Tibetan
་དེ་ལ་ཆགས་སྡང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡོམ་མིན་མི་དགེ་བ་ག་ལ་ཡོད། བྱང་སེམས་གང་ལ་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མིན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་རློམ་སེམས་མེད་པ་འདི་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པར་རྣམ་པར་འདྲེན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ནི་སེམས་ཅན་དག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཞིག་དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་ཀུན་ལ་ཆགས་པའི་ལྟ་བ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། མགོ་དང་རྐང་ལག་སོགས་གཞན་ལ་གཏོང་ཞིང་ཞུམ་པའི་སེམས་ཀྱང་མེད་ཅིང་། བདོག་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཏོང་ཞིང་རྟག་ཏུ་ཞེན་པ་མེད་ལ། སྦྱིན་བྱའི་དངོས་པོ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གནས་ཚུལ་ནི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་བདག་མེད་ཅིང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཀུན་མི་རྟག་ཅིང་ཡ་མ་བརླ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ཤ་ཡང་གཞན་ལ་གཏོང་བ་ལ་ཞུམ་པའི་སེམས་མེད་ན། དེའི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་གཞན་ལ་གཏོང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ལ་སེར་སྣ་དྲག་པོ་བྱེད་དུ་རུང་བ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །རང་ཉིད་ལ་བདག་ཏུ་བདེན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་དངོས་པོ་ལ་བདག་གིར་འདུ་ཤེས་པའི་འཛིན་པ་དམ་པོས་ཆགས་པའི་ཇུན་པོ་དེ་རྣམས་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ཇོ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་རྣམ་སྨིན་མི་ཤེས་པར་དངོས་པོ་ལ་དམ་དུ་ཆགས་པའི་སེར་སྣ་ཆེན་པོ་ཅན་དེ་དག་ནི་ཕྱི་མ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་གནས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། ཇི་སྟེ་མིར་སྐྱེས་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དེའི་ཚེ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དབུལ་ཕོངས་མཐོང་བ་ན། ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་དབུལ་པོ་འདི་ནི་སྦྱིན་པ་མ་བཏང་བ་དང་གཏོང་བ་ལ་སེར་སྣ་བྱས་པའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ནས། རང་ཉིད་གཏོང་བ་ལ་མོས་པར་འགྱུར་ཞིང་རྟག་ཏུ་ལྷག་པར་གཏོང་ངོ་། །གླིང་བཞི་པོ་འདི་རྒྱན་གྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ་ནི་མཆིལ་མ་འཕངས་པའི་ཐལ་པ་དང་འདྲ་སྟེ་སྙིང་པོ་མེད་ཅིང་དགོས་པ་མེད་པས། འདི་རང་གི་ཡིན་ན་གཞན་ལ་བྱིན་པའི་ཚེ་དགའ་བར་འགྱུར་གྱི། གླིང་བཞི་པོ་དེ་རང་གིས་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །བྱང་སེམས་མཁས་པ་བློ་གསལ་བ་དག་སྦྱིན་པའི་ཚེ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཀུན་ལ་སྦྱིན་པ་འདི་བྱིན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྦྱིན་པ་བྱིན་ལ། དེའི་དགེ་བ་ཡང་འགྲོ་
Chinese
由于对它没有贪恋和嗔恨，怎么会有非律仪的不善呢？对于菩萨来说，对于律仪和非律仪两者都没有真实执着的傲慢，这被佛陀说成是菩萨的戒律之律仪。布施的波罗蜜多是，具有特殊清净的众生，像那样具有戒律，因为对于有漏的可爱和不可爱的一切境都没有贪恋的见解。将头和手脚等施与他人，也没有退缩的心，施舍所有的财物，并且恒时没有执着。布施之物等一切法的自性实相是，没有自性成立的无我，并且知道一切有漏之物都是无常、虚假和没有实义的，即使将自己的身体的肉施与他人也没有退缩的心，那么，对于那时将外在的财物施与他人，更不用说了。如果对于布施施舍产生强烈的吝啬，那是不可能的。对于那些紧紧执着于自己是真实存在的意识，以及对于事物是属于自己的意识的那些人来说，怎么会有布施的意愿呢？没有的。像那样，由于不了解布施的果报，对于事物紧紧执着的大吝啬者，他们将来会投生到饿鬼道。如果投生为人，那时也会投生到贫困的家庭。在布施的时候，菩萨看到贫困的众生，心想：可怜啊，这些贫困的众生是因为没有布施和对于布施吝啬啊。从而自己乐于施舍，并且恒时更加施舍。这个四大部洲用装饰品装饰得很好，就像吐出的唾沫的灰尘一样，没有意义也没有必要。如果这是自己的，在施与他人时会高兴的。如果自己得到这个四大部洲，也不会有那么大的喜悦。聪明的、智慧明亮的菩萨们在布施的时候，心想：三界的所有众生，希望这个布施都施与他们。这样想着而行布施，并且那个善根也
English
Since there is no attachment or hatred towards it, how can there be non-restraint and non-virtue? For a Bodhisattva, there is no arrogance of clinging to the truth of both restraint and non-restraint. This is what the Buddha said to be the discipline of the Bodhisattva's morality. The perfection of generosity is that a particularly pure being who possesses such morality does not have the view of attachment to all desirable and undesirable objects of samsara. Giving away one's head, limbs, etc., to others, there is no shrinking mind, giving away all possessions, and constantly without attachment. The nature of all things to be given, etc., is that they are selfless without inherent existence. Knowing that all contaminated things are impermanent, false, and without essence, even if one gives away the flesh of one's own body to others without shrinking, then what need is there to mention giving away external things to others at that time? If it is possible to have strong stinginess towards giving alms, that is impossible. For those who cling tightly to the consciousness that they are truly existent, and to the consciousness that things belong to them, how can there be the intention to give alms? There is none. In that way, because they do not understand the ripening of generosity, those great misers who cling tightly to things will be reborn in the realm of the pretas in the future. If they are born as humans, they will be born into poor families at that time. At the time of giving alms, when a Bodhisattva sees poor sentient beings, he thinks: Alas, these poor sentient beings are because they did not give alms and were stingy towards giving alms. Therefore, one becomes fond of giving, and always gives more. This four continents are well decorated with ornaments, like dust from spit, meaningless and unnecessary. If this is one's own, one will be happy when giving it to others. If one obtains these four continents, there will not be such great joy. When wise and intelligent Bodhisattvas give alms, they think: May this alms be given to all sentient beings in the three realms. Thinking in this way, they give alms, and that virtue also
Tibetan
བ་ཀུན་གྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་བསྔོའོ། །སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་གང་ལ་སྦྱིན་པ་དང་གང་གིས་སྦྱིན་པ་དང་གང་གི་དོན་དུ་སྦྱིན་པའི་འཁོར་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་། དེ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་རང་ལ་སྦྱིན་པའི་རྣམ་སྨིན་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་ལ་རེ་ནས་སྦྱིན་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གཏོང་བ་ལ་མཁས་པས་དངོས་པོ་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་སྟེ། ཆུང་ངུ་བཏང་བ་ལ་ཡང་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་བསྔོ་བས་ཟིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། འབྲས་བུ་ཕན་ཡོན་མང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྲིད་པ་གསུམ་ན་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་བཟུང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་རྒྱལ་རྣམས་ལ། བསྐལ་བ་མཐའ་ཡས་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཏེ་ཉན་རང་གི་གོ་འཕང་ལེགས་པར་ཚོལ་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་མོད། འོན་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཞིག་གིས་དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ནས། དགེ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་དགེ་བ་དེས་ནི་བསོད་ནམས་སྔོན་མ་དེ་སོགས་འགྲོ་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ནོར་བུ་མཆིང་བུའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཡང་དགོས་དོན་མི་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་བཻཌཱུཪྱ་གཅིག་གིས་ཀྱང་མཆིང་བུ་དེ་ཀུན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཀྱང་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འགྲོ་བ་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་སྦྱིན་པ་དེ་ལ། འདི་བདག་གིས་བྱིན་པའོ་སྙམ་དུ་བདག་གི་བར་བདེན་ཞེན་གྱིས་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཅིང་། སྦྱིན་བྱའི་དངོས་པོ་བཏང་བ་ལ་ཕངས་པ་མེད་ན་ཚུལ་དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མཐུ་ཆེན་པོར་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མཁའ་ལ་སྤྲིན་མེད་པའི་ཚེ་འོད་དང་ལྡན་པའི་ཟླ་བའི་ཡར་གྱི་ངོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གོང་དུ་འཕེལ་བ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །སྤྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་རབ་བྱུང་ལ་ཆོས་དང་ཁྱིམ་པ་ལ་ཟང་ཟིང་གཙོ་ཆེ་ཞིང་། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ལ་ཡར་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་མར་ད
Chinese
为了所有众生的利益，我将功德回向于无上圆满的佛陀菩提。布施之后，对于谁是布施的对象，谁是布施者，以及为了谁的利益而布施的三轮之事物，不执着于实有。并且，不期待自己布施的果报会带来巨大的享受。因此，善于布施的人会布施所有大小事物。即使是微小的布施，也能凭借特殊的方便智慧和回向的力量，产生无数的利益和功德。三界之中，所有存在的众生，都应被视为布施的对象。如果所有这些众生，都以无量劫的时间，向世间知者佛陀、声闻阿罗汉和独觉们布施，以便良好地寻求声闻和独觉的果位，那将是非常有益的。然而，任何一位精通方便的菩萨，如果对他们的功德之事物随喜，并将善根完全回向于所有众生的佛陀菩提，那么，这种回向的善根，将会胜过之前所有的功德，以及其他一切众生的布施功德。例如，即使有一大堆玛瑙，但由于其用途不大，一颗珍贵的琉璃宝珠也能胜过所有的玛瑙。同样，所有众生的广大布施功德之堆积，如果对它们随喜，并将之回向于佛陀菩提，那么菩萨的回向善根将会胜过它们。如果菩萨向众生布施之后，不执着地认为“这是我所布施的”，并且不吝惜所布施之物，那么，从这种方式中，善根将会极大地增长。例如，就像在晴朗的天空中，看到一轮满月逐渐增大的景象一样。一般来说，布施有两种，即法布施和财物布施。对于出家人来说，法布施更为重要；对于在家人来说，财物布施更为重要。而财物布施又分为向上供养三宝和向下
English
For the benefit of all beings, I dedicate the merit to the supreme and perfect enlightenment of the Buddha. After giving, there is no clinging to the reality of the three circles—who is the object of giving, who is the giver, and for whose benefit the giving is done. Moreover, there is no giving with the expectation of great enjoyment as the result of one's own giving. Therefore, those skilled in giving give all things, great and small. Even a small giving, through the power of special skillful means and dedication, will bring about immeasurable benefits and merits. All sentient beings in the three realms, as many as there are, should be regarded as objects of giving. If all these beings were to give to the World-Knower Buddha, the Hearer Arhats, and the Solitary Realizers for endless eons, seeking the states of Hearers and Solitary Realizers, it would be very beneficial. However, if any Bodhisattva skilled in means rejoices in their objects of merit and completely dedicates the virtue to the enlightenment of all beings, then that virtue of dedication will surpass all previous merits and the merits of giving of all other beings. For example, even if there is a great heap of coral, because its use is not great, a single precious lapis lazuli can surpass all the coral. Similarly, all the vast accumulation of the merit of giving of all beings, if one rejoices in them and dedicates them to the enlightenment of the Buddha, then the virtue of the Bodhisattva's dedication will surpass them. If a Bodhisattva gives to beings and does not cling to the idea that "This was given by me," and does not begrudge the object given, then from that way, the roots of virtue will greatly increase. For example, just as one sees the waxing orb of the moon increasing in the sky when there are no clouds. In general, there are two types of giving: the giving of Dharma and the giving of material things. For renunciants, the giving of Dharma is more important; for householders, the giving of material things is more important. And the giving of material things is divided into offering to the Three Jewels above and below.