས་དང་ལྡན་པས་སྲོག་ཆགས་གསོད་པ་དང་འཆིང་བ་དང་རྡེག་པ་དང་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་བར་དེ་སྲིད་དུ་བར་མ་མི་དགེ་བའི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། ད་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྟོན་ཏེ། ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བར་མ་ལ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ལའང་རིག་བྱེད་དངོས་སུ་བྱེད་པ་དག་ལ་ད་ལྟར་བ་དང་ལྡན་ལ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་དག་གིས་མ་བཏང་གི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཕྱིན་ཆད་ནི་འདས་པ་དང་ཡང་ལྡན་ནོ། །མ་འོངས་པ་(འི་རེག་བྱེད་)དང་ནི་ལྡན་པ་མེད་དེ། རིག་བྱེད་ནི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་མ་ཡིན་པའི་(ཕྱིར་དང་)བེམས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་ནུས་པ་མེད་དོ། །དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་བསྒྲིབས་པའི་རིག་བྱེད་དང་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རིག་བྱེད་དང་ནི་མ་འོངས་པ་མི་ལྡན་པར་མ་ཟད་འདས་པ་དག་དང་ལྡན་པའང་མེད་དེ། ལུང་དུ་མི་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྟོབས་ཆུང་བས་(དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི།) ཐོབ་པའང་སྟོབས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་(ཆོས་དེ་འགགས་ནས་དེའི།) ཐོབ་པ་སྔ་ཕྱིར་འདྲེན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཞར་ལ་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གྲངས་ནི་ལུས་ངག་མི་སྡོམ་པའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་མིན་པ་དང་། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་ཅིང་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོངས་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་སྤྱད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན
Chinese
如果安住在既非律仪也非非律仪的中间，如果存在非表色，那么安住在第一刹那之间与现在相应，从第一刹那之后与过去和现在的二时相应。那也是直到未舍弃之间。那么，与非律仪相应的（中间的）善的非表色，以及与律仪相应的（中间的）不善的非表色相应吗？回答是：有。 （存在多久呢？）安住在非律仪的屠夫等也与善的表色非表色相应，因为只要具有极度信乐的力量，作礼拜佛塔等之间，那么中间的善的中间的非表色就会产生。同样，安住在别解脱律仪的也与不善的表色非表色相应，因为只要具有烦恼的力量，杀害众生、捆绑、殴打和损害等之间，那么中间的不善的非表色就会相应。这些是从非表色的角度来说的。 现在从表色的角度来阐述：身语的表色，对于安住在律仪、非律仪和中间的一切众生，实际进行表色者与现在相应，从舍弃之因未舍弃之间，从第一刹那之后也与过去相应。与未来（的触）不相应，因为表色不是随心而转的（缘故），并且是色法，所以没有那样的能力。特别排除的是，被遮蔽的表色和未被遮蔽且无记的表色，不仅与未来不相应，而且与过去也不相应，因为无记法力量弱小，（与它同时产生的）获得也力量弱小，（法灭之后）获得无法前后牵引的缘故。 顺便说一下，非律仪的异名是，因为身语不调伏所以是非律仪，以及因为被圣者们呵责并产生不如意的果报，所以是恶行和戒律的相违品。
English
If one abides in the intermediate state that is neither discipline nor non-discipline, if there is non-manifestation, then abiding in the first moment is in accordance with the present, and from the first moment onwards, it is in accordance with the past and present two times. That is also until it is not abandoned. So, is there a non-manifestation of good (intermediate) that corresponds to non-discipline, and a non-manifestation of evil (intermediate) that corresponds to discipline? The answer is: yes. (How long does it exist?) Butchers and others who abide in non-discipline also correspond to the non-manifestation of good manifestation, because as long as they have the power of extreme faith and perform prostrations to stupas, etc., then the intermediate non-manifestation of good will arise. Similarly, those who abide in the Pratimoksha discipline also correspond to the non-manifestation of evil manifestation, because as long as they have the power of afflictions and kill, bind, beat, and harm beings, etc., then the intermediate non-manifestation of evil will correspond. These are from the perspective of non-manifestation. Now, from the perspective of manifestation, it is shown that the manifestation of body and speech, for all beings who abide in discipline, non-discipline, and the intermediate state, those who actually perform manifestation are in accordance with the present, and from the cause of abandonment that has not been abandoned, from the first moment onwards, they are also in accordance with the past. It is not in accordance with the future (touch), because manifestation is not in accordance with the mind (because of), and because it is form, it does not have such power. What is specifically excluded is that the obscured manifestation and the unobscured and unspecified manifestation are not only not in accordance with the future, but also not in accordance with the past, because unspecified dharmas are weak, and the attainment (that arises simultaneously with it) is also weak, (after the dharma ceases) the attainment cannot be drawn back and forth. Incidentally, the synonyms for non-discipline are non-discipline because body and speech are not subdued, and it is misconduct and the opposite of morality because it is condemned by the noble ones and produces undesirable results.