Chinese
将二十种征相归纳起来讲述，然后将见道的十六种征相归纳起来。以“名声非所欲”等三句偈颂来阐述。获得见道征相之时，不贪图利益和名声，心中也没有被愤怒所缠绕。即使成为居家者，也总是对家中的一切事物不执着。为了维持身命，也不会以罪恶的卑劣行为来寻求享受。不施行对其他众生残暴的行为，如显现神通的咒语等，也不寻求控制女性的咒语。精勤于远离戏论的殊胜般若波罗蜜多，远离与他人的争斗和辩论，并且坚定地保持慈悲之心。渴望获得遍知的果位，并且心中总是专注于佛陀的教法。因此，他完全舍弃了边地野蛮民族之母的境地。对于自己安住于不退转之道，没有疑惑的顾虑，心总是像须弥山一样坚定不移。为了成就特殊的法，甚至可以舍弃自己的生命，并且精勤于内在的瑜伽，这些应当被理解为见道者不退转的征相。然后，与通达八种甚深之理相结合，讲述修道者不退转的征相。以“色与受想行识诸蕴”等十三句偈颂来阐述。也就是说，以色、受等五蕴为代表的诸法，其自性空性是甚深的。该自性没有真实成立和世俗的戏论之相，并且是完全寂静的。例如，如果有人射箭，想要探寻到大海的尽头，就像无法触及大海的底部一样。当以智慧进行观察和分析，探寻蕴等在胜义中是否存在时，也无法找到蕴等在胜义中存在的尽头。任何菩萨如果像这样变得深刻并且证悟，那么大乘的证悟就是现量证悟胜义谛，没有执着和障碍。无论将目标专注于何处，蕴、界、处
English
Having summarized and explained the twenty signs, and then summarized the sixteen signs of the path of seeing, it is explained with three verses such as "fame is not desired." When the signs of the path of seeing are obtained, one does not desire profit and fame, and the mind is not entangled by anger. Even if one becomes a householder, one is always unattached to all things in the house. In order to sustain life, one does not seek enjoyment through sinful and base actions. One does not perform violent actions towards other sentient beings, such as mantras for manifesting miraculous powers, nor does one seek mantras for controlling women. One strives for the supreme Prajnaparamita, which is completely devoid of elaboration, and is free from fighting and arguing with others, and also firmly maintains a compassionate heart. Desiring to attain the state of omniscience, and always having a mind devoted to the teachings of the Buddha, one completely abandons the state of being born from the mother of a barbarian in a remote border region. For oneself, dwelling on the irreversible path, there is no doubt or hesitation, and the mind is always as stable and unchangeable as Mount Sumeru. In order to accomplish special Dharma, one can even give up one's own life, and diligently practice inner yoga. These should be understood as the signs of a non-returning one on the path of seeing. Then, in conjunction with understanding the eight profound aspects, the signs of a non-returning one on the path of meditation are explained. It is explained with about thirteen verses such as "Form, feeling, perception, volition, and consciousness." That is to say, the nature of emptiness of all phenomena represented by the five aggregates such as form and feeling is profound. That nature is without the characteristics of true existence and conventional elaboration, and is completely peaceful. For example, if someone shoots an arrow and tries to find the end of the great ocean, just as one cannot reach the bottom of the ocean, when one investigates and analyzes with wisdom, seeking whether the aggregates and so on exist in ultimate reality, one cannot find the end of the depth of the existence of the aggregates and so on in ultimate reality. Any Bodhisattva who becomes so profound and realized, then the realization of the Great Vehicle is the direct realization of the ultimate truth, without attachment or obstruction. Wherever the object is focused upon, the aggregates, elements, and sources
Tibetan
སོགས་སྤྲོས་པ་ཀུན་ཡོད་པར་མིན་པར་དོན་དམ་པའི་ཆོས་འདི་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་གྱུར་ན། བྱང་སེམས་དེའི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་ཅིང་ཐོབ་པས་དེ་ལས་ལྷག་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །ཡང་དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞིག་གིས། བུད་མེད་གཅིག་ལ་ཁྱོད་འདིའི་དུས་སུ་གནས་འདིར་ཤོག་དང་ཁྱོད་དང་ངེད་གཉིས་འཕྲད་པར་བྱའོ་དུས་བཏབ་པ་ན། དེ་དང་མ་ཕྲད་བར་དུ་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལའང་ཁོ་འདིར་འོང་ངམ་མི་འོང་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་པོ་སྤྱོད་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང་བའི་གྲངས་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར། ཚོགས་གཉིས་ལན་མང་དུ་བསགས་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་སེམས་གང་ཞིག་བསྐལ་པ་མང་པོ་བྱེ་བ་སྟོང་དུ་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་རྒྱལ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བ་སོགས་བྱེད་ཀྱང་། གང་གིས་ཤེར་ཕྱིན་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་འདི་བརྗོད་བརྗོད་པའི་དགེ་བའི་ལེགས་ཚོགས་ལ། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དེས་ཆ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་ཕོད། བྱང་སེམས་གང་ཞིག་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཤེར་ཕྱིན་མཆོག་འདི་བསྒོམས་ཏེ་དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་སོགས་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པ་མེད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཆོས་འདི་བརྗོད་ཅིང་གཞན་ལ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དེ་ཡང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་སྔོ་བར་བྱེད་ན། དགེ་བ་དེ་དང་མཉམ་པ་ས་འོག་ས་སྟེང་ས་བླའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་དགེ་བ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་རིགས་པས་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པས་གསོག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་། སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས་གསོ་བ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་ཡ་མ་བརླ་དང་། སྒྱུ་མ་དང་ཆུ་ཤིང་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་མེད་པའོ། །མདོར་ན་བསོད་ནམས་དེ་དག་བདེན་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་རྨི་ལམ་ལྟར་ཤེས་ནས་བསྔོ་དགོས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ལ་ཡང་སྤྱད་ཅིང་ད་ལྟ་སྤྱོད་ན། སྤྱོད་པའི་ཚེ་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་བཤད་དེ་དོན་དང་རབ་ཏུ་སྦྱར་ཞིང་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཚིག་གིས་བརྗོད་ཅིང་བ
Chinese
如果不是拥有等等所有的戏论，而是现量证悟这胜义谛之法，那么那位菩萨的大福德便会真实成就和获得，除此之外还有什么更好的呢？没有了。又比如，一个想要行淫欲之法的男子，对一个女子说：你于此时来此地，我和你二人将会相遇，约定时间后，在没有与她相遇之前，甚至一天之内，他都会想她来还是不来等等，心中产生许多分别念，如此所产生的分别念的数量，在那么多的劫中，多次积累二资粮后，菩萨将会获得佛陀的菩提。有些菩萨在无数劫中，对无数的声闻阿罗汉和独觉们行布施，守护戒律等等，但是，对于那些宣说具有殊胜般若波罗蜜多之法的善妙功德，布施和戒律的福德连少分都比不上。有些菩萨在等持中修习这殊胜的般若波罗蜜多，从等持中起来的后得位中，宣说和教导他人没有被自利作意等过失染污的般若波罗蜜多之法，并且将由此产生的善根回向给一切众生，作为获得佛陀菩提之因，那么，与此善根相等的事物，在地下、地上、地上的三界中都没有。如此的福德善根，在胜义谛中自性本空，用理智去寻找也找不到，所以要积累。同样，自性空，不像显现那样成立所以要积累，依靠因缘所以是虚假的，像幻术和水泡一样所以没有实义。总之，要知道那些福德如同真空中幻术一般，如同梦境一般，然后进行回向。如此，过去诸佛已经行持，现在也正在行持这般若波罗蜜多，在行持之时，将会完全获得无量的福德。佛陀用语言详细地阐述，与意义相结合，并且很好地展示了色等等的一切法，这些都不是自性存在的，而是用语言来表达和
English
If one directly realizes this ultimate Dharma without having all the elaborations, then that Bodhisattva's great merit will be truly accomplished and attained, and what could be better than that? There is nothing. For example, a man who wants to engage in the Dharma of desire tells a woman: "You come to this place at this time, and we two will meet." After setting a time, before meeting her, even within a day, he will think, "Will she come or not?" and so on, and many conceptual thoughts will arise in his mind. The number of such conceptual thoughts, in so many eons, after repeatedly accumulating the two accumulations, the Bodhisattva will attain the Bodhi of the Buddha. Some Bodhisattvas, in countless eons, give alms to countless Shravaka Arhats and Pratyekabuddhas, keep the precepts, and so on, but the merit of giving and keeping the precepts cannot even compare to a small part of the virtuous accumulation of those who speak of this Dharma that possesses the supreme Prajnaparamita. Some Bodhisattvas cultivate this supreme Prajnaparamita in Samadhi, and in the post-meditation state after arising from Samadhi, they speak and teach others the Dharma of Prajnaparamita that is not tainted by faults such as self-cherishing, and dedicate the merit arising from this to all beings as the cause for attaining the Bodhi of the Buddha. Then, there is nothing equal to that merit in the three realms of the underground, the ground, and the above-ground. Such merit and virtue are inherently empty in the ultimate truth, and cannot be found by searching with reason, so accumulate it. Likewise, it is empty in nature, and does not exist as it appears, so accumulate it; it depends on causes and conditions, so it is false; it is like an illusion and a water bubble, so it has no essence. In short, know that those merits are like illusions in true emptiness, like dreams, and then dedicate them. Thus, the Sugatas have already practiced this Prajnaparamita, and are practicing it now. When practicing, immeasurable merit will be fully obtained. The Buddha explained in detail with words, combined with meaning, and well demonstrated all the Dharmas such as form, etc. These are not inherently existent, but are expressed with words and