Tibetan
ཕྱི་ནང་རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་འདས་པ་དང་མ་བྱོན་པ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་ན་ད་ལྟ་གང་བཞུགས་པ་ཀུན་གྱི་བགྲོད་པའི་ལམ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཡིན་གྱི་འདི་དག་མེད་པའི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེར་ཕྱིན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་ཞུགས་ཤིང་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གསལ་བྱེད་དང་སྒྲོན་མ་དང་སྣང་བྱེད་དང་སྟོན་པ་མཆོག་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཤེར་ཕྱིན་ཉིད་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་ཞིང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་དེ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་ཤིང་། ཆོས་རྣམས་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པས་སྟོང་ཞིང་བདེན་པའི་མཚན་མ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་ན་ཉིད་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོོད་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པས་ཁམས་ཀྱི་ཟས་སོགས་ལ་འདུན་ཅིང་ཆགས་པས་འདོད་པར་བྱེད་ཅིང་། ངའོ་སྙམ་དུ་བདག་དང་ང་ཡིའོ་སྙམ་དུ་བདག་གིར་འཛིན་པས་འཁོར་བར་ཆགས་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་འཁོར་བར་འཁོར་རོ། །བདག་དང་བདག་གི་བའི་ཆོས་རྣམས་གཉིས་ནི་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ནའང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདེན་སྟོང་གི་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་བདེན་ཞེན་གྱི་མདུད་པ་བོར་སྟེ་བཅོམ་ནས་འཆིང་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་དཔེར་ན་སྔོན་གྱི་དུས་ཞིག་ཏུ་བྱི་བ་དུག་ཅན་གྱིས་སོ་བཏབ་པ་ན་དུག་ཞུགས་ཀྱང་དེ་མ་ཤེས་ལ། ཕྱིས་དོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དུག་ལངས་པ་ན་དེའི་ཚེ་དུག་དེ་ཁོང་དུ་སོང་བར་མེད་ཀྱང་དྲན་པ་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་སོ་སྐྱེ་བདག་དང་བདག་གིས་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཁས་ལེན་པའི་ཚེ་བདག་གོ་ཞེས་བདག་དེར་འདུ་ཤེས་པའི་ངར་འཛིན་གྱི་བློ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་བློ་ཡང་བདག་མིན་པའི་རྟོག་པས་འཁོར་བར་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ལས་བསགས་ནས་དེའི་དབང་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་འཁོར་བར་འཁོར་བར་བསྟན་ཅིང་། བདག་དང་བདག་གི་བའི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཐར་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་འཁོར་བར་འཁོར་ཚུལ་དང་གྲོལ་
Chinese
通过内外两种因缘，能够迅速证得佛陀的菩提。过去、未来以及十方现在安住的一切胜者佛陀所行之道，就是六波罗蜜多和这部般若波罗蜜多，没有离开这些的其他道路。据说，这部般若波罗蜜多就像是进入殊胜菩提并精进修持者们的道路的照明者、明灯、光明制造者和殊胜导师。正如般若波罗蜜多本身也因其自性而空，如幻象一般，同样，要知道所有这些法也与那个自性相同。如果能够彻底了知诸法因其自性而空，没有真实的相状，那么如此行持就是行持般若波罗蜜多。众生凡夫们以实执对境进行完全的思辨和观察，因此对欲界之食等产生欲望和贪恋，并想要得到它们。怀着“我是”的念头执著于自我，怀着“我的”的念头执著于我所，因此那些具有执着轮回之心的人们，总是会在轮回中流转。我和我所的诸法，因为不是真实存在的，所以自性为空。即使如此，年幼的凡夫俗子们，却在真实空性的虚空中，以颠倒的智慧，抛掷、摧毁并束缚实执的结。又比如，在很久以前，当有毒的老鼠咬了人之后，即使毒素已经进入身体，但当时并不知道。后来因为怀疑的念头，毒性发作时，即使当时毒素并没有进入体内，也会昏厥过去。同样的道理，当年幼的凡夫俗子们以实执承认我和我所时，当以“我是”的念头执著于自我时，以我执的智慧和以“我的”的念头执著时，也会因为不是真实的念头而在轮回中生灭。无论以何种方式执著于我和我所，就会以何种方式积累业力，并因此受到烦恼的控制而在轮回中流转。据说，如果能够证悟我和我所的诸法自性不可得，并通过修习，就能够获得完全清净的解脱。这就是在轮回中流转的方式和解脱
English
Through both internal and external causes and conditions, one can quickly attain the enlightenment of the Buddha. The path traversed by all the Victorious Buddhas of the past, future, and those currently dwelling in the ten directions, is none other than the six perfections and this Prajñāpāramitā. It is said that this Prajñāpāramitā is like an illuminator, a lamp, a light-maker, and a supreme guide for those who enter into supreme enlightenment and strive for its meaning. Just as Prajñāpāramitā itself is empty due to its own characteristics and is like an illusion, similarly, know that all these dharmas are also the same as that characteristic. If one thoroughly understands that dharmas are empty due to their own nature and have no true marks, then acting in that way is acting in Prajñāpāramitā. Sentient beings, ordinary individuals, completely conceptualize and examine objects with true clinging, and therefore desire and are attached to the food of the desire realm, etc., and want to obtain them. Those who have minds attached to samsara, holding onto "I am" as self and "mine" as belonging to self, are always wandering in samsara. The dharmas of self and what belongs to self are empty by nature because they are not truly established. Even so, childish ordinary people, in the empty sky of true emptiness, throw, destroy, and bind the knot of true clinging with inverted wisdom. Again, for example, long ago, when a poisonous mouse bit someone, even though the poison had entered the body, they did not know it at the time. Later, due to the thought of suspicion, when the poison arose, even though the poison had not entered the body at that time, they would faint. Similarly, when childish ordinary people acknowledge self and what belongs to self with true clinging, when they hold onto self with the thought of "I am," with the wisdom of ego-grasping and with the thought of "mine," they will be born and die in samsara due to thoughts that are not true. In whatever way one clings to self and what belongs to self, in that way one accumulates karma, and because of that, one is shown to wander in samsara under the control of afflictions. It is said that if one realizes that the dharmas of self and what belongs to self are by nature imperceptible, and through meditation, one can attain completely purified liberation. This is the way of wandering in samsara and liberation.
Tibetan
ཚུལ་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་ཚུལ་འདི་ལ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་མ་གཏོགས། དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་གང་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་དེ། གང་འཁོར་བ་དང་གྲོལ་བ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་ན་ཤེར་ཕྱིན་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་དྲོད་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་རྟགས་བཤད་ནས། གཉིས་པ་རྩེ་མོའི་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་རྟགས་བཅུ་དྲུག་ནི། འཛམ་བུའི་གླིང་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་ཉེར་གཅིག་སྟེ། འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་མ་ལུས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བྱེ་བ་མང་པོའི་བར་དུ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱས་ལ། སྦྱིན་པ་དེའི་དགེ་བ་ཀུན་ཀྱང་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་བསྔོ་བ་དེ་ནི་ཕན་ཡོན་ཆེ་ཡང་། བྱང་སེམས་གང་ཞིག་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། ཐ་ན་ཉི་མ་གཅིག་ཙམ་ཞིག་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་བྱེད་ན། དེའི་ཕན་ཡོན་གྱི་བསོད་ནམས་དེ་ལ་བཤད་མ་ཐག་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕུང་པོའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་གཡེལ་བ་མེད་པར་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཤེར་ཕྱིན་མཆོག་འདི་ལ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་དུ་བདེན་ཞེན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་སེམས་མཁས་པ་དེ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་བཀུར་འོས་དང་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཡུལ་འཁོར་གྲོང་སོགས་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་དོན་ཡོད་པར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའོ། །བྱང་སེམས་གང་ཞིག་འཁོར་བ་འདིར་ལས་ཉོན་གྱིས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བཅིངས་པ་སྟེ་འབྲེལ་བའི་ལྷ་མི་དང་། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་ལས་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་འདི། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་སྟོན་པར་འདོད་པས་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་སྔོན་ཆད་མ་རྙེད་པའི་རིན་ཆེན་མཆོག་ནི་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ་དགའ་ཞིང་ཡོད་པ་ལས། རྙེད་མ་ཐག་ཏུ་བག་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་
Chinese
应当知晓，此乃究竟真实的道理。即便如此，就此道理而言，名言上仅是世俗幻相，然就胜义而言，没有任何众生会完全被烦恼所染污，也不会变得完全清净，因为轮回与解脱，所有轮回与寂灭之法，就胜义而言，皆因自性本空。如是菩萨若能证悟此理，即是证悟般若波罗蜜多，即是获得。如是宣说了暖位顶位结合之相。第二，顶位之顶位结合之相有十六，即“赡部洲”等二十一颂。此赡部洲之中，所有一切众生，发起无上菩提心后，于千百万年中行布施，并将布施之所有善根，皆为利有情故回向圆满菩提之因，此虽功德极大。然若有菩萨，于加行道顶位自性之般若波罗蜜多精进修持瑜伽，乃至仅于一日随顺修持瑜伽，则其功德之福德，方才所说之布施功德聚之福德亦无法比拟。是故当无有散乱而趣入此般若波罗蜜多。修持此殊胜般若波罗蜜多之瑜伽士，当于一切众生生起大悲心，且无有于众生之真实执着。如是行持之时，彼贤善菩萨即成一切众生恭敬之对境与布施之处，恒常于村落等处行乞亦能如理受用。若有菩萨，于此轮回中为业惑长久系缚之天人与三恶道之众生，为从彼中解脱之故，而行此大乘广阔之道，度越轮回，欲为众生界宣说，故当昼夜精勤于般若波罗蜜多。譬如一人，往昔未曾获得之珍宝，于他时获得而心生欢喜，然才一获得便放逸而
English
Know that this is the ultimate truth. Even so, regarding this principle, nominally it is merely a conventional illusion, but ultimately, no sentient being is ever completely defiled by afflictions, nor do they become completely pure, because all phenomena of samsara and liberation, of cyclic existence and nirvana, are ultimately empty of inherent existence. If a Bodhisattva realizes this principle, it is the realization of Prajnaparamita, it is attainment. Thus, he explained the signs of the union of heat and peak. Secondly, the sixteen signs of the peak of the peak union are twenty-one verses beginning with "In Jambudvipa." In this Jambudvipa, all sentient beings, after generating the supreme Bodhicitta, give charity for millions of years, and dedicate all the merits of that charity to the cause of perfect enlightenment for the benefit of sentient beings, although this is of great benefit. However, if a Bodhisattva diligently practices yoga on the Prajnaparamita of the nature of the peak of the path of application, even if he practices yoga in accordance with it for only one day, then the merit of that benefit cannot be compared to the merit of the accumulation of charity just mentioned. Therefore, one should engage in this Prajnaparamita without distraction. The yogi who practices this supreme Prajnaparamita generates great compassion for all sentient beings and has no true attachment to sentient beings. When he does so, that wise Bodhisattva becomes an object of respect and a place of charity for all beings, and even if he constantly begs for alms in villages and other places, he uses them meaningfully. If a Bodhisattva, for the sake of liberating the gods, humans, and the beings of the three lower realms who have been bound for a long time by karma and defilements in this cycle of existence, practices this vast path of the Great Vehicle, which transcends cyclic existence, wishing to proclaim it to the realm of sentient beings, then he should diligently practice Prajnaparamita day and night. For example, if a person finds a supreme jewel that he had never found before at another time and is happy, but as soon as he finds it, he becomes careless and