Tibetan
་འགྲོ་དང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་རིགས་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་ཞིག་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བའི་རྒྱུ་ཡིས་དབང་མེད་དུ་གནོད་ཅིང་མྱོང་ན། ད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེད་དུ་རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་ཕྱིར་ངས་བཟོད་པར་མི་བྱ་སྟེ་བཟོད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཟོད་ན་ལྕགས་དབྱུག་དང་མཚོན་དང་བསད་པ་དང་བཅིང་བ་དང་བརྡེག་པ་དང་མགོ་རྣ་བ་རྐང་ལག་སྣ་སོགས་གཅོད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཀུན་བདག་ལ་བྱུང་ན་བདག་གིས་བཟོད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བྱང་སེམས་དེ་ནི་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་མཆོག་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཞི་བ་མྱ་ངན་འདས་འདོད་པ་རྣམས་གོང་དུ་འཕགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྟོབས་བཅུ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསླབ་པ་མཆོག་ལ་གནས་པ་དང་། རྩ་བ་བཞི་ལྟ་བུ་མ་ཉམས་པར་སྲུང་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་མེད་པ་དང་། ཉེས་ལྟུང་ཀུན་སྡོམ་པའི་བྱ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་པའི་དགེ་བ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་རེག་པ་སྟེ་ཐོབ་བར་འདོད་ན་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཅིང་མི་མཁས་པར་གྱུར་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡང་ཉམས་སོ། །ཇི་སྟེ་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞི་བདེ་དོན་གཉེར་མེད་པར་དགེ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་མྱང་འདས་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན། བྱང་སེམས་དེས་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བརྩོན་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་མཆོག་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་གང་ཉམས་སུ་བླངས་ན་རང་གཞན་ལ་ཕན་པར་ངེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བར་འགྱུར་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི། གཞན་ཕན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བའི་དོན་ཡིན་ལ། མི་དགེ་བའི་ཆོས་གང་ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཕན་བྱེད་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བར་བྱེད་ཅེས་རྣམ་པར་འདྲེན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དེའི་གདུལ་བྱ་ལ་བལྟོས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་ཡིན་ཀྱང་། བྱང་སེམས་ཀྱིས་དེ་དོན་དུ་གཉེར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཁྱད་པར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་སྟེ་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཀུན་མཁྱེན་དོན་གཉེར་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་ནི། །བྱང་སེམས་མཁས་པ་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་གནས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྤྱིར་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ཞེན་པས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཉན་རང་གི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཉེས་དམིགས་ཆེ་ཡང་། གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡོན་ཏན་དུ་འགྱུར་བར་དགོངས་སོ། །གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བའི་བར་དུ་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་སོགས་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ལ་ཐོབ་འདོད་བསྐྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཕམ་པའི་སྐྱོན་བྱུང་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཕས་ཕམ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་ལས་ཀྱང་ཉེས་དམིགས་ལྕིའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ཞིང་དགེ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བ་དེ་ཡི་སྒོ་ནས་ང་རྒྱལ་གྱི་རློམ་སེམས་མེད་ཅིང་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་མི་བྱེད་ལ། བདག་གམ་ང་ཡིའོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་དང་གཞན་ནམ་སེམས་ཅན་དུ་བདེན་ཞེན་གྱིས་རིས་སུ་གཅོད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ན་ནི། བྱང་སེམས་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་གནས་པར་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱང་སེམས་རྒྱལ་བའི་ལམ་ལ་སྤྱོད་པས་ནི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའོ་ཞེས་སྣ་ཚོགས་པའི་བདེན་ཞེན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཞུགས་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་རང་ཉིད་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་བྱང་སེམས་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་དོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་དགེ་སློང་རྣམ་དག་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་བདེན་པར་འཛིན་པ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བར་མི་འགྱུར་ཡང་། བདེན་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱུང་བར་བདེན་ཞེན་གྱི་དབང་དུ་སོང་ན་དོན་དམ་པའི་བྱང་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་བས་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་ཏེ་འཇུག་པ་རྩ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་བཤད་དོ། །དོན་དམ་པའི་བྱང་སེམས་གང་ལ་བདག་གིར་འདུ་ཤེས་པ་དང་སེམས་ཅན་དུ་བདེན་ཞེན་གྱི་འདུ་ཤེས་མངོན་འགྱུར་བ་མེད་པས། བདེན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ
Chinese
如果众生和饿鬼道的众生，因贪恋欲妙而不得不遭受阎罗世界的诸多痛苦，那么现在为了成佛，我为何不能忍受呢？应该修忍辱。如何忍受呢？如果铁杖、刀剑、杀戮、捆绑、殴打以及割截头、耳、鼻、脚、手等，世间所有痛苦都降临到我身上，我也要忍受。这样的菩萨安住于忍辱波罗蜜多之上。接下来是持戒波罗蜜多，持戒能使希求寂灭涅槃者更加殊胜，安住于追随十力佛陀的行境——殊胜的学处，像守护四根本戒一样不使戒律衰损，并且遵循所有防护罪堕的行为。如此行持的善根，也应为了利益一切众生而回向菩提。如果菩萨想要获得声闻、缘觉、阿罗汉的菩提，那么就成了不善巧地违犯菩萨的戒律，如此行为也会衰损。如果自己不希求寂静安乐，而是将善根完全回向于佛陀的菩提、寂静涅槃，那么菩萨即使努力享用五妙欲，也安住于菩萨的持戒波罗蜜多之上。如果修持任何善法，必定能利益自他，并且能成办菩提的功德，这就是具有利他功德之法的菩萨们守护戒律的意义。如果修持任何恶法，会使利益众生的菩萨们从殊胜的菩提中完全退失，这就是菩萨违犯戒律，如是导师佛陀所说。总的来说，声闻、缘觉为了自身菩提而追求的戒律，相对于他们的所化机是清净的，但如果菩萨也追求这种戒律，就会变成违犯戒律。
English
If sentient beings and beings of the hungry ghost realm involuntarily suffer and experience many torments of the world of Yama due to attachment to desirable qualities, then why should I not endure for the sake of enlightenment of the Buddha? It is appropriate to cultivate patience. How to endure? If iron rods, weapons, killings, bindings, beatings, and cutting off heads, ears, noses, feet, hands, etc., and all the sufferings of the world come upon me, I will endure them. Such a Bodhisattva abides in the supreme perfection of patience. Next is the perfection of discipline. Discipline makes those who desire peace and Nirvana more sublime, and abiding in the practice of following the ten-powered Buddha—the supreme training, protecting the four root vows without deterioration, and following all actions that prevent transgressions. The virtue of doing so should also be dedicated to enlightenment for the benefit of all sentient beings. If a Bodhisattva wants to attain the enlightenment of a Shravaka, Pratyekabuddha, or Arhat, then he becomes unskilled and violates the vows of a Bodhisattva, and such conduct also deteriorates. If one does not seek peace and happiness for oneself alone, but completely dedicates the virtue to the Buddha's enlightenment, peaceful Nirvana, then even if the Bodhisattva strives to enjoy the five desirable qualities, he abides in the supreme perfection of the Bodhisattva's discipline. Whatever virtuous Dharma is practiced, it will surely benefit oneself and others, and it will accomplish the qualities of enlightenment. This is the meaning of Bodhisattvas who possess the Dharma of altruistic qualities guarding their vows. Whatever non-virtuous Dharma is practiced, it will cause Bodhisattvas who benefit beings to completely fall away from the supreme enlightenment. This is the violation of vows by a Bodhisattva, as the guide, the Buddha, said. In general, the discipline pursued by Shravakas and Pratyekabuddhas for their own enlightenment is pure relative to those they guide, but if a Bodhisattva also pursues this discipline, it becomes a violation of vows.
Chinese
哦，有差别啊！如果菩萨享用五种欲妙，也皈依佛、法、僧三宝，心想一定要成就佛果，心里追求一切智，那么，那位聪明的菩萨，应当了知安住于戒律的波罗蜜多。一般来说，如果贪执五种欲妙而享用，置于声闻缘觉的道上，过失很大。为了成办利他之事的菩萨享用五种欲妙，观想会转变成功德。如果直到无数劫之间，断除杀生等行持十善业道，却生起想要获得声闻缘觉阿罗汉果的心，那么，那时菩萨的戒律就出现了失败的过失，戒律就毁坏了。菩萨为了声闻缘觉的菩提而发起心，那比丘的四种他胜根本堕罪的过失还要严重。守护戒律，将善根完全回向于殊胜的佛菩提。以守护戒律的门径，没有傲慢的自负之心，不做自赞毁他之事。如果完全舍弃了认为是我或者我的念头，以及对其他或者有情以真实执着而区分有情的念头，那么，就说那位菩萨安住于戒律的波罗蜜多。如果菩萨行持胜者之道，心中生起各种真实的执着念头，认为这些有情具有戒律，这些有情是破戒者，那么，那时自己就是破了菩萨的戒律，戒律毁坏，那位菩萨就没有完全清净的菩萨戒律。而且，一般来说，对于清净的比丘来说，会产生对戒律三轮的真实执着，仅仅如此并不会变成破戒，但是，如果没有拔除真实执着的对境，而被真实执着所控制，就不会变成胜义菩萨，因此观想过失很大，在《入行论》的根本释中也有说到。对于胜义菩萨来说，不会有认为是我的念头，以及对有情真实执着的念头显现，因此远离了真实念头的贪着。
English
Oh, there is a difference! If a Bodhisattva enjoys the five desirable qualities, but also takes refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, thinking that he must achieve Buddhahood, and seeks omniscience in his mind, then, that wise Bodhisattva should know that he abides in the perfection of discipline. Generally speaking, if one is attached to the five desirable qualities and enjoys them, and places them on the path of the Hearers and Solitary Realizers, the fault is great. However, the Bodhisattva who accomplishes the benefit of others enjoys the five desirable qualities, and it is contemplated that it will be transformed into merit. If one practices the ten virtuous paths, such as abandoning killing, for countless eons, but generates the desire to attain the Arhatship of the Hearers and Solitary Realizers, then, at that time, the Bodhisattva's discipline will have the fault of defeat, and the discipline will be broken. The Bodhisattva's generation of the mind that seeks the Bodhi of the Hearers and Solitary Realizers is a more serious fault than the four root downfalls of a Bhikshu. Protect the discipline and completely dedicate the merit to the supreme Buddhahood. Through the gateway of protecting the discipline, there is no arrogant pride, and one does not engage in self-praise and disparagement of others. If one completely abandons the thought of "I" or "mine," and the thought of beings that distinguishes others or sentient beings with true attachment, then it is said that the Bodhisattva abides in the perfection of discipline. If a Bodhisattva practices the path of the Victorious Ones, and various thoughts of true attachment arise in his mind, thinking that these sentient beings possess discipline, and these sentient beings are breakers of discipline, then, at that time, he himself is breaking the discipline of the Bodhisattva, the discipline is broken, and that Bodhisattva does not have the completely pure Bodhisattva discipline. Moreover, generally speaking, for pure Bhikshus, there will arise true attachment to the three wheels of discipline, and merely by that, one will not become a breaker of discipline. However, if one does not uproot the object of attachment to true attachment, and is controlled by true attachment, one will not become a Bodhisattva of ultimate reality, therefore it is contemplated that the fault is great, and it is also explained in the root commentary of the "Entering the Middle Way." For the Bodhisattva of ultimate reality, there is no manifestation of the thought of "mine" and the thought of true attachment to sentient beings, therefore he is free from attachment to true thoughts.