Chinese
轻安等是身体堪能的缘故，不是心所生的。释论中也说：身体极度调柔，能使心堪能，引生菩提分，因为与此相符，所以也称其为菩提分。例如经中说：喜和喜处之类的法，说为喜正等菩提分；愤怒和愤怒的因缘，说为害心的障碍；正确的寻思和精进，虽然不是智慧的自性，但因为它们一致，所以说为智慧蕴，就像这样解释。
English
Suppleness and so on are not mind-born because the body itself is workable. The commentary also says: 'Extreme training of the body makes the mind workable, leading to the limbs of enlightenment. Because it is in accordance with this, it is also named as a limb of enlightenment. For example, in the sutra, things like joy and the place of joy are said to be the limb of perfect enlightenment of joy, and anger and the cause of anger are said to be the obscuration of harmful thoughts. Although correct thought and effort are not the nature of wisdom, they are said to be the aggregate of wisdom because they are in harmony.' This is how it is explained.
Tibetan
་བརྗོད་དོ། །དབྱེ་བ་ནི་(ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཐོག་མར་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ནས་ནི། །ཚུལ་བཞིན་རབ་ཞུགས་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། །མ་ཞུམ་མི་འགོང་ཆོག་མི་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས། །ཞེས་པ་ལྔའམ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ནི་གོ་ཆ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། མི་འགོང་པ་དང་། མི་ལྡོག་པ་དང་། ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ལ་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་སྟེ་ཞེས་པ་ལྔ་དང་། ཡང་ན་)གོ་ཆ་དང་སྦྱོར་བ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་མོ། །ལས་ནི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་དག་ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དད་པ་ནི་དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྙིང་བརྩེ་བ་ནི་ཡིད་གདུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྩོལ་བཅས་དང་བཏང་སྙོམས་རྩོལ་མེད་དང་། འདོད་ཁམས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འབྱུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་དག་ཤས་ཆེ་ཆུང་མ་གཏོགས་པ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བར་འདོད་དོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྡེ་པ་གཞན་གྱིས་ནི་འདི་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་ཡིན་གྱི་དགེ་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་འདི་དག་གིས་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ས་མང་པོ་པའི་རྨོངས་པ་ནི་ལས་འབྲས་དང་བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་ཤིང་མི་གསལ་བ་སྟེ་རྨོངས་པ་དང་མ་རིག་པ་དང་གཏི་མུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། ལས་ནི་རྩ་བ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །བག་མེད་པ་ནི་བག་ཡོད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དགེ་བ་མི་སྒོམ་ཞིང་ཟག་བཅས་ལས་སེམས་མི་བསྲུང་བ་སྟེ། ལས་ནི་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའམ། མི་དགེ་བ་འཕེལ་བ་དང་དགེ་བ་འགྲིབ་པར་བྱེད་པའོ། ། ལེ་ལོ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དགེ་བ་ལ་སེམས་མངོན་པར་མི་སྤྲོ་བ་སྟེ། ལས་ནི་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཉིད་དོ། །མ་དད་ནི་དད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེམས་མ་དད་པ་སྟེ། (དབྱེ་ན་བྱ་བ་ངན་ཞེན་དང་། སྒྱིད་ལུག་པ་དང་། སྙོམ་ལས་འཛིན་པའི་ལེ་ལོ་སྟེ་གསུམ་མོ། །)ལས་ནི་ལེ་ལོའི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །རྨུགས་པ་ནི་ལུས་སེམས་ལྕི་ཞིང་དམིགས་པ་མི་གསལ་བའི་བློང་བློང་པོ་སྟེ་ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའོ། །དབྱེ་ན་(སྒོ་
Chinese
说。分类是（在《大乘经庄严论》中说：首先是盔甲的精进，然后是如理进入结合的精进，不怯懦、不退缩、不知足的精进。这有五种。在《摄大乘论》中说，对于盔甲、结合、不退缩、不退转、不满足生起欢喜心，这有五种。或者）盔甲、结合和不退转的精进这三种。作用是使一切善都圆满。这十种总是出现在一切善心中，所以称为多大地善法。 如果说，因为信心是欢喜的相貌，慈悲是内心悲痛，它们怎么会在一个心中同时出现呢？同样，作意是有勤的，舍是无勤的，欲界众生因为有散乱，怎么会生起极度调柔呢？答：除了多少之外，它们都以部分的形式出现在一切心中，这是之前已经说过的。其他部派认为，这些自性是善的，但并非一切善心都遍及这些，这种观点才是合理的。 第三，烦恼多大地中的愚痴是不了解、不清楚业果、谛、三宝等，愚痴、无明、痴是同义词。作用是成为根本和近支一切烦恼的所依。放逸是与正知相反，不修善，不从有漏法中守护自心。作用是成为恶行的所依，或者使不善增长，善减少。 懈怠是精进的相反，对于善不生起欢喜心。作用是阻碍趋入善。不信是信心的相反，内心不信。（分类有恶行耽著、怯弱和懒惰执持的懈怠三种。）作用是成为懈怠的所依。昏沉是身心沉重，目标不明显的昏沉，使身心不能运作。分类是（门
English
It is said. The divisions are (from the Ornament of the Great Vehicle Sutras: First, the armor of diligence, then the diligence of properly entering into union. Not being discouraged, not retreating, not being content is diligence. There are five of these. From the Compendium of Determinations, there are five: armor, union, not retreating, not turning back, and taking delight in not being content. Or) armor, union, and the diligence of not turning back. The function is to perfect all virtues. These ten are called the many great grounds of virtue because they always arise in all virtuous minds. If faith is of the nature of joy and compassion is mental anguish, how can they arise together in one mind? Similarly, how can mindfulness with effort and equanimity without effort, and those of the desire realm, since they are accompanied by distraction, how can extreme pliancy arise? It is asserted that they all arise in part, except for the amount, as has been said before. Other schools assert that these are good by nature, but that not all virtuous minds are pervaded by them, and this is the reasonable view. Third, the ignorance of the many great grounds of affliction is not knowing or being unclear about karma and its results, the truths, the Three Jewels, etc. Ignorance, unawareness, and delusion are synonyms. Its function is to be the basis for all root and near afflictions. Carelessness is the opposite of mindfulness, not cultivating virtue and not guarding the mind from contaminated things. Its function is to be the basis for misdeeds, or to increase non-virtue and decrease virtue. Laziness is the opposite of diligence, not taking delight in virtue. Its function is to obstruct engaging in virtue. Lack of faith is the opposite of faith, the mind not having faith. (The divisions are three: laziness of clinging to bad deeds, cowardice, and holding onto idleness.) Its function is to be the basis for laziness. Drowsiness is heaviness of body and mind, a dullness where the object is not clear, making body and mind unfit for work. The divisions are (gate
Tibetan
ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་འབྱུང་བ།) ལུས་སེམས་ཀྱི་རྨུགས་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་རྨུགས་པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་འབྱུང་བའོ། །ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་བྱེད་པའོ། ། རྒོད་པ་ནི་སེམས་མ་ཞི་བར་དམིགས་པ་ལས་གཞན་དུ་འཕྲོ་བ་སྟེ། ལས་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཉིད་དོ། །དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་ས་མང་པོ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒོད་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་གསལ་བར་འཇུག་ལ། རྨོངས་པ་དང་རྨུགས་པ་དག་ནི་མི་གསལ་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སེམས་གཅིག་ལ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། འདི་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་མངོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་རྨུག་པ་མི་འབྱུང་ལ། བརྗེད་ངས་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ལོག་པར་མོས་པ་དང་། རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་འབྱུང་བའི་སྔ་མ་ལྔ་འདིར་མི་འཆད་པ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྨུགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པ་ལས་མ་སྨོས་ལ། བརྗེད་ངས་ལ་སོགས་པ་ནི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་སྨོས་སོ་ཞེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ལ། སློབ་དཔོན་ནི་རྨུགས་པའང་རྒོད་པ་དང་འདྲ་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མི་མཐུན་པས་འདིར་སྨོས་སོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །(གྲངས་མང་པོ་པ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་པའི་ས་མང་པོ་བ་ཡང་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མུ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་ནི་ཀུན་འགྲོ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །གསུམ་པ་ནི་དྲན་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ངེས་ལྔའི་ཟློག་ཕྱོགས་སོ། །བཞི་པ་ནི་དེ་དག་ལས་གཞན་ནོ། །) བཞི་པ་མི་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་ནི། མི་དགེ་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཁྲེལ་མེད་པ་དང་ངོ་ཚ་མེད་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གིས་ཁྱབ་བོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ལྔ་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ས་པའི་ཁྲོ་བ་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ལ་སེམས་ཁོང་ནས་འཁྲུག་པ་སྟེ། ཐོ་འཚམས་པའི་ལས་ཅན་ནོ། ། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཁྲོས་པའི་འོག་ཏུ་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཛིན་པ་སྟེ། ལས་ནི་མི་བཟོད་པའི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །གཡོ་ནི་(རང་གིས་བྱས་པའི་ཉེས་པ་ལ།) ཉེས་
Chinese
（五种识和意识的轮转中产生。）身心的昏沉两种。其中身体的昏沉是在五种识的轮转中产生的。作用是作为所有烦恼和近烦恼的助伴。 散乱是心未寂静时从对境中散乱到其他地方，作用是阻断止观。这六者因为在所有烦恼心中恒常产生，所以是烦恼地多者。如果散乱是对境清晰显现，而愚痴和昏沉则是不清晰显现，那么这些如何在一个心中产生呢？这也应如前一样理解。那么，在《阿毗达磨论》中没有昏沉，而有遗忘、散乱、不正知、不如理作意、邪信和愚痴等五种，共十种产生，为什么这里不阐述前五种呢？分别说者认为，昏沉与等持随顺，因此《阿毗达磨》中没有说，而遗忘等是依附于忆念等，因此这里没有说。论师则认为，昏沉也像散乱一样与等持不随顺，因此这里说了。（是多数的那些也是烦恼地多者吗？有四句：第一句是五遍行。第二句是不信等五种。第三句是忆念烦恼等五种所缘境相反的一面。第四句是与那些不同的。） 第四，不善地多者是：要知道，所有不善心中都遍布着无惭和无愧这二者，这些将会阐述，作用是作为所有烦恼和近烦恼的助伴。第五，小烦恼地之忿是对于损害的众生等显现而内心激荡，具有争斗的作用。 怀恨是在发怒之后持续怀恨在心，作用是不忍的所依。谄是（对于自己所造的罪业）。罪
English
(Arising in the cycle of the five consciousnesses and the mind consciousness.) The two are physical and mental dullness. Of these, physical dullness arises in the cycle of the five consciousnesses. Its function is to be a friend to all afflictions and near afflictions. Agitation is when the mind is not pacified and scatters from the object to other places. Its function is to cut off calm abiding. These six are the afflictive ground of multiplicity because they always arise in all afflicted minds. If agitation engages clearly with the object, and ignorance and dullness engage unclearly, then how do these arise in one mind? This should also be understood as before. Well, in the Abhidharma teachings, dullness does not arise, but forgetting, distraction, non-intelligence, inappropriate attention, wrong faith, and ignorance, etc., five, a total of ten arise, why are the first five not explained here? The Vaibhashikas say that dullness is in accordance with samadhi, therefore it is not mentioned in the Abhidharma, and forgetting and so on are dependent on mindfulness and so on, therefore they are not mentioned here. The teacher thinks that dullness, like agitation, is not in accordance with samadhi, so it is mentioned here. (Are those that are numerous also the afflictive ground of multiplicity? There are four possibilities: the first is the five omnipresent ones. The second is the five non-believing ones and so on. The third is the opposite side of the five objects of determination, such as afflicted mindfulness. The fourth is other than those.) The fourth, the ground of many non-virtues, is: Know that all non-virtuous minds are pervaded by these two, shamelessness and lack of shame, which will be explained, and the function is to be a friend to all afflictions and near afflictions. Fifth, the wrath of the ground of minor afflictions is the agitation from within the mind when beings who cause harm, etc., become manifest, and it has the function of conflict. Holding a grudge is to continuously hold onto it after being angry, and its function is to be the basis of intolerance. Deceit is (for the sins committed by oneself).