Tibetan
་ཏན་གོང་མ་དོན་གཉེར་ལ་དགའ་བའི་སློབ་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རྒྱན་ལས། བཏགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །དེ་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ནི། ཡུམ་གསུམ་ཀ་ན་མདོར་བསྟན་དང་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་མདོ་ཚིག་མང་དུ་འབྱུང་ཞིང་། འདིར་ནི་གཟུགས་ནི་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་གཟུགས་ལ་ཤེས་རབ་མེད། །ཅེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བཞིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་མཚོན་ན་གཟུགས་ནི་རང་ཉིད་བདེན་སྟོང་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་གཅིག་མ་ཡིན་ཞིང་། གཟུགས་ལ་ནི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་ཤེས་དང་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་དང་སེམས་པ་འདུ་བྱེད་འདི་དག་ནི་ཤེས་རབ་དེ་མ་ཡིན་ལ། འདི་དག་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་དེ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་སོར་གནས་པ་མེད་དོ། །བདེན་བཞི་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེན་སྟོང་འདི་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་མཚུངས་པའི་དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་སྟེ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་དམིགས་པ་སྡུག་བདེན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེན་སྟོང་དེ་ནི་ཕ་མཐའ་མེད་པར་གནས་ཤིང་། སེམས་ཅན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཕ་མཐར་མེད་ལ། ནམ་མཁའི་ཁམས་ལྟ་བུའི་འགོག་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཕ་མཐའ་མེད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པའི་ཤེས་རབ་ལམ་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཕ་མཐའ་མེད་དོ། །དེ་ནི་སློབ་དཔོན་ལྟར་བདེན་བཞི་དང་སྦྱར་ཡང་དེ་དང་མ་སྦྱར་བར་སྤྱིར་བཤད་དུའང་རུང་ངོ་། །གཟུགས་སོགས་ལ་དེ་དང་དེའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ནི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་སོ་སྐྱེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་འདྲེན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ལ། སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་དེ་རིགས་པས་རྣམ་པར་བཤིག་ཅིང་བཀག་ནས་བདེན་སྟོང་དུ་བསྒོམས་པས། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་སྤོང་བ་འགོག་བདེན་ཐོབ་ཅིང་འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོའོ། །བྱང་སེམས་གང་དག་བདེན་པའི་འདུ་ཤེས་མངོན་འགྱུར་བ་དང་བྲལ་བའི་ལམ་འདི་ནི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་དེ་དག་སྤངས་རྟོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་ནས་སྟོན་པའི་བཀའ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་སྟོན་པས་ཀྱང་ནི་གདྒཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པའི་བར་དུ་བཞུགས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་རྣམས་གཟོད་ནས་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་ཞིག་གསར་དུ་སྐྱེ་བར་ག་ལ་འགྱུར་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཤེས་ཕྱིར་མཆོག་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་བཟོད་ནས་དག་པ་ནི་སེམས
Chinese
这是喜欢探求至上意义的学法。这在《现观庄严论》中以“不违安立之法性”等来阐述。接下来是关于大乘的见道。在三部般若经中，有很多简略和广述的经文出现。这里以四句偈颂概括：色非是般若，般若中无色。等等。也就是说，就色而言，色与证悟自身真实空性的般若并非一体，色中也没有般若。同样，识、想、受、行这些也不是般若，这些之中也没有般若以依凭的方式各自存在。四圣谛等的自性真实空性，与虚空界相同，仅仅是破除所破，并非本质上不同。也就是说，所缘苦谛等的自性真实空性是无边无际的。众生产生的因，集谛的自性也是无边无际的。如同虚空界的灭谛的自性也是无边无际的。了知世间的智慧，道谛的自性也是无边无际的。这如同论师一样，既可以与四圣谛结合起来讲，也可以不结合而泛泛而谈。对于色等产生彼彼之想，这是就凡夫俗子所见而说的，导师佛陀只是名言上宣说而已。通过以理智分析、破斥各种各样的想法，并观修真实空性，就能获得断除烦恼的断灭之灭谛，并能超越轮回。那些远离真实显现的菩萨们，通过获得圆满的断证功德，获得度，并安住于如佛所说的修行之中。即使导师在恒河沙数劫的时间里住世，并宣说“有情”这个词，但有情众生本来就从原始以来本性清净，实际上又怎么会新产生一个有情呢？了知这一点，就是为了智慧而行持殊胜之行。有情本来清净是心
English
This is the way of learning that likes to explore the supreme meaning. This is explained in the Ornament with "not violating the nature of establishment," and so on. Next is the path of seeing of the Mahayana. In the three Prajna sutras, there are many sutra texts of brief and extensive explanations. Here, it is summarized in four verses: Form is not Prajna, there is no Prajna in form. And so on. That is, as far as form is concerned, form is not one with the Prajna that realizes its own true emptiness, and there is no Prajna in form. Similarly, consciousness, perception, feeling, and mental formations are not Prajna, and there is no Prajna in them existing separately in a dependent manner. The true emptiness of the nature of the four noble truths, etc., is the same as the realm of space, merely cutting off the object to be negated, and is not essentially different. That is, the true emptiness of the nature of the object of focus, the truth of suffering, etc., is boundless. The cause of the arising of sentient beings, the nature of the truth of origin, is also boundless. Like the realm of space, the nature of the truth of cessation is also boundless. The wisdom that knows the world, the nature of the truth of the path, is also boundless. This, like the teacher, can be combined with the four noble truths, or it can be discussed generally without combining them. The arising of this and that thought for form, etc., is said from the perspective of ordinary people who see this side, and the teacher Buddha only proclaims it in name. By analyzing and refuting various thoughts with reason, and meditating on true emptiness, one can obtain the cessation of the abandonment of afflictions, the truth of cessation, and can transcend samsara. Those Bodhisattvas who are free from the manifestation of true perception, by obtaining the perfection of abandonment and realization, obtain liberation, and abide in the practice as the Buddha said. Even if the teacher lived for as many kalpas as there are sands in the Ganges, and proclaimed the word "sentient being," how could a new sentient being arise in reality, since sentient beings are inherently pure from the beginning? Knowing this is to practice the supreme practice for the sake of wisdom. Sentient beings are inherently pure is mind
Tibetan
་ཅན་རྣམས་དང་པོ་སྐྱེས་ཙམ་ནས་བདེན་པས་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི། བདེན་སྟོང་དུ་གསར་བྱུང་མིན་ཅེས་པའོ། །དེ་དག་གིས་མཐོང་ལམ་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་བསྡུས་ནས་བསྟན་ཏེ། །འདི་ནི་རྒྱན་ལས། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །དེ་ནས་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ནི། ཡུམ་གསུམ་ཀ་ན་རྒྱས་ཤིང་། འདིར་གང་ཚེ་ང་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཆོག་འདི་དང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ཡང་དུས་གང་གི་ཚེ་སྒོམ་ལམ་སྒོམ་པ་པོ་ང་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཆོག་འདི་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་ཞིང་སྤྱོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། སྔོན་གྱི་སྐྱེས་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ང་ལུང་བསྟན་པར་གྱུར་ཅེས་རྒྱལ་བས་དེ་སྐད་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་གང་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མགོན་པོ་རྒྱལ་སྲས་སྦྱོད་པའི་གཞུང་དོན་འདི་ནི། བྱང་སེམས་གང་ཞིག་གུས་པར་བྱས་ཤིང་འཛིན་པ་དང་ཀུན་ཆུབ་པ་སོགས་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི། ཕྱིའི་དུག་དང་མཚོན་དང་མེ་དང་ཆུས་མི་ཚུགས་ཤིང་། བདུད་དངོས་དང་བདུད་རིགས་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་གླགས་ཀྱང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་ནི་རྒྱན་ལས། ཀུན་ནས་ཞི་དང་ཐམས་ཅད་ལ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །དེ་ནས་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ནི། ཡུམ་གསུམ་ཀ་ན་དབྱེ་བ་གསུམ་དང་དགུ་དང་ཉེར་བདུན་སོ་སོར་སྟོན་པའི་མདོ་ཚན་ཡོད་ཅིང་། འདིར་ནི་ལ་ལས་བདེ་གཤེགས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་མང་པོ་ཞིག་གིས་ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ནས་འཆད་དོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ལ་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡི་རིང་བསྲེལ་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཆོད་རྟེན་ནི། གསེར་དངུལ་བྱི་རུ་མུ་ཏིག་སོགས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་ཤིང་མེ་ཏོག་སོགས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་མཆོད་རྟེན་གཅིག་ཙམ་ཞིག་མ་ཡིན་པར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་དེ་དག་གི་གྲངས་ནི། གདྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་བ་སྙེད་ཀྱིས་བྱེ་བ་ཕྲག་སྟོང་གི་ཞིང་ཀུན་བཀང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་སྟེ་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཞིང་རྣམས་གྲངས་བྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ན། སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་འཁོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅན་ཀྱིས་ལས་གཞན་མི་བྱེད་པར་ལྷའི་མེ་ཏོག་དང་བདུག་སྤོས་རབ་མཆོག་དང་དྲིའི་བྱུགས་པས། སྔ་དྲོ་གུང་ཕྱི་དྲོའི་དུས་གསུམ་དུ་ལན་གཅིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་བསྐལ་བའམ
Chinese
具有者们最初出生时即是空性的，并非新出现才变成空性。他们将见道、知忍的十六个刹那归纳起来进行阐述。这在《庄严经论》中以“真实与真实之忍”等进行解释。之后，大乘修道之行为，在三部般若经中均有详细阐述。此处以两句偈颂概括：“此处何时我与度彼岸，此殊胜者相合而语行，往昔胜士佛陀即授记，汝于来世当成如是佛。”也就是说，当修道者我与此殊胜的度彼岸相合而语行之时，往昔的殊胜者佛陀便会授记我，说你于来世将成名为如是之佛。对于世间怙主之子所行之般若波罗蜜多之义，若有菩萨恭敬受持、通达等，则不会受到外在的毒、武器、火和水的伤害，魔及其眷属也无法找到机会。这十一种行为在《庄严经论》中以“完全寂静与一切”等进行解释。之后是信解修道，三部般若经中分别有阐述三种、九种和二十七种差别的经文。此处以许多偈颂略作阐述：“有些菩萨以鲜花等物，恒时供养如来圆寂后，舍利为心之佛塔，此塔以金银、珊瑚、珍珠等七宝所造。”也就是说，有些菩萨以鲜花等物，恒时供养如来圆寂后，以舍利为心之佛塔，此塔以金银、珊瑚、珍珠等七宝所造。不仅是区区一座佛塔，如来佛塔的数量，充满恒河沙数之千百万佛土。如是完全观察，即完全执持差别之无量佛土中，所有安住之有情众生，不做其他事情，以天花、殊胜妙香和香油，早中晚三次，并非仅一次，而是于劫中。
English
Those who possess it are empty of truth from the moment they are born; it is not that they newly arise as empty. They summarize and explain the sixteen moments of the path of seeing and knowledge-acceptance. This is explained in the Ornament of Realization with "truth and acceptance of truth," and so on. Then, the practice of the Mahayana path of meditation is extensive in all three Prajnaparamita sutras. Here, it is summarized in two verses: "Here, when I speak and act in accordance with this supreme perfection of wisdom, the Buddhas of the past, the supreme beings, will prophesy that you will become a Buddha with such and such a name in the future." That is, when I, the meditator on the path of meditation, speak and act in accordance with this supreme perfection of wisdom, the Buddhas of the past, the supreme beings, will prophesy to me, saying that you will become a Buddha with such and such a name in the future. For the meaning of the Prajnaparamita practiced by the sons of the protectors of the world, if a Bodhisattva reverently holds, understands, etc., then they will not be harmed by external poisons, weapons, fire, or water, and demons and their retinues will not be able to find an opportunity. These eleven practices are explained in the Ornament of Realization with "completely peaceful and all," and so on. Then there is the path of meditation of aspiration. The three Prajnaparamita sutras each have sutra sections explaining the three, nine, and twenty-seven differences. Here, it is explained somewhat extensively with many verses: "Some Bodhisattvas constantly offer flowers and other things to the stupas with relics as their heart, after the Tathagatas have passed into complete nirvana. These stupas are made of gold, silver, coral, pearls, and other seven precious substances." That is, some Bodhisattvas constantly offer flowers and other things to the stupas with relics as their heart, after the Tathagatas have passed into complete nirvana. These stupas are made of gold, silver, coral, pearls, and other seven precious substances. Not just a single stupa, but the number of Tathagata stupas fills all the fields of thousands of millions of Ganges sands. Thus, completely observing, that is, completely holding the differences, in the infinite number of fields, all the sentient beings who dwell there, doing nothing else, with divine flowers, supreme incense, and fragrant oils, three times in the morning, noon, and evening, not just once, but for an eon.