Tibetan
་དགའ་བདེ་སྐྱེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་བོ་ནི། ཞི་གནས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ངང་ནས་དམིགས་པ་ལ་རྣམ་པར་དབྱོད་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །བཞི་པ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་བསྒོམ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་མར་མེ་གསལ་བ་དང་རླུང་གིས་མི་བསྐྱོད་པ་གཉིས་ཚོགས་ན་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མཐོང་ལ། མི་གསལ་བའམ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ན་གཟུགས་གསལ་བར་མི་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལྟ་བུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་སེམས་མི་གཡོ་བར་གནས་པ་གཉིས་དང་ལྡན་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་མཐོང་གི དེ་གཉིས་དང་མི་ལྡན་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིི་དོན་གསལ་བར་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་དགོས་སོ། །ཞི་ལྷག་གཉིས་མ་ཐོབ་གོང་དུའང་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐོང་བ་ཡོད་མོད་ཀྱང་། དེ་ནི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་མར་མེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཧ་ཅང་གཡོ་བས་བདག་མེད་པའི་དོན་སྤྱི་ཡང་ལེགས་པོར་མི་གསལ་ཤིང་། གང་གི་ཚེ་ཞི་གནས་འགྲུབ་པ་ན་གཡོ་བའི་སྐྱོན་དེ་བཟློག་ནས་དོན་སྤྱི་གསལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་ཞི་ལྷག་མ་ཐོབ་གོང་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ཅི་ཙམ་དཔྱད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་འགྱུར་འགོ་མནོན་པ་དང་ཐར་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་ནུས་པ་འོང་ཡང་ཉོན་མོངས་སྡོད་མི་ནུས་ཏེ། །ཉོན་མོངས་རྩད་ནས་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་རྫོགས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་གོ་རིམ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྔོན་དུ་ཞི་གནས་བསྒྲུབས་ཏེ་དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་ལ་གནས་བཞིན་པའི་ངང་ནས་དམིགས་རྟེན་ལ་ཡང་ཡང་དཔྱད་པ་ལས་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་དེའི་སྔོན་དུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་པ་སོ་སོའི་བསླབ་ཚུལ་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་དང་། ལྷག་མཐོང་དང་། དེ་གཉིས་ཟུང་འབྲེལ་ལ་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས། ཞི་གནས་བསྒོམ་ཚུལ། ཞི་གནས་གྲུབ་ཚད་དོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག ། མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ། འདོད་པ་ཆུང་བ། ཆོས་ཤེས་པ། བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ། འདོད་པའི་རྣམ་རྟོག་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བློ་ལྡན་གང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ།
Chinese
是生起喜乐的等持。胜观的体性是：安住于寂止本身的状态中，对所缘境进行辨别的智慧。第四，修习止观二者的理由是：例如，明亮的灯火与不被风吹动二者聚合时，能非常清晰地看到事物；不清晰或者被风吹动时，就不能清晰地看到事物。同样，如果具备如实不颠倒地确定真如之义的智慧和心不摇动地安住，就能清晰地见到真如；如果不具备这二者，就不能清晰地见到真如之义。因此，二者聚合是必要的。在未获得止观二者之前，也能见到无我的真如之义，但是，那就像被风吹动的灯火一样，心非常摇动，所以无我的总义也不能很好地显现。如所说，当寂止成就时，就能遮止摇动的过失，从而总义得以显现。因此，在未获得止观之前，无论用思择的理性能如何思择真如之义，也只能压制烦恼的现行和安立解脱的习气，而不能止息烦恼。因为，能从根本上摧毁烦恼的圆满对治是胜观，而胜观也必须依赖于寂止。第五，次第是：如《入行论》所说：“由具足寂止之胜观，能尽除诸烦恼，当知故应先求止。”因此，首先修习寂止，然后修习胜观。因为，从安住于寂止的状态中反复观察所缘境，才能生起胜观，在此之前是不会产生的。第六，各自的修学方式有三种：寂止，胜观，以及止观双运的修学方式。第一种有三种：寂止的顺缘，寂止的修习方式，寂止的成就标准。第一种有六种：安住于适宜之处，少欲知足，通晓正法，完全断除诸多事务，戒律清净，断除贪欲的分别念。第一是：如《经庄严论》所说：有智慧者应于何处修？
English
It is the samadhi that generates joy and happiness. The nature of Vipassana is: the wisdom that discriminates the object of focus while abiding in the state of Samatha itself. Fourth, the reason for meditating on both Samatha and Vipassana is: for example, when a bright lamp and not being moved by the wind come together, one can see things very clearly; if it is not clear or is moved by the wind, one cannot see things clearly. Similarly, if one possesses the wisdom that ascertains the meaning of suchness without inversion and the mind abides without wavering, then one can clearly see suchness; if one does not possess these two, then one cannot clearly see the meaning of suchness. Therefore, it is necessary for both to come together. Even before obtaining both Samatha and Vipassana, one can see the meaning of the selflessness of suchness, but that is like a lamp moved by the wind, the mind is very agitated, so the general meaning of selflessness is also not very clear. As it is said, when Samatha is accomplished, the fault of agitation can be averted, and the general meaning becomes clear. Therefore, before obtaining Samatha and Vipassana, no matter how much one examines the meaning of suchness with reasoning that investigates, one can only suppress the manifestation of afflictions and establish the habit of liberation, but one cannot stop the afflictions. Because, the complete antidote that destroys afflictions from the root is Vipassana, and that also must rely on Samatha. Fifth, the order is: As it is said in the Bodhicharyavatara: "By the Vipassana that is fully endowed with Samatha, one knows that afflictions are completely destroyed, therefore one should first seek Samatha." Therefore, one should first accomplish Samatha and then meditate on Vipassana. Because, Vipassana arises from repeatedly examining the object of focus while abiding in the state of Samatha, and it does not arise before that. Sixth, there are three ways to study each: Samatha, Vipassana, and the way to study the union of the two. The first has three: the conducive conditions for Samatha, the way to meditate on Samatha, and the standard for the accomplishment of Samatha. The first has six: residing in a suitable place, having few desires, knowing the Dharma, completely abandoning many activities, pure morality, and abandoning the conceptual thoughts of desire. The first is: As it is said in the Ornament of the Sutras: Where should the wise person practice?
Tibetan
།ལེགས་པར་རྙེད་དང་གནས་བཟང་དང་། ས་བཟང་བ་དང་གྲོགས་བཟང་དང་། རྣལ་འབྱོར་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡོ་བྱད་བཟང་པོ་དང་མང་པོ་ལ་ལྷག་པར་མི་ཆགས་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི། ཡོ་བྱད་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཆོག་ཤེས་པ་དང་། བཞི་པ་ནི། ཁེ་ཚོང་སོགས་དང་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་རྣམས་དང་ཧ་ཅང་འདྲིས་ཆེ་བ་སོགས་ཀྱི་གཡེང་བ་སྤོང་བ་དང་། ལྔ་པ་ནི། སྡོམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བཅས་རང་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་སྲུང་བར་བྱེད་པ་དང་། དྲུག་པ་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་ཐམས་ཅད་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་ལྷག་པར་མི་ཞེན་པའོ། །འདི་དྲུག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ནམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པས་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ཞི་གནས་བསྒོམ་ཚུལ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱོར་བའི་ཆོས་དྲུག་དང་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་གྱིི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱང་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱོོད་ལམ་ཇི་འདྲ་བ་དང་། བསྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ནི་སྟན་བདེ་བ་ལ་ལུས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྐང་པ་གཉིས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ངམ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པ་གང་རུང་དང་། མིག་ཧ་ཅང་མི་དབྱེ་མི་ཟུམ་པར་སྣ་རྩེར་གཏད་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་སྤྱིི་ནི་དྲང་པོར་སྲོང་བ་དང་། ཕྲག་པ་གཉིས་ཐད་ཀར་མཉམ་པ་དང་། མགོ་བོ་ནི་མི་མཐོ་མི་དམའ་ཞིང་མི་ཡོ་བར་དྲང་བོ་དང་། སོ་མཆུ་ནི་རང་ལུགས་སུ་ཐ་མལ་པར་བཞག་པ་དང་། ལྕེ་ནི་ཡ་སོའི་དྲ྄ུང་དུ་དང་། དབུགས་ནི་དལ་བུས་རྒྱུ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་སྐྱེ་ཚུལ་དང་། སྐྱེ་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་། དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། གཏོད་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། གཏད་པའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་ལེ་ལོ་འགོག་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་དད་པ་ཡང་ཡང་བསྒོམ། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་བསྐྱེད་ཅིང་། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཇུག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བྱས་ཏེ་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཞི་གནས་འགྲུབ་པ་ན་དགེ་སྦྱོང་གང་བྱེད་ཀྱང་སྐྱོ་ངལ་མི་འབྱུང་ངོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དམིགས་པའི་གཞི་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་ལ་སེམས་ཇི་ལྟར་གཏོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས
Chinese
如是所说：善得、处所好、土地好、友伴好、具备瑜伽安乐之资具。第二，对于好的和多的资具不要特别执着。第三，即使只有少许不好的资具也知足。第四，断除经商等、与在家者和出家者过于亲近等的散乱。第五，守护两种律仪的自制，不做任何错事。第六，了知所有有漏之事物，无论喜欢与否，都是坏灭之法，因此不要特别贪恋。这六者是生起三摩地之因缘或顺缘，因此非常重要。第二，关于修习止观的方法，分为二：加行和正行。第一，也要修习加行六法和士夫二者的所缘行相之体性。第二，分为二：行仪如何和修习之次第。第一，身体的行仪是，在舒适的坐垫上，要具备身体的八种威仪，也就是双足结金刚跏趺坐或半跏趺坐皆可，眼睛不要睁得太大也不要闭得太拢，而是注视鼻尖，身体的总体是正直端正，双肩平直，头部不高不低不歪斜，保持正直，牙齿和嘴唇自然放松，舌头抵住上颚，呼吸缓慢进行。第二，关于讲述修习次第，分为二：无过患生起三摩地之方式和生起之次第。第一，分为三：于所缘境专注之前如何做，专注之时如何做，专注之后如何做。第一，首先，阻止懈怠，反复修习见三摩地功德之信心。之后，生起强烈想要成办三摩地之意乐。之后，恒常进入三摩地而精进，如此一来，当成就具有轻安乐受之止观时，无论做什么善行都不会感到厌倦。第二，分为二：确定所缘之基础和如何将心安住于此。第一，分为二
English
As it is said: Well-obtained, good place, good land, good companions, possessing the means for yogic bliss. Secondly, do not be particularly attached to good and many resources. Thirdly, be content even with only a few poor resources. Fourthly, abandon distractions such as engaging in trade, being too intimate with householders and renunciates. Fifthly, protect the self-imposed restrictions of the two vows, avoiding any wrongdoing. Sixthly, knowing that all contaminated things, whether pleasing or displeasing, are subject to destruction, do not be particularly attached to them. These six are important because they are the causes or conditions for the arising of samadhi. Secondly, regarding the method of cultivating calm abiding, there are two parts: preparation and the main practice. First, one should also cultivate the nature of the objects and aspects of the six preparatory dharmas and the two types of individuals. Secondly, there are two parts: what kind of conduct and the order of meditation. First, the physical conduct is to be on a comfortable seat, one should have the eight aspects of physical conduct, that is, the legs in either the vajra posture or the half-lotus posture, the eyes not too open or too closed, but focused on the tip of the nose, the body as a whole should be upright and straight, the shoulders level, the head neither too high nor too low, not tilted, but straight, the teeth and lips naturally relaxed, the tongue touching the upper palate, and the breath flowing gently. Secondly, regarding explaining the order of meditation, there are two parts: how to generate samadhi without faults, and the order of generation. First, there are three parts: what to do before focusing on the object, what to do during focusing, and what to do after focusing. First, initially, prevent laziness and repeatedly cultivate faith by seeing the qualities of samadhi. Then, generate a strong desire to accomplish samadhi. Then, constantly engage in diligence in samadhi, and when calm abiding with the bliss of pliancy is achieved, no matter what virtuous deeds are done, one will not feel weary. Secondly, there are two parts: identifying the basis of the object of focus and how to settle the mind on it. First, there are two parts