Tibetan
ང་ལེན་པ་པོའི་འཁོར་གསུམ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་སྐབས་ཐོབ་ཀྱིས་སྦྱར་བ་བྱ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་ལ་གནས་ནས་གཞན་དེ་དག་ལ་འགོད་པ་ནི་དེ་དག་གི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་བཤད་པ་ལྟར་སྦྱར་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་གཞིར་བཟུར་སྟེ་ས་མཐོན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ནི་སྨོན་ཡུལ་དུ་བྱ་ཞིང་། གཞན་ཤེས་རབ་གསུམ་བསྐྱེད་པ་དང་གནས་པ་དང་འཕེལ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་ཕྱིན་དྲུག་འདི་དཀར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་རྣམས་བསྡུས་པའི་སྡོམ་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་འབད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་གཞན་རྒྱུད་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་བསྡུ་བཞི་ལ་ལྔ། བསྡུ་བཞིའི་ངོ་བོ། བཞིར་བཞག་བའི་རྒྱུ་མཚན། བསྡུ་བཞིའི་བྱེད་ལས། དེ་ལ་བརྟེན་དགོས་པ། ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། སྦྱིན་པ་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ལ། སྙན་པར་སྨྲ་པ་ནི་གདུལ་བྱ་ལ་ཕར་ཕྱིན་ལེགས་པར་སྟོན་པ་དང་། དོན་སྤྱོད་པ་ནི་བསྟན་པའི་དོན་བཞིན་དུ་སྤྱོད་དུ་འཇུག་པ་དང་། དོན་མཐུན་པ་ནི་གཞན་དོན་གང་ལ་སྦྱར་བ་དེ་ལ་རང་ཡང་གནས་ནས་སྤྱོད་པའོ། །གཉིས་པ་བཞིར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གདུལ་བྱ་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཆེད་ཐོག་མར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིིན་པས་བསྡུ་དགོས་ཤིང་། དེ་ནས་སྙན་པར་སྨྲ་བས་ཆོས་བཤད་ནས་ཐེ་ཚོམ་བཅོད། དོན་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག །རང་གིས་མ་བསྒྲུབས་ན་ཁྱེད་རང་དོན་འདི་མི་བསྒྲུབ་འདུག་ཅེས་ཟེར་འོང་བས་རང་གིས་ཀྱང་དོན་དེ་དང་དེ་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་བྱེད་ལས་ནི། སྦྱིན་པས་ཆོས་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱེད། སྙན་པར་སྨྲ་བས་ནི་བསྟན་བྱའི་ཆོས་ལ་མོས་པར་བྱེད་དུ་འཇུག །དོན་སྤྱོད་པས་ནི་བསྟན་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད། དོན་མཐུན་པས་ནི་མི་ལྡོག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། བསྡུ་བཞི་ལ་བརྟེན་དགོས་ཏེ། འཁོར་བསྡུས་ནས་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། འཁོར་སྡུད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས། །ཚུལ་འདི་ལ་ནི་ཡང་དག་བསྟེན། །ཀུན་གྱི་དོན་ཀུན་འགྲུབ་བྱེད་པའི། །ཐབས་བཟང་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྔགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པ་ལ་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་གཉིས་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚུལ་དང་མཐུན་པའི་སྙན་སྨྲ་ནི་ཁྲོ་གཉེར་མེད་ཅིང་བཞིན་མདངས་འཛུམ་པའི་སྒོ་ནས་ཁམས་འདྲི་བ་སོགས་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྙན་སྨྲ་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ཆོས་སྟོན་པའོ། །དོན་སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ་སེམས་ཅན་མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། སྨིན་པ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ། །དོན་མཐུན་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་གང་ལ་དགོད་པ་དེ་དང་མཚུངས་པའམ་དེ་ལས་ལྷག་པར་རང་གནས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མདོར་ན་གཙོ་བོར་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་ནས་བྱེད་དགོས་སོ། །དེ་དག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་སོ་སོ་དང་བསྡུ་བཞི་ལ་སློབ་པའི་སྐོར་བསྡུས་པའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་བསླབ་པ་སྟེ་འདི་ལ་དྲུག །ཞི་ལྷག་གཉིས་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན། དེ་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀུན་གྱི་སྡུད་བྱེད་དུ་བསྟན་པ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ལ་བསྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། གོ་རིམ་ངེས་ཚུལ། སོ་སོའི་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་ཞི་ལྷག་གཉིས་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའམ་ཕན་ཡོན་ཡོད་དེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དངོས་སམ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་དགོངས་འགྲེལ་ལས། དགེ་བའི་ཆོས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཞི་ལྷག་དངོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ངེས་པ་མེད་ཀྱང་། དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་འདུ་ཞིང་། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་པའི་དོན་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་སུ་འདུ་བས་དེ་ལ་དགོངས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཞི་ལྷག་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀུན་གྱི་སྡུད་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྡོང་པོ་ལ་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་གང་ལ་འདུས་ཤིང་གནས་པའི་གཞི་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གང་དུ་འདུ་བའི་གནད་དམ་པ་ནི་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་དུ་མ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གིས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཞི་ལྷག་གི་ངོ་བོ་ལ་གཉིས་ལས་ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། དམིགས་རྟེན་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་དམིགས་ནས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་དྲན་པ་རྒྱུད་ཆགས་སུ་བྱས་སྟོབས་ཀྱིས་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི
Chinese
了知能施者、所施物、受施者这三轮为空性、如幻如化即是智慧。同样，应以次第渐进的方式修习智慧。安住于持戒等直至智慧的境界，并将其他功德安置于此，即是他们的布施。其余的也应如布施一样，比照上述方式来理解。第五是总结要义：将发心作为基础，并将高地（指高层次）的智慧波罗蜜多作为愿求的目标。此外，应努力修习生起、安住和增长这三种智慧的方法。总之，这六度是汇集了一切白法（善法）之海、以及修持要点的伟大纲领，因此应努力修持。第二，关于成熟他人相续的四摄法，分为五个方面：四摄法的体性、安立为四的原因、四摄法的作用、必须依赖它的原因、以及略为广说。第一方面又分为四个：布施与之前相同。爱语是指善巧地为所化众生开示波罗蜜多。利行是指让他们按照教义去实践。同事是指自己也安住于所教导的他人之义而行持。第二，安立为四的原因是：为了引导所化众生行善，首先需要用财物布施来摄受他们。然后，用爱语说法来断除他们的疑惑。让他们在如是了解之后，开始行善。如果自己不去做，他们就会说：‘你自己都不做这件事。’因此，自己也要通过努力去做好这件事。第三，作用是：布施使他们堪能成为听法的法器。爱语使他们对所要宣讲的法产生信心。利行使他们如教奉行。同事使他们不退转地修行。第四，必须依赖四摄的原因是：因为它是摄受眷属并引导他们进入佛法的殊胜方便。如《经庄严论》中说：‘具有摄眷属者，应依此理而行持，能成办一切众生之利益，是为最胜之方便。’因此（必须依赖四摄）。布施有财物布施和法布施两种。爱语有两种，即世间的
English
Understanding that the three circles of the giver, the object given, and the recipient are empty and like illusions is wisdom. Similarly, one should cultivate wisdom by gradually progressing through the stages. Abiding in discipline and so forth up to the state of wisdom, and placing other merits within it, is their giving. The others should also be understood by comparing them to the explanation of giving. Fifth is the summary of the meaning: Taking the generation of bodhicitta as the foundation, and taking the wisdom paramitas of the high ground (referring to higher levels) as the object of aspiration. Furthermore, one should strive to cultivate the methods of generating, abiding, and increasing these three wisdoms. In short, these six perfections are a great compendium that gathers together the ocean of all white dharmas (virtuous dharmas) and the essential points of practice, so one should strive to cultivate them. Second, regarding the four means of gathering that ripen the minds of others, there are five aspects: the nature of the four means of gathering, the reason for establishing them as four, the function of the four means of gathering, the reason for needing to rely on them, and a brief explanation. The first aspect is divided into four: Giving is the same as before. Kind speech refers to skillfully teaching the paramitas to those to be tamed. Purposeful conduct refers to causing them to practice according to the teachings. Concordant action refers to oneself also abiding in and practicing the meaning that is taught to others. Second, the reason for establishing them as four is: In order to guide those to be tamed towards virtue, one must first gather them with material giving. Then, one uses kind speech to explain the Dharma and dispel their doubts. After they understand in this way, they begin to practice virtue. If one does not do it oneself, they will say, 'You yourself are not doing this.' Therefore, one must also strive to do it well oneself. Third, the function is: Giving makes them capable of becoming vessels for hearing the Dharma. Kind speech causes them to have faith in the Dharma to be taught. Purposeful conduct causes them to practice according to the teachings. Concordant action causes them to practice without turning back. Fourth, the reason for needing to rely on the four means of gathering is: Because it is the supreme method of gathering a retinue and guiding them into the Dharma. As it says in the Ornament of the Sutras: 'Those who possess the gathering of a retinue should rely on this principle, for it accomplishes the benefit of all beings and is praised as the supreme method.' Therefore (one must rely on the four means of gathering). Giving has two types: material giving and Dharma giving. Kind speech has two types: worldly
Chinese
习俗相应的悦耳语，就是没有怒容，以容光焕发、面带微笑的方式问候等。佛法的悦耳语，就是宣说有益和安乐的佛法。利益行为有两种，使未成熟的众生成熟，使成熟的众生解脱。意义相符，就是使对方高兴的事，与此相同或超过此程度地安住自己。总之，主要应以利他为目标。这些是从发心到修持六度以及四摄的简略内容。第二是特别修学最后的两种波罗蜜多，这有六点：修习止观二者的利益，说明止观二者是所有禅定的总集，止观二者的体性，必须修习止观二者的理由，次第确定的方式，各自的修习方式。第一是修习止观二者的果实或利益，因为三乘的一切功德，都是止观本身或随顺止观的果实。如《经解深密经》中说：“所有世间和出世间的善法，都应知是止观的果实。”因此，即使不一定是止观本身的果实，但专注一境以上的禅定都属于止的范畴，如实如量地辨别诸法的智慧都属于观的范畴，这是指这个意思。第二是，止观二者成为所有禅定的总集，譬如树木有许多枝叶等，但这些都汇集和安住的基础是树根一样，所说的大小乘无量禅定，所有汇集的要点就是止观二者。如《解深密经》中说：“所有宣说的各种禅定，都应知为止和观所摄。”因此。第三，止观的体性，分为两种，其中止的体性是：缘于任何所缘境，不向外散乱，以忆念相续不断的力量，使身心得到极度的轻安。
English
Pleasant speech in accordance with customs means greeting with a smile and a radiant face without anger. Pleasant speech of Dharma means teaching beneficial and blissful Dharma. Beneficial actions are twofold: to ripen sentient beings who are not yet ripe, and to liberate those who are ripe. Meaningful agreement means making oneself abide in a way that is the same as or exceeds what pleases the other person. In short, it should mainly aim at benefiting others. These are the condensed contents of learning from generating Bodhicitta to practicing the six perfections and the four ways of gathering disciples. Secondly, there are six points to learn specifically about the last two perfections: the benefits of meditating on Shamatha and Vipassana, the explanation that these two are the collection of all Samadhi, the nature of these two, the reasons why these two must be meditated on, the way to determine the order, and the way to practice each. The first is the result or benefit of meditating on Shamatha and Vipassana, because all the qualities of the three vehicles are the result of Shamatha and Vipassana themselves or in accordance with them. As it is said in the Sutra Explaining the Thought, "All worldly and transcendental virtuous Dharmas should be known as the fruit of Shamatha and Vipassana." Therefore, even if it is not necessarily the fruit of Shamatha and Vipassana themselves, all Samadhis above the single-pointed focus belong to the category of Shamatha, and the wisdom that distinguishes all Dharmas as they are and in their entirety belongs to the category of Vipassana, which is what it means. Secondly, Shamatha and Vipassana become the collection of all Samadhis, just as a tree has many branches and leaves, but the basis on which these are gathered and abide is the root, so all the immeasurable Samadhis of the Great and Small Vehicles that are said, the key point where all are gathered is Shamatha and Vipassana. As it is said in the Sutra Explaining the Thought, "All the various Samadhis that are taught should be known as being included in Shamatha and Vipassana." Therefore. Third, the nature of Shamatha and Vipassana is divided into two, of which the nature of Shamatha is: relying on any object of focus, without being distracted outwards, with the power of continuous mindfulness, the body and mind attain extreme pliancy.