Tibetan
མས་ཟད་ནས་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །དེས་བསམ་བྱ་ལོག་རྟོག་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། གནས་པ་བྱེད་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་བཞི་པོ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་མཆོག་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ནི་རྒྱན་ལས། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །ཤེས་རབ་མཆོག་ཐོབ་པས་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ནི། །གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དམ་པ་བཞི་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་མཆོག་ཐོབ་པ་ལ་ཕན་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་པ་ཙམ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་པར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་འདི་ནི་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ཞིང་། བསམ་གཏན་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཀྱང་བདེན་ཞེན་གྱིས་མཚན་མར་འཛིན་པ་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་བཞི་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་འདོད་ཁམས་པ་རྣམས་གལ་ཏེ་ལུས་ནི་ཞིག་པར་གྱུར་ཀྱང་། སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་ཁམས་སུ་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་འོང་གི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་དེ་ཙམ་མི་འོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་རྒྱན་ལས། སྟོང་གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཉན་ཐོས་དང་། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །དེ་ནས་བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་སྦྱོར་བསལ་བྱ་ལོག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པ་དང་མཐར་གྱིས་སྦྱོར་བ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིན་དྲུག་རྣམས་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ནི། ཡུམ་གསུམ་ན་ཚིག་མང་ཞིང་འདིར་ཡང་། དཔེར་ན་འཛམ་གླིང་མི་ཞིག་སྔོན་ཆད་ལྷ་ཡུལ་གྱི། །ཞེས་སོགས་སྐབས་ལྔ་པའི་མཇུག་གི་བར་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་ཞིག་སྔོན་ཆད་ལྷ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་དུ་མ་ཕྱིན་ལ། ཕྱིས་སུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་གྲོང་ཁྱེར་དེར་སོང་སྟེ་ལྷའི་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཡུལ་དེ་མཐོང་ནས། ཕྱིས་མིའི་ཡུལ་འདིར་འོངས་པར་གྱུར་པ་ན་ཡུལ་འདིའི་ལོངས་སྤྱོད་དམན་པར་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་སེམས་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐོན་པོ་མཆོག་འཆང་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལ་བརྩོན་ཏེ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་མ་ཆགས་པར་དེ་བཏང་སྟེ་ཕྱིར་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སེམས
Chinese
以“灭尽之后”等来解释。因此，它不依赖于应思考的邪见，也不存在。然而，这四个具有支分的禅定，是获得圆满正等觉的所依。如《庄严经论》所说：“简略、广说及佛陀的”，等等。获得殊胜智慧的菩萨安住于这四禅，也将体验四种无色定。这四禅对于获得圆满正等觉非常有益。虽然如此，菩萨修学不是为了灭尽烦恼的漏，而是为了断除所知障。如此修习是初地等功德的奇妙之处，即使安住于四禅定，也不会以实执而执着于相。安住于四禅的欲界菩萨，即使身体坏灭，也会如众生的意愿，再次于欲界受生，因为在欲界能做广大的利他事业，而在上二界则不能如此。如《庄严经论》所说：“三千世界众生声闻众”，等等。之后，广说无间瑜伽、对治邪见之方便和渐次瑜伽等场合出现的六度。在三部母经中有很多词句，这里也说：“例如，如果赡洲之人以前没有去过天界”，等等，直到第五品结尾。例如，如果赡部洲的人以前没有去过天界的殊胜城市，后来以神通去了那个城市，看到了在天界城市中如何享受受用，之后回到人间，看到人间的受用低下，就不会执着于此。同样，具有殊胜证悟功德的菩萨，精勤于瑜伽，安住于禅定，不执着于此，并放下它，再次于欲界发心。
English
It is explained by "after ceasing," etc. Therefore, it does not rely on wrong views to be contemplated, nor does it exist. However, these four dhyanas with their limbs become the support for attaining the supreme perfect enlightenment of the Buddhas. As it says in the Ornament, "Briefly, extensively, and of the Buddhas," etc. Bodhisattvas who have attained supreme wisdom and abide in these four dhyanas will also experience the four formless samadhis. These four dhyanas are very beneficial for attaining the supreme perfect enlightenment of the Buddhas. Even so, the Bodhisattva does not train to merely exhaust the outflows of afflictions, but to abandon the obscurations to knowledge. Such meditation is a wonderful quality of the first bhumi and so on. Even abiding in the samadhi of the four dhyanas, there is no grasping at signs with the clinging to reality. Bodhisattvas of the desire realm who abide in the four dhyanas, even if the body is destroyed, will again take birth in the desire realm according to the minds of sentient beings, because they can do great deeds for others in the desire realm, but not so much in the two upper realms. As it says in the Ornament, "Three thousand world beings, hearers, and," etc. Then, extensively showing the six perfections that appear from the occasions of uninterrupted peak yoga, the means of eliminating wrong views, and gradual yoga, etc. There are many words in the three Mothers, and here also it says, "For example, if a person of Jambudvipa had never before gone to the heavenly realm," etc., until the end of the fifth chapter. For example, if a person of Jambudvipa had never before gone to the excellent city of the heavenly realm, and later went to that city by means of miraculous power, and saw how enjoyment was fully possessed in that heavenly city, and later came to this human realm, seeing the enjoyments of this realm as inferior, they would not be attached to it. Likewise, Bodhisattvas who possess the supreme qualities of realization are diligent in that yoga, abiding in the samadhi of dhyana, not being attached to it, and abandoning it, again generating the mind in the desire realm.
Tibetan
་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་གནས་ཏེ་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཙམ་དང་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་ཆུའི་པདྨ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་བཞིན་དུ་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་འདི་དག་བྱིས་པ་སོ་སོའི་ཆོས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཙམ་ལ་མི་གནས་ཤིང་མི་གོས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་དག་འདོད་ཁམས་སུ་གནས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་རྫོགས་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་འདི་དག་ནི་བསམ་བཞིན་དུ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་སུ་མིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེན་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་དུ་འོངས་ཞེས་སྙམ་ནས་གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་གཟིར་པའི་སེམས་ཅན་མེད་པས་སྙིང་རྗེ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་རྣམས་རྙེད་པར་གྱུར་ནས་རང་གཅིག་པུ་ལ་དགོས་པ་མི་ཆེ་བར་མཐོང་སྟེ་དེ་ལ་འདོད་པའི་བློ་ནི་བསྐྱེད་པར་མ་བྱས་པར་གསང་སྟེ་བཞག་ལ། དེས་ཀྱང་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་གཞན་ཞིག་གི་ཚེ་ན་རིན་པོ་ཆེ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་བླངས་ཤིང་བླངས་ནས་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་ཆགས་པ་མི་བྱེད་པར་གཉེན་སོགས་ལ་བགོ་བར་བྱེད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་སེམས་མཁས་པ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་གཞན་ལ་སྦྱིན་ཞིང་བསམ་གཏན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་བཞི་ཐོབ་ནས། དེ་ཙམ་ལ་མི་ཆགས་པར་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་ལྡན་དེས་བསམ་གཏན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་མཉམ་གཞག་དེ་བཏང་སྟེ། འགྲོ་ལ་སྙིང་བརྩེར་ལྡན་པ་ཕྱིར་ཡང་འདོད་ཁམས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་འཛིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཆེན་པོའོ། །གལ་ཏེ་བྱང་སེམས་བསམ་གཏན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཀྱང་རང་དོན་དུ་ཉན་རང་གི་ཐེག་པར་འདོད་པའི་བློ་བསྐྱེད་ན་ནི། སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པར་རྒོད་ཅིང་སེམས་གཡེངས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་ནས་མཉན་པ་གྲུ་ཞིག་པར་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་གྱུར་ཀྱང་། ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་དོན་གཉེར་རང་དོན་ཙམ་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་ནས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ལ་དགའ་ན། བྱང་སེ
Chinese
安住于利益有情之事，不贪著禅定的安乐和欲妙。譬如水中的莲花不被污泥沾染一样，这些大菩萨不住着也不沾染于仅仅是孩子们各自希求佛法的功德。这些大士安住于欲界，仅仅是为了成熟一切有情，清净佛土，圆满波罗蜜多的法，以及利益有情。这些大菩萨是有意愿地在欲界和色界受生，而不是在无色界，因为他们认为在无色界受生会导致菩提的功德和波罗蜜多的广大行持衰退。因为无色界没有被大痛苦折磨的有情，所以他们的慈悲心较小。譬如某人获得了珍宝之藏，但他认为自己一个人不需要那么多，所以没有生起贪求之心，而是秘密地收藏起来。之后在另一个时间，他将那些珍宝全部取出，取出后回到家中，不贪著，而是分给亲友等。同样，精通的菩萨将快乐和安乐布施给他人，获得四种寂静的禅定，不贪著于此，而是舍弃了以禅定之乐而获得禅定的等持。因为对众生怀有慈悲心，所以再次进入欲界，即受生。这种方式是菩萨利益有情的一个伟大特点。如果菩萨安住于禅定，却生起为了自己而希求声闻缘觉乘的心，那么他的心就没有保持平静，而是变得散乱和放逸。这样，他就会从获得佛的功德中退失，就像船只损坏一样。此外，即使菩萨努力享受色、声等五种欲妙，但只要他远离了希求声闻缘觉乘，只为自己着想的心态，并且喜欢修持慈悲心和菩提心，那么他就是菩
English
They abide in acting for the benefit of sentient beings, without attachment to the bliss of meditative concentration and desirable qualities. Just as a lotus in water is not stained by mud, these great Bodhisattvas do not dwell on or become stained by the mere qualities of children desiring the Dharma. These great beings abide in the desire realm solely for the purpose of fully maturing all sentient beings, purifying the Buddha-fields, perfecting the Dharma of the perfections, and benefiting sentient beings. These great Bodhisattvas intentionally take birth in the desire and form realms, but not in the formless realm, because they think that being born in the formless realm would lead to the decline of the qualities of enlightenment and the vast conduct of the perfections. They do not seek birth in the formless realm because there are no sentient beings tormented by great suffering in the formless realm, and therefore their compassion is small. For example, if someone finds a treasure of jewels, but sees that he does not need so much for himself alone, he does not generate a desire for it, but keeps it hidden. Later, at another time, he takes out all those jewels, and after taking them out, he goes home and, without attachment, distributes them to relatives and others. Similarly, a skilled Bodhisattva gives happiness and bliss to others, and having attained the four peaceful meditative concentrations, he does not become attached to them. Instead, with that bliss of meditative concentration, he abandons the equipoise of having attained meditative concentration. Because he is filled with compassion for beings, he enters the desire realm again, that is, he takes birth. This way is a great characteristic of how Bodhisattvas benefit sentient beings. If a Bodhisattva abides in meditative concentration, but generates a mind that desires the Hearer-Solitary Realizer vehicle for his own sake, then his mind has not remained calm, but has become agitated and distracted. In this way, he will fall away from attaining the qualities of a Buddha, just as a ship is destroyed. Furthermore, even if a Bodhisattva diligently enjoys the five desirable qualities such as forms and sounds, but as long as he is free from the mindset of seeking the Hearer-Solitary Realizer vehicle and only thinking of himself, and he delights in cultivating loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment, then he is a Bo