Tibetan
་དྲིན་ལ་བརྟེན་ནས་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་ལུགས་ཉིད་གཞིར་བཞག་ནས་དགོངས་པ་འགྲེལ་བར་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། དེ་ཁོ་ན་ཉ ིད་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དང་། གཏན་ལ་དབབ་ཚུལ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་རྣམས་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་མཐོང་བའི་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་འཇིག་ལྟ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བའི་ཞེན་ཡུལ་མེད་པར་རྟོགས་ནས་བདག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པར་འཇོག་གོ །དེ་ཡང་ཚིག་གསལ་ལས། བདག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །བདག་གི་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདག་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཚེ་བདག་གི་ཕུང་པོ་ལའང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཟག་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་བལྟོས་མེད་དུ་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་གཉིས་གཅིག་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དངོས་ལ་གསུམ། རིགས་པའི་དགག་བྱ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་འགོག་པ་ཐལ་རང་གིས་བྱེད་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དགག་བྱ་ངོས་ཟིན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། ངོས་མ་ཟིན་པའི་གཞན་ལུགས་དང་། རང་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མི་འདི་མི་འདུག་སྙམ་པ་ལ་མེད་རྒྱུའི་མི་དེ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་ལྟར། བདག་མེད་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ངེས་པ་ལའང་མེད་རྒྱུའི་བདག་དང་རང་བཞིན་དེ་ལེགས་པར་ངོས་ཟིན་དགོས་ཏེ། དགག་བྱའི་སྤྱི་ལེགས་པར་མ་ཤར་བར་དེ་བཀག་པའི་མེད་དགག་ལེགས་པར་ངེས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། བཏགས་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགག་བྱའི་ཁྱད་པར་མི་འདྲ་བ་མང་ཡང་མདོར་བསྡུས་པའི་རྩ་བ་ནས་བཀག་ན་དགག་བྱ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཧ་ཅང་ཚོད་མ་ཟིན་པར་དགག་ཐལ་ཆེས་ན་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་གནོད་པས་ཆད་མཐར་ལྟུང་ལ། དགག་བྱའི་ལྷག་མ་ལུས་ན་དེའི་འཛིན་པས་གྲོལ་དུ་མི་སྟེར་བའི་ཕྱིར་དགག་བྱ་འགོག་ཚོད་ཟིན་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ངོས་མ་ཟིན་པའི་གཞན་ལུགས་འགོག་པ་ལ་གཉིས། དགག་བྱ་ང ོས་འཛིན་ཧ་ཅང་ཁྱབ་ཆེས་པ་
Chinese
依靠恩德，通达一切圣者之意。以月称论师的宗派为基础，解释其意。第三，关于确立见解之理分二：进入真如的次第，以及真实确立之理。首先，诸法本初即以自性成立，因此空性的真如即是真如。而见此真如的主要障碍是俱生无明和坏聚见。认识到此二者所执著的对境不存在，从而安立为证悟无我。如《明句论》所说：“若我非有，我所岂能有？”因此，当证悟到我无自性时，也会证悟到我的蕴也无自性。然而，证悟人无自性的智慧，并非不依赖于他而证悟蕴无自性，而是证悟人与蕴无自性的智慧二者并非一体。第二，真实确立分三：确定以理智破斥的对象，以归谬和自立的方式破斥它，以及依此在相续中生起见解之理。第一，分三：必须确定破斥对象的原因，未能确定破斥对象的其他宗派，以及自宗确定破斥对象的方式。首先，就像想要认为“这个人不在这里”，必须先认识到要否定的那个人一样，对于确定无我和无自性的意义，也必须先清楚地认识到要否定的我和自性。因为如果未能清楚地显现破斥对象的总相，就无法很好地确定破斥它的遮无，如《入行论》所说：“未触及所立，不执彼非有。”因此，虽然破斥对象的差别有很多，但如果从根本上简要地破斥，就能很好地破斥其他一切破斥对象。然而，如果太过分寸，破斥过度，则会损害缘起，从而堕入断边。如果破斥对象的残余未尽，则其执著不会给予解脱，因此必须掌握破斥对象的限度。第二，对于未能确定破斥对象的其他宗派的破斥分二：破斥对象确定得过于宽泛
English
Through reliance on kindness, all the intentions of the noble ones are comprehended. Based on the system of the teacher Chandrakirti, the intention is explained. Third, regarding the manner of establishing the view, there are two: the order of entering into suchness, and the actual manner of establishing it. First, phenomena are primordially established by their own nature, therefore the suchness of emptiness is suchness. The main obscuration to seeing that suchness is coemergent ignorance and the view of the perishable collection. It is established that realizing the object of clinging as held by those two as non-existent leads to the realization of selflessness. As it is said in the Clear Words, "If the self is not existent, how can what belongs to the self be existent?" Thus, when one realizes that the self lacks inherent existence, one will also realize that the aggregates of the self also lack inherent existence. However, the mind that realizes the selflessness of a person does not realize the selflessness of the aggregates independently of others, but rather the two minds that realize the selflessness of the person and the aggregates are not one. Second, the actual establishment is threefold: identifying the object to be refuted by reasoning, refuting it by means of consequentialism and autonomy, and based on that, the manner of generating the view in the mindstream. First, there are three: the reason why the object to be refuted must be identified, the other systems that have not identified it, and the way to identify the object to be refuted in one's own system. First, just as when one thinks, "This person is not here," it is necessary to know the person who is to be negated beforehand, so also for determining the meaning of selflessness and lack of inherent existence, it is necessary to clearly identify the self and inherent existence that are to be negated. Because unless the general characteristic of the object to be refuted is clearly apparent, the negation of it cannot be well ascertained, as it is said in the Engaging in Bodhisattva Deeds, "Without touching the established entity, there is no apprehension of its non-existence." Therefore, although there are many different distinctions of the object to be refuted, if one refutes it briefly from the root, all other objects to be refuted will be well refuted. However, if one does not take enough measure and refutes too much, it will harm dependent origination and fall into the extreme of nihilism. If the remainder of the object to be refuted is left, then clinging to it will not give liberation, therefore it is necessary to take measure of the object to be refuted. Second, refuting the other systems that have not identified the object to be refuted has two aspects: the object to be refuted is identified too broadly.