Tibetan
ཏེ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། ཡོན་ཏན་མ་ལུས་བརྩོན་འགྲུས་རྗེས་འགྲོ་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་པས་མཚོན་ཏེ་མང་ལ། བརྩོན་འགྲུས་མེད་པའི་ལེ་ལོ་ཆེན་པོ་ཅན་ལ་ནི་དོན་གཉིས་གང་ཡང་འབྱུང་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། གང་ལ་ལེ་ལོ་གཅིག་ཡོད་པ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀུན་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། དབྱེ་བ་དངོས་དང་། བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གོ་ཆ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་རེ་རེའི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་ཕྱིར་དུའང་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གྲང་མེད་པའི་བར་དམྱལ་བར་གནས་དགོས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་མི་སྐྱོ་ན་དུས་ཐུང་དང་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུས་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་གོ་ཆ་དང་ལྡན་ན་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ཡུན་རིང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཞུམ་ཞིང་སྒྱིད་ལུག་སྟེ་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་ན་མྱུར་དུ་འཚང་མི་རྒྱ་བར་མ་ཟད་ཆེས་ཡུན་རིང་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ནི། ཕྱིན་དྲུག་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པའོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ནི། དོན་བྱ་བ་བཅུ་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བརྩོན་པའོ། །གཉིས་པ་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ལ་བཞི། འགལ་རྐྱེན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བྱེད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་དང་། དེ་ལས་ལུས་སེམས་ལས་རུང་དུ་བྱ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ལམ་བསྒྲུབ་ནུས་པར་མཐོང་ཡང་མི་འཇུག་པ་དང་། དེ་བདག་འདྲ་བས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་ཞུམ་སྟེ་མི་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ་དབྱེ་བ་དང་། སྤོང་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་བཤོལ་གྱི་ལེ་ལོ་དང་། བྱ་བ་དམན་པ་ལ་ཆགས་པའི་ལེ་ལོའོ། །གཉིས་པ་དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་ནི། འདི་ལ་གསུམ་སྟེ་ལུས་འདི་མྱུར་དུ་འཇིག་པ་དང་ཤི་ནས་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བ་དང་སླར་རྟེན་བཟང་པོ་རྙེད་དཀའ་བར་བསམ་པའོ། །གཉིས་པ་སྤོང་ཚུལ་ནི་དོན་ཆུང་བའི་བྱ་བ་ལ་ཆགས་ནས་དོན་ཆེ་བའི་བྱ་བ་འདོར་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱི་མར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་བྱ་བ་དམན་པ་ལ་ཆགས་ནས་བསམ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་གཙོ་བོར་འབད་པ་ནི་རང་ཉིད་བསླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་དགག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱ་དཀའ་བ་དེ་ལྟ་བུ་བདག་གིས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་སྒྱིད་ལུ
Chinese
德。 圣者月称（དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས།）说：“一切功德皆随精进转。”这表明精进非常重要。因为对于没有精进、非常懒惰的人来说，很难成就任何二利。如《念住经》（དྲན་པ་ཉེར་གཞག་）所说：“何人若有一懈怠，彼人一切法皆无。”第三，分类有两种：分类本身和生起的方法。第一种有三种：盔甲精进、善法摄取精进和利益有情精进。第一种是：为了遣除每个有情众生的痛苦，即使需要在无量大劫中住在地狱，为了获得佛果也不感到厌倦，更何况是短暂的时间和微小的痛苦呢？像这样披上强大的盔甲。如果具备这样的盔甲，就能迅速成佛。如果对于成办广大利益有情之事感到畏惧和懈怠，想要迅速成佛，那不仅不能迅速成佛，反而会变得非常漫长。第二种，善法摄取精进是：为了圆满六度而精进。第三种，利益有情精进是：对于十一种应做之事，根据情况精进。第二，生起精进的方法有四种：舍弃违缘不利因素，欣然接受精进，以及由此使身心堪能的方法。第一种有两种：明明能够修持正道却不去做，以及认为自己做不到而灰心丧气不去做。第一种有两种：分类和舍弃的方法。第一种有两种：拖延的懒惰和贪恋低劣事务的懒惰。第二，舍弃这些的方法是：对此有三种想法，即这个身体迅速坏灭，死后堕入恶趣，以及再次获得暇满人身非常困难。第二种舍弃的方式是，贪恋微小的事情而舍弃重要的事情是不合理的。因为贪恋未来产生痛苦之因的低劣事务，并有意识地主要努力于此，就是欺骗自己。这样想后就应该制止。第二种是：认为像那样难以做到的事情，自己做不到而懈怠。
English
De. The venerable Chandrakirti said, "All qualities follow after diligence." This shows that diligence is very important. Because for those who lack diligence and are very lazy, it is difficult to accomplish any of the two benefits. As it is said in the Sutra on Mindfulness, "Whoever has one laziness, that person has no dharma at all." Third, there are two types of division: the division itself and the method of generating it. The first has three types: armor, virtuous dharma gathering, and sentient being benefiting diligence. The first is: In order to dispel the suffering of each sentient being, even if it is necessary to dwell in hell for countless great kalpas, one should not be discouraged for the sake of attaining Buddhahood, let alone short periods of time and small sufferings? Like this, one puts on a great armor of mind. If one possesses such armor, one will quickly attain enlightenment. If one is afraid and lazy in accomplishing the vast benefit of sentient beings, and wants to quickly attain enlightenment, not only will one not quickly attain enlightenment, but it will become very long. The second, virtuous dharma gathering diligence is: To strive for the perfect accomplishment of the six perfections. The third, sentient being benefiting diligence is: To strive according to the situation for the eleven things to be done. Second, there are four methods for generating diligence: abandoning adverse unfavorable factors, gladly accepting diligence, and thereby making body and mind capable. The first has two types: clearly being able to practice the path but not doing so, and thinking that one cannot do it and becoming discouraged and not doing so. The first has two types: division and the method of abandonment. The first has two types: procrastination and laziness in clinging to inferior affairs. The second, the method of abandoning these is: There are three thoughts on this, namely that this body quickly decays, that one falls into the lower realms after death, and that it is very difficult to obtain a good basis again. The second way to abandon is that it is unreasonable to cling to small things and abandon important things. Because clinging to inferior affairs that cause suffering in the future, and consciously making the main effort on this, is deceiving oneself. After thinking this, one should stop. The second is: Thinking that one cannot do things that are so difficult, one becomes lazy.
Tibetan
ག་པར་མི་བྱ་སྟེ་དེ་དགག་དགོས་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་གསུམ། ཐོབ་བྱ་དང་། ཐོབ་བྱེད་དང་། གནས་ལ་སྒྱིད་ལུག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་དཀའོ་སྙམ་ནས་ཞུམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་བྱས་ན་སྦྲང་བུ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནུས་པར་གསུངས་པས། བདག་ལ་བརྩོན་པ་མེད་པ་མ་གཏོགས་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་ན་བདག་གིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་སྤྲོ་བ་ཆེར་བསྐྱེད་ཅིང་། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔོན་བདག་ཅག་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ཞིག་གིས་དེ་བསྒྲུབ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་པས། བདག་གིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་ན་བསྒྲུབ་ནུས་སོ་སྙམ་སྟེ་ཞུམ་པ་དགག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་བྱ་དཀའ་བ་མང་པོ་དགོས་པས་བདག་གིས་དེ་ལྟ་བུ་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་ཞུམ་པར་བྱར་མི་རིགས་ཏེ། བྱ་དཀའ་བའི་གནས་རྣམས་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་ལ་རིམ་གྱིས་གོམས་ན་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱང་བྱ་ནུས་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གོམས་ན་སླ་བར་མི་འགྱུར་པའི། །དངོས་དེ་འགའ་འང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ནི་འཁོར་བར་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་དོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། བྱང་སེམས་རྣམས་འཁོར་བའི་གནས་སུ་བཞུགས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་མཛད་ཀྱང་འཁོར་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་ཅིང་བདེ་དགའ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་དོན་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་ནི། །སྙིང་རྗེ་ཅན་ལ་ཅི་སྟེ་སྐྱོ། ཞེས་དང་། འཕགས་པས་ན་དང་རྒ་བ་དང་། །འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་མཐུན་རྐྱེན་ལ་བཞི། མོས་པ་དང་། བརྟན་པ་དང་། དགའ་བའི་སྟོབས་དང་། དོར་བའི་སྟོབས་སོ། །དང་པོ་ནི། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ངེས་པ་རྙེད་ནས་སྤང་བླང་བྱེད་པར་མོས་ནས་བརྩོན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྩོམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་སླར་མི་ལྡོག་པར་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་འཇུག་པའི་ཚེ་དགའ་བཞིན་དུ་འཇུག་ཅིང་ཞུགས་ནས་འཕྲོ་གཅོད་མི་འདོད་པ་དང་མི་ཁོམས་པར་སྤྲོ་བར་འཇུག་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཧ་ཅང་བརྩམས་དྲག་ན་ཡིད་སུན་ཅིང་ལུས་སེམས་དུབ་པར་གྱུར་ན་རེ་ཞིག་ངལ་འཚོ་བར་བྱ་སྟེ་གྲིམ་ལྷོད་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བར་བྱས་ལ་
Chinese
为了避免这些情况，需要克服三种障碍：对所要获得的果位感到气馁，对能获得果位的因感到气馁，以及对所处的环境感到气馁。第一种是：不要因为觉得成佛很难而感到气馁。佛陀薄伽梵曾说过，只要努力，即使是蜜蜂也能成佛。所以，不要认为自己没有努力，只要有努力，我也能成就佛果，要这样生起极大的欢喜。过去所有三世诸佛，也都是像我们一样的人，通过修行才成佛的。所以，只要我努力修行，也能成就佛果，要这样克服气馁。第二种是：不要因为觉得成佛的方法需要做很多难事，自己做不到而感到气馁。对于那些难事，如果从小事开始逐渐习惯，也能做到大事。正如所说：如果习惯了，就没有什么事不会变得容易。第三种是：成佛需要在轮回中，通过利益众生来成就，如果觉得无法忍受轮回的痛苦，那也是不行的。菩萨们虽然住在轮回中利益众生，但因为了悟轮回的自性本空如幻，所以身心没有痛苦，反而生起安乐和喜悦。正如所说：为了利益他人而住在轮回中，对于具有慈悲心的人来说，有什么可厌倦的呢？以及，圣者们彻底断除了衰老和死亡的痛苦。以上就是所说的内容。第二，顺缘有四种：意乐，稳固，欢喜的力量，以及舍弃的力量。第一种是：对业果产生坚定的信念，从而乐于取舍，并精进修行。第二种是：对于所开始修行的精进，不退转，直到最终完成。第三种是：最初进入时，要欢喜地进入，进入之后，不希望中断，并且在不空闲的时候也要快乐地进入。第四种是：如果过于急躁，导致心生厌烦，身心疲惫，就要暂时休息，避免过于紧张或过于松弛。
English
To avoid these, there are three things that need to be overcome: discouragement about the result to be obtained, discouragement about the causes that can lead to obtaining the result, and discouragement about the environment in which one finds oneself. The first is: do not be discouraged by thinking that becoming a Buddha is difficult. The Buddha Bhagavan said that even a bee can become a Buddha if it makes effort. Therefore, do not think that you do not have effort; if you have effort, you can also achieve Buddhahood. Generate great joy in this way. All the Buddhas of the three times were once like us, and they became Buddhas through practice. Therefore, if I strive to practice, I can also achieve Buddhahood. Overcome discouragement in this way. The second is: do not be discouraged by thinking that the method of becoming a Buddha requires doing many difficult things, and that you cannot do them. For those difficult things, if you gradually get used to them starting from small things, you can also do big things. As it is said: If you get used to it, there is nothing that will not become easy. The third is: becoming a Buddha requires staying in samsara and achieving it by benefiting sentient beings. If you feel that you cannot bear the suffering of samsara, that is also not right. Although Bodhisattvas dwell in samsara to benefit sentient beings, because they realize that the nature of samsara is empty like an illusion, they have no suffering in body and mind, but rather generate happiness and joy. As it is said: For those who have compassion, what is there to be weary of, even if they dwell in samsara for the benefit of others? And, the noble ones have completely abandoned the suffering of old age and death. That is what was said. Second, there are four conducive conditions: intention, stability, the power of joy, and the power of abandonment. The first is: having gained a firm conviction in the law of karma, be willing to adopt what is beneficial and abandon what is harmful, and strive in practice. The second is: the effort that is started in practice should not be reversed, but should be carried through to the end. The third is: when entering at the beginning, enter with joy, and after entering, do not want to interrupt, and enter joyfully even when you are not free. The fourth is: if you are too hasty, causing boredom and fatigue in body and mind, take a break for a while, avoiding being too tense or too relaxed.