Tibetan
བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་བསྟན་པས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཚོན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། ། བཞི་པ་མདོའི་དོན་བཤད་པ་ནི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་གཉིས་ཀའང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་བཤད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གང་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ལ། གང་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པས་མདོ་ལས། དེ་ལྟར་གསུངས་པ་འདིར་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་(འི་ཡན་ལག་ལྔ་)ཡིན་ཏེ་འདི་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་བྱུང་བ་ནི་སྔ་མ་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདིར་སམ་སྐྲི་ཏའི་སྐད་ལ་པྲ་ཏཱི་ཏྱ་ས་མུད་པཱ་ད་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ཉེར་བསྒྱུར་པྲ་ཏི་ནི་ཕྲད་པ་དང་རྟེན་པའོ། །སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་ཨི་ཏི་ནི་འགྲོ་བ་ཡིན་ཡང་ཉེར་བསྒྱུར་པྲ་ཏི་དང་འབྲེལ་བ་ན་ནས་དང་ཅིང་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཕྲད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་པ་དག་གིས། སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྟོབས་ལྡན་ཡང་། །ཉེ་བར་བསྒྱུར་བས་ཟིལ་གནོན་འགྱུར། །གང་གཱའི་ཆུ་ནི་མངར་མོད་ཀྱི། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་ཡིས་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། ། སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་པཱ་ད་ཡོད་པ་ཡིན་ཡང་ཉེར་བསྒྱུར་ས་མུད་གོང་ན་ཡོད་པ་ནི་འབྱུང་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་འབྲས་བུ་ཕྲད་ནས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པའི་དོན་ཡང་བར་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། ཕྲད་ནས་འབྱུང་བའང་ཕྲད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་ཁ་གདངས་ནས་ཉལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བརྡ་སྤྲོད་པ་པས་མེད་པ་ཕྲད་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡོད་པ་ཕྲད་ནའང་དེའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་བ་མི་འཐད་དེ། གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྲད་ནས་འབྱུང་བའང་རིམ་གྱིས་པའི་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་ནས་འབྱུང་བའི་སྒྲ་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པའང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་གིས་འདིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ས་མཚུངས་དཔྱད་མོད་ཀྱི། འདིའི་ལུགས་ནི་ཚེ་གསུམ་དང་ཆ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤུགས་ལ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་
Chinese
因为是彼等，所以宣说了彼等，因为也象征着其他一切。 第四，解释经文的意义，经文中说：比丘们，应当为你们宣说缘起和缘起之法。这是什么意思呢？论典中说，二者都是有为法的一切名称，没有丝毫差别。然而，依赖于什么而成为因，则相对于它来说不是果；依赖于什么而成为果，则相对于它来说不是因。因此，经文中这样说，这里缘起是产生后者的因（的五支），因为由此产生果。缘已生起被认为是先前所生的果，因为是从因产生的。为什么称彼等为缘起呢？这里梵语是pratītyasamutpāda（藏文：པྲ་ཏཱི་ཏྱ་ས་མུད་པཱ་ད་，梵文天城体：प्रतीत्यसमुत्पाद，梵文罗马拟音：pratītyasamutpāda，汉语字面意思：缘起）。其中，前缀prati（藏文：པྲ་ཏི་）是相遇和依赖的意思。词根iti（藏文：ཨི་ཏི་）是去的意思，但与前缀prati相关联时，会完全转变为“从”和“且”等，因此称为相遇且。正如语法学家所说：词根虽然具有力量，但前缀会压倒其力量而改变。恒河之水虽然甘甜，但就像海水一样。 词根pāda（藏文：པཱ་ད་）存在，但前缀samud（藏文：ས་མུད་）在前面，表示产生，因此因缘和果相遇后才如实产生。相遇的意思也是不间断地产生。从相遇而产生也是在相遇之时产生，就像说张开嘴睡觉一样。因此，语法学家说，因为不存在的不能相遇，即使存在的相遇了，之后产生也不合理，因为已经成立了。从相遇而产生也是渐次的声音，因此从相遇而产生的声音是有过失的，这也已被驳斥。有些人在这里详细考察了缘起的同义词，但按照这里的观点，通过指示三时和三部分，自然就能理解。
English
Because they are those, therefore they are taught, because they also symbolize everything else. Fourth, explaining the meaning of the sutra, the sutra says: Bhikshus, you should be taught dependent origination and the dharmas of dependent origination. What does this mean? The treatises say that both are names for all conditioned dharmas, without any difference. However, what is relied upon to be a cause is not a result relative to it; what is relied upon to be a result is not a cause relative to it. Therefore, the sutra says that here dependent origination is the cause (of the five limbs) that produces the later, because the result arises from this. Dependent origination is considered to be the result born from the former, because it arises from the cause. Why are they called dependent origination? Here the Sanskrit word is pratītyasamutpāda. The prefix prati means meeting and relying. The root iti means going, but when associated with the prefix prati, it completely transforms into "from" and "and" etc., therefore it is called meeting and. Just as grammarians say: Although the root has power, the prefix overwhelms its power and changes it. The water of the Ganges is sweet, but it is like the water of the ocean. The root pāda exists, but the prefix samud is in front, indicating arising, therefore the cause and condition and the result meet and then truly arise. The meaning of meeting is also arising without interruption. Arising from meeting also arises at the time of meeting, just like saying sleeping with an open mouth. Therefore, the grammarian says that because what does not exist cannot meet, and even if what exists meets, it is not reasonable to arise after that, because it has already been established. Arising from meeting is also a gradual sound, therefore the sound of arising from meeting is faulty, which has also been refuted. Some people here examine the synonyms of dependent origination in detail, but according to this view, it can be understood naturally by indicating the three times and three parts.
Tibetan
དང་། རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དེ་ཡང་གཞན་གྱི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་མ་བྱས་སོ། །ཡང་མདོ་ལས། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་གཉིས་གསུངས་པ་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་འདི་འབྱུང་གི་མེད་ན་ནི་མི་འབྱུང་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འདི་སྐྱེས་ན་འདི་སྐྱེའི་འདི་མ་སྐྱེས་ན་ནི་འདི་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་དང་། མ་རིག་པ་འདི་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་འདི་འབྱུང་ལ། འདུ་བྱེད་འདི་སྐྱེས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་སྐྱེའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་བརྒྱུད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རམ། སྔོན་གྱི་མཐའ་འདི་ཡོད་ན་ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་འདི་འབྱུང་ལ། ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་འདི་སྐྱེས་པས་ཕྱི་མའི་མཐའ་འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་ཚེ་བརྒྱུད་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རམ། དེ་དག་གཉིས་ཀ་ལྟར་ན་ཡང་དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་བས་ནི་སེམས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་དང་། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བས་ནི་མི་རྟག་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་དང་། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པས་ནི་ནུས་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ལྷན་ཅིག་པ་དང་དེ་མ་ཐག་པ་དང་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པའང་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཡོད་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྟར་ནའང་རྒྱུ་མེད་པ་དང་བདག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དགག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ལྔ་པ་རྒྱུན་ཆགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་འཆད་པ་ནི་མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་ན་རེ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་ཕུང་པོ་ལྔ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། མ་རིག་པ་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་རིག་པ་ནི་མི་ཤེས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་། འདུ་བྱེད་ནི་སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་གཙོ་ཆེ་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དེ་འབའ་ཞིག་སྟོན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤས་ཆེ་བ་ལ་གཙོ་བོའི་སྒྲས་བརྗོད་ན་ཚེ་སྔ་མ་ལ་མ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཤས་ཆེ་ལ་འདི་ལ་སྲེད་ལེན་ཁོ་ན་ཤས་ཆེ་བའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་ཤེས་དང་མིང་གཟུགས་ནི་འདོད་གཟུགས་ན་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
并且，那种辨析也是因为是其他宗派的观点，所以我没有做。还有经部中说：此有故彼生，此生故彼生。这样说了两种情况，就是指无明等存在，行等才会产生，如果不存在，就不会产生。同样，此生则彼生，此不生则彼不生，这是必须把握的意义。无明存在，行才会产生，行产生，识才会生起。等等，这是为了说明支分相续的道理吗？或者，因为先前的边存在，现在的边才会产生，现在的边产生，未来的边才会生起，这是为了说明两世相续的道理吗？如果按照这两种情况来看，也是为了说明直接和间接的因果关系。无明缘行等等，是广说的内容。另一方面，此有故彼生，是指依赖于无心之因；此生故彼生，是指依赖于无常之因；无明缘行等，是指依赖于能力之因。另一方面，同时存在、紧随其后以及中断很久之后，也都会成为因。为了说明这一点，所以说了“此有故”等等。总之，所有的情况都是为了否定无因和常我等不相符的因，所以才这样说的。 第五，解释相续不断的缘起，经部等宗派认为，无明等不是暂时的五蕴。经中说：什么是无明？回答说：是不了解前际。等等，无明是从不了解的心中产生的，行只是指思等。无明等也不是最重要的，因为识才是最重要的，如果只显示识，那就太过分了。如果用主要的声音来表达大部分，那么前世只有无明占大部分，而这一世只有贪爱和取占大部分，这是不一定的。而且，识和名色在欲界和色界中没有差别地存在。
English
Furthermore, I have not engaged in that analysis because it belongs to other schools of thought. Also, in the sutras, it is said, 'When this exists, this arises; when this is born, this is born.' These two statements refer to the fact that when ignorance and so forth exist, actions and so forth arise; if they do not exist, they do not arise. Similarly, 'When this is born, this is born; when this is not born, this is not born'—this is the meaning that must be grasped. When ignorance exists, actions arise; when actions are born, consciousness is born. And so forth, is this to show the continuity of the limbs? Or, because when the previous extreme exists, the present extreme arises; when the present extreme is born, the future extreme is born—is this to show the continuity of two lifetimes? According to both of these, it is to show the direct and indirect causes and effects. 'Actions are conditioned by ignorance,' and so forth, is an extensive explanation. In one way, 'When this exists, this arises' refers to dependence on a cause without intention; 'When this is born, this is born' refers to dependence on an impermanent cause; 'Actions are conditioned by ignorance,' and so forth, refers to dependence on a cause of ability. In another way, simultaneous existence, immediate succession, and even long-delayed cessation can become causes. To show this, 'When this exists,' and so forth, was said. In all cases, it was said to negate incompatible causes such as causelessness and a permanent self. Fifth, explaining the continuous dependent origination, the Sutra school and others say that ignorance and so forth are not the temporary five aggregates. In the sutra it says: What is ignorance? It is said: It is not knowing the former extreme. And so forth, ignorance arises from the mind of not knowing, and actions refer only to thought and so forth. Ignorance and so forth are not the most important, because consciousness alone is the most important, and it would be too much to show only that. If the word 'chief' is used to express the majority, then in the previous life only ignorance is the majority, while in this life only craving and grasping are the majority, which is not certain. Moreover, consciousness and name and form exist without distinction in the desire and form realms.