Tibetan
ག་པ་ལྡོག་ལ། དེ་ལྡོག་པས་ལས་དང་སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་དང་སྐྱེ་བ་སོགས་བཟློག་ནས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཟད་ལས་ཐར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་གི་རབ་དབྱེ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་དང་གསུམ་དང་དྲུག་གི་བསྒོམ་ཚུལ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་བཞི་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའོ། །དེའི་དང་པོ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པ་དང་གཉིས་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་རེ་རེ་ལའང་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་རེ་འབྱེད་པའོ། །རྣམ་པ་གསུམ་ནི་མཚན་མ་ལས་བྱུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དང་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །རྣམ་པ་དྲུག་ནི་དོན་དང་དངོས་པོ་དང་མཚན་ཉིད་དང་ཕྱོགས་དང་དུས་དང་རིགས་པ་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའོ། །འདི་དག་ནི་མཚོན་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་ན། དང་པོ་ནི་ཚིག་འདིའི་དོན་འདིའོ་ཞེས་ཚོལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ནི་ནང་དང་འདི་ནི་ཕྱིའི་དངོས་པོའོ་ཞེས་དང་། གསུམ་པ་ནི། འདི་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ་འདི་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉ ིད་དོ་ཞེས་དང་། བཞི་པ་ནི། འདི་ནི་ལེགས་པའི་ཕྱོགས་དང་འདི་ནི་ཉེས་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་དང་། ལྔ་པ་ནི། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟའི་དུས་སུ་འདི་ལྟར་བྱུང་ཞིང་འབྱུང་བ་དང་འདི་ལྟར་ཡོད་དོ་ཞེས་དང་། དྲུག་པ་ནི། རིགས་པ་བཞི་སྟེ་བལྟོས་པའི་རིགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་པ་ཤེས་པ་དང་། བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ་ནི་མེས་བསྲེག་ཆུས་གཤེར་བར་བྱེད་པ་སོགས་ཤེས་པ་དང་། འཐད་པས་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་གིས་ཚད་མ་དང་མི་འགལ་བར་བསྒྲུབ་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ནི། མེ་ཚ་བ་དང་ཆུ་གཤེར་བ་དང་ས་སྲ་བ་དང་རླུང་གཡོ་བ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དྲན་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་ཚུལ་ལ་གཉིས། གཞན་ལུགས་དགག་པ་དང་། རང་ལུགས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ཡོད་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་ན་མང་བས་བསྡུ་ན། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་ཀྱང་སེམས་ཅི་ཡང་མི་རྟོག་པར་བཟུང་ན་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དོན་བསྒོམ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡིན་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་འདི་ཡིན་འདི་མིན་གྱི་ངོས་བཟུང་བྲལ་བས་དེ་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར། དེ་ནི་མི་འ
Chinese
如果颠倒它，由于颠倒它，就能遣除业和贪欲以及受生等，从而获得解脱。如《根本慧论》中说：业与烦恼由分别生，彼等戏论复由戏论生，空性能止息。又说：业与烦恼尽故得解脱。因此。第二，胜观的差别有四种、三种和六种的修习方式。第一种四种是：辨别、极辨别、周遍寻思和周遍伺察。其中的第一种是缘如所有性，第二种是缘尽所有性，它们每一个又各自分为寻思和伺察两种。三种是：由相生、由遍寻生和由各别作意生。六种是：遍寻义、事物、自性、方、时和道理。如果仅是略作表示，第一种是寻思“这个词的意义是这个”。第二种是“这是内，这是外的物”。第三种是“这是自相，这是共相”。第四种是“这是善的一方，这是恶的一方”。第五种是“在过去、未来、现在时，这样发生、将发生，这样存在”。第六种是四种道理，即观待道理是了知诸果观待因缘；作用道理是了知火能烧、水能湿等；以理成立道理是以正确的理由成立不违背量；法尔道理是忆念火热、水湿、地硬、风动等世间共称的法尔和不可思议的法尔。第三，胜观的修习方式有两种：破他宗和立自宗。第一种如果广说有四种，因为太多所以归纳起来。第一种是：有些人说，即使没有获得无我见，如果什么也不分别地执持心，就能修习实相义，因为实相是空性，它远离“这是，这不是”的执著，所以能与之相应。这不
English
If it is reversed, by reversing it, karma and craving, as well as acceptance and birth, etc., can be eliminated, thereby attaining liberation. As it says in the Root Wisdom: Karma and afflictions arise from conceptualization, those elaborations arise from elaboration, emptiness can cease them. It also says: Liberation is attained from the exhaustion of karma and afflictions. Therefore. Second, the distinctions of vipassanā have three types of meditation: fourfold, threefold, and sixfold. The first four are: distinguishing, extremely distinguishing, thoroughly examining, and thoroughly scrutinizing. The first of these is focusing on suchness, and the second is focusing on all suchness. Each of these is divided into examination and scrutiny. The three types are: arising from characteristics, arising from thorough searching, and arising from individual attention. The six types are: thoroughly searching for meaning, objects, characteristics, directions, times, and reasons. If we only mention a few examples, the first is searching for "the meaning of this word is this." The second is "this is internal, and this is an external object." The third is "this is its own characteristic, and this is a common characteristic." The fourth is "this is the side of good, and this is the side of evil." The fifth is "in the past, future, and present, it happened like this, it will happen, and it exists like this." The sixth is the four types of reasoning, namely, the reasoning of dependence is knowing that all results depend on causes and conditions; the reasoning of function is knowing that fire burns, water moistens, etc.; the reasoning of proof by reason is establishing without contradicting valid cognition with correct reasons; the reasoning of the nature of phenomena is remembering the commonly known nature of phenomena in the world, such as fire being hot, water being wet, earth being hard, and wind moving, as well as the inconceivable nature of phenomena. Third, there are two ways to practice vipassanā: refuting other views and establishing one's own view. If the first one is explained in detail, there are four types, but since it is too much, it is summarized. The first is: Some people say that even if one has not attained the view of selflessness, if one holds the mind without any conceptualization, one can meditate on the meaning of reality, because reality is emptiness, which is free from the grasping of "this is, this is not," so it can be in accordance with it. This is not
Tibetan
ཐད་དེ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་དེ་ནི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་ཀྱང་ལྟ་བ་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ཡིན་པས་ལྟ་བ་མ་རྙེད་པའི་ཚོད་འཇོག་གིས་ལྟ་བ་བསྒོམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཅི་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་ལྟ་བ་བསྒོམ་པར་འགྱུར་ན་ནི་བརྒྱལ་བ་དང་གཉིད་འཐུག་པོ་ལོག་པའི་བླུན་རྨོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་འདོད་དགོས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་ག་ལ་རིགས། ཁྱེད་ལྟར་ན་རྒྱལ་བས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་འཚོལ་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་འདི་དག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཤེས་མི་དགོས་པར་བླུན་པོ་ལྟར་སེམས་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་ཅི་ལའང་མི་བསམ་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་ཚུལ་དུ་འདོད་འདུག་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་ཁྱེད་ཀྱི་དེ་ཧྭ་ཤང་གི་ལུགས་དང་དབྱེ་བ་མེད་པས་མི་རིགས་པས་སོ། །འཕགས་པ་ལྷས། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ན་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འདི་ཡུལ་སུན་དབྱུང་མེད་པ་ནི། །དེ་སྤོང་བ་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ནས་བདག་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་འབྱིན་པ་དགོས་ཀྱི། བདག་མེད་ཀྱི་དོན་མ་ངེས་པའི་ཡིད་ནང་དུ་གནས་པའི་ཙམ་འཇོག་ཙམ་གྱིས་བདག་འཛིན་གཏན་སྤོང་བར་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག །དེ་ལྟར་མི་འདོད་ཀྱང་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་ཕྱིན་ཆད་གང་ཟག་དེས་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་འགྲོའོ་ཞེས་ཟེར། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དེས་མི་རྟག་པར་བསྒོམ་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་གསུམ་པ་ནི་སྔ་མ་གཉིས་ལྟར་མི་འདོད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ཚར་གཅིག་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་མི་རྟོག་པར་གང་བཞག་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་ཟེར། འདི་ཡང་ཅུང་མི་འཐད་དེ། གཉིད་ལོག་ཁར་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་བྱས་ཏེ་གཉིད་འཐུག་པོ་ལོགས་པའི་མི་རྟོག་པ་ལ་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པ་འབྱུང་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དང་། དཔྱད་པ་སྔོན་དུ་སོང་ཡང་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དྲན་པ་བརྗོད་ན་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམ་པ་མི་འོང་བའི་ཕྱིར། ལུགས་བཞི་པ་ནི། སྔ་མ་གསུམ་ལྟར་མི་འདོད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་པ་དྲངས་ཏེ་དེའི་དོན་ལ་སེམས་བཟུང་ནས་མི་དཔྱོད་པར་འཇོག་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་ཟེར། འདི་ཅུང་ལེགས་མོད་འོན་ཀྱང་ལྟ་ཐོག་ཏུ་འཇོག་བསྒོམ་ཁོ་ན་བྱེད་པར་འདོད་པར་སྣང་བས་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཚུལ་དེས་ཞི་གནས་འགྲུབ་སྲིད་
Chinese
因此，您的宗派是，即使没有找到见解，也想修习见解，因为没有找到见解的臆测不会变成修习见解。如果仅仅是不作任何思虑就能变成修习见解，那么所有昏厥和沉睡的愚昧者都应该想修习空性，这怎么合理呢？按照您的说法，诸佛广泛宣说寻求空性之义的方法有什么用呢？因为您认为，不需要了解空性的意义，像愚人一样将心收摄于内，什么也不想就是修习空性的方法。总之，您的宗派与和尚的宗派没有区别，所以是不合理的。圣天说：若见境无我，则有生之种子断。如《释量论》所说：此境不破斥，则不能舍弃。如是说，必须在领悟无我之义后，破斥我执的执着境，仅仅将无我之义不确定地安住在心中，不能彻底断除我执。第二种说法是：有些人说，即使不这样认为，一旦找到了无我的见解，那个人所作的一切无分别安住都算是修习空性。这也是不合理的，因为那样一来，他修习无常和修习菩提心等也都会变成修习空性。第三种宗派不像前两种那样认为，而是说，以通达空性的智慧进行一次观察之后，所作的一切无分别安住都是修习空性。这也有点不合理，因为临睡前进行见解的观察，然后沉睡的无分别状态很难说是修习了空性，而且即使事先进行了观察，在修习时如果忘记了正念，也不会变成修习空性的意义。第四种宗派不像前三种那样认为，而是说，在空性上获得定解后，将心专注于那个意义上，不作观察而安住，那就是如实无谬地修习。这稍微好一点，但似乎只想在见解上进行安住修习，那是不合理的，因为那种方式可能会成就止观。
English
Therefore, your school is that even if you have not found the view, you want to practice the view. Because conjecturing without finding the view will not become practicing the view. If merely not thinking about anything could become practicing the view, then all the ignorant who faint and sleep soundly should want to practice emptiness, how could that be reasonable? According to you, what is the use of the Buddhas extensively explaining the methods of seeking the meaning of emptiness? Because you think that there is no need to understand the meaning of emptiness, and like a fool, gathering the mind inward and not thinking about anything is the method of practicing emptiness. In short, your school is no different from the school of Heshang, so it is unreasonable. Aryadeva said: If one sees the selflessness of objects, then the seeds of existence will be cut off. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: If this object is not refuted, then it cannot be abandoned. As it is said, it is necessary to refute the object of attachment of self-grasping after realizing the meaning of selflessness, and merely placing the meaning of selflessness uncertainly in the mind cannot completely eliminate self-grasping. The second saying is: Some say that even if they don't think so, once they find the view of selflessness, all the non-conceptual abiding that person does is considered practicing emptiness. This is also unreasonable, because in that case, his practice of impermanence and practice of bodhicitta, etc., would also become practicing emptiness. The third school does not think like the first two, but says that after making an observation with the wisdom that understands emptiness, all the non-conceptual abiding that is done is practicing emptiness. This is also a bit unreasonable, because it is difficult to say that the non-conceptual state of falling asleep after observing the view before going to sleep is practicing emptiness, and even if the observation has been done beforehand, if mindfulness is forgotten during practice, it will not become practicing the meaning of emptiness. The fourth school does not think like the first three, but says that after gaining certainty in emptiness, focusing the mind on that meaning and abiding without observation is truly and infallibly practicing. This is slightly better, but it seems that they only want to practice abiding on the view, which is unreasonable, because that method may achieve shamatha.