Tibetan
ང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་བདག་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་ན་བདག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ནི་འབྲེལ་མེད་དུ་གྱུར་པས་ངའི་སྐྱེ་བ་སྔོན་མ་ནི་འདིའོ་ཞེས་མི་དྲན་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྷས་བྱིན་གྱིས་རང་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྐྱེ་བ་བླངས་པ་མི་དྲན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟ་བའི་ཉེས་པ་ཡོད་དེ། ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བཞིན་དུ་ཞིག་ན་ནི་སྔར་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉིས་ཀའང་འབྲེལ་མེད་དུ་སོ་སོར་ཞིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཉིས་ཀའང་ཞིག་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་མི་འགལ་ཞིང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་བལྟོས་པར་མི་རུང་བས་ཞིག་ཟིན་ནས་ཕྱིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་མི་ནུས་པའི་རིགས་པ་སྟེ་འོན་ཀྱང་རྟོགས་དཀའ་བའི་གནས་སོ། །གསུམ་པ་ལས་མ་བྱས་པ་དང་འཕྲད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་དེ། འདི་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གང་ཟག་ཞིག་གིས་ལས་བསགས་ནས་ཁོ་རང་ཞིག་ནས། ཕྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གང་ཟག་གཞན་ཞིག་གིས་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་འདོད་པ་ཡིན་པས་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པས་སྐྱོན་དེ་མེད་སྙམ་ན་མི་འཐད་དེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་ནི་རྒྱུད་ཐ་ད ད་དུ་འགྱུར་དགོས་པས་རྒྱུད་གཅིག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། གང་དག་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་པ། །དེ་དག་རྒྱུད་གཅིག་གཏོགས་པ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་བལྟོས་འབྲེལ་མི་རུང་བའི་རིགས་པའོ། །མདོར་ན་བདག་ཕུང་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལས་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བའི་གནོད་བྱེད་ཀྱི་སྐོར་ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ་ནི། སྦྱིར་བདག་ཕུང་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཙམ་ཡིན་པས་ཐ་དད་ཙམ་འགོག་པ་མིན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་འགོག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བདག་ཕུང་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་ན། བདག་ནི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ་རྟ་དང་བ་ལང་བཞིན་ནོ། །བདག་ནི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་སོགས་ལས་ལོགས་ཞིག་ཏུ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཕུང་པོ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་ན་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ངོ་བོས་ཐ་དད་ན་ལུས་སེམས་གཉི
Chinese
第一，如果以自性成立的我刹那生灭，那么前后诸我就成了无关联的，因此会不记得“我前世是这个”；就像天授不记得自己受祭祀布施的转世一样。第二，会有所作之业徒劳无功的过失，因为作者和业二者在以自性成立的同时毁灭，那么先前积累的业的果报就不会被体验到；因为二者都无关联地各自毁灭了。一般来说，作者和业二者即使都毁灭，产生果报也不矛盾，如果以自性成立，就不能依赖，因此毁灭之后就不能产生果报，这是理所当然的，然而这是一个难以理解的地方。第三，会有与未作之业相遇的过失，这也是因为，如果一个以自性成立的人积累了业，然后他自己毁灭了，之后又认为另一个以自性成立的人会体验那个业的果报，那么就会变成享受他人积累的果报了。如果认为前后二者是同一相续，就没有那个过失，那是不合理的，因为如果以自性成立，就必须变成不同的相续，因此不能是同一相续；如《入行论》中所说：“凡以自性各别者，彼等不属同一续，理不容有。”这也是不能依赖于以自性成立的道理。总之，对于我和蕴二者是一体的观点，有很多妨害一切行为和作者成立的妨害，这里就省略了。第二，破斥他体的观点：一般来说，我和蕴二者本体相同而反体仅仅是不同，因此不是仅仅破斥不同，而是破斥以自性不同的观点。也就是，如果我和蕴以自性不同，那么我就不会具有蕴的特征生灭住三者，就像马和牛一样。我不是在蕴的特征生灭等之外，以不同的本体存在，因为蕴生灭时，我也被认为是生灭的。此外，如果本体不同，那么身心二
English
Firstly, if the self, established by its own nature, arises and ceases in an instant, then the previous and subsequent selves become unrelated, and therefore one would not remember "my previous life was this"; just as Devadatta does not remember taking the rebirth of offering sacrifices and giving alms. Secondly, there would be the fault of wasting what has been done, because the agent and the action both perish while being established by their own characteristics, then the fruits of the previously accumulated actions will not be experienced; because both perish separately without any connection. In general, even if both the agent and the action perish, it is not contradictory to produce results, and if it is established by its own nature, it cannot be relied upon, so after it has perished, it cannot produce results later, which is reasonable, but it is a difficult place to understand. Thirdly, there is the fault of encountering what has not been done, which is also because, if a person established by his own nature accumulates karma, and then he himself perishes, and later it is thought that another person established by his own nature will experience the result of that karma, then it will become enjoying the results accumulated by others. If it is thought that the former and latter are the same continuum, then there is no such fault, which is unreasonable, because if it is established by its own nature, it must become a different continuum, so it cannot be the same continuum; as it is said in the "Entering the Middle Way": "Those who are separate by their own nature, it is not reasonable that they belong to the same continuum." This is also the reason why one cannot rely on what is established by its own nature. In short, for the view that the self and the aggregates are one, there are many obstacles that hinder the establishment of all actions and agents, so I will omit them here. Secondly, refuting the view of otherness: In general, the self and the aggregates are the same entity but only different in aspect, so it is not just refuting the difference, but refuting the view of being different by nature. That is, if the self and the aggregates are different by nature, then the self will not have the characteristics of the aggregates, such as arising, ceasing, and abiding, just like a horse and an ox. The self does not exist as a different entity apart from the characteristics of the aggregates, such as arising and ceasing, because when the aggregates arise and cease, the self is also considered to arise and cease. Furthermore, if the entities are different, then the body and mind
Tibetan
ས་སོ་སོར་ངོས་བཟུང་དུ་ཡོད་པ་ལྟར་བདག་ཕུང་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟུང་དུ་ཡོད་དགོས་ན་དེ་ལྟར་བཟུང་དུ་མེད་དེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ན་ལེན་མེད་པར། །བཟུང་ཡོད་རིགས་ན་བཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཤིང་རྟ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་པ་ནི་མདོ་དང་འཇུག་པའི་ལུང་གིས་འགྲུབ་བོ། །བཞི་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཆར་ཚུལ་ནི། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ནི་རྟ་གླང་དུ་སྣང་ཡང་དེར་མ་གྲུབ་པར་ངེས་ནུས་པ་ལྟར། གང་ཟག་སོགས་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་བསྙོན་མེད་དུ་སྣང་བ་དང་། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་ངེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་སྒྱུ་མའམ་བརྫུན་སྣང་དུ་ངེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་སྣང་བ་ནི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པས་རིགས་ཤེས་དང་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ཀ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་ངོས་ཟིན་ཀྱང་ཐ་སྙད་པའི་བློ་ལ་བདེན་པར་སྣང་བ་འབྱུང་ཞིང་དེའི་ཚེ་འདི་ནི་སྒྱུ་མ་བཞིན་སྣང་བ་སྟེ་སྣང་བ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པ་མེད་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འཆར་ཚུལ་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་བརྙན་དང་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་དང་རྨི་ལམ་གྱི་མི་སོགས་དེ་དག་ཏུ་སྣང་ཡང་དེར་མ་གྲུབ་པ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་ངེས་ནུས་ཀྱང་། ཕུང་སོགས་བདེན་པར་སྣང་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ནི་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཞུགས་པ་མིན་པ་གཞན་གྱིས་ངེས་མི་ནུས་ཏེ། སྔ་མ་རྒ་ཤིར་ཕྱི་མ་ཕྲ་བའི་དབང་གིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རིགས་པ་དེ་རྣམས་ཆོས་གཞན་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི། ཇི་ལྟར་ཤིང་རྟ་དང་བདག་ཕུང་ལ་བཤད་པའི་རིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་དང་ཀ་བ་དང་སྣམ་བུ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགོག་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། བདག་ཅི་འདྲ་བར་དེ་འདྲར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅི་འདྲ་དེ་འདྲར་ཆོས་ཀུན་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་། གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། གང་ཟག་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་མང་ཡང་། འཇུག་པར་ནི། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དགོངས་པར་མཛད་ན
Chinese
如果像在各个地方可以识别的那样，我和蕴的二者必须以本体不同的方式被把握，那么就不能那样被把握。如《根本慧论》中说：“我非由蕴生，余处亦非有。设若离于蕴，而有我可得，则为都无有。”因为这样说的缘故。即使那样，也像车一样，我也是依靠蕴而安立为名言，这是经部和《入中论》的教证所成立的。第四，依靠它，人如何像幻觉一样显现呢？例如，幻术的马牛虽然显现为马牛，但能确定它们并非真实存在。同样，人等在名言识前无可否认地显现，并且依靠理智确定其自性为空，从而生起虽然显现，但并非如显现那样以自性成立的幻觉或虚假显现的定解。对于此，显现不能由理智成立，无自性不能由名言量成立，因此需要理智和名言量二者。此外，即使认识到并非真实成立，但在名言识前仍然会显现为真实，那时会想：这就像幻觉一样显现，即没有如显现那样成立，这也会变成像幻觉一样的显现方式。影像和幻术的马牛以及梦中的人等，虽然显现为那些事物，但并非真实存在，这可以通过名言量来确定。然而，蕴等虽然显现为真实，但并非真实成立，除非进入中观宗，否则其他人无法确定，因为前者是粗大的，后者是微细的缘故。第三，将这些理路运用到其他法上的方式是：就像对车和我和蕴所说的理路一样，也应将之运用到瓶子、柱子和布匹等一切法上，从而遮止以自性成立，并确定为无自性。如《摄颂》中说：“我为何如是，一切有情亦如是。一切有情为何如是，一切法亦如是。”因为这样说的缘故。第二，确定法无我：法是指不同于人我的事物，确定其自性为空的方式有很多，但在《入中论》中是按照“非我异于我”等的意趣来做的。
English
If, as can be identified in various places, the two, self and aggregates, must be grasped as being of different entities, then they cannot be grasped in that way. As it says in the Root Wisdom: "The self is not from the aggregates, nor is it elsewhere. If there were a self apart from the aggregates, it would be completely non-existent." Because it is said so. Even so, just like a chariot, the self is also established as a designation in dependence on the aggregates, which is established by the scriptures of the Sutras and the Introduction. Fourth, how does a person appear like an illusion based on that? For example, although illusory horses and cattle appear as horses and cattle, it can be determined that they are not truly existent there. Similarly, persons and so on appear undeniably to nominal consciousness, and based on the fact that reason determines that it is empty of its own nature, a determination arises that although it appears, it is an illusion or false appearance that is not established by its own entity as it appears. For this, appearance cannot be established by reason, and the absence of self-nature cannot be established by nominal validity, so both reason and nominal validity are necessary. Furthermore, even if it is recognized that it is not truly established, it will still appear as true to the nominal mind, and at that time, thinking that this appears like an illusion, that is, it is not established as it appears, will also become a way of appearing like an illusion. Images and illusory horses and cattle, and people in dreams, etc., although they appear as those things, but they are not truly existent there, which can be determined by nominal validity. However, although the aggregates and so on appear to be true, they are not truly established, and others cannot determine this unless they enter the Madhyamaka school, because the former is coarse and the latter is subtle. Third, the way to apply these reasonings to other phenomena is: just as the reasoning that was explained for the chariot and the self and aggregates, it should also be applied to all phenomena such as vases, pillars, and cloths, etc., thereby preventing establishment by their own nature and determining them to be without self-nature. As it says in the Compendium: "Just as the self is, so are all sentient beings. Just as all sentient beings are, so are all phenomena." Because it is said so. Second, determining the absence of self of phenomena: phenomena refers to things other than the self of a person, and there are many ways to determine that its own nature is empty, but in the Introduction, it is done according to the intention of "not self, different from self", etc.