Tibetan
།བྱང་སེམས་གང་ཞིག་མི་དམིགས་པར་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་དོན་དམ་པར་བསླབ་པ་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། སློབ་པར་བྱེད་པ་པོ་དང་བསླབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ཤིང་། གང་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་དང་བསླབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་འདི་གཉིས་ཀ་ལ་ནི་བདེན་ཞེན་གྱིས་མི་རྟོག་པ་དེ་ལྟར་གང་སློབ་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཤེར་ཕྱིན་འདིར་སློབ་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །བྱང་སེམས་གང་ཞིག་དེ་ལྟ་བུའི་བསླབ་པར་བྱ་ཚུལ་འདི་ཤེས་པ་དེ་ནི་དུས་གཞར་ཡང་སྟེ་ནམ་ཡང་བསླབ་པ་ཉམས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། བྱང་སེམས་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཆེན་པོ་བརྙེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན། འདི་ལ་སློབ་ཅིང་། དེ་ནི་བསླབ་པ་ལ་ལྷག་པར་བསླབ་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་ཏེ་བདེན་ཞེན་གྱིས་དམིགས་པ་མེད་དོ། །མཁས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་འཕྲོ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ལ་དེ་ལྟར་སློབ་པར་བྱེད་ཅིང་དེའི་མཐུས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་མི་དགེ་བའི་སེམས་གཅིག་ཙམ་ཡང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་དཔེར་ན་ཉི་མ་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་མདུན་གྱི་བར་སྣང་ལ་ནི་མུན་པ་མི་གནས་པ་བཞིན་དུའོ། །ཤེར་ཕྱིན་ལ་ལེགས་པར་བསླབ་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་འདིར་ནི་བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདུས་པར་འགྱུར་ཞིང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་ནི་རྩ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལྟ་བ་གཞན་རྣམས་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བས། མདོ་སྡེ་ཚངས་པའི་དྲ་བ་ནས་འབྱུང་བའི་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཇིག་ལྟའི་འཁོར་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དང་། འཇིག་ལྟ་འགགས་ན་ལྟ་ངན་གཞན་འགག་པ་ནི། དཔེར་ན་སྲོག་གི་དབང་པོ་འགགས་ན་དབང་པོ་གཞན་གང་དག་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་འགགས་པ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་སེམས་མཁས་པ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་འདིར་བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདུས་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པ་རྩེ་སྦྱོར་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་མཁས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་སེམས་མཁས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་གང་དག་དང་དེ་བཞིན་དུ་རང་རྒྱལ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལ་ཤེས་མཐོང་གིས་ལྟ་བ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་ཅིང་། ཉན་རང་གི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ལ་མི་གནས་པ་དང་ཐོབ་པའི་འདོད་པ་མི་སྐྱེད་དེ། ཉན་རང་གི་ཡོན་ཏན་འདི་དག་གིས་མངོན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཀྱང་བསླབ་བྱ་ཡིན་སྙམ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་སློབ་སྙམ་མོ། །བཞི་པ་ཆོས་མཆོག
Chinese
当菩萨以无所缘的方式修学般若波罗蜜多时，实际上不接受任何修学，因为修学者和所修之法在胜义谛中是不可得的。对于所修之法和非所修之法，不以实执去分别，如此修学者才是修学佛陀之法——般若波罗蜜多的正确方式。任何菩萨如果知道如此修学之法，则任何时候都不会退失修学，也不会破戒。该菩萨为了证得佛陀的伟大之法，而修学般若波罗蜜多。他对修学特别精通，没有实执的执着。智者以智慧之光照耀，如此修学智慧，以此力量，甚至不会生起一丝不善之心。这就像太阳在空中运行，其光芒压倒一切，黑暗无法在其面前停留一样。对于那些已经很好地修学般若波罗蜜多的人来说，所有其他的波罗蜜多也都会以作用的方式汇集于此般若波罗蜜多之中。如果以坏聚见为根本，那么其他的见解都由此而生。就像从《梵网经》中产生的六十二种见解都汇集于坏聚见的轮转之中一样。坏聚见止息，则其他邪见也止息。例如，生命之根止息，则所有其他存在的根也都止息一样。因此，行持般若波罗蜜多的贤善菩萨们，所有其他的波罗蜜多也都会以作用的方式汇集于此般若波罗蜜多之中。第三，安忍至高结合：菩提心贤善等一颂，贤善菩萨对声闻众和同样对独觉的功德，以知见的方式去观察而修学，不住于声闻和独觉的功德，也不生起获得的欲望。心想虽然声闻和独觉的功德不是要证悟的目标，但却是应该修学的，因此而修学。第四，殊胜之法。
English
When a Bodhisattva studies the Prajñāpāramitā in a non-objective way, he does not actually accept any study, because the student and the object of study are unattainable in the ultimate truth. He does not distinguish between what is to be studied and what is not to be studied with a sense of reality. In this way, the student is studying the Buddha's Dharma—the correct way to study the Prajñāpāramitā. Any Bodhisattva who knows this way of studying will never regress in his studies, nor will he break his vows. That Bodhisattva studies the Prajñāpāramitā in order to attain the great Dharma of the Buddha. He is particularly proficient in studying and has no attachment to reality. The wise illuminate with the light of wisdom, and study wisdom in this way, so that even a single unwholesome thought does not arise. This is like the sun moving in the sky, its light overwhelming everything, and darkness cannot remain before it. For those who have studied the Prajñāpāramitā well, all other pāramitās also gather in this Prajñāpāramitā in terms of function. If the view of the aggregates is taken as the root, then other views arise from it. Just as the sixty-two views arising from the Brahma Net Sutra all gather in the cycle of the view of the aggregates. When the view of the aggregates ceases, other wrong views also cease. For example, when the root of life ceases, all other existing roots also cease. Therefore, for the virtuous Bodhisattvas who practice the Prajñāpāramitā, all other pāramitās also gather in this Prajñāpāramitā in terms of function. Third, the supreme union of patience: Bodhicitta virtuous, etc., one verse, the virtuous Bodhisattva studies the qualities of the Śrāvakas and also the Pratyekabuddhas by observing them with knowledge and vision, not dwelling in the qualities of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas, nor generating the desire to obtain them. He thinks that although the qualities of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas are not the goal to be attained, they are to be studied, and therefore he studies them. Fourth, the supreme Dharma.
Tibetan
་རྩེ་སྦྱོར་ནི། མི་ལྡོག་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། བྱང་སེམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་སོགས་ལ། སུ་ཞིག་བསམ་པ་ཐག་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བྱས་ན་དེ་ལྟར་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། དཔེར་ན་སྟོང་གསུམ་འདི་ནི་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་བསྡོམས་ནས་སྲང་ལ་གཞལ་བར་བྱས་ན། སྲང་ཚད་འདི་ཙམ་ཞིག་སྣང་ངོ་ཞེས་ཚད་གཟུང་དུ་རུང་གི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་དགེ་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཚད་གཟུང་བར་ནུས་པ་མིན་ཏེ་ཚད་མེད་དོ། །བྱང་སེམས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ན་དགེ་བ་དོན་གཉེར་ཅན་རྣམས་དང་། གཞན་ལ་ཕན་འདོད་པའི་བྱང་སེམས་སོགས་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཀུན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཕན་ཡོན་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །ཡུམ་གསུམ་ན་འདིར་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཕན་ཡོན་དུ་བཤད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ན་བྱང་སེམས་དེ་དག་ནི་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་ནི་རྒྱན་ལས། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །དེ་ནས་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་འཆད་པ་ལ་ཐོག་མར་མཐོང་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡུམ་གསུམ་ན་ཚིག་མང་ཡང་འདིར་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་མི་རྟོག་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བཅུ་གཉིས་ཏེ། །བྱང་སེམས་གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེན་ཞེན་གྱིས་མི་རྟོག་ཅིང་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་དོན་དམ་པར་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ཏེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དེ། རྣམ་རྟོག་སྤངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་ཤེར་ཕྱིན་མཆོག་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཁམས་དེ་དང་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་ཆ་ཤས་དེར་འགལ་བ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀའང་དགག་བྱ་ཐོགས་རེག་བཀག་པའི་སྟོང་ཆ་ཡིན་པར་མཚུངས་པས་གང་གིས་ཀྱང་སྟོང་ཆ་དེ་མ་ཐོབ་བོ།
Chinese
顶峰结合是，不退转菩提等两颂。菩萨获得不退转的征象，完全进入殊胜菩提等之善根和发心等。谁以坚定之心随喜，如此随喜之福德极大。譬如三千世界，如须弥山王般的所有山全部加起来用秤衡量，显现出如此的秤量，可以衡量，但随喜之善根不能如此衡量，是无量的。随喜那些菩萨的一切善根，那么对于寻求善根者们，以及 желающим другим блага бодхисаттв и прочих существ, сколь бы их ни было, будет совершено также и восхваление собрания заслуг, и польза будет чрезвычайно велика. 在三部经中，此处宣说了对于初发心、入行、不退转和一生补处菩萨们的善根进行随喜的利益。因此，那些菩萨们逐渐获得胜利的功德，成为佛陀，为了使众生的痛苦止息，将在世间行持佛法之布施。这些在《庄严经论》中以“即使在梦中，一切法”等来阐述。之后，在阐述见道顶峰结合时，首先是见道所断的能取所取之分别念。在三部经中词句繁多，但此处是，“菩萨不分别一切法”等十二颂。任何菩萨不以实执分别诸法，并且完全了知一切法自性空，因果在胜义中无相且无戏论，那就是般若波罗蜜多。以智慧了知能取所取无实有，不以能取所取二种分别念之门来寻求菩提，因为断除了分别念的瑜伽士精勤于殊胜的般若波罗蜜多。譬如，虚空界和那个虚空界，在虚空的部分中没有矛盾，因为二者都是遮止所破的阻碍触碰的空性部分相同，所以任何事物都未获得那个空性部分。
English
The peak union is, two verses such as irreversible Bodhi. Bodhisattvas who have attained the sign of irreversibility, who have fully entered the supreme Bodhi, etc., and the generation of mind, etc. Whoever rejoices with a firm mind, the merit of such rejoicing is extremely great. For example, if this three-thousand world, like the king of mountains, Mount Sumeru, were all added together and weighed on a scale, it would appear to be such a measure of weight, which can be measured, but the merit of rejoicing cannot be measured in this way, it is immeasurable. If one rejoices in all the virtues of those Bodhisattvas, then for those who seek virtue, and for the benefit of other Bodhisattvas and other beings, as many as there are, there will also be rejoicing in the accumulation of merit, and the benefit will be extremely great. In the three sutras, here it is explained that the benefit of rejoicing in the virtues of the Bodhisattvas who have initially generated the mind, entered into practice, are irreversible, and are in the last birth. Therefore, those Bodhisattvas gradually attain the qualities of victory, become Buddhas, and in order to end the suffering of sentient beings, they will perform the giving of Dharma in the world. These are explained in the Ornament of Sutras with "Even in dreams, all dharmas," etc. Then, when explaining the peak union of the path of seeing, first is the conceptual thought of the apprehended and the apprehender, which is abandoned on the path of seeing. In the three sutras there are many words, but here it is, "Bodhisattvas do not distinguish all dharmas," etc., twelve verses. Any Bodhisattva who does not distinguish dharmas with the clinging to truth, and who fully knows that all dharmas are empty of their own nature, that cause and effect are without characteristics and without elaboration in the ultimate sense, that is Prajnaparamita. Knowing with wisdom that the apprehended and the apprehender are without reality, one does not seek Bodhi through the gate of the two conceptual thoughts of the apprehended and the apprehender, because that yogi who has abandoned conceptual thought is diligent in the supreme Prajnaparamita. For example, the realm of space and that realm of space, there is no contradiction in the part of space, because both are the same empty part that prevents the obstruction of what is to be negated, so nothing has obtained that empty part.