Tibetan
་བས། (གལ་ཏེ་དགོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་ཡིད་ཆེས་པའི་སྟོན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་མ་བསྟན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ནི་འཇུག་པ་དང་དེའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམ་པར་མི་རིགས་པས་དགོས་པ་གང་དང་ལྡན་ཞིང་དང་པོར་ཡིད་ཆེས་པའི་སྟོན་པ་སུ་ཞིག་གིས་གསུངས་ཤེ་ན།) བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་ཐོག་མར་དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་གསུངས་པ་དང་། དེ་གསུང་པ་པོའི་སྟོན་པའང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དགོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། སྟོན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་དང་མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འགྲེལ་པའི་དོན་ནི་དགོས་པ་གང་དང་ལྡན་ཞིང་། སྟོན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སུས་གསུངས་ན་འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་འཆད་པ་ལ་གུས་ཤིང་སྤྲོ་བར་བྱེད་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ལན་དུ་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་དགོས་པ་དང་། བསྡུས་པ་དང་། ཚིག་གི་དོན་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལའང་གསུམ་ལས་གཞན་གྱི་ལུགས་དགག་པ་ནི་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་པ་ན་རེ། བསྟན་བཅོས་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དམ། །ཡང་ན་ལས་ནི་འགའ་ཞིག་ལ། །ཇི་སྲིད་དགོས་པ་མ་བརྗོད་པ། །དེ་སྲིད་དུ་ནི་སུ་ཞིག་འཛིན། །ཞེས་དགོས་པ་སྟོན་པའི་ངག་ལས་ཚད་མའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་ཙམ་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་མཐོང་ཞིང་། སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཚིག་ནི་ཤེས་པར་མི་ནུས་ལ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་རང་གི་ལུགས་ལ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོ་ནི་བསྟན་བཅོས་འདི་བརྩམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དགོས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བྱ་རོག་གི་སོ་བརྟག་པའི་བསྟན་བཅོས་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའི་ལོག་རྟོག་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དགོས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བརྩམ་པར་རིགས་ཏེ་གསོ་བ་རིག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་སྐབས་འགོག་པའི་ལོག་རྟོག་བསལ་བའི་ཕྱིར་དགོས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ངག་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤས་ཆེར་འཛིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་ནས་གཞན་དག་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་ངག་རྩོམ་པར་བྱེད་དེ། སྤྱིར་ངག་ཙམ་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་པོ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཀླད་དུ་དོན་དང་མི་ལྡན་པའི་ངག་འགོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ཤང་ཀ་རཱ་ནན་
Chinese
བས། （如果是不具備必要性，而且沒有值得信賴的殊勝導師開示的論典，那麼進入其中以及著述闡明其意義的論典是不合理的，那麼具備什麼必要性，而且最初是由哪位值得信賴的導師宣說的呢？）在著述論典之初，因為什麼必要性而宣說阿毗達磨，以及應當陳述宣說者的導師。因為不具備必要性，而且不是殊勝導師的論典，不是智者們所講說和聽聞的。因此，解釋的意義是具備什麼必要性，以及由哪位殊勝導師宣說的呢？如果有人問：像這樣，應當以恭敬和歡喜來闡釋世親菩薩的《阿毗達磨俱舍論》嗎？作為對此的回應，宣說了「善於分別諸法」等等。 在此，必要性、概括和詞義這三者中，首先在三者中駁斥其他宗派的觀點，年輕的學者說：所有的論典，或者是一些業，只要沒有闡述必要性，誰會接受它呢？意思是說，從闡述必要性的言辭中產生了量士夫的證悟之後才進入。這是不對的，因為只見到言辭在意義上產生混淆，而且無法理解殊勝者的言辭，並且非人所造的吠陀也是不可能存在的。 第二，就自己的宗派而言，寂護論師認為不應當著述此論典，因為它不具備必要性，就像研究烏鴉牙齒的論典一樣。為了消除這種邪見，闡述說：此論典因為具備必要性，所以理應著述，就像醫學一樣。意思是說，為了消除阻止著述論典時的邪見，所以撰寫闡述必要性的言辭。法勝論師認為，由於對必要性等產生了過多的懷疑，為了讓其他人進入論典，所以撰寫闡述必要性等的言辭。一般而言，即使僅僅是言辭不具備意義，論典的作者也不應當在論典的開頭放置不具備意義的言辭。香伽羅難陀論師這樣解釋。
English
Vaṃ. (If it is not reasonable to enter into a treatise that does not possess necessity and has not been taught by a special teacher worthy of trust, and to compose a treatise that clarifies its meaning, then what necessity does it possess, and who was the first teacher worthy of trust to speak it?) At the beginning of composing a treatise, for what necessity was the Abhidharma spoken, and the teacher who spoke it should also be stated. Because a treatise that does not possess necessity and is not a special teacher is not something that scholars speak or listen to. Therefore, the meaning of the commentary is what necessity does it possess, and who was the special teacher who spoke it? If someone asks: Like this, should one respectfully and joyfully explain Master Vasubandhu's Abhidharmakosha? As a response to this, it is said, "Skilled in distinguishing dharmas," and so on. Here, among the three of necessity, summary, and meaning of words, first, among the three, refuting the views of other schools, the young scholar says: All treatises, or some actions, as long as the necessity is not explained, who will accept it? It means that after the realization of a valid person arises from the words explaining the necessity, one enters. This is not correct, because one only sees that words cause confusion in meaning, and one cannot understand the words of a special person, and the Vedas not made by humans are also impossible. Second, regarding one's own school, Master Śāntarakṣita believes that this treatise should not be composed, because it does not possess necessity, just like a treatise that examines the teeth of crows. In order to eliminate this wrong view, it is explained that this treatise should be composed because it possesses necessity, just like medicine. It means that in order to eliminate the wrong view that prevents the composition of the treatise, the words that explain the necessity are written. Master Dharmottara believes that because too much doubt arises about necessity, etc., in order to allow others to enter the treatise, the words that explain necessity, etc., are written. In general, even if only the words do not possess meaning, the author of the treatise should not place words that do not possess meaning at the beginning of the treatise. Master Śaṅkaranandana explains it this way.