Tibetan
་ཅན་རྣམས་སོ། །ཁྱད་མཚན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སྐྱེ་དང་པོའི་ལས་ཀྱི་སར་གནས་པ་གང་ཞིག་ལྷག་པའི་བསམ་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཞུགས་པ་སློབ་མ་བཟང་པོ་བླ་མ་ལ་གུས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གིས་ནི། ཡོངས་འཛིན་བླ་མ་མཁས་པ་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མཁས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བླ་མ་དེ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དག་གིས་ཤེར་ཕྱིན་འདི་རྗེས་སུ་སྟོན་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ཏོ་ཞེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་མཆོག་རྣམ་མཁྱེན་མངའ་བའི་རྒྱལ་བས་ནི་དེ་སྐད་གསུང་ངོ་། །བཤེས་གཉེན་དེས་སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དྲུག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས། ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་བསྔོ་བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་གྱིས་ལ། ཐོབ་བྱའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཕུང་པོར་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པར་མ་བྱེད་ཅེས། དང་པོའི་ལས་ཅན་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བསྟན་ཅིང་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་རྒྱན་ལས། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཁྱད་མཚན་བསྟན་ནས་གསུམ་པ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་བཅུ་གཅིག་ནི། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ལེགས་འཚོ་སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་རྣམས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་འཚོ་བའི་སྨྲ་བ་ཟླ་བ་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ནི། འགྲོ་བའི་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་དང་གནས་དང་རྟེན་དང་གླིང་དང་ཡོངས་འདྲེན་དང་དོན་འདོད་པ་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲོན་མ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་སྨྲ་བ་དང་མི་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དང་ཕན་པའི་གཞི་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སེལ་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་དང་ལམ་བཟང་པོར་འཁྲིད་པ་དང་འདོད་དོན་སྒྲུབ་པ་དང་བླང་དོར་གསལ་བ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་མྱང་འདས་སྨྲ་བ་དང་བདུད་སོགས་ཀྱིས་དཀྲུགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱ་དཀའ་བའི་གོ་ཆ་གྱོན་པ་ནི་བྱ་བ་སྒྲུབ་དཀའ་བ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཁམས་བཅྭོ་བརྒྱད་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ལྟ་བུ་སྲུང་བའི་ཆེད་དུ་མིན་ནོ། །ཉན་རང་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་
Chinese
那些具有（特点）的人们啊！获得殊胜特征的原因是：安住于菩萨最初业位，以增上意乐，为了获得圆满正等觉佛陀之菩提而进入的善良弟子，那些对上师具有恭敬心的人们，应当恒常依止摄持上师的智者们。原因是什么呢？因为智者的功德都从上师那里产生。上师善知识们宣讲此般若波罗蜜多，诸佛之法依赖于上师善知识，具一切功德之顶，全知之王如是说。那位善知识以不执著自性的智慧所摄持的布施乃至智慧六度，不回向于声闻缘觉之菩提，而应完全回向于佛陀之菩提。不要以执着实有蕴聚的方式，执取所要获得的佛陀菩提为殊胜。应当对最初业位者如此教导和宣说。此乃《现观庄严论》中，以“不可思议”等特点来解释。他们以显示殊胜特征之后，第三个行为的十一个特征是：如是行持，善于生活，言说如月亮者们！等等来显示。如上所述，通过如是行持，善于生活的言说如月亮般的善知识们，是众生的救护者、助伴、住所、所依、洲渚、引导者、利益希求者、照明之灯、宣说殊胜之法者和不扰乱者。依次是：成办有情之义利，是利益之根本，消除痛苦之因，是成佛之因，舍弃二边，引导至善道，成办所欲之义，明辨取舍，宣说涅槃之殊胜法，以及不被魔等所扰乱。具有大名声的菩萨们，为了有情众生而披上难行的盔甲，是为了进入难以成办之事，而不是为了守护自己的五蕴、十八界和十二处等等。声闻缘觉和佛陀的乘
English
Those who have (characteristics)! The reason for obtaining special characteristics is: A good disciple who abides in the place of the first action of a Bodhisattva, with superior intention, enters for the sake of attaining the supreme enlightenment of the Buddha, those who have respect for the Lama, should always rely on the wise ones who hold the Lama. What is the reason? Because the qualities of the wise all arise from that Lama. The Lama, the virtuous friend, teaches this Prajnaparamita, the Dharma of the Buddhas depends on the Lama, the virtuous friend, the king with all the virtues, the omniscient one, speaks like that. That virtuous friend, with the wisdom that does not grasp self-nature, the six perfections from generosity to wisdom, does not dedicate to the Bodhi of the Shravakas and Pratyekabuddhas, but should completely dedicate to the Bodhi of the Buddhas. Do not grasp the Bodhi of the Buddha to be obtained as superior by clinging to the aggregates of true existence. One should teach and explain to the one in the first action like that. This is explained in the Ornament, with the characteristics such as "inconceivable". After they show the special characteristics, the eleven characteristics of the third action are: Those who act like that, live well, and speak like the moon! etc. As mentioned above, through acting like that, the virtuous friends who live well and speak like the moon are the protectors, helpers, dwellings, supports, islands, guides, benefit seekers, lamps of illumination, speakers of the supreme Dharma, and those who are not disturbed. In order: accomplishing the meaning of sentient beings, is the root of benefit, eliminating the cause of suffering, is the cause of becoming a Buddha, abandoning the two extremes, guiding to the good path, accomplishing the desired meaning, distinguishing what to take and abandon, speaking the supreme Dharma of Nirvana, and not being disturbed by demons, etc. Bodhisattvas with great fame, wearing the armor of difficult practice for the sake of sentient beings, are to enter into difficult to accomplish things, not to protect their own five aggregates, eighteen realms, and twelve places, etc. The vehicle of Shravakas, Pratyekabuddhas and Buddhas
Tibetan
པ་གསུམ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་ཞིང་། བླང་དོར་གྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མེད་དོ། །རང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་ཚོགས་ལས་མི་ལྡོག་པ་དང་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་། དོན་གཉིས་བྱེད་པ་དང་མི་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་མི་འཁྲུགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་ནི་རྒྱན་ལས། ཕན་དང་བདེ་དང་སྐྱོབ་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །བཞི་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་བཅུ་དྲུག་ནི། དེ་དག་འདི་འདྲའི་ཆོས་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། བྱང་སེམས་དེ་དག་ནི་འདི་འདྲ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པ། ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་སོམ་ཉི་དང་ཡིད་གཉིས་བྲལ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་གྱི་དོན་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་དག་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཐོས་ན་ཡིད་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་མི་ནུས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་སྟེ་གང་ལ་མ་བལྟོས་པ་དང་རང་གིས་ལས་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདྲེན་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཟབ་པས་དོན་མཐོང་བར་དཀའ་སྟེ། ཐེག་པ་འོག་མ་བ་སུས་ཀྱང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་མེད་ཅིང་རང་ལམ་ནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་མེད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་ཕན་པར་མཛད་པའི་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བརྙེས་མ་ཐག་ནས་ནི། གདུལ་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་སྟོན་པར་བཞེད་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་གཞན་གྱི་དབང་དུ་སོང་བར་གཟིགས་ཏེ། དེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་སུས་ཤེས་ཏེ་ཤེས་མཁན་དཀོན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། རེ་ཞིག་ཆོས་མི་གསུངས་ཤིང་བཏང་སྙོམས་སུ་ཐུགས་ཁྲལ་ཆུང་བར་མཛད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡིད་བདེན་ཞེན་གྱིས་གནས་པ་ལ་དགའ་ཞིང་ཡུལ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འདོད་ཅིང་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་དེ་དག་འཛིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་། མི་མཁས་པ་དང་བླུན་པ་དང་རྨོངས་པ་དང་མུན་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ་བདེན་སྟོང་གི་ཚུལ་མི་ཤེས་ལ། རྟོགས་བྱ་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་གནས་པ་མེད་ཅིང་དེར་འཛིན་པ་བྱར་མེད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དག་དང་སངས་རྒྱས་གཉིས་བདེན་པར་ཡོད་མེད་ལ་རྩོད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་བདེན་སྟོང་དུ་སྟོན་ཅིང་འཇིག་རྟེན་པས་བདེན་པར་ཞེན་ཅིང་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཁམས་དེ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་བཅུ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་རྣམས
Chinese
对于三者没有真实执着的概念，对于任何应取舍的法也没有被真实执着完全占据。自己和他人之利益圆满不会退转和动摇，因为行持二利且不分离，所以是心不散乱之法，即具有此法。此在《庄严经论》中以“利益和安乐和救护”等解释。第四，自性十六相是，以“彼等具有如此之法”等来指示，那些菩萨具有如此之法，没有真实执着的戏论，对于如此之法，没有怀疑、犹豫和二心，具有真实的智慧之义。彼等听闻此般若波罗蜜多，心不会被疑惑所胜，不依赖他人，即不依赖于任何事物，并且要知道自己不会从事业之下退转。导师佛陀们的法，此般若波罗蜜多甚深，难以见到其义，下乘者无论谁都不能如实地证悟其义，如果从自己的道路上获得，那是不可能的。因为这个原因，刚证得佛果后，具有利益他人的慈悲大爱的佛陀，虽然想为所有调伏对象宣说此甚深之法，但看到调伏的众生们被其他的恶见所控制。因此心想，这些众生之中，谁能知道此甚深之法呢？知道的人很少啊。因此暂时没有说法，而是以平静的心态减少了担忧。其原因是，调伏的众生们喜欢安住于心的真实执着，贪求所欲之功德，追求并执持它们，就像不聪明、愚蠢、迷惑和黑暗一样，不知道真实空性的道理。所要证悟和获得的法，在胜义谛中并不存在，并且没有执持之处。因此，世间人和佛陀二者之间，对于真实存在与否会发生争论。因为佛陀宣说诸法是真实空性的，而世间人则执着于真实并贪求。例如，虚空的界限，无论是东方等多少个方向。
English
They are free from the notion of clinging to the truth of the three, and they are not completely possessed by clinging to the truth of any dharma to be accepted or rejected. One's own and others' benefit will not turn back or waver from perfection, and because they practice the two benefits and are inseparable, they are of a nature that does not disturb the mind, that is, they possess it. This is explained in the Ornament Sutra with "benefit and happiness and protection" and so on. Fourth, the sixteen aspects of self-nature are indicated by "they have such dharmas" and so on. Those Bodhisattvas have such dharmas and are free from the elaboration of true clinging. They are free from doubt, hesitation, and double-mindedness about such dharmas, and possess the meaning of true wisdom. If they hear this Prajnaparamita, their minds will not be overcome by doubt, they will not rely on others, that is, they will not rely on anything, and they should know that they will not turn back from under the work. The Dharma of the Buddhas, the guides, this Prajnaparamita is so profound that it is difficult to see its meaning. No one of the lower vehicle can truly realize its meaning, and if it is obtained from one's own path, it is impossible. For this reason, the Buddha, who has just attained enlightenment and has great love and compassion to benefit others, although he wants to teach this profound Dharma to all those to be tamed, sees that the beings to be tamed are controlled by other evil views. Therefore, he thinks, who among these beings can know this profound Dharma? There are few who know it. Therefore, he did not teach the Dharma for a while, but reduced his worries with a calm mind. The reason is that the beings to be tamed like to abide in the true clinging of the mind, desire the qualities of desirable objects, pursue and hold them, and like the unwise, the foolish, the deluded, and the dark, they do not know the truth of true emptiness. The dharmas to be realized and attained do not exist in the ultimate truth, and there is no place to cling to them. Therefore, there is a dispute between worldly people and Buddhas about whether or not there is true existence. Because the Buddha teaches that all dharmas are truly empty, while worldly people cling to the truth and desire it. For example, the realm of space, no matter how many directions there are, such as east, etc.