Tibetan
གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལས། མཚུངས་ལྡན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལས། མཚུངས་ལྡན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་མཚུངས་ལྡན་དང་། མཚུངས་ལྡན་མ་ཡིན་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་སེམས་བྱུང་ཞེས་པས་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་ངེས་པ་རྣམས་ནི་སྡེ་ཚན་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ས་མང་པོ་པ་དང་། སོགས་པའི་སྒྲས་གཟུང་བ་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་བ་རྣམས་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་ས་མང་པོ་པ་རྣམས་དང་། མི་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་རྣམས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྡེ་ཚན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་སྤྱིའི་དོན་ནི་མཚན་ཉིད་དང་རྫས་དང་བཏགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཁམས་དང་སའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་གང་གི་འཁོར་དུ་གང་འབྱུང་བ་དང་། སྒྲའི་དོན་ལྔ་ལས་དང་པོ་ནི་སེམས་དང་མཚུངས་ལྡན་ལྔས་མཚུངས་པར་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་པ་མཚུངས་པ་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་གཅིག་རྣམ་པར་བྱེད་པ་དང་། རྟེན་མཚུངས་པ་ནི་དབང་པོ་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་དང་། དུས་མཚུངས་པ་ནི་དུས་གཅིག་པ་དང་། རྫས་མཚུངས་པ་ནི་རྫས་རེ་རེ་བར་འདྲ་བའོ། དབུས་མཐའི་ཊཱི་ཀ་ལས་ནི་དེ་དག་ཀྱང་རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང་དུས་དང་རྫས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་རྣམ་པ་མཚུངས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམ་པ་མི་མཚུངས་པར་བཤད་དེ། དེའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འཛིན་པ་སྟེ། གཞན་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ངོ་བོའང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་རང་སྟོབས་ཀྱི་ས་ངོ་བོ་འཛིན་ལ། སེམས་བྱུང་གི་སྟོབས་ཀྱི་ས་ཁྱད་པར་ཡང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་(སྡེ་ཚན་ལྔར་ངེས་པའི་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་དང་།) ས་མང་པོ་པ་བཅུ་དང་། དགེ་བའི་ས་པ་བཅུ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་ས་པ་དྲུག་དང་། མི་དགེ་བའི་ས་པ་གཉིས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ས་པ་བཅུ་དང་། མ་ངེས་པ་བརྒྱད་དང་། གཏི་མུག་མེད་པའི་དགེ་རྩ་དང་། རྩ་ཉོན་གྱི་ལྟ་བ་དང་། ཆོས་མངོན་པ་ལས། བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་མང་པོ་པ་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང་། བརྗེད་ངེས་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ལོག་པར་མོས་པ་ལྔ་སྟེ་བདུན་དང་། གཞི་ཕྲན་ཚེགས་ལས་འབྱུ
Chinese
第二，广释中，对相应进行广释。 第二，广释中，对相应进行广释。 第二，广释分为相应和非相应两种，第一种是心生，这是简要的说明。从心中产生的确定之物有五类：心之多地法，以及由“等”字所包含的善之多地法，烦恼之多地法，非善之多地法，以及称为小烦恼地法，因为它们是不同的类别。这些的总义是，性质、实体和假立的差别，界和地的安立，以及在哪个识的眷属中产生，以及五种语的意义。第一种是心和五种相应以五种方式相应而住，即对境相同，指向同一境的自性；相貌相同，是对该境的某一特点进行辨别；所依相同，是依赖于同一根而生起；时间相同，是同一时间；实体相同，是每个实体都相似。中边的注释中说，它们也仅仅是通过所依、对境、时间和实体相同而相应，如果和识没有差别，就会有过失，因此不是通过相貌相同。这样就说明了心和心生在相貌上是不相同的，其意义已经解释过了。 有些人认为，是通过自身的力量来执持意义的差别，因为其他是通过心的力量来执持自性的。同样，心也通过自身的力量来执持地的自性，并通过心生的力量来执持地的差别。他们是这样认为的。 第二种是分别说部（确定为五类的三十八种）十种多地法，十种善地法，六种烦恼地法，两种非善地法，十种小烦恼地法，八种不定法，无痴的善根，根本烦恼的见解，以及在阿毗达磨中，产生的烦恼的多地法，非正知，忘失，散乱，不如理作意，以及五种邪见，共七种，以及从根本小事中产生。
English
Second, in the extensive explanation, an extensive explanation of correspondence. Second, in the extensive explanation, an extensive explanation of correspondence. Second, the extensive explanation is divided into correspondence and non-correspondence. The first is mind-arising, which is a brief explanation. The definite things that arise from the mind are of five Some people think that it is through their own power that they hold the difference of meaning, because others hold the nature through the power of the mind. Similarly, the mind also holds the nature of the ground through its own power, and holds the difference of the ground through the power of mind-arising. This is what they think. The second is the Vaibhashikas (the thirty-eight kinds that are determined to be five categories), the ten many-ground mental factors, the ten virtuous mental factors, the six afflicted mental factors, the two non-virtuous mental factors, the ten minor afflicted mental factors, the eight uncertain mental factors, the root of virtue of non-ignorance, the view of the root afflictions, and in the Abhidharma, the many-ground mental factors of afflictions that arise, non-alertness, forgetfulness, distraction, improper attention, and the five wrong views, a total of seven, and arising from minor fundamental matters.
Tibetan
ང་བའི་མི་དགའ་བ་དང་། (གླལ་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཞུམ་པ་དང་། སྨྱ་བ་དང་ཟས་ཀྱི་དྲོད་མི་ཟིན་པ་དང་། ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་དང། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང་། རུ་གདུག་དང་། འཕྱ་སྨོད། གནམ་པ་ཉིད་དང་། མི་གནམ་པ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་དུ་མི་འདུག་པ་ཉིད་དང་། འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ཉེ་དུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ཡུལ་མིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། མི་འཆི་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། བརྙས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། རིགས་སྙེམས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་།) འཁྲུག་པ་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སྟེ། བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན་ཡོད་པ་ལས་སྡེ་ཚན་ལྔ་དང་། མ་ངེས་པ་བརྒྱད་དེ་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་དང་། གཞི་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སྟེ་བདུན་ཅུ་རྫས་ཡོད་དང་། ལྷག་མ་བདུན་བཏགས་ཡོད་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་གསུམ་ཤེས་རབ་དང་། ཕྱི་མ་བཞི་རིམ་པ་ལྟར་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མོས་པ་རྣམས་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་དགེ་བ་ཁོ་ན་གཏི་མུག་མེད་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ན་ལྟ་བ་དང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མོས་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ན་བརྗེད་ངེས་(དང་རྣམ་གཡེང་དང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ལོག་པར་མོས་པ་)ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འདོད་དོ། ཞེས་སྔ་རབས་པ་དག་འཆད་མོད་ཀྱི་ལེགས་པར་དཔྱད་ན་(རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་དང་། རྣམ་འཚེ་གཉིས་ཀ་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་ལ་བཏགས་པར་བྱས་ན་འཐད་དེ། ཞེ་སྡང་མེད་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཡང་ཞེས། ཞེ་སྡང་མེད་པའང་སྙིང་རྗེར་བཤད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་རྣམ་འཚེ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བར་འདོད་པ་ལ་བཤད་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལྟར་ན་བཏགས་ཡོད་དགུར་བྱས་ན་འཐད་པར་སེམས་སོ། །) གཞི་ཕྲན་ཚེགས་ལས་འབྱུང་བའི་མི་དགའ་བ་དང་སེམས་ཞུམ་པ་དང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་མྱ་ངན་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚོར་བ་དང་ལེ་ལོ་དང་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ཁོང་ཁྲོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཏགས་པར་བཤད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གོང་མ་པ་དག་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ། །ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་སེམས་པ་དང་། །ཡིད་བྱེད་རེག་དང་ཀུན་འགྲོ་ལྔ། །
Chinese
不悦，（嘲笑，沮丧，疯狂，食物冷热不均，各种不同的想法，不作意，身体不适，粗暴，诽谤，是天性，不是天性，不是自性，欲望的分别念，害意的分别念，亲属的分别念，地方的分别念，不死的分别念，轻蔑的分别念，种姓傲慢的分别念，悲伤，痛苦，不适，）争吵等二十四种，七十七种中分五类，不定八种即四十六种，以及根本烦恼的二十四种即七十种实有，剩余七种是假有，最初三种是智慧，后面四种依次是忆念、禅定、作意和信解，是安立在这些上面的。智慧唯有善良而没有愚痴，染污的智慧唯有见，与心和心所染污相应的智慧不是正知，忆念、禅定、作意和信解唯有染污才是忘失（和散乱，不如理作意，邪信解）等等。他们是这样认为的。虽然前辈们是这样解释的，但如果好好研究，（如果将不害和害二者都安立为无嗔和愤怒，那是合理的。无嗔即是慈悲，无嗔也说是悲悯，不害说是慈爱，害说是希望众生受苦，按照分别说部来说，安立九种假有是合理的。 ) 从根本烦恼产生的，不悦、沮丧、不作意、悲伤、痛苦、不适和争吵等，也说是安立在感受、懈怠、染污的智慧和愤怒等上面，因为没有矛盾。 上部派说，心所生的，感受、认识、心和，作意、触和五种一切行。
English
Displeasure, (mocking, depression, madness, uneven hot and cold food, various different thoughts, non-attention, physical discomfort, rudeness, slander, being natural, not being natural, not being self-nature, the conceptualization of desire, the conceptualization of harm, the conceptualization of relatives, the conceptualization of places, the conceptualization of immortality, the conceptualization of contempt, the conceptualization of caste arrogance, sorrow, suffering, discomfort,) quarrels, etc., twenty-four kinds, among the seventy-seven kinds are divided into five categories, eight uncertain kinds, namely forty-six kinds, and twenty-four kinds of fundamental afflictions, namely seventy kinds of real existence, and the remaining seven kinds are nominally existent, the first three are wisdom, and the latter four are memory, samadhi, attention, and faith, respectively, which are established on these. Wisdom is only good and without ignorance, defiled wisdom is only view, and wisdom that corresponds to the defiled mind and mental factors is not correct knowledge, and memory, samadhi, attention, and faith are only defiled, such as forgetfulness (and distraction, non-reasoned attention, wrong faith), etc. That's what they think. Although the predecessors explained it this way, if we study it carefully, (if we establish both non-harm and harm as non-anger and anger, it is reasonable. Non-anger is loving-kindness and compassion, and non-anger is also said to be compassion, non-harm is said to be loving-kindness, and harm is said to be wishing sentient beings to suffer, according to the Vaibhashika school, it is reasonable to establish nine kinds of nominal existence.) From the fundamental afflictions arise displeasure, depression, non-attention, sorrow, suffering, discomfort, and quarrels, etc., which are also said to be established on feelings, laziness, defiled wisdom, and anger, etc., because there is no contradiction. The upper school says that what arises from the mind, feeling, cognition, mind, attention, touch, and the five all-goings.
Tibetan
འདུན་མོས་དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་དང་། །ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་ཡུལ་ངེས་ལྔ། །དད་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་ཁྲེལ་ཡོད། །མ་ཆགས་ལ་སོགས་གསུམ་བརྩོན་འགྲུས། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་དང་བག་ཡོད་དང་། །བཏང་སྙོམས་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ། །བཅུ་གཅིག་དགེ་བའོ་རྩ་ཉོན་ནི། །འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་དང་། །མ་རིག་ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་དྲུག། ཁྲོ་དང་ཁོན་འཛིན་འཆབ་དང་འཚིག། ཕྲག་དོག་སེར་སྣ་སྒྱུ་དང་གཡོ། །རྒྱགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པར་འཚེ། །ངོ་ཚ་ཁྲེལ་མེད་རྨུགས་རྒོད་དང་། །མ་དད་ལེ་ལོ་བག་མེད་དང་། །བརྗེད་ངེས་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་དང་། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་བཅུ་ཚན་གཉིས། །གཉིད་འགྱོད་རྟོག་དཔྱོད་གཞན་འགྱུར་བཞི། །ཞེས་པ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ལ། སུམ་ཅུ་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལྔ་པ་ལས། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དང་བྱེ་བྲག་ངེས། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་དང་། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཉེ་ཉོན་མོངས། །ཞེས་པ་དང་འགྱོད་དང་གཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། །རྟོག་པ་དང་ནི་དཔྱོད་པ་དག། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་གཉིས་རྣམ་གཉིས་ཞེས་དང་པོ་ལྔ་ནི་སེམས་ཐམས་ཅད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། འདུན་པ་བསམས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་དང་། མོས་པ་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་དང་། དྲན་པ་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་སྐྱོན་ཡོན་བརྟག་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་གི་མ་བསམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གཞན་ལ་མི་འཇུག་པས་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང་། དད་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཅིག་ནི་དགེ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཞིང་སེམས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པས་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་དང་། ལྷག་མ་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་རྣམས་ནི་རྩ་ཉོན་རྣམས་ཀྱི་ཆར་གཏོགས་ཤིང་དེ་དག་དང་ཉེ་ལ་སེམས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཁོ་ན་དང་། གཉིད་འགྱོད་དང་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཚན་གཉིས་ཏེ་བཞི་ནི་ཉེ་ཉོན་ཁོ་ནར་མ་ངེས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སམ་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལའང་དགེ་བ་དང་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས་གསུམ་མམ། ཉོན་མོངས་ཅན་ལའང་མི་དགེ་བ་དང་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་གཉིས་ཏེ་བཞིར་ཡང་འགྱུར་བས་གཞན་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་སྟེ། སྡེ་ཚན་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་ལས་སྡེ་ཚན་དང་པོ་གཉིས་དང་གསུམ་པའི་གཏི་མུག་མེད་པ་དང་། བག་ཡོད་བཏང་སྙོམས་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་སྟེ་བཞི་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་བདུན་དང་། ལྟ་བ་ལས་གཞན་པའི་
Chinese
欲、胜解、念、等持，以及慧，此五决定于所缘境。 信、惭、知惭、有愧，无贪等三及精进， 轻安、不放逸，舍及不害， 此十一是善心所。根本烦恼为： 贪、嗔、慢、无明、见、疑六者。 忿、恨、覆、恼、嫉、悭、诳、谄、 憍、害，无惭、无愧、掉举、昏沉、 不信、懈怠、放逸、失念、不正知、 散乱，此名为近烦恼，各有十个。 睡眠、恶作、寻、伺为四种不定。 以上总计五十一个心所。在《三十颂》和《五蕴论》中说： “一切行、别境、善心所， 以及烦恼、近烦恼。” 恶作和睡眠也是如此，寻和伺也是。 近烦恼有二，即分为二类。最初的五个心所与一切心相应，因此是一切行心所。欲只与所想之境相应，胜解只与决定之境相应，念只与熟悉之境相应，等持和慧只与观察过患和功德之境相应，不涉及未想之境等其他所缘境。因此，欲等五者决定于各自的所缘境。信等十一是善心所。贪等六者是一切烦恼的根本，能使心烦恼，因此是根本烦恼。其余的忿等二十个属于根本烦恼的范畴，与它们相近，能使心烦恼，因此只是近烦恼。睡眠、恶作和寻、伺两组，共四者，不一定是近烦恼，可以是烦恼性的，也可以是非烦恼性的。非烦恼性的可以是善的，也可以是无覆无记的，因此有三种情况。烦恼性的可以是不善的，也可以是覆无记的，因此也有四种情况，所以是可以变化的。在六个分类中，除了前两类和第三类中的无痴，以及不放逸、舍、不害这四个之外，其余的七个和见以外的
English
Desire, ascertainment, mindfulness, samadhi, and wisdom, these five are definite in their objects. Faith, shame, knowing shame, having embarrassment, non-attachment and the like, three, and diligence, Tranquility, non-carelessness, equanimity, and non-harming, these eleven are virtuous. The root afflictions are: Attachment, anger, pride, ignorance, view, and doubt, six in total. Wrath, resentment, concealment, vexation, jealousy, stinginess, deceit, and slyness, Arrogance and harming. Shamelessness, lack of embarrassment, torpor, excitement, Lack of faith, laziness, carelessness, forgetfulness, non-alertness, Distraction, these are called near afflictions, two sets of ten each. Sleep, regret, conception, and analysis are four that change into other states. Thus, there are fifty-one mental factors. In the Thirty Verses and the Five Aggregates Treatise, it says: "All-pervasive, specific object, virtuous mental factors, as well as afflictions and near afflictions." Regret and sleep are also like that, as are conception and analysis. Near afflictions are two, divided into two types. The first five mental factors are associated with all minds, thus they are all-pervasive. Desire is only associated with the object of thought, ascertainment is only associated with the object of determination, mindfulness is only associated with the object of familiarity, and samadhi and wisdom are only associated with the object of examining faults and qualities, not involving other objects such as unthought objects. Therefore, the five, desire and so on, are definite in their respective objects. Faith and the like, eleven in number, are virtuous mental factors. Attachment and the like, six in number, are the root of all afflictions and cause the mind to be afflicted, thus they are root afflictions. The remaining twenty, wrath and so on, belong to the category of root afflictions, are close to them, and cause the mind to be afflicted, thus they are only near afflictions. Sleep, regret, and conception, analysis, two groups, four in total, are not necessarily near afflictions, they can be afflicted or non-afflicted. Non-afflicted ones can be virtuous or unlabelled, thus there are three possibilities. Afflicted ones can be non-virtuous or labelled, thus there are also four possibilities, so they are changeable. In the six categories, except for the first two categories and the absence of ignorance in the third category, and non-carelessness, equanimity, and non-harming, these four, the remaining seven and those other than view