Tibetan
་ཀྱི་སྒོ་ནས་དང་། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དང་། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དང་། དངོས་པའི་སྒོ་ནས་དང་། དགོས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དཔེར་ན། ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་ལྟ་བུ་ལ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་མི་སྟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡོམ་བརྩོན་ལ་ཆང་དང་སྒོག་བཙོང་མི་ཤ་དང་མི་གཙང་བས་བསྒོས་པའི་ཟས་སྐོམ་དང་མི་འཕྲོད་པའི་རིགས་མི་སྟེར་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། གླགས་འཚོལ་བ་དང་ཚོང་བར་འདོད་པ་ལ་གླེགས་བམ་ཡང་མི་སྦྱིན་པ་སོགས་མང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི། གཞན་ལ་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མར་གནོད་པའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བར་ཤེས་སམ་དོགས་ན་དུག་དང་མཚོན་ལ་སོགས་པ་མི་སྦྱིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། གཞན་ལ་འདི་ཕྱི་གང་རུང་དུ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་ཀྱང་མི་སྦྱིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཏོང་བའི་ཚུལ་ནི་བཞིན་མདངས་འཛུམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྔར་བཤད་པའི་དགག་བྱ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པ་དང་བསྟུན་ནས་སྦྱིན་ཞིང་། དུས་གཅིག་ཏུ་སློང་བ་པོ་དུ་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་ཀུན་ལ་འདང་བ་མེད་ན་སྔར་འོང་བ་ལ་སྦྱིན་ལ། ཟང་ཟིང་ཡིན་ན་དབུལ་འབྱོར་གཉིས་ལས་དབུལ་པ་ལ་སྦྱིན་པ་དང་གཞན་ལ་ཐབས་ཀྱིས་གོ་བར་བྱའོ། །གླེགས་བམ་ཡིན་ན་དད་ཅིང་རྣམ་དཔྱོད་དང་ཤེས་འདོད་ཆེ་བ་ལྟ་བུ་ལ་སྦྱིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཏོང་མི་ནུས་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་འདི་དག་གིས་བདག་འདོར་ཞིང་འཛད་པར་འགྱུར་བ་འདི་ལ་སེར་སྣ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ན་ཉེས་དམིགས་ཆེའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་གཏོང་བ་ལ་བློ་ཁ་ཕྱོོགས་པར་བྱེད་ལ། གལ་ཏེ་མི་ནུས་ན་ནི་ཐབས་ཀྱིས་བཤད་སྦྱངས་བྱས་ནས་མི་སྟེར་ན་མ་གཏོགས། ཚིག་རྩུབ་པོས་བཟློག་ཏུ་མི་རུང་ངོ་། །སྦྱིན་ནུས་མི་ནུས་གང་ཡིད་ཀྱང་རང་གི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་སོགས་ལ་འབུལ་ཞིང་དེ་དག་གི་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་སྦྱིན་པའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ་གེགས་ནི་བཞི་སྟེ། མ་གོམས་པ་དང་། རྒུད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བའོ། །དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་སྔོན་སྦྱིན་པ་ལ་མ་གོམས་པས་སྦྱིན་པ་གཏོང་མི་ནུས་པ་ཡིན་པས་ད་ལྟ་གོམས་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའོ། །གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་སྔོན་སྦྱིན་པ་མ་བཏང་བས་ད་ལྟ་དབུལ་བར་གྱུར་ལ་དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་འདི་སྦྱིན་པར་བཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའོ། །གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ནི་སྔོན་ནས་ད་བར་ཡོ་བྱད་ལ་ཆགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་སྤངས་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ལ་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་འབྱུང་བར་བསམས་ཏེ་བཏང་བའི་དགེ་བ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའོ། །གཉིས་པ་བསམ་པ་ཙམ་གྱི་སྦྱིན་པ་ནི། བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྦྱིན་བྱའི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྟོག་པས་སྦྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་མོས་པའི་བསམ་པ་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པ་གཞིར་བྱས་ཏེ་ས་མཐོན་པོའི་སྦྱིན་པ་སྟེར་དཀའ་བ་རྣམས་སྨོན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དང་། སེར་སྣའི་གཉེན་པོ་བསྟེན་ཅིང་གཏོང་བའི་བློ་ཇེ་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལ་འབད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པ་དང་བསྔོ་བ་དམ་པའོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ལྔ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་སྤོང་སེམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་མ་བསྲུང་ན་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་པ་ལ་འབད་དགོས་ཤིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ལ་ནི་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་གཉིས་ཏེ་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བའི་སྤོང་བ་བཅུ་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ནི་ལུས་ངག་གི་བདུན་ནོ། །སྡོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་དངོས་དང་དེ་དག་དང་ཐུན་མོང་པའི་སྤོང་སྡོམ་རྣམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གཉིས་པ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ནི། ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་དམིགས་ནས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་སྐྱེས་ཟིན་གནས་པ་དང་གོང་དུ་སྤེལ་བར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ནི། དོན་བྱ་བ་བཅུ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དང་དེའི་དོན་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་ནི་རྗེས་བྱང་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུའི་རྣམ་བཤད་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་དེ་ངོ་མཚར་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། །བཞི་པ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ནི། དམ་པ་དྲུག་ལྡན་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །ལྔ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སྦྱིན་པའི་རྟེན
Chinese
从时节方面来说，从处所方面来说，从所依方面来说，从事物方面来说，从需要方面来说，有不应布施的情况。第一种情况，例如，像下午的时候，对于出家受具足戒的人，不给予下午的食物等等。第二种情况，对于守护戒律的人，不给予酒和蒜、葱、人肉和不净之物所浸染的饮食，以及不适宜的种类。第三种情况，对于寻找机会和想要做生意的人，也不布施经书等等，有很多。第四种情况，如果知道或怀疑对他人今生和来世有害，就不布施毒药和武器等等。第五种情况，凡是对他人今生来世任何一方面有害的，都不布施。第二，布施的方式是，以面带笑容等方式，配合之前所说的应遮止的情况，进行布施。如果同一时间出现很多乞讨者，如果不能满足所有人，就布施给先来的人。如果是财物，就在贫穷和富裕两者之间，布施给贫穷的人，并想办法让其他人理解。如果是经书，就布施给有信心、有智慧和求知欲强的人。第二，如果不能布施，应该怎么办呢？应该这样想：这些事物会舍弃我，会耗尽，如果对这些事物一直怀有吝啬心，罪过很大。从而使心倾向于布施。如果实在做不到，除非用方法劝说解释后不给予，否则不能用粗暴的语言拒绝。无论能否布施，都应该将自己的所有物品供养给佛菩萨等，并生起这些物品是他们的想法，这样功德很大，而且是善巧方便，佛陀如此宣说了。第三，依止布施的障碍的对治法，障碍有四种：不习惯，衰败，贪执，没有见到果报。第一种障碍的对治法是，因为以前不习惯布施，所以不能进行布施，因此现在为了习惯，而进行布施。第二种障碍的对治法是，因为以前没有进行布施，所以现在变得贫穷，因此现在应该这样想：现在稍微有的一些东西，应该布施出去。第三种障碍的对治法是，从以前到现在，因为对财物产生贪执的缘故，而感到痛苦。
English
There are ways in which one should not give, in terms of time, place, object, purpose, and need. The first is, for example, not giving afternoon food to someone who is ordained and taking full ordination in the afternoon. The second is not giving alcohol, garlic, onions, human meat, or food and drink contaminated with impurities, or anything unsuitable, to someone who is diligent in keeping vows. The third is not giving scriptures to those who seek opportunities or want to do business, and so on. The fourth is not giving poison, weapons, and so on if one knows or suspects that it will harm others in this life or the next. The fifth is not giving anything that will harm others in any way in this life or the next. Secondly, the way to give is to give with a smiling face, etc., in accordance with the prohibitions mentioned above. If many beggars come at the same time, and there is not enough for everyone, give to those who came first. If it is wealth, give to the poor rather than the rich, and try to make others understand. If it is scriptures, give to those who have faith, intelligence, and a great desire for knowledge. Secondly, what should one do if one cannot give? One should think that these things will abandon me and be exhausted, and that if one is always stingy with these things, the fault is great. Therefore, one should turn one's mind to giving. If one really cannot do it, one should not refuse with harsh words unless one has explained and persuaded them not to give. Whether one can give or not, one should offer all one's belongings to the Buddhas and Bodhisattvas, etc., and generate the idea that these things belong to them, which is very beneficial and skillful, as the Buddha said. Thirdly, relying on the antidote to the obstacles to giving, there are four obstacles: unfamiliarity, decline, attachment, and not seeing the results. The antidote to the first obstacle is that because one is not used to giving, one cannot give, so now one gives in order to get used to it. The antidote to the second obstacle is that because one did not give in the past, one has become poor now, so one should think that one should give away what little one has now. The antidote to the third obstacle is that one has suffered from attachment to possessions from the past until now.
Chinese
因此，通过智慧放弃贪恋，将该事物布施出去。第四是，考虑到布施会产生果报受用和菩提，将布施的善根回向于圆满菩提。二是仅凭意念的布施：从内心深处想象出无数种类的布施之物，并习惯于生起乐于将这些布施给众生的意念。第四是归纳这些的意义：以发菩提心为基础，将高尚的、难以施舍的布施作为祈愿的对象，依止悭吝的对治法，努力使布施之心日益增长，并虔诚地发愿和回向于菩提。二是戒律的波罗蜜多有五种：戒律的体性，进入戒律的方法，戒律的分类，修行时应如何做，以及意义的归纳。第一是：从根本上断除对他人造成伤害的念头，这种舍弃之心就是戒律。第二是：如果不守护戒律，就会堕入恶趣，因此必须努力守护戒律。戒律的利益有增上生和决定胜两种，这在其他地方可以了解。第三，分类有三种：律仪戒、摄善法戒和饶益有情戒。第一是：从动机上来说，就是舍弃十不善业的十种舍弃。从其自性来说，就是身语的七支。从律仪的角度来说，在家居士和出家人的律仪，以及与这些共同的舍弃律仪，都是戒律。第二，摄善法戒是：缘于六度等的善法，对于未生起的令生起，已生起的令安住，并使其增长。第三，饶益有情戒是：通过十一种饶益有情的事业，根据众生的不同情况，如理地成办利益。关于这些的详细分类，在《菩萨地论》的戒律品中已经详细阐述，非常精彩。第四，如何修行：应当修持六种殊胜和六度波罗蜜多，六种殊胜如前所述。第五，意义的归纳：布施的所依
English
Therefore, through wisdom, one abandons attachment and gives that object away as charity. The fourth is, considering that giving will produce fruition, enjoyment, and even enlightenment, one dedicates the merit of giving towards complete enlightenment. The second is giving through mere intention: From the depths of one's heart, one imagines countless kinds of objects to be given and cultivates the habit of generating the intention to gladly give these to sentient beings. The fourth is to summarize the meaning of these: Based on generating the mind of enlightenment, one makes the noble and difficult-to-give gifts the object of aspiration, relies on the antidote to miserliness, strives to make the mind of giving increasingly grow, and devoutly aspires and dedicates to enlightenment. The second, the perfection of discipline, has five aspects: the nature of discipline, the method of entering into it, the classification of discipline, how to practice at the time of cultivation, and the summary of meaning. The first is: The mind of renunciation that turns away from harming others, along with its basis, is discipline. The second is: If one does not protect discipline, one will fall into the lower realms, therefore one must strive to protect discipline. The benefits of discipline are twofold: higher rebirth and definite goodness, which should be understood elsewhere. Third, there are three classifications: the discipline of vows, the discipline of gathering virtuous qualities, and the discipline of benefiting sentient beings. The first is: From the perspective of motivation, it is the ten renunciations of abandoning the ten non-virtuous actions. From the perspective of its own nature, it is the seven of body and speech. From the perspective of vows, the vows of householders and renunciates, and the renunciations and vows common to these, are discipline. The second, the discipline of gathering virtuous qualities, is: Focusing on the virtuous qualities of the six perfections, etc., one generates what has not yet arisen, maintains what has already arisen, and increases it further. The third, the discipline of benefiting sentient beings, is: Through the eleven activities of benefiting sentient beings, one accomplishes benefits appropriately according to the different situations of sentient beings. The detailed classifications of these are extensively explained in the explanation of the chapter on discipline in the Bodhisattva-bhumi, which appears to be very wonderful. Fourth, how to practice: One should practice with the six excellences and the six perfections, the six excellences being as before. Fifth, the summary of meaning: The basis of giving