Tibetan
བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས་(དེ་ཁོ་ན་ན་ཡོད་ཀྱི་ཀུན་སློང་མེད་པས་ཁམས་དང་ས་གཞན་ན་མེད་དོ། །)གཉིས་པ་ཡན་ཆད་རང་ས་ན་བསྒྲིབས་པའི་གཟུགས་མེད་པར་འདོད་དོ། །(དགེ་མི་དགེ་ལ་དམིགས་བསལ་ནི་) གཞན་ཡང་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་མི་དགེའི་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཐོབ་པའང་ལྷན་ཅིག་དང་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་ཡོད་ཀྱི་ཆོས་ལས་སྔར་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་(ཅེས་བཀག་པས་དེ་དག་གི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལྷན་ཅིག་ཁོ་ན་དང་གཉིས་པ་སོགས་ལ་ཕྱིས་སྐྱེ་བའང་ཡོད།) དེ། སོ་སོ་ཐར་གནས་ཇི་སྲིད་དུ། །མ་བཏང་བར་དག་ད་ལྟར་གྱི། །རྣམ་རིག་མིན་ལྡན་སྐད་ཅིག་མ། །དང་པོ་ཕྱིན་ཆད་འདས་པ་དང་། །སྡོམ་མིན་གནས་པའང་དེ་དང་འདྲ། །ཞེས་པ་དང་། རྣམ་རིག་བྱེད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །བྱེད་པ་དག་ལ་ད་ལྟར་ལྡན། །མ་བཏང་བར་དུ་སྐད་ཅིག་མ། །ཕྱིན་ཆད་འདས་ལྡན་མ་འོངས་མེད། །ཅེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །(འདི་ནི་དོན་རྫོགས་པ་མིན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་དང་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་མཐོང་ལམ་དང་མངོན་ཤེས་དང་ཆད་མེད་ལྟ་བུ་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་དང་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བས་ཐོབ་པ་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམས་ལའང་སྔར་སྐྱེས་མེད་དོ། །)དེས་ན་འདི་སྐད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་སེམས་བྱུང་ཉོན་མོངས་ཅན་རྣམས་དང་། དགེ་བ་རྣམས་དང་། གཟུགས་ན་ཡོད་པའི་དགེ་བ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་དང་། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དགེ་མི་དགེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོབ་པ་ནི་དུས་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། ཆོས་ཀུན་ཐོབ་པ་དུས་གསུམ་བར། །གསུངས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་པ་དང་། །བསྒྲིབས་གཟུགས་འདོད་པའི་གཟུགས་དག་གི། ཐོབ་པ་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བའི་ཕྱིར། །མཚུངས་ལྡན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་དགེ། གོང་མའི་དགེ་བ་གཟུགས་ཅན་དང་། །མཚུངས་ལྡན་མིན་པ་དགེ་མི་དགེ། ཐམས་ཅད་དུས་གསུམ་པར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐོབ་པ་ཐོབ་བྱའི་ཆོས་དང་རྒྱུད་ལས་ཐ་དད་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལུང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ། འདི་ལྟར་མདོ་ལས། དེ་མི་སློབ་པའི་ཆོས་བཅུ་པོ་འདི་དག་བསྐྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐོབ་ལ་ཀུན་ཏུ་ལྡན་པས་ན་ཡན་ལག་ལྔ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་འཕགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་ནི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་གཉིས་དང་རྒོད་པ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་སྟེ་གོང་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ནོ། །(དེ་རྫས་སུ་ཡོད་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་དམིག
Chinese
因为是身体和语言的所有行为（因为它只存在于那里，没有动机，所以不存在于其他界和土地上）。第二个及以上，他们认为在自己的土地上没有被遮蔽的色法。（善与非善的区别是） 此外，欲界中行持的善与非善的有表色和无表色的获得，是俱生和后生的，而不是从法中先产生的（因为禁止了，所以它们的第一个刹那只是俱生的，而第二个等是后生的）。那么，别解脱戒存在多久？没有放弃，现在是。非有表刹那，从第一个开始是过去。非律仪存在也一样。如是说。所有有表色，对于作者来说，现在存在。没有放弃之前，刹那。从那以后，过去存在，未来不存在。因为将会这样解释。（这不是意义圆满，而是指两种等持和有生法的见道和神通，以及不断灭等不混合的，以及智慧所显示的知识和见解等，通过结合而获得的大部分，也没有先产生。）因此，这是所教导的：心和心所烦恼者，以及善法，以及存在于色法中的善色法，以及不相应的行善与非善的一切的获得，是三时。 这里说：一切法的获得是三时。对于所说而没有预言的，以及被遮蔽的色法所希望的色法。为了特别排除获得。相应的烦恼者和善法。上界的善色法，以及不相应的善与非善。一切都认为是三时。如果获得与所获得的法和相续是不同的，有什么 प्रमाण 呢？分别说部显示经是 प्रमाण 本身。例如，经中说：他生起这十种不学法，并分别获得，并且完全具备，因此成为断除了五支的圣者。其中，五支是上下二界的贪欲二者，以及掉举、慢和无明，即上界的五顺分。圣者是阿罗汉。（它是实有，因为它的果是目标
English
Because it is all the actions of body and speech (because it only exists there, without motivation, so it does not exist in other realms and lands). Second and above, they think that there is no obscured form in their own land. (The distinction between good and non-good is) Furthermore, the attainment of good and non-good revealing and non-revealing forms that are practiced in the desire realm are co-emergent and later-born, but not produced earlier from the Dharma (because it is forbidden, so their first moment is only co-emergent, and the second etc. are also later-born). Then, how long does the Pratimoksha vow exist? Without abandoning, it is now. Non-revealing moment, from the first onwards it is past. The existence of non-vow is also the same. As it is said. All revealing forms, for the doers, exist now. Before not abandoning, moment. From then on, the past exists, the future does not. Because it will be explained like this. (This is not the completion of meaning, but refers to the two Samadhis and the Path of Seeing and Superknowledges of the Dharma of arising, and those that are not mixed like continuous cessation, and the knowledge and views etc. shown by wisdom, and most of those obtained through combination also do not arise earlier.) Therefore, this is what is taught: the mind and mental factors afflicted ones, and the good, and the good forms that exist in form, and the attainment of all non-corresponding good and non-good formations are the three times. Here it is said: the attainment of all Dharmas is the three times. For what is said but not prophesied, and the forms desired by the obscured forms. In order to specifically exclude attainment. Corresponding afflicted ones and good. The good forms of the upper realm, and the non-corresponding good and non-good. All are considered to be the three times. If attainment is different from the Dharma and continuum to be attained, what प्रमाण is there? The Vaibhashikas show the Sutra itself as प्रमाण. For example, in the Sutra it is said: He generates these ten non-learning Dharmas, and attains them separately, and is fully endowed, therefore he becomes a noble one who has abandoned the five limbs. Among them, the five limbs are the two desires of the two upper realms, and agitation, pride, and ignorance, which are the five lower parts of the upper realm. The noble one is the Arhat. (It is real, because its fruit is the object
Tibetan
ས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །)དེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སུན་འབྱིན་པ་ན་ལུང་དེ་ནི་འཕགས་པ་དག་དབང་འབྱོར་བས་ལྡན་པར་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་ཐོབ་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བཞེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་དུ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལའང་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་རྒྱུད་དང་ཆོས་ལས་ཐ་དད་པའི་ཐོབ་པ་ནི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ལ་བལྟར་རུང་བ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ས་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལ་ངེས་པར་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུའང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་གི་དོན་ཡང་གཞན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལའང་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་ཐོབ་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་(སྔར་སྐྱེས་ནས་)བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་ལ་ཐོབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་མ་ཐོབ་པ་དང་། ས་འོག་མར་སྐྱེ་བ་དང་། འོག་མ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་དང་། འོག་མའི་སས་བསྡུས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་རྣམས་དང་། གོང་མའི་སས་བསྡུས་པའི་དེ་དག་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། (ཐོབ་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་སྔ་མ་བཏང་བས།) དེ་དག་གི་གོང་དུ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། (དེ་དག་ཐོབ་པས་མ་སྐྱེད་ཀྱི་སྐྱེ་བས་སྐྱེད་པར་འདོད་པས་)མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་(མ་སྐྱེས་པ་གསར་དུ་རྙེད་པའི།) སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །(གཞན་ཡང་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཆེ་ཆུང་འབྲིང་དགུའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གོམས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆེ་ཆུང་དུ་འགྱུར་ན་རྒྱུ་གཞན་དེ་ཁོ་ན་ལས་དེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་ཐོབ་པ་རྒྱུར་བཞག་པ་དོན་མེད་དོ། །)གལ་ཏེ་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ཀྱི་ཐོབ་པ་དང་ལྡན་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་། འཕགས་པའི
Chinese
说是“地的缘故”。当论师驳斥它时，经部说这是圣者们具有自在的描述，而不是认为获得是实有的。如果是这样，那么除了续部之外，七宝等也应该有获得。 经中说：诸比丘，转轮王具有七宝等等，因为广说之故。对此也有妨害，像这样，与续部和法不同的获得不是实有，因为它们不能被视为认识的量，就像在地方等处的瓶子等一样。此外，它也不会变成必然存在的名称，因为它没有被量成立，而且经的意义也被解释为其他。同样，未获得等其他的也应该类推。 此外，获得是诸法（先前产生后）产生的因吗？还是说是安立的因？如果是前者，那么两个非组合法就没有获得，因为没有产生。同样，第一个无漏刹那没有获得，以及生于下地，以及从下地离欲等，依次地，无漏道，下地所摄的非烦恼和烦恼，以及上地所摄的这些都不会产生，因为在它们之前没有获得。如果说是同时产生的因，那也是不行的，因为（它们不是由获得产生，而是认为由产生产生）所认为的体性（未产生新获得的）的产生就成了无意义的过失。（此外，具有一切束缚的烦恼大小中九品的差别也不合理，因为它的因获得和同时产生没有差别。如果说是由于串习等而变大变小，那么就是由其他的因产生，所以安立获得为因就没有意义了。）如果说是获得是安立的因，因为具有异生之法的获得就是异生，以及圣者的
English
It is said to be "because of the ground." When the teacher refutes it, the Sutra school says that this is a description of the noble ones possessing mastery, but it is not considered that attainment is substantially existent. If that were the case, then even those other than the tantras, such as the seven jewels, would have attainment. The sutra says: Monks, the wheel-turning king possesses the seven jewels, etc., because it is extensively taught. There is also harm to this, like this, attainment that is different from the tantra and the Dharma is not substantially existent, because they cannot be regarded as a measure of cognition, just like pots, etc., in places, etc. Furthermore, it will not become a term for something that necessarily exists, because it has not been established by a measure, and the meaning of the sutra is also explained as something else. Similarly, other things such as non-attainment should also be applied. Furthermore, is attainment the cause of the arising of dharmas (having previously arisen)? Or is it the cause of establishment? If it is the former, then the two uncompounded dharmas will not have attainment, because there is no arising. Similarly, the first moment of the uncontaminated will not be attained, and arising in a lower realm, and detachment from desire from the lower realm, etc., in sequence, the uncontaminated path, the non-afflictions and afflictions included in the lower realm, and those included in the upper realm will not arise, because there is no attainment prior to them. If it is said to be the cause of simultaneous arising, that is also not acceptable, because the arising of what is considered to be the characteristic (the newly acquired unarisen) becomes a meaningless fault (they are not produced by attainment, but it is thought that they are produced by arising). (Furthermore, the difference between the great, medium, and small nine classes of afflictions that possess all bonds is unreasonable, because there is no difference in the cause of attainment and simultaneous arising. If it becomes great or small due to habituation, etc., then it is produced by that other cause alone, so establishing attainment as the cause is meaningless.) If it is said that attainment is the cause of establishment, because having the attainment of the dharma of an ordinary being is an ordinary being, and the noble