Tibetan
ས་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་རིགས་པ་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཡང་བདག་དང་གཞན་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་རྒྱུ་མེད་ཀྱི་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་སྟེ་འདི་ལ་བཞི་ལས། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་འགོག་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་ན། རྒྱུ་འབྲས་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་སྐྱེ་བ་ནི་བདག་སྐྱེ་ཡིན་པས་དེ་འགོག་ཚུལ་ལ། མྱུ་གུ་ནི་རང་དང་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞིང་། མྱུ་གུས་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཐོས་ཟིན་པས་སླར་སྐྱེ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་ཟིན་པའི་ས་བོན་སླར་སྐྱེ་ན་ནི་ཡང་ཡང་སྐྱེ་དགོས་པས་ཐུག་མེད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་དགོས་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་ཡང་གཞན་ལས་སྐྱེའོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གཞན་ལས་སྐྱེ་བའི་བསམ་དོན་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་འབྲེལ་མེད་ཐ་དད་པའི་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེ་ན་མེ་ལྕེ་ལས་མུན་པ་སྐྱེ་བར་ཐལ་ཞིང་རྒྱུ་ཡིན་མིན་ཀུན་ལས་འབྲས་བུ་ཡིན་མིན་ཀུན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་ངེས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་གཞན་གཉིས་རེ་རེ་ལས་སྐྱེ་བ་མིན་གྱི་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པས་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་རྫ་བུམ་ནི་འཇིམ་པ་ལས་སྐྱེ་བས་བདག་ལས་སྐྱེ་ལ། རྫ་མཁན་སོགས་ལས་སྐྱེ་བས་གཞན་ལས་སྐྱེའོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྔར་བདག་གཞན་རེ་རེ་ལས་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྔ་མ་གསུམ་ལྟར་མིན་གྱི་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་ཚེར་མའི་རྣོ་བ་དང་སྲན་མའི་ཟླུམ་པ་དང་པདྨ་དང་རྨ་བྱའི་མདོངས་ཀྱི་ཁ་དོག་སོགས་གཞན་གྱིས་བྱས་པར་མ་མཐོང་བས་རྒྱུ་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེའོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་འདོད་ནས་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚེར་མའི་རྣོ་བ་སོགས་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་མིན་ཏེ། དེ་ནི། གང་ཡོད་ན་ནི་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རྒྱུ་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ས་བོན་སྔ་མ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྨ་བྱའི་མདོངས་སོགས་ཀྱང་རྒྱུ་ས་བོན་སྔོན་མ་འགྱུར་བ་དང་སེམས་ཅན་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་བྱ་རོག་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ་རྨ་བྱའི་མདོངས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ནི་སྐབས་འདིའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། གང་གི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་དང་། །རྒྱུ་ལ་མ་བལྟོས་ཡོད་པ་མིན་པས་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་བྲལ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་རྩ་ཤེ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི། །ཞེས་དང་། འཇུག་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་སོགས་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་ནུས་ན་ནི་ལེགས་པས་མྱུ་གུ་ལ་མཚོན་ན། མྱུ་གུ་ནི་རང་གིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དེ། རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ཞེས་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་བྱའོ། །དེ་ཡང་བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལ་བྱིས་པ་ཆུང་ངུས་སྣང་ཚུལ་ལྟར་བདེན་པར་འཛིན་གྱི། བློ་ལ་སྣང་བའི་བརྫུན་སྣང་ཙམ་དུ་མི་འཛིན་ལ། བརྡ་བྱང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྣང་བ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པས་བརྫུན་པའི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་འཛིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གཞན་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་ངེས་པར་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་སྟེང་དུ་རང་དབང་གིས་སྡོད་ཚུལ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་རང་བཞིན་སྒྲོ་བཏགས་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པས་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཡོད་པ། །དེ་ནི་རང་དབང་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ། །དེས་ན་བདག་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རང་དབང་གིས་གྲུབ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལས་པར་འབྱུང་དགོས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རང་དབང་གིས་གྲུབ་པའི་བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལྟ་བ་དེ་དག་གོམས་པས་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་བདག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་གོམས་པར་བྱས་པས་བདག་འཛིན་གྱི་མ་རི
Chinese
讲述了遮止四边生起的道理。也就是遮止从自、他、自他二者、非自非他的无因四边产生。其中，关于以归谬论式遮止从自而生的道理，如果概括地说，因果自性相同而生是自生，因此遮止它的方式是：苗芽不应从与自己自性相同的种子生起，因为生起会变得毫无意义。因为生起是为了获得生起之处的自性，而苗芽已经获得了自己的自性，因此不需要再次生起。如果已经生起的种子再次生起，那么就需要反复生起，因此必须无止境地生起，这不合理。如果认为即使不是从自而生，也是从他而生，这也是不合理的。从他而生的想法是指想要从自性相异的种子生起。因为不会从自性无关的相异种子生起。如果生起，就会出现从火焰中产生黑暗的过失，并且会从一切是因非因中生起一切是果非果，因为对于以自性成立的事物来说，不能确定因果各自不同。如果认为不是从自他二者中的任何一个生起，而是从自他二者的集合生起，例如陶罐是从泥土生起的，所以是从自而生，又从陶匠等生起，所以是从他而生。这也是不合理的，因为之前遮止从自他任何一个生起的道理同样可以破斥。如果认为不像前面三种情况，而是从无因而生，并且也未曾见到荆棘的尖锐、豆子的圆形、莲花和孔雀羽毛的颜色等是由其他因素造成的，所以是无因自性而生。这非常不合理，因为如果这样，世间上想要各种各样的果，从而努力积攒各种各样的因的所有努力都将变得毫无意义。荆棘的尖锐等并非没有原因，因为如经中所说：有此则有彼，此即名为因。正如所说，先前的种子发生变化是后来果的原因，孔雀羽毛等也是因的种子
English
It explains the reasoning for preventing the four extremes of arising. That is, it prevents arising from the four extremes of self, other, both self and other, and neither self nor other (without a cause). Among these four, regarding the reasoning for refuting arising from self by way of consequentialism, if summarized, arising from the same nature of cause and effect is self-arising, so the way to refute it is: a sprout should not arise from a seed that has the same nature as itself, because arising would become meaningless. Because arising is for the purpose of obtaining the nature of where it arises, and the sprout has already obtained its own nature, so it does not need to arise again. If a seed that has already arisen arises again, then it needs to arise repeatedly, so it must arise endlessly, which is unreasonable. If it is thought that even if it does not arise from self, it arises from other, that is also unreasonable. The idea of arising from other refers to wanting to arise from a seed with a different nature. Because it does not arise from a different seed that is unrelated in nature. If it arises, then there would be the fault of darkness arising from flames, and all effects and non-effects would arise from all causes and non-causes, because for things established by their own nature, it is not possible to determine that cause and effect are distinct. If it is thought that it does not arise from either self or other individually, but arises from the collection of both self and other, for example, a clay pot arises from clay, so it arises from self, and it also arises from potters and so on, so it arises from other. This is also unreasonable, because the same reasoning that previously refuted arising from either self or other individually can also refute this. If it is thought that it is not like the previous three cases, but arises from no cause, and also it has not been seen that the sharpness of thorns, the roundness of beans, the lotus and the colors of peacock feathers, etc., are caused by other factors, so it arises from causeless nature. This is very unreasonable, because if this were the case, all the efforts in the world to desire various kinds of effects and thus strive to accumulate various kinds of causes would become meaningless. The sharpness of thorns, etc., are not without cause, because as it is said in the scriptures: When this exists, that arises; this is called a cause. As it is said, the transformation of the previous seed is the cause of the later effect, and peacock feathers, etc., are also the seed of the cause.
Chinese
因为先前的业没有改变，而且是由众生各自的独特业力所产生的。否则，所有的乌鸦等都会有孔雀的羽毛了。这些是总结了此处的意义而说的，像这样依靠遮止四边生，就能确定事物没有自性生。如《入行论》中所说：“因为从自、他、二者生以及不观待因是不存在的，所以事物没有自性。”又如《根本慧论》中所说：“凡是缘起法，即是自性空。”以及《入行论》中所说：“因此，以缘起之理，能断除一切恶见之网。”如是，如果依靠缘起的理证能够确定生等没有自性，那是很好的。以苗芽为例，苗芽不是由自己以自性成立的，因为它是依赖自己的因缘而产生的。例如就像影像一样，这是以共称的随行比量来理解的。也就是说，对于面容的影像显现，小孩子会像显现那样执着为真实，不会执着为只是在心中显现的虚假显现。而通达词义的人们知道那个显现不是像显现那样成立的，所以会执着为只是虚假的显现。同样，显现于自他的这些法，只是依靠在心中显现而安立的。如果不这样确定，而是执着为从自己的体性方面在对境上以自主的方式存在，这就是增益自性的方式。而这是被缘起的道理所遮破的。如《四百论》中所说：“凡是依赖而生起的，那不是自主不变的。这些都是没有自主的，因此我（自性）是不存在的。”因为如果以自主成立，就必须不依赖因缘而产生，但因为依赖于其他因缘，所以应当修习没有以自主成立的自性。如经中所说：“依赖于缘起，即说为空性。谁知空性，谁就是谨慎的。”第三，通过串习那些见解来遣除障碍的方式是：像这样通达并串习无我的意义，就能逐渐遣除我执的习
English
Because the previous karma has not changed, and it is produced by the unique karma of sentient beings themselves. Otherwise, all crows, etc., would have peacock feathers. These are summaries of the meaning here, and like this, relying on negating the four extremes of arising, one can ascertain that things do not arise by their own nature. As it is said in the "Entering the Middle Way": "Because arising from self, other, or both, and not depending on causes, do not exist, things are devoid of inherent existence." Also, as it is said in the "Root Wisdom": "Whatever is dependently arisen, that is inherently peaceful." And as it is said in the "Entering the Middle Way": "Therefore, this reasoning of dependent arising cuts through all nets of wrong views." Thus, if one can ascertain that arising, etc., are without inherent existence by relying on the reasoning of dependent origination, that is excellent. Taking a sprout as an example, a sprout is not established by itself with its own nature, because it arises depending on its own causes and conditions. For example, like an image, this is to be understood by the inference of common agreement. That is, for the appearance of a facial image, a small child will grasp it as true according to how it appears, and will not grasp it as merely a false appearance that appears in the mind. But those who understand the meaning of words know that that appearance is not established as it appears, so they will grasp it as merely a false appearance. Similarly, these phenomena that appear to self and others are merely established by the power of appearing in the mind. If one does not ascertain it in this way, but instead grasps that they exist on the object in an autonomous manner from the aspect of their own essence, that is the way of imputing inherent existence. And this is refuted by the reasoning of dependent origination. As it is said in the "Four Hundred Verses": "Whatever arises in dependence, that is not autonomous or unchanging. All of these are without autonomy, therefore the self (inherent existence) does not exist." Because if it were established autonomously, it would have to arise without depending on causes and conditions, but because it depends on other causes and conditions, one should meditate that there is no self established autonomously. As it is said in the sutra: "Whatever depends on conditions, that is said to be empty. Whoever knows emptiness, that is mindful." Third, the way to abandon obscurations by familiarizing oneself with those views is: Like this, by understanding and familiarizing oneself with the meaning of selflessness, one can gradually abandon the habitual patterns of grasping at a self.