Tibetan
རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་མཆོག་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ཞུགས་པ་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་རྒྱན་ལས། དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །བརྒྱད་པ་འཇུག་སྒྲུབ་ནི། རྒྱས་འབྲིང་གཉིས་ན་རྒྱས་ཤིང་བརྒྱད་སྟོང་པར་མདོ་ཙམ་བསྟན་ལ། འདིར་ཡང་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་ཤིང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཇུག་སྒྲུབ་དགུ་པོ་བསྡུས་སོ། །དེ་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པའི་ཕྱིར་དུ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་གོ་ཆར་བགོས་ཤིང་བདུད་ཀྱི་སྒྱུ་འདུལ་བའི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །འདི་ནི་རྒྱན་ལས། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །དགུ་པ་ཚོགས་སྒྲུབ་ནི། རྒྱས་འབྲིང་གཉིས་ན་མདོ་ཚན་མང་པོ་ཞིག་གིས་སྟོན་ཅིང་། བརྒྱད་སྟོང་པར་ཚོགས་སྒྲུབ་བཅུ་བདུན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་བཤད་ལ། འདིར་ནི་དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སོགས་ཚིགས་བཅད་ལྔས་བསྡུས་སོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་ལམ་གྱི་བཞི་མདོར་རྡེའུ་ཤིང་བུ་སོགས་རྟ་གླང་སོགས་སུ་སྤྲུལ་བྱས་ཏེ། སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་མང་པོ་སྤྲུལ་ནས་དེ་དག་གཅིག་གིས་གཅིག་གི་མགོ་མང་པོ་བྱེ་བ་སོགས་ཀྱི་གྲངས་ལྟ་བུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྱུ་བསྟན་ཀྱང་། དོན་ལ་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་བསད་པ་མེད་ཅིང་དེའི་ཚེ་གསད་བྱ་དེ་དག་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་གསོད་པ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །དཔེ་དེ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་བདེན་པར་སྣང་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་སྦྲུལ་པ་དང་འདྲ་བར་བར་ཏུ་ཤེས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་སོགས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་དོ། །གཟུགས་དང་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་དང་སེམས་པ་འདུ་བྱེད་དག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་བདེན་འཛིན་དང་ལས་ཉོན་གྱིས་མ་བཅིངས་ཤིང་མ་གྲོལ་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་དུ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་གོ །དེའི་ཚེ་ཅི་ཡང་མི་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་ཞུམ་པའི་སེམས་མེད་པ་དགོས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་འདི་ནི་གང་ཟག་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་གོ་ཆ་མཆོག་གོ །རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ལམ་དེ
Chinese
诸佛之大乘道殊胜六度行，是名铠甲修行。此于《庄严经论》中，以“彼等各别布施等”等解释之。第八、入修行者：于广、中二论中广说，于《八千颂》中略示其要。此处亦以“披上大铠甲”等两句，总摄九种入修行。即为不为相违品所胜，故修持大铠甲修行，披上铠甲，以调伏魔之幻化之门，入于大乘之故，亦极赞为大菩萨。此于《庄严经论》中，以禅定、无色等解释之。第九、资粮修行者：于广、中二论中，以众多经文显示之，于《八千颂》中，仅说十七资粮修行之体性。此处则以譬如幻师等五偈总摄之。譬如幻师于十字路口，将石子、木片等幻化成马、牛等，幻化众多有情，彼等互相砍杀头颅，示现如众多俱胝等之幻术。然实则未杀一有情，且彼时所杀之物，亦未如所显现般成立，然却显现如杀生。如是，菩萨亦知此一切众生虽显现为真实，然却如显现般未成立，犹如阳焰，故于烦恼等罪过无所畏惧。色、受、想、行、识等，于胜义中，未为实执及业惑所缚，亦未解脱，因于胜义中非有故。如是，以知一切色等诸法，于胜义中自性空之门，于世俗中趣入成办菩提。彼时需无有“一无所有”之怯弱心，因胜义中虽一无所有，然于世俗中却有故。如是知晓者，乃圣者之行持殊胜铠甲。何以故，此修行称为菩萨之大乘道耶？因彼道
English
Entering the supreme Mahayana path of the Buddhas, the six perfections, is called armor practice. This is explained in the Ornament [for Clear Realization] with "Those individually, giving, etc." The eighth, entering practice: In the extensive and intermediate [texts], it is extensively explained, and in the Eight Thousand Verse [Prajnaparamita Sutra], only the essence is shown. Here, too, with "Having donned great armor," etc., the nine entering practices are summarized in two lines. That is, because it is not overcome by opposing forces, having practiced the great armor practice, having donned armor, and through the gate of subduing the illusions of demons, because of the reason for entering the Great Vehicle, it is also highly praised as a great bodhisattva. This is explained in the Ornament [for Clear Realization] with meditative absorption, the formless, etc. The ninth, accumulation practice: In the extensive and intermediate [texts], it is shown with many sutra passages, and in the Eight Thousand Verse [Prajnaparamita Sutra], only the nature of the seventeen accumulation practices is explained. Here, it is summarized with five verses, such as, for example, a magician. For example, a magician at a crossroads conjures stones, wooden pieces, etc., into horses, cattle, etc., and conjures many ordinary beings, and those [conjured beings] cut off each other's heads, showing illusions like the number of many billions, etc. But in reality, not a single sentient being is killed, and at that time, those to be killed do not exist as they appear, but it appears as if they are being killed. Just as that example is, so too, the bodhisattva knows that all these beings appear to be true, but they do not exist as they appear, like a mirage, and therefore has no fear of faults such as afflictions. Form, perception, feeling, consciousness, compositional factors, and consciousness are not bound or liberated by true clinging and karma and afflictions in the ultimate sense, because they do not exist in the ultimate sense. Thus, by knowing that all phenomena such as form are empty of inherent existence in the ultimate sense, one engages in accomplishing enlightenment in conventional terms. At that time, it is necessary to have no shrinking mind thinking, "There is nothing at all," because although there is nothing at all in the ultimate sense, there is in conventional terms. Such knowledge is the supreme armor of the conduct of holy beings. For what reason is this practice called the Mahayana path of the bodhisattva? Because that path
Tibetan
་ལ་བྱང་སེམས་གང་ཞོན་པ་སྟེ་གནས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཟློ་བ་སྟེ་འགོད་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་པ་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གནས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་ལྟ་བུ་དང་། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དགའ་བ་དང་སྐྱིད་པ་དང་བདེ་བ་རྣམས་མངོན་པར་ཐོས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པའི་མཆོག་གོ །ཐེག་པ་འདི་ལ་བྱང་སེམས་གང་ཞིག་ཞོན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགྲོ་ཡང་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བར་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་གསུངས་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་དེར་འགྲོ་བར་མི་དམིགས་སོ། །དཔེར་ན་མེ་འབར་བ་ཤི་བ་ན་མེ་དེ་ནི་ཕྱོགས་གང་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལོག་ཅིང་སྤངས་པ་དེ་ལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་རྒྱུ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་འབྲས་བུ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་རང་གི་ངོ་བོ་གསུམ་ཀ་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་གང་དག་པ་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་གི་སྤྲོས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་གནས་པ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱན་ལས་སའི་ཚོགས་ལོགས་སུ་རྒྱས་པར་བཤད་ཀྱང་དེ་དག་ནི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་འདུས་པས་འདིར་གསལ་བར་མ་ཕྱེ་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱང་ལོགས་སུ་མ་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་རྒྱན་ལས། བརྩེ་དང་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་དྲུག །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །བཅུ་པ་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ནི། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ན་མདོ་ཚན་མང་པོ་ཞིག་འབྱུང་ཡང་། འདིར་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་བརྒྱད་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་མཁས་རིག་པ་ཞེས་པ་ནས་དང་པོའི་འཇུག་གི་བར་ཚིགས་བཅད་ལྔས་བསྡུས་སོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་ཤིང་དོན་རིག་པས་དག་ས་ཐོབ་པ་གང་གི་དུས་ཀྱི་ཚེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་ཤིང་བསམས་ཏེ་འདི་ལྟར་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅིང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་བདེན་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་མེད་པ་འདི་ནི་ལམ་ཤེར་ཕྱིན་མཆོག་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་གལ་ཏེ་སེམས
Chinese
于此菩萨所乘，即从处不住一切有情之寂灭而赞叹，即以安置之门也。如是之乘，广大如虚空，如菩萨所住之广大宫殿。为能现闻暂时及究竟之喜乐安乐故，是为最胜之乘。菩萨乘此乘往诣佛地，然于东等方所往之境无所缘，不住寂灭而往，此亦说为不缘于彼真如而往也。譬如火焚尽时，火之去处不可得也。是故以智慧力，自续之垢退还及断除者，即说为寂灭也。菩萨了知前际之因，后际之果，及现在所生自性三者，于胜义中皆不可缘故，三时之法皆自性清净。何者自性清净，即是无为离戏论，故无分别之戏论也。如是知及住者，即是修行最胜般若波罗蜜多也。庄严经中虽说各别增长地之众，然彼等摄于资粮之成就故，此中未明显分析。如是亦未别说对治之资粮成就也。此是庄严经中，以慈及布施等六度等而解说也。第十、决择出离成就者，于广中略三品中，虽有多种经文，然此中集摄八种决择出离成就而开示者，即从“菩提心贤善智慧”至“最初之入”间，以五偈集摄也。又菩萨贤善，以了知义而得清净地者，于尔时，如是了知及思择一切事物自性不生，而如是行，虽于一切有情生大悲心，然不起有情为真实之想，此是修行最胜般若波罗蜜多也。若不如是，设若心
English
Here, the Bodhisattva's vehicle is praised from the state of non-abiding in the extinction of all sentient beings, that is, through the door of establishment. Such a vehicle is as vast as the sky and like a great palace where Bodhisattvas reside. Because it can manifestly hear the joys, happiness, and pleasures of the temporary and ultimate, it is the supreme vehicle. When a Bodhisattva rides this vehicle to the Buddha-land, there is no object of going to the east and other directions. It is said that going to non-abiding extinction is also not directed towards going to the true reality there. For example, when a fire is extinguished, the place where the fire goes cannot be found. Therefore, it is said that extinction is when the defilements of one's own mind are reversed and abandoned by the power of wisdom. A Bodhisattva knows that the cause of the past, the result of the future, and the nature of the present arising are all not objects of focus in the ultimate sense. Therefore, the dharmas of the three times are naturally pure. Whatever is naturally pure is unconditioned and free from elaboration, so there is no elaboration of conceptual thought. Knowing and abiding in this way is practicing the supreme perfection of wisdom. Although the Ornament Sutra speaks of the separate increase of the assemblies of grounds, they are included in the accomplishment of the accumulations, so they are not clearly distinguished here. Likewise, the accomplishment of the antidotal accumulations is not separately mentioned. This is explained in the Ornament Sutra by the six perfections, such as love and giving. The tenth, the accomplishment of definite emergence, although there are many sutra passages in the extensive, intermediate, and concise versions, here, the eight accomplishments of definite emergence are collected and shown, that is, from "Bodhi mind, virtuous wisdom" to "the first entry," collected in five verses. Moreover, when a Bodhisattva is virtuous and attains a pure ground by knowing the meaning, at that time, he knows and contemplates that all things are naturally unborn, and acts accordingly. Although he generates great compassion for all sentient beings, he does not give rise to the thought that sentient beings are real. This is practicing the supreme perfection of wisdom. If it is not like that, if the mind