Tibetan
་བོ་ལ་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ། དང་པོ་སྦྱོར་པའི་ཆོས་ནི་དྲུག་སྟེ། གནས་ཁང་བྱི་དོར་བྱས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་བཀྲམ། མཆོད་པ་བཤམས། སྟན་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བྱས་ཏེ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་རྒྱུད་དང་འདྲེས་ངེས་ཞིག་བྱ། ད་ལྟའི་ཕྱག་ལེན་ལ་ཚོགས་ཞིང་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ནས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བཞུགས་པར་བཤད་པ་ལྟར་ཡང་རུང་མོད། ལམ་རིམ་འདིའི་དངོས་བསྟན་ལྟར་ན་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པ་དང་ཟབ་མོ་ལྟ་བརྒྱུད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཉན་རང་བཀའ་སྡོད་བཅས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཞུགས་པར་བསམས་ཏེ། བཟང་སྤྱོད་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །ཡན་ལག་བདུན་གྱི་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་དང་བསྐུལ་བ་དང་གསོལ་པ་གདབ་པ་དང་ཡི་རང་བ་དང་ལྔ་མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་གསོག་པའི་ལན་ལག་ཡིན་ལ། བཤགས་པ་ནི་འགལ་རྐྱེན་སྒྲིབ་པ་སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་དང་། བསྔོ་བ་ནི་དེ་དག་གི་དགེ་བ་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ནས་མཎྜལ་འབུལ་ཞིང་འདིར་མི་གསལ་ཡང་གཞན་ནས་ལམ་རིམ་གསོལ་འདེབས་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་བྱ་བར་བཤད་པ་ལྟར་ཡང་ལེགས་སོ། ཁྱད་པར་དུ་བཤེས་གཉེན་ལ་མ་གུས་པ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་སྣ་ཐམས་ཅད་འགག་པ་དང་། གུས་པ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློ་སྣ་མཐའ་དག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་གསོལ་གདབ་དྲག་ཏུ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཐུན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་སྐྱོང་ཚུལ་དང་། སྐབས་འདིའི་སྐྱོང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་གང་བསྐྱང་བར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་དང་གོ་རིམ་ངེས་ངེས་བྱས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཏོང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འཕེན་པ་དྲག་པོ་ཞིག་བཏང་ལ། ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་དེ་དྲན་ཤེས་དང་ལྡན་པས་བསྐྱང་བར་བྱ་སྟེ། གང་ཟིན་ཟིན་ནས་དམིགས་པ་བསྐྱངས་ན་གནད་དུ་འགྲོ་དཀའོ།། གཉིས་པ་སྐབས་འདིའི་སྐྱོང་ཚུལ་ནི། བླ་མ་བསྟེན་པའི་ཕན་ཡོན་དང་མ་བསྟེན་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་བསམ་ཞིང་། དེ་ནས་རང་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བའི་ཚུལ་བསམས་ཏེ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གུས་པ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་མཇུག་ཏུ་བསྔོ་སྨོན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་བཞི་ལ་སོགས་པ་བྱ་སྟེ་ཧ་ཅང་དམ་དྲགས་པ་དང་ཧ་ཅང་ལྷོད་པ་གཉིས་ཀ་སྤངས་ཏེ་གྲིམ་ལྷོད་རན་པ་གནད་ཆེའོ། །གཞན་ཡང་ཐུན་མཚམས་སུ་ནི་སྤྱིར་མང་ཡང་སྐབས་འདིར་འདིའི་གཞུང་རྣམས་ལ་ལྟ་རྟོག་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ་བསྐྱེད་འབྱུང་ཞིང་ཚོག
Chinese
那么，在正行之前应该如何做呢？首先，有六种预备的法：打扫房间，陈设身语意的所依，摆设供品，在坐垫上跏趺坐，生起皈依、发心等，要做到与自心相融。按照现在的惯例，迎请所有资粮田，观想安住在前方的虚空中也可以。但按照此道次第的真实意趣，应观想前方虚空中安住着广行派和深观派的历代上师，以及无量无边的佛、菩萨、声闻、缘觉、护法等。如《普贤行愿品》中所说，进行七支供。七支供中的礼敬、供养、祈请、劝请、随喜是积聚顺缘资粮的支分，忏悔是净除违缘障碍的支分，回向是使这些善根不耗尽的支分。然后献曼茶罗，虽然这里没有明说，但如其他地方所说，念诵道次第祈请文，无论是广的还是略的都可以。特别是要强烈祈祷，使对善知识不恭敬等颠倒错乱的想法全部止息，并使恭敬等不颠倒的想法在自心中生起。第二，正行时应该如何做呢？分为两点：总的修持方式和此处的修持方式。第一点是：首先，要确定所修习的对境的数量和顺序，然后下定决心，绝不改变已经确定的内容。要以正念和正知来修习已经确定的内容，如果想到什么就修什么，就很难抓住要点。第二点是：此处的修持方式是，思维依止善知识的利益和不依止的过患，然后思维善知识对自己的恩德，从内心深处生起极大的恭敬心。第三，最后要念诵特殊的回向文和祈愿文。像这样进行四座修法等，要避免过于紧张和过于松懈，保持适度的平衡非常重要。此外，在座间休息时，通常有很多事情要做，但在此处，重要的是要研究这些论典，生起次第和圆满次第。
English
So, how should one proceed before the actual practice? First, there are six preliminary practices: clean the room, arrange the supports for body, speech, and mind, set out offerings, sit in the lotus position on a cushion, and generate refuge, bodhicitta, etc., ensuring they blend with one's mind. According to current practice, one may invite all the fields of merit and visualize them residing in the sky in front. However, according to the actual intent of this Lamrim, one should visualize in the sky in front the lineage lamas of the vast conduct and profound view, as well as countless Buddhas, Bodhisattvas, Shravakas, Pratyekabuddhas, and Dharma protectors. As stated in the "King of Prayers, the Noble Excellent Conduct," one should perform the seven-branch practice. Among the seven branches, prostration, offering, requesting, exhorting, and rejoicing are the branches for accumulating conducive conditions and merit, confession is the branch for purifying adverse conditions and obscurations, and dedication is the branch for ensuring that these merits are inexhaustible. Then, offer a mandala. Although it is not explicitly stated here, as mentioned elsewhere, it is good to recite the Lamrim prayer, whether in its extensive or concise form. In particular, one should strongly pray that all distorted thoughts, such as disrespect for the spiritual friend, cease, and that all non-distorted thoughts, such as respect, arise in one's mindstream. Second, how should one proceed during the actual practice session? This is divided into two points: the general way of practicing and the way of practicing in this context. The first point is: first, determine the number and order of the objects to be cultivated, and then make a firm resolution not to deviate from what has been determined. One should cultivate what has been determined with mindfulness and awareness; if one cultivates whatever comes to mind, it will be difficult to grasp the essential points. The second point is: the way of practicing in this context is to contemplate the benefits of relying on a spiritual friend and the faults of not relying on one, and then contemplate the kindness of the spiritual friend towards oneself, generating great respect from the depths of one's heart. Third, at the end, one should recite special dedication and aspiration prayers. In this way, one should engage in four sessions of practice, etc., avoiding both excessive strictness and excessive laxity; maintaining a moderate balance is very important. Furthermore, during the breaks between sessions, there are generally many things to do, but in this context, it is important to study these texts, the generation stage, and the completion stage.
Tibetan
ས་གསོག་སྒྲིབ་སྦྱོང་གི་སྐོར་ལ་འབད་པར་བཤད། སྐབས་འདིར་དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོོད་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་དང་། མི་ཉལ་བ་དང་། ཉལ་བའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་ལྔ་བཤད་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་ན་མང་དུ་འགྱུར་བས་བསྡུ་ན་གང་སྡོམ་པ་ནི་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་དབང་པོ་དྲུག་གོ །དེ་གང་གིས་སྡོམ་པའི་ཐབས་ནི་དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་ཤིང་མི་བརྗེད་པར་དྲན་པར་བྱེད་ཅིང་སྐྱོང་བའོ། །གང་ལས་སྡོམ་པ་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་ལས་སྡོམ་པའོ། །ཇི་ལྟར་བསྡམ་པ་ལ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་མསྔུག་ཏུ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་པ་དྲུག་ལ་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་འབད་པས་འགོག་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ལ་བལྟ་བ་དང་ཉན་པ་སོགས་བྱས་ན་ཉོངས་མོངས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་དབང་པོ་མི་གཏོང་བར་འགོག་པའི་དོན་ནོ། །དེའི་ཚེ་བལྟ་བྱ་མིན་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པས་ལྟ་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཡིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་དང་ཐོས་ནས་དེ་དག་ལ་ཞེན་པས་རྟོག་པའི་མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ་། །ཤེས་བཞིན་དུ་སྦྱོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ་གང་ལ་སྤྱོད་པའི་གཞི་དང་། དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་བཞིན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ་རྒྱུ་བའི་ལས་ལྔ་དང་སྤྱོད་བའི་ལས་ལྔའོ། །དེ་དག་མིང་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ནི། གྲོང་སོགས་སུ་འགྲོ་བའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་། མིག་གིས་ཡུལ་ལ་ལྟ་བའི་ལས་དང་། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་བརྐྱང་བསྐུམ་གྱི་ལས་དང་། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཅང་བའི་ལས་དང་། བསོད་སྙོམས་ཟ་འཐུང་གི་ལས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔའི་དང་པོ་ལུས་ཀྱི་འགྲོ་འདུག་གི་ལས་དང་། ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད་ཀྱི་ལས་དང་། ཡིད་ཀྱི་བསམ་པའི་ལས་དང་། ངལ་གསོ་བའི་ལས་དང་། ཉིན་མཚན་དུ་ཉལ་མི་ཉལ་བའི་ལས་ཏེ་བཅུ་པོ་དེ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བཅུ་པོ་དེ་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བཞི་སྟེ་དང་པོ་ནི་སྔར་གྱི་བཞི་བཅུ་པོ་གང་ལ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་རྟོག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱོགས་གང་དང་གང་དུ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟར་རྟོག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དུས་གང་གི་ཚེ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དུས་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་རྟོག་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ལས་གང་ལ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ལས་དེ་ལ་དེ་ལྟར་རྟོག་
Chinese
关于积累资粮和净除业障方面努力地讲述。此时，关于守护根门、以正知而行、饮食知量、不睡眠、以及睡眠时如何行持这五者，如果广说则会变得繁多，如果归纳，那么所守护的是从眼到意之间的六根。守护它们的方法是，了知守护根门的法，并且不忘失地忆念和守护。从何处守护呢？从有漏的、不悦意的对境中守护。如何守护呢？对于依赖于对境和根而生起的六种识，在它们之前，要努力阻止意识对悦意和不悦意的色、声等六境产生贪嗔。也就是说，对于那些观看和听闻等会产生烦恼的对境，不要放纵根门，要阻止它们。此时，要舍弃对不应观看的对境的执着而观看，以及执取意念中的相，舍弃因贪嗔而产生的对境的意念执取，以及听闻后对它们的执着而执取为分别的显现。
English
It is said to strive in the matter of accumulating merit and purifying obscurations. At this time, regarding guarding the gates of the senses, acting with mindfulness, knowing the measure of food, not sleeping, and how to act when sleeping, if explained in detail it would become extensive, but if summarized, what is guarded are the six senses from the eye to the mind. The method of guarding them is to know the Dharma of guarding the gates of the senses, and to remember and protect them without forgetting. From what is guarded? Guard from the defiled and unpleasant objects. How to guard? For the six consciousnesses that arise depending on the object and the senses, before them, one must strive to prevent the mind consciousness from generating attachment and aversion to the six objects of form, sound, etc., that are pleasant and unpleasant. That is, for those objects that cause afflictions when viewed and heard, etc., do not indulge the senses, but prevent them. At this time, abandon attachment to objects that should not be viewed and view them, and grasp the signs in the mind, abandon the mind's grasping of objects that give rise to attachment and aversion, and grasping them as manifestations of discrimination after hearing them.