Tibetan
ཀྱི་ལྷག་མཐོང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྷག་མཐོང་ལ་དཔྱད་བསྒོམ་ངེས་པར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་གི་ལུགས་ལ་གསུམ། འཇོག་སྒོམ་དང་དཔྱད་སྒོམ་གཉིས་ཀ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་གནད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཞི་གནས་གྲུབ་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དཔྱད་སྒོམ་དང་འཇོག་སྒོམ་སྤེལ་ནས་བྱེད་དགོས་ཀྱི། དཔྱད་སྒོམ་འབའ་ཞིག་བྱས་ན་སྔར་གྱི་ཞི་གནས་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་མི་རུང་ཡང་། དཔྱད་སྒོམ་མང་དུ་བྱས་པས་ལྷག་མཐོང་འགྲུབ་པ་ན་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཡང་བདག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་ནི་བདག་མེད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཞི་གནས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་རྩོད་སྤོང་ནི། གལ་ཏེ་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་སོ་སོར་དཔྱོད་དགོས་ན་ནི་དེ་ལས་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མཐུན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། བདེན་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཏེ་སོ་སྐྱེ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཟག་མེད་མེད་ཀྱང་ཟག་བཅས་ཀྱི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གོམས་པ་ལས་འ ཕགས་པའི་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟག་མེད་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་རྒྱུ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་འགྱུར་ནས་ཟགས་མེད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། རྩུབ་ཤིང་དང་རྩུབ་བརྟེན་གྱི་ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་མེ་བྱུང་སྟེ་ཤིང་གཉིས་བསྲེག་པའི་ཚུལ་དང་འདྲ་བར་བཤད་ཅིང་། གཞན་ཡང་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་དང་བུད་ཤིང་ལས་མེ་དང་མེ་ལས་དུ་བ་དང་སྡོང་པོ་ལས་མེ་ཏོག་དང་བུད་མེད་ལས་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བ་སོགས་རྒྱུ་འབྲས་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་གནད་བསྡུས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ངེས་དོན་གྱི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་དེས་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མང་དུ་དཔྱད་ནས་མཐར་དེའི་དོན་ལ་ངེས་པའི་ཤུགས་བསྐྱེད་དེ་མི་འཕྲོ་བར་འཛིན་པའི་འཇོག་སྒོམ་དང་དཔྱད་སྒོམ་སྤེལ་ནས་བྱའོ། །དཔྱད་སྒོམ་མང་བས་གནས་ཆ་ཆུང་ངུ་སོང་ན་འཇོག་སྒོམ་བྱས་ཏེ་གནས་ཆ་སོར་གཞུག་ཅིང་། མ་དཔྱད་ན་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ལ་དེ་ཙམ་མི་གནོད་པས་དཔྱད་སྒོམ་མང་དུ་བྱས་ཏེ་ཞི་ལྷག་ཆ་མཉམ་པར་བསྒྲུབ་པོ། །བཞི་པ་ལྷག་མཐོང་གྲུབ་པའི་ཚད་ནི། དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་བསྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་བདེ་བ་མ་སྐྱེས་ཚུན་ལྷག་མཐོང་རྗེས་མཐུ
Chinese
因为不能成就胜观的缘故，胜观必定需要观察修和安住修的缘故。第二，关于自己的宗派有三点：需要安住修和观察修二者的理由，对此进行辩驳，讲述修持方法的要点。第一点是：在寂止成就之后修习胜观的时候，必须交替进行观察修和安住修。如果只进行观察修，那么之前的寂止就会毁坏，这是不行的。但是，如果多做观察修而成就胜观，那么就会变成止观双运。而且，为了生起证悟无我之义的胜观，必须先进行安住于无我的寂止。第二点是辩驳：如果生起胜观的时候需要分别观察，那么如何从中生起无分别的智慧呢？因为因果二者必须一致。如果这样想，虽然是真实的，但并非绝对。因为凡夫没有无漏的无分别智慧，但是通过串习有漏的分别智慧，可以生起超胜的无漏无分别智慧。当生起无漏智慧的时候，作为因的有漏智慧会转变成为无漏。例如，就像摩擦硬木和硬木桩而生火，然后烧掉两根木头一样。此外，种子生出绿芽，木柴生出火，火生出烟，树干生出花朵，女人产生孩子等等，有许多因果不同的例子。第三点是简略地概括修持方法的要点：如前所述，获得具有决定意义的见解之后，用分别观察的智慧多次观察无我的意义，最终增强对该意义的定解，然后交替进行不散乱地执持的安住修和观察修。如果因为观察修过多而使安住的部分减少，那么就进行安住修，使安住的部分恢复。如果没有进行观察，那么对增益不会有太大的损害，因此要多做观察修，以求成就止观等分。第四，胜观成就的标准是：像这样用分别观察的智慧进行观察，通过修习的力量，在没有生起如前所述的那种轻安的喜乐之前，都只是随顺胜观。
English
Because vipassanā (superior seeing) cannot be accomplished, vipassanā necessarily requires both analytical meditation and stabilizing meditation. Second, regarding one's own tradition, there are three points: the reason why both stabilizing meditation and analytical meditation are necessary, refuting objections to this, and explaining the key points of how to cultivate it. The first point is: When cultivating vipassanā after śamatha (calm abiding) has been accomplished, one must alternate between analytical meditation and stabilizing meditation. If one only engages in analytical meditation, the previous śamatha will be destroyed, which is not acceptable. However, if one engages in much analytical meditation and accomplishes vipassanā, it will become a union of śamatha and vipassanā. Moreover, in order to generate vipassanā that realizes the meaning of selflessness, it is necessary to first engage in śamatha that is placed on selflessness. The second point is refuting objections: If one needs to analyze separately when generating vipassanā, then how can non-conceptual wisdom arise from that? Because the cause and effect must be consistent. If one thinks like this, although it is true, it is not absolute. Because ordinary beings do not have uncontaminated non-conceptual wisdom, but through familiarizing themselves with contaminated conceptual wisdom, they can generate superior uncontaminated non-conceptual wisdom. When uncontaminated wisdom arises, the contaminated wisdom that is the cause will transform into uncontaminated. For example, it is explained like rubbing dry wood and a dry wood stake to generate fire, and then burning both pieces of wood. Furthermore, there are many examples of different causes and effects, such as a seed producing a green sprout, firewood producing fire, fire producing smoke, a tree trunk producing flowers, and a woman producing a child. The third point is briefly summarizing the key points of the method of cultivation: As mentioned earlier, after obtaining the view of definitive meaning, one should repeatedly analyze the meaning of selflessness with the wisdom of separate analysis, and finally increase the certainty of that meaning. Then, one should alternate between stabilizing meditation that holds it without distraction and analytical meditation. If the stabilizing aspect decreases due to too much analytical meditation, then one should engage in stabilizing meditation to restore the stabilizing aspect. If one does not analyze, then there will not be much harm to superimposition, so one should engage in much analytical meditation in order to accomplish equipoise of śamatha and vipassanā. Fourth, the standard for accomplishing vipassanā is: Like this, analyzing with the wisdom of separate analysis, through the power of meditation, until the bliss of pliancy as mentioned earlier has not arisen, it is only in accordance with vipassanā.
Tibetan
ན་པ་ཡིན་ལ། ཤིན་སྦྱངས་ནམ་སྐྱེས་པ་ནས་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་རོ། །ཤིན་སྦྱངས་ཙམ་ནི་སྔར་ནས་ཀྱང་ཡོད་པས་དེ་ཙམ་མིན་གྱི། དཔྱད་སྒོམ་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་པའོ། །གསུམ་པ་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ནི། ཟུང་ནི་གཉིས་ཡིན་པས་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་ཐོབ་དགོས་ཤིང་། དེ་ཡང་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་ཡིད་བྱེད་བཞི་འོང་བར་གསུངས་པས་ཡིད་བྱེད་བཞི་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འགྲོའོ། །ལམ་སྤྱིའི་དོན་བསྡུ་བ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། ཐོག་མར་ལམ་གྱི་རྩ་བ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ནས་དལ་འབྱོར་ལ་སྙིིང་པོ་ལེན་འདོད་བསྐྱེད་དེ་དལ་འབྱོར་གྱི་སྐོར་བསྒོམ། དེ་ནས་ཚེ་འདི་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བློ་མ་ལོག་ན་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་ལ་དོན་གཉེར་དྲག་པོ་མི་འབྱུང་བས། ལུས་ཐོབ་པ་མི་རྟག་པ་དང་ཤི་ནས་ངན་འགྲོར་འཁྱམ་ཚུལ་བསམས་ལ་དེའི་འཇིགས་སྐྱོབ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་འབད། དེ་ནས་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་དགེ་མི་དགེ་བཅུ་ལ་འཇུག་ལྡོག་དང་བཤགས་པའི་སྐོར་བྱས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་སྐོར་ལ་བློ་སྦྱོང་། དེ་ནས་འཁོར་བ་སྤྱིི་དང་བྱེ་བྲག་གི་ཉེས་དམིགས་བསམས་ནས་འཁོར་བ་སྤྱི་ལས་བློ་ཅི་ལྡོག་བྱ་ཞིང་། འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལས་ཉོན་ངོས་བཟུང་སྟེ་སྤོང་འདོད་བསྐྱེད་ཅིང་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ཐབས་བསླབ་གསུམ་དང་སོ་ཐར་ལ་འབད་དེ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ཆོས་སྐོར་བ་རྣམས་ལ་བློ་སྦྱོང་། དེ་ནས་རང་ཉིད་སྲིད་མཚོར་ལྷུང་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་ལྟར་མ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དེ་འདྲ་བར་མཐོང་ནས། བྱམས་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་དང་བསྡུ་བཞི་ལ་བསླབ་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱས་ནས་བསླབ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་བསླབ་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་ལ་སྦྱངས་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། ལམ་དེ་ནི་ཆོས་གཞན་ལས་དཀོན་པ་དང་ཚོགས་མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དབང་གི་སྒོར་ཞུགས་ནས་བླ་མ་བསྟེན་ཏེ་དམ་ཚིག་སྲུང་བ་ལ་འབད་ཅིང་རང་གིས་གང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་གཉིས་སོགས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །འདི་དག་གི་སྐོར་ནི་སྔགས་རིམ་ཆེན་མོ་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདིར་ནི་མཚོན་ཙམ་ཞིག་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་
Chinese
是那巴。从轻安生起之时起，就成为具有毗钵舍那特征的人。仅仅是轻安，因为以前就有了，所以不是仅仅如此，而是通过修习禅定的力量而获得的轻安。第三，止观双运之理：双是二，所以止观二者都要获得。而且，从获得毗钵舍那之后开始，就成为双运。对此也说有四种作意，因此当如前所说的第四种作意生起之时，就成为双运。略述总的道之义：首先，依止道之根本善知识，生起想要从闲暇圆满中取精要之想，修习闲暇圆满之内容。然后，如果不转变仅仅追求今生之事的想法，就不会对来世产生强烈的追求。因此，思维获得身体的无常以及死后漂流恶趣之情景，为了救护其怖畏，皈依三宝，并努力学习其学处。然后，生起对业果的信赖之信心，行持断恶行善，忏悔等内容，修习下士之内容。然后，思维轮回总体和分别的过患，尽力从轮回总体中转变心意。并且，认定轮回之因烦恼，生起想要断除之想，为了从轮回中解脱，努力学习三学和别解脱戒，修习中士之法类。然后，如同自己沉溺于有海中，被痛苦所折磨一般，见到没有成为这样的众生，也和自己一样。生起以慈悲为根本的菩提心，学习六度四摄。特别是，对于最后两个波罗蜜多要努力学习。第二，特别是修习金刚乘之理：如是修习共同道之后，应当进入金刚乘。此道比其他法更难得，并且能迅速圆满资粮。而且，进入灌顶之门后，依止上师，努力守护誓言，并努力修习自己所修的生起次第和圆满次第等。这些内容可以从《密宗道次第广论》等处了解，此处只是略说而已。然后
English
It is Napa. From the time that pliancy arises, one becomes characterized by vipassanā. It is not merely pliancy, because it has existed before, but rather the pliancy that is obtained through the power of analytical meditation. Third, the way of uniting śamatha and vipaśyanā: "union" means two, so both śamatha and vipaśyanā must be obtained. Moreover, from the time of obtaining vipaśyanā onwards, it becomes a union. It is also said that there are four applications of mind to this, so when the fourth application of mind, as previously explained, arises, it becomes a union. To briefly summarize the general meaning of the path: First, rely on the spiritual friend, who is the root of the path, generate the desire to take the essence from leisure and fortune, and meditate on the aspects of leisure and fortune. Then, unless you reverse the mind that seeks only this life, a strong desire for the next life will not arise. Therefore, contemplate the impermanence of having obtained a body and the way of wandering in the lower realms after death, and in order to protect against its fear, take refuge in the Three Jewels and strive to learn their precepts. Then, generate faith in karma and its effects, engage in abandoning the ten non-virtues and practicing the ten virtues, and do confession, etc., training the mind in the practices of the being of small capacity. Then, contemplate the faults of samsara in general and in particular, and do whatever it takes to turn the mind away from samsara in general. And identify the afflictions as the cause of samsara, generate the desire to abandon them, and strive to learn the three trainings and individual liberation in order to be liberated from samsara, training the mind in the Dharma practices of the being of middling capacity. Then, seeing that sentient beings who have not become like oneself, sinking in the ocean of existence and tormented by suffering, are also like oneself. Generate the mind of enlightenment rooted in love and compassion, and train in the six perfections and four ways of gathering disciples. In particular, you must strive to train diligently in the last two perfections. Second, in particular, the way to train in Vajrayana: Having trained in the common path in this way, one should enter Vajrayana. This path is rarer than other Dharmas and quickly completes the accumulations. Moreover, having entered the gate of empowerment, rely on the lama, strive to keep the vows, and strive to practice the two stages, etc., that you yourself are practicing. These aspects can be understood from the Great Treatise on the Stages of Mantra, etc., but here only a brief indication has been given. Then