Tibetan
་ཏེ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་(དམ་ལུས་དག་གི་ལས་བདུན་པོ་ཐམས་ཅད།) སྤོང་བ་མནོས་པ་ལས་དགེ་སློང་དུ་འགྱུར་རོ། །མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་མི་མཉམ་པར་འཇུག་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་པ་ན་ལས་མི་མཉམ་པ་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པར་འཇོག་ཅིང་འདོར་བས་སམ། ཡང་ན་མདོ་ལས། ལུས་ལ་ཡོངས་སུ་གདུང་མེད་པས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་བླང་བ་བདེ། །གཉིད་ལོག་པ་ཡང་བདེ་བ་སྟེ། །སད་པ་ན་ཡང་བདེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བས་འགྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་སེམས་ལ་གདུང་བ་མེད་པས་བསིལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་ལེགས་སྤྱད་དང་། བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ལས་(ཡིན་ཏེ་རིག་བྱེད་དང་སེམས་པ་དག་གིས་བྱེད་པའི་ཕྱིར།) དང་ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བ་དང་རྒྱན་དང་བྱུག་པ་དང་སྤོས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། ཡང་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པ་ནི་སོ་སོ་ཐར་པ་དང་སྡོམ་པ་(གཞི་མཐུན་པ་)དང་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་(དངོས་)ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། སྡིག་པ་ལས་(དང་པོར།) ཐར་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུས་ངག་སྡོམ་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་འབྱུང་བའི་སྒོའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་ནི་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། སོ་སོ་ཐར་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོ་ཐར་པའི་དོན་ནི་པྲ་ཏི་མོཀྵ་ཞེས་བྱ་བ་དང་པོར་ཐར་པ་ཡིན་ན་ཐར་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཡིན་གྱི་དངོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །(འདི་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། བསམ་གཏན་ཟག་མེད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པས་སོ། །)ཡང་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ནི་བརྒྱད་དེ་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའོ། །(ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལ་སོ་ཐར་མེད་དམ་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་དག་ལ་ཡང་མི་དགེ་བ་སྡོམ་པ་ཙམ་ཡོད་མོད་ཀྱི་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ནི་མེད་དེ། དེ་དག་ནི་ལོག་ལྟ་ལ་སོགས་པས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲིད་པའི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ལ་ཐར་པར་འདུ་ཤེས་པས་སྲིད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་གཏན་དུ་སྡིག་པ་ལས་སོ་སོ་ཐར་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །)གསུམ་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་དང་ནི་བསམ་གཏན་ཉེར་བསྡོགས་(ཡར་བཅད་དང་དངོས་གཞི་)དང་བཅས་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང་ལྡན་ལ། (ཉེར་བསྡོགས་ལའང་རྟེན་དུ་བརྗོད་དོ། །)ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་ནི་འཕགས་པའི་སེམས་ཅན་(སློབ་མི་སློབ།) རྣམས་དང་ལྡན་ནོ། །སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལས་ཐ་མ་བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཉིས་ནི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ཡོད་ལ་མ་བཞག་པ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །(སོ་ཐར་ནི་གཡེངས་པ་དང་སེམས་མེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་མིན་ནོ། །)ཡང་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཞེ་ན། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དགུ་དག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དེ་གཉིས་ནི་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དམ་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་ཡིན་ཏེ། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ། སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མ་གཏོགས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པའོ། །སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པའོ། །གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ནི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པའོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་ལམ་མ་གཏོགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མུ་བཞི་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མུ་བཞིའང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཡང་སོ་སོ་ཐར་པ་ལས་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། །ངག་གི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་ཡིན། །ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་སྡོམ་པ་ལེགས། །ཞེས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་མདོ་ལས། གང་ཡང་མིག་གི་དབང་པོ་སྡོམ་པས་བསྡམས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ལུས་ངག་གི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིད་དང་དབང་པོའི་སྡོམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ལྟུང་བ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་ཤེས་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་། སྤོང་བའི་སེམས་པ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དག་གཉིས་ཀ་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་དེ་གཉིས་ཀ་དབང་པོའི་སྡོམ་པའང་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱང་སྤོང་ལ་དབང་པོ་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གིས་ལྡན་པའི་ཚུལ་སྟོན་པ་ནི་སོ་སོ་ཐར་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་འོག་ནས་འཆད་པའི་གཏོང་རྒྱུ་དག་གིས་མ་བཏང་གི་བར་དེ་སྲིད་དུ་རྟག་ཏུ་ད་ལྟར་གྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པ
Chinese
也就是说，受持了那二百五十三条（或者说，舍弃了身之七种业），就能成为比丘。名称的类别是，因为不善业使众生不平等地行事，所以在受持戒律时，能如实地止息和舍弃不平等的业。或者如经中所说：身体完全没有痛苦，受持戒律非常安乐，入睡也很安乐，醒来时也感到安乐。因为没有后悔等身心痛苦，所以能获得清凉，因此称为戒律，又因受到智者赞叹，所以称为善行。因为是行为的自性（因为是由知识和心念所作），所以称为业，又因为能防护身语的恶行，所以称为律仪。同样，也称为根、庄严、涂油和香。 此外，获得别解脱律仪的第一个刹那的表色和非表色，也称为别解脱和律仪（基础相同）以及行为的业道（真实），因为能从罪恶中解脱（首先），因为能防护身语，以及因为是产生业的门径。从第二个刹那开始，就只是别解脱律仪，而不是别解脱，因为别解脱的意义是प्रatimokṣa（梵文天城体，pratimokṣa，梵文罗马拟音，个别解脱），如果是最初的解脱，那么就已经解脱了。是业道的结尾，但不是真实。（这是如实受持的戒律，无漏禅定是自性获得的。）此外，具有别解脱律仪的补特伽罗有八种，即比丘等。（外道们有别解脱吗？如果说有，那么他们也只有止息不善业的律仪，但没有别解脱律仪，因为他们被邪见等所染污，并且认为只有存在的差别才是解脱，所以依赖于存在，因此永远不能从罪恶中个别解脱。）第三种是从禅定中产生的律仪，以及与具有禅定近分（加行道和真实道）者相应。（近分也说是所依。）以及与无漏律仪相应的圣者（有学和无学）。
English
That is, by accepting and upholding those two hundred and fifty-three precepts (or, abandoning the seven actions of the body), one becomes a Bhikṣu. The categories of names are: because unwholesome actions cause beings to act unequally, when taking vows, one can truly stop and abandon unequal actions. Or, as stated in the Sutra: "Because the body is completely without suffering, it is pleasant to take vows correctly. It is also pleasant to fall asleep, and it becomes pleasant when awake." Because there is no suffering of body and mind such as regret, one can obtain coolness, therefore it is called discipline, and because it is praised by the wise, it is called good conduct. Because it is the nature of action (because it is done by knowledge and mind), it is called karma, and because it can protect against the misconduct of body and speech, it is called restraint. Similarly, it is also called root, ornament, anointing, and incense. Furthermore, the first moment of the form and non-form when obtaining the Pratimoksha vows is also called Pratimoksha and vows (same basis) and the path of action (actual), because it liberates from sins (first), because it restrains body and speech, and because it is the gateway for the arising of karma. From the second moment onwards, it is only the Pratimoksha vows, not the Pratimoksha, because the meaning of Pratimoksha is Pratimokṣa (藏文：པྲ་ཏི་མོཀྵ་，梵文天城体：प्रतिमokṣa，梵文罗马拟音：pratimokṣa，汉语字面意思：个别解脱), if it is the initial liberation, then it is already liberated. It is the end of the path of action, but not the actual. (This is the discipline that is truly upheld, the undefiled meditation is obtained by nature.) Furthermore, there are eight types of individuals who possess the Pratimoksha vows, such as Bhikṣus. (Do the outsiders have Pratimoksha or not? If they do, then they only have the vows to restrain unwholesome actions, but they do not have the Pratimoksha vows, because they are defiled by wrong views, etc., and they think that only the difference of existence is liberation, so they rely on existence, therefore they can never be individually liberated from sins.) The third is the discipline arising from meditation, and those who possess it are in accordance with those who possess the dhyana-samvaras (preparatory stage and actual stage). (The preparatory stage is also said to be the basis.) And the noble beings (learners and non-learners) who are in accordance with the undefiled discipline.
Chinese
并且具有。这三种戒律中，最后的禅定和无漏戒律是随心而行的，也就是说，在入定的时候有，没有入定的时候就没有。 （别解脱不是随散乱和无心而行的。）那么，什么是被称为断戒的呢？在九种无间道中产生的禅定和无漏戒律，这二者被称为断戒。是所有的无间道吗？不是，是初禅的近分无障碍道，因为要断除邪淫的戒律和由此而生起的一切烦恼。因此，是禅定的戒律。不是断戒的是，除了无障碍道之外的有漏禅定的戒律。是断戒但不是禅定的戒律是，近分的无间道的无漏戒律。二者都是的是，近分无障碍道的禅定的戒律。二者都不是的是，除了这些之外，无障碍道之外的无漏戒律。这就是四句。同样，要知道无漏戒律是，但不是断戒等等的四句。 此外，在别解脱中说：身之律仪善哉！语之律仪善哉！意之律仪善哉！一切处律仪善哉！以及在《戒蕴经》中说：任何以眼根律仪而安住。所说的不是身语的律仪，那么意和根的律仪也是非表色吗？不是的，了知堕罪和其对治的明智，以及不忘断除之心的正念，这二者是意的律仪，并且这二者也是根的律仪，因为这二者能断除意的恶行，也能断除根于境上的邪行。显示具有这些的行相是，安住于别解脱的补特伽罗，只要没有被下面所说的舍法所舍弃，那么一直都是现在的状态，是非表色。
English
And they possess. Among these three vows, the last two, the vows of samadhi and non-outflow, follow the mind, that is, they exist when in meditative equipoise and do not exist when not in equipoise. (The Pratimoksha does not follow distraction and mindlessness.) Furthermore, what is said to be the vow of abandonment? The samadhi and non-outflow vows that arise in the nine unobstructed paths are called the vows of abandonment. Are they all unobstructed paths? No, they are the preliminary practices of the first dhyana that are free from obstruction, because they abandon the immoral conduct and all the defilements that arise from it. Therefore, it is a vow of samadhi. That which is a vow of samadhi but not a vow of abandonment is the vow of samadhi with outflows, except for the unobstructed path that is free from obstruction. That which is a vow of abandonment but not a vow of samadhi is the vow of non-outflow of the unobstructed path of the preliminary practice. That which is both is the vow of samadhi of the unobstructed path of the preliminary practice that is free from obstruction. That which is neither is the vow of non-outflow other than that, other than the unobstructed path that is free from obstruction. These are the four possibilities. Similarly, one should understand the four possibilities of that which is a vow of non-outflow but not a vow of abandonment, and so forth. Furthermore, in the Pratimoksha it says: "Good is the discipline of the body! Good is the discipline of speech! Good is the discipline of the mind! Discipline is good in all respects!" And in the Sutra of the Aggregate of Discipline it says: "Whoever dwells restrained by the discipline of the eye faculty." Are those disciplines of mind and faculties, which are not disciplines of body and speech, also non-revealing forms? No, they are not, because mindfulness, which knows the transgressions and their antidotes, and the non-forgetting of the mind of abandonment, both are the discipline of the mind, and both are also the discipline of the faculties, because these two abandon the misdeeds of the mind and also abandon the faculties' wrong conduct towards objects. Showing the manner of possessing these is that a person abiding in the Pratimoksha, as long as he is not abandoned by the causes of abandonment that will be explained below, is always in the present state, which is a non-revealing form.