Tibetan
མ་ཡིན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་ལས། རྐྱེན་འདི་ནི་ལྷག་པ་ཡིན་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། འདི་ལ་ལྷག་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ནམ་ཡང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་ཡིན་པས་འདི་ལ་ལྷག་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། ། ཡང་ན་ལྷག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གཏོགས་པའི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །རྐྱེན་གྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་ནི་དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྒྱུའི་རྐྱེན་ལ་རྒྱུ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོད་པ་ལས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་གཉིས་པོ་དག་ནི་འབྲས་བུ་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ད་ལྟར་བ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་དེ། (ཕན་ཚུན་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །)སྐལ་མཉམ་དང་ཀུན་འགྲོ་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་གསུམ་པོ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ལ་མ་འོངས་པ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །རྒྱུའི་རྐྱེན་དེ་ལས་གཞན་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པ་དང་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གཉིས་པོ་དག་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ལ་ད་ལྟར་བ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པའི་གོ་རིམ་དེ་ལས་བཟློག་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི་སྐབས་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་མ་འོངས་པ་དང་། དམིགས་རྐྱེན་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱིས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ད་ལྟར་བ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དང་འདས་མ་འོངས་(དང་འདུས་མ་བྱས་)པ་ལ་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་རྐྱེན་ད་ལྟར་བས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ད་ལྟར་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། (དེ་ནི་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་བའམ་ཡང་ན།) བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་འདས་མ་འོངས་ཀྱང་ད་ལྟར་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའང་དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་ནོ། ། མདོ་སྡེ་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་དུས་མི་མཉམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ད་ལྟར་པ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་འདོད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྒྱུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྔར་ཡོད་ཡིན་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་དག་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་རྒྱུ་དེ་དག་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཚོགས་པ་སྔ་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱི་མ་དག་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་རྣམ་པ་ལྔ་ཅན་དུའང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གསུངས་པ་ནི་རྒྱུན་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་མའི་རྫས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །འོ་ན་ནི་སེམས་མེད་ལས་ལངས་མ་ཐག་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ་ལ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་དེ་དག་ཀུན་འགྲོ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དུས་མཉམ་པའི་སེམས་ལས་ནི་མ་བྱུང་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔ་མ་ན་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་དུས་མཉམ་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་ན་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་མ་བྱུང་ན་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བར་འདོད་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་ཀྱང་། འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པའི་ཚོགས་འདི་དག་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ། སེམས་ལ་བརྟེན་པ། སེམས་ལས་སྐྱེས་པ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། ། གང་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་སེམས་མེད་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ཤེས་མ་འགགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་སེམས་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་འཁོར་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལྟ་ནའང་དེ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དུས་མཉམ་དུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་མ་རྣམས་ལའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་སེམས་སྐྱེ་ན་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། མ་ཚང་མེད་རྒྱུ་དེ་ལས་ནི། །འབྲས་བུ་གང་གིས་ཟློག་པར་འགྱུར། །ཞེས་རྣམ་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དུས་མཉམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་ཡོད་པར་ཤེས་སོ། །འོན་ཀྱང་འདས་མ་འོངས་ལ་དམིགས་པ་ནི་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་དམིགས་རྐྱེན་མ་ཡིན་ལ། གང་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་པ་དེ་དམིགས་བྱེད་དང་དུས་མཉམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་ལེགས་སོ། ། བདག་རྐྱེན་ནི་(བྱ་བ་དང་བཅས་པར་མ་ངེས་ཤིང་)གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྒྲིབ་པའི་ངོ་བོར་གནས་པས་དེ་དག་ལས་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བཤད་དོ། །འོ་ན་འདུས་བྱས་དག་རྐྱེན་བཞི་ག་ལས་སྐྱེའམ། འོན་ཏེ་རེ་རེ་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། རྐྱེན་བཞི་པོ་ཡིས་ནི་སེམས་
Chinese
也不是没有理由的。因此，在解释中说：这个缘是增上缘，所以是主缘。如果问：这有什么增上呢？俱生法永远不是所缘，而是主缘，所以这确实是增上。或者说是增上缘，因为一切法都是除了自己的自性之外的一切有为法的缘。关于缘如何产生果，首先，在因缘中，有五种因，其中俱生因和相应因这二者，对于果的灭亡显现，对现在起作用（因为是互相为果的缘故）。等流因、遍行因和异熟因这三种，对于果的产生显现，对未来起作用。除了因缘之外，相似的等无间缘和所缘缘这二者，对于因缘，显示了对现在起作用和对未来起作用的两种次第颠倒，等无间缘是为了间隔，对于产生显现的未来起作用。所缘缘是心和心所执持的，对于灭亡显现的现在起作用。如果是这样，那么心和心所，以及过去未来（和无为法）将不会成为所缘，因为所缘缘的现在会产生现在的心和心所。如果这样问，（那是就主要而言，或者）分别说者认为过去未来也是现在实有的，所以对它们的缘也是同时的。经部师认为，一切因果都是不同时的，所以一切因缘都是对将要产生的果起作用，而现在不起作用。因为《释量论》中说：一切因都是先前存在的。如果这样，那么俱生和相应就不会互相成为因果，如果这样，那么这些因就不可能存在。答：前一组合的力量使后一组合成为俱生和相应。
English
Nor is it without reason. Therefore, in the commentary it says: This condition is an additional condition, so it is the master condition. If asked, what is additional about this? Co-emergent dharmas are never objects, but are master conditions, so this is indeed additional. Or it is an additional condition, because all dharmas are the condition of all conditioned things except their own nature. Regarding how conditions produce results, first, in the causal condition, there are five types of causes, among which the two, the co-emergent cause and the corresponding cause, are manifest towards the cessation of the result, and act on the present (because they are mutually the result). The three causes, the equal ripening, the universal going, and the fully ripened, act on the future, being manifest towards the arising of the result. Other than that causal condition, the two, the similar immediately preceding condition and the objective condition, are the reverse of the order shown in the causal condition as acting on the present and acting on the future. The immediately preceding condition is for the purpose of distinguishing, and is manifest towards the arising future. The objective condition is that which is apprehended by minds and mental factors, and acts on the present, being manifest towards cessation. If that is the case, then minds and mental factors, and the past and future (and the unconditioned) will not be objects, because the present objective condition produces the present mind and mental factors. If asked, (that is in terms of what is most important, or) the Vaibhashikas say that the past and future are also present realities, so the objects of those are also only simultaneous. The Sautrantikas believe that all causes and effects are only non-simultaneous, so all causal conditions act on the result that will arise, and the present does not act. Because it says in the Pramanavarttika: All causes are previously existent. If so, then co-emergence and correspondence will not become mutual causes and effects, and if so, then those causes will not be possible. Answer: The power of the previous aggregate causes the later ones to be co-emergent and corresponding.
Chinese
因为五种形式的俱生和相应因也会出现。所说的相互为因果，是就常续而言，不是就刹那的实物而言。有人这样认为。那么，从无心状态中刚起身时的第一个心刹那，如果没有感受等，那么这些就不是遍行了。如果有，那么就不是心所生，因为认为不是从同时的心所生，而且之前是无心的缘故。如果最初是从同时的心所生，那么之后的也应该产生，因为没有差别。如果感受等不是从心所生，那么认为是从心所生的观点就破灭了。经中也说：‘这些受、想、行蕴的集合，是从心所生，依于心，生于心。’这与经文相违背。 还有一些人说，入于无心定时，有阿赖耶识等未断灭的识，是从那产生的。这种说法也不合理，因为从阿赖耶识所生，与作为其他心的俱生眷属相违背。即使是从阿赖耶识的种子所生，那也是因为它是因的助缘。对于第一个心刹那没有感受等同时产生，这种说法也不合理，因为之后的也不会有，因为没有差别。如果第一个刹那产生心，那么心所生也会产生，因为没有不具足因的相同情况。因此，《释量论》中说：‘从不缺少的因中，什么能阻止果的产生？’因此，要知道同时的因果是存在的。然而，缘过去未来是缘不存在的事物，因此它们不是所缘缘。凡是所缘缘，都是与能缘同时的，这个回答很好。 增上缘（不一定是具有作用的），因为它在所有状态中都以无障碍的自性存在，而且没有其他可以区分的，所以没有单独解释。那么，有为法是从四种缘全部产生，还是从每一个缘产生呢？四种缘是心
English
Because the co-emergent and corresponding causes of the five forms also appear. What is said to be mutually cause and effect is in terms of continuity, not in terms of momentary entities. Some people think so. Then, if the first moment of mind immediately after arising from a state of mindlessness does not have feelings, etc., then these will not be all-pervasive. If it exists, then it will not be mind-born, because it is believed that it is not born from simultaneous mind, and because the previous one was mindless. If the first is born from simultaneous mind, then the latter should also arise, because there is no difference. If feelings, etc., are not born from the mind, then the view that they are born from the mind is destroyed. The sutra also says: 'These aggregates of perception and thought are born from the mind, dependent on the mind, and born from the mind.' This contradicts the sutra. Also, some say that when entering a state of mindlessness, there is an uninterrupted consciousness such as the Alaya consciousness, which is produced from that. This statement is also unreasonable, because what is born from the Alaya consciousness contradicts being a co-emergent retinue of other minds. Even if it is born from the seed of Alaya consciousness, it is because it is a contributing factor to the cause. It is also unreasonable to say that the first moment of mind does not have feelings, etc., arising simultaneously, because the latter will not have them either, because there is no difference. If the mind arises in the first moment, then what is born from the mind will also arise, because there is no identical situation without a complete cause. Therefore, the Commentary on Valid Cognition says: 'From an unfailing cause, what can prevent the result from arising?' Therefore, know that simultaneous cause and effect exist. However, focusing on the past and future is focusing on non-existent things, so they are not objective conditions. Whatever is an objective condition is simultaneous with the objectifier, this answer is good. The dominant condition (not necessarily with activity), because it exists in all states as an unobstructed nature, and there is nothing else to distinguish it from, it is not explained separately. Then, do conditioned phenomena arise from all four conditions, or from each one? The four conditions are mind.