Tibetan
དང་གདམས་ངག་བརྗེད་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། འདུ་མི་བྱེད་དེ་ཉེས་པ་ལྔ་དང་། དད་པ་དང་འདུན་པ་དང་རྩོལ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་དྲན་པ་དང་བྱིང་རྒོད་རྟོགས་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་འདུ་བྱེད་སེམས་དང་བཏང་སྙོམས་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དངོས་དང་། དེ་སྟོབས་དྲུག་གིས་འགྲུབ་ལུགས། དེ་ལ་ཡིད་བྱེད་བཞི་ཡོད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་སེམས་གནས་དགུ་སྟེ། སེམས་འཇོག་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་དང་། བླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། ཉེ་བར་འཇོག་པ་དང་། དུལ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཡེང་བ་ལས་སེམས་བསྡུས་ཏེ་ནང་དུ་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི། གཏད་པ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི། གཡེང་བར་གྱུར་ན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སླར་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པ་དང་། བཞི་པ་ནི། སེམས་གཡེང་བ་སྤངས་ནས་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་ཅིང་གོང་འཕེལ་དུ་བྱེད་པ་དང་། ལྔ་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསམས་ནས་སེམས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་། དྲུག་པ་ནི། རྣམ་གཡེང་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་དགའ་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། བདུན་པ་ནི། ཆགས་རྨུགས་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་གཉིད་སོགས་བྱུང་བ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། བརྒྱད་པ་ནི། འབད་མེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་དང་། དགུ་པ་ནི། སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་སྟོབས་དྲུག་གིས་འགྲུབ་ལུགས་ནི་དེ་ལ་དྲུག་སྟེ། ཐོས་པའི་སྟོབས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསམ་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་འདྲིས་པའི་སྟོབས་སོ། །དེ་དག་གིས་སེམས་གང་འགྲུབ་པ་ནི། ཐོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇོག་པའི་སེམས་འགྲུབ། བསམ་པས་རྒྱུན་ཏུ་འཇོག་པ་དང་། དྲན་པས་བླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང་ཉེ་བར་འཇོག་པ་གཉིས་འགྲུབ། ཤེས་བཞིན་གྱིས་དུལ་བར་བྱེད་པ་དང་ཞི་བར་བྱེད་པ་གཉིས་འགྲུབ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་གཉིས་འགྲུབ། འདྲིས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སེམས་འགྲུབ་བོ། །སེམས་གནས་དགུ་པའི་སྐབས་སུ་རྩོལ་བ་མ་བྱས་ཀྱང་སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏུ་ཧྲིལ་ཧྲིལ་འགྲོ་ཡང་། ད་དུང་ཞི་གནས་དངོས་གཞི་
Chinese
以及诀窍的遗忘，沉没和掉举，作意和不作意这五种过失，以及信心和欲望和精进和极度熟练和忆念和觉知沉没掉举和作意之心和舍弃这些是八种作意。第二，依靠它而生起心住的次第有三种，生起的次第真实，以及它以六力成就的方式，以及它具有四种作意的方式。第一有九种心住，即心安住，持续安住，再三安住，靠近安住，调伏，寂静，极寂静，专注一境，以及平等安住。第一是，从向外散乱中收摄心，而向内专注于所缘境，第二是，专注于已专注的所缘境而持续安住，第三是，如果变得散乱，则了知后再次专注于所缘境，第四是，舍弃心的散乱，专注于所缘境并使其增长，第五是，思念三摩地的功德而使心欢喜，第六是，视散乱为过患，而使对三摩地的不悦静止，第七是，使贪嗔不悦和睡眠等生起的事物，令其寂静，第八是，为了无勤而入，而精进，第九是，心变得平等时，则舍弃，这些是从前一个生起后一个。第二，它以六力成就的方式是，它有六种力量，即听闻的力量，同样地，思维和忆念和觉知和精进和串习的力量。这些力量成就何种心呢？听闻的力量成就安住的心，思维成就持续安住，忆念成就再三安住和靠近安住这两种，觉知成就调伏和寂静这两种，精进成就极寂静和专注一境这两种，串习的力量成就平等安住的心。在第九心住的时候，即使没有作意，心也自然而然地进入三摩地，但仍然不是真正的止
English
And the forgetting of key instructions, sinking and excitement, effort and non-effort, these five faults, and faith and desire and diligence and extreme familiarity and mindfulness and awareness of sinking and excitement and the mind of effort and abandonment, these are the eight efforts. Secondly, the order of the arising of the abiding of the mind based on it has three parts: the actual order of arising, the way it is accomplished by the six powers, and the way it has four mental engagements. First, there are nine abidings of the mind: placing the mind, continuous placing, repeatedly placing, close placing, taming, pacifying, thoroughly pacifying, single-pointedness, and equanimity. The first is: gathering the mind from external distractions and directing it inward to the object of focus. The second is: focusing on that which has been focused on and continuously abiding. The third is: if it becomes distracted, recognizing it and again focusing on the object of focus. The fourth is: abandoning the mind's distraction, focusing on the object of focus and making it grow. The fifth is: thinking about the qualities of samadhi and making the mind happy. The sixth is: seeing distraction as a fault and pacifying the displeasure with samadhi. The seventh is: pacifying things that arise such as attachment, dullness, displeasure, and sleep. The eighth is: striving for effortless entry. The ninth is: when the mind becomes equanimous, then abandoning it. These arise from the previous one to the next. Secondly, the way it is accomplished by the six powers is that there are six powers: the power of hearing, and similarly, the power of thinking and mindfulness and awareness and diligence and familiarity. Which minds are accomplished by these? The power of hearing accomplishes the mind of placing. Thinking accomplishes continuous placing. Mindfulness accomplishes both repeated placing and close placing. Awareness accomplishes both taming and pacifying. Diligence accomplishes both thorough pacifying and single-pointedness. The power of familiarity accomplishes the mind of equanimity. At the time of the ninth abiding of the mind, even if there is no effort, the mind naturally enters into samadhi, but it is still not the actual calm abiding.
Tibetan
མ་ཐོབ་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་ཡིད་བྱེད་བཞི་ཡོད་དེ། བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པ་དང་ཆད་ཅིང་འཇུག་པ་དང་ཆད་མེད་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་གནས་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་ཚེ་བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་དང་། དེ་ནས་སེམས་གནས་ལྔའི་སྐབས་སུ་ཆད་ཅིང་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་དང་། བརྒྱད་པའི་སྐབས་སུ་ཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་དང་། སེམས་གནས་དགུ་བའི་སྐབས་སུ་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡིད་བྱེད་འཇུག་གོ །དེ་ལྟར་འགྲུབ་པ་དང་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་སོགས་ནི་མང་བས་བཞག་གོ །གསུམ་པ་ཞི་གནས་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་མཚམས་དང་། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང་། དེའི་འཕྲོས་སོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་གནས་དགུ་པ་འདི་ཐོབ་པ་ལ་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་མ་ཐོབ་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། ཤིན་སྦྱངས་མ་ཐོབ་ན་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་གནས་རྗེས་མཐུན་པ་ཡིན་གྱི་ཞི་གནས་དངོས་མིན་ནོ། །དེས་ན་ཞི་གནས་ཐོབ་པ་ལ་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་དགོས་ཤིང་དེ་ལ་ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་གཉིས་ཡོད་དེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གང་ཞེ་ན་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དེ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི་ལུས་སེམས་དགེ་བའི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བཀོལ་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ལ། ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གནས་ངན་ལེན་དེ་དང་བྲལ་ཏེ་དགེ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་བཀོལ་བའི་ལས་རུང་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ནི་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་མིན་ནོ། །ཤིན་སྦྱངས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་སྔོན་དང་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་རྗེས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་། སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཙམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཞི་གནས་མ་ཐོབ་ཅིང་། དེ་ནས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ནས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་དེ་ནས་ཞི་གནས་ཐོག་མར་ཐོབ་པར་འཇོག་གོ །དེ་ཡང་སྔར་གྱི་སེམས་གནས་དགུ་པའི་མཇུག་ཏུ་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་པ་ན་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ལོག་ནས་སེམས་ཤིན་ཏུ་བཀོལ་བདེ་བ་དང་། དེ་ནས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་པ་ན་ལུས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ལོག་སྟེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་བཀོལ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རྫོགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ཀྱི་ཆ་ཕྲ་
Chinese
未获得者将被讲述。第三，对此有四种作意：即努力进入，间断进入，无间断进入，以及任运成就进入。其中，在前两个心住时，是努力进入的作意；然后，在第五个心住时，是间断进入的作意；在第八个心住时，是无间断进入的作意；在第九个心住时，是无勤任运成就的作意进入。如此成就和进入的理由等有很多，故而省略。第三，关于成就止观之理有三：止观成就与未成就的界限；依靠止观而修道之理总的阐述；以及特别的世间道修持之理。第一，分二：正文之义，及其余论。第一是：获得这第九个心住时，有获得轻安与未获得轻安两种情况。如果未获得轻安，则是与欲心一缘的等持相似的止观，而非真正的止观。因此，获得止观必须获得轻安，而轻安有身轻安和心轻安两种。《摄类学》中说：“何为轻安？即为了断除身心的粗重，身心堪能之性。”如是所说。身心的粗重是指身心在成办善法时，不能如所愿地运用。而身心轻安二者则远离粗重，使得身心在善法上极度堪能。其中，身轻安是身体的一种特殊触觉，而非意识。在两种轻安中，心轻安先产生，身轻安后产生。仅仅生起心轻安时，尚未获得止观。从那之后，生起身轻安之后，才首次安立为获得止观。也就是说，在之前的第九个心住的末尾，获得心轻安时，心的不堪能性消失，心变得非常容易运用。之后，获得身轻安时，身体的不堪能性消失，身体变得非常容易运用。这是就圆满的情况而言，
English
What has not been obtained will be explained. Third, there are four ways of applying the mind to it: striving to enter, entering intermittently, entering without interruption, and entering spontaneously. Among these, in the case of the first two stages of mind, it is the application of striving to enter; then, in the case of the five stages of mind, it is the application of entering intermittently; in the case of the eighth stage, it is the application of entering without interruption; and in the case of the ninth stage of mind, it is the application of effortless and spontaneous accomplishment. Thus, the reasons for accomplishment and entry, etc., are many, so they are omitted. Third, there are three aspects to how tranquility is accomplished: the boundary between whether tranquility is accomplished or not, a general explanation of how to progress on the path based on tranquility, and a specific explanation of how to progress on the mundane path. The first has two parts: the actual meaning and its implications. The first is: When this ninth stage of mind is attained, there are two possibilities: either lightness is attained or it is not. If lightness is not attained, then the single-pointed samadhi of desire is similar to tranquility, but it is not actual tranquility. Therefore, to attain tranquility, lightness must be attained, and there are two kinds of lightness: physical lightness and mental lightness. As it says in the Compendium of Topics: "What is lightness? It is the ability of body and mind to eliminate the continuum of afflictions of body and mind." The afflictions of body and mind are when body and mind cannot be used as desired to accomplish virtuous deeds. The two lightnesses of body and mind are free from these afflictions, making body and mind extremely capable of virtue. Among these, physical lightness is a special tactile sensation of the body, not consciousness. Among the two lightnesses, mental lightness arises first, and physical lightness arises later. When only mental lightness has arisen, tranquility has not yet been attained. From then on, after physical lightness has arisen, it is then established that tranquility is first attained. That is, at the end of the previous ninth stage of mind, when mental lightness is attained, the inability of the mind disappears, and the mind becomes very easy to use. Then, when physical lightness is attained, the inability of the body disappears, and the body becomes very easy to use. This is in terms of complete