Tibetan
ར་རོ། །ད་ལྟ་ནི་ལུས་དངོས་སུ་གཏོང་མི་ནུས་ཀྱང་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩ་དང་བཅས་པ་གཞན་ལ་གཏོང་བའི་བསམ་པ་ཡང་ཡང་སྦྱོང་དགོས་ཤིང་སྦྱངས་ན་ཕན་ཡོན་ཀྱང་ཆེ་བར་བཤད་དོ། །གསུམ་པར་རབ་དབྱེ་བ་གསུམ། རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། རྟེན་སོ་སོ་ལ་བལྟོས་པའི་རབ་དབྱེ་དང་། སྦྱིན་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དམ་པ་དྲུག་ལྡན་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ནི་རྟེན་དམ་པ་དང་། དངོས་པོ་དམ་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ་དང་། ཐབས་མཁས་དམ་པ་དང་། བསྔོ་བ་དམ་པ་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་དམ་པའོ། དང་པོ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱིན་བྱའི་དངོས་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཆེད་དུའོ། །བཞི་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའོ། །དྲུག་པ་ནི། སྒྲིབ་གཉིས་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་ནི་འོག་ནས་ཐུན་མོང་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིིར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ནི་ཁྱིམ་པས་བྱ་དགོས་ཤིང་། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི་རང་བྱུང་གིས་བྱ་དགོས་པར་གསུངས་ཀྱང་། དགེ་སྦྱོར་ལ་མི་གནོད་ན་ནི་རབ་བྱུང་གིས་ཀྱང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བྱ་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་དང་། མི་འཇིགས་པ་དང་། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་ལེགས་པར་སྟོན་པ་དང་རིག་གནས་གཞན་སྟོན་ཅིང་བསླབ་པའི་གཞི་འཛིན་དུ་འཇུག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་དང་ཆོས་རྐུན་དང་སེདྒེ་དང་སྟག་སོགས་ཀྱི་འཇིགས་པ་དང་མེ་ཆུ་སོགས་ཀྱི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབ་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཟང་ཟིང་དངོས་སུ་གཏོང་བའི་སྦྱིན་པ་དང་། བསམ་པ་ཙམ་གྱི་སྦྱིན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཟང་ཟིང་གཏོང་བའི་ཚུལ། མི་ནུས་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། སྦྱིན་པའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གང་ལ་གཏོང་བའི་གཞི། གཏོང་བའི་བསམ་པ། ཇི་ལྟར་གཏོང་བའི་སྦྱོར་བ། གཏོང་རྒྱུའི་དངོས་པོའོ། །དང་པོ་ནི། དགྲ་གཉེན་བར་མ་ཐམས་ཅད་དང་ཡོན་ཏན་ལྡན་མི་ལྡན་དང་འབྱོར་མི་འབྱོར་གཉིས་དང་ཁྱད་པར་དུ་ཕོངས་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤྱིི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བསམ་པ་དགོས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་། རང་གི་རྫས་ལ་གཞན་གྱི་རྫས་ལྟར་བསམ་པ་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་དང་། གཏོང་བའི་
Chinese
饶饶。现在虽然不能实际布施身体，但要反复修习将身体、受用、善根等布施给他人之念，据说修习后利益也很大。第三，有三种
English
Raro. Although one cannot actually give away one's body now, one must repeatedly train in the thought of giving away one's body, possessions, and roots of virtue to others, and it is said that the benefits of training are also great. Third, there are three classifications: how all supports should act, the classification based on each support, and the classification of the nature of giving. First, one must do the six perfections of support and the six perfections of pāramitā. The first is perfect support, perfect object, perfect purpose, perfect skillful means, perfect dedication, and perfect purity. The first is to act by being motivated in every way by bodhicitta. The second is that the object of giving is perfect. The third is for the benefit of all sentient beings. The fourth is to be seized by the wisdom that realizes emptiness. The fifth is to dedicate to perfect enlightenment. The sixth is to eliminate the two obscurations. The second, the six perfections of pāramitā, will be explained in common below. The second is that, in general, material giving should be done by householders, and Dharma giving should be done by renunciants, but if it does not harm virtuous practice, then renunciants should also do material giving. Third, there are three types of giving: Dharma giving, fearlessness giving, and material giving. The first is to teach the sacred Dharma well, as well as to teach other arts and sciences, and to make them the basis of learning. The second is to protect from the fear of kings, thieves, lions, tigers, etc., and from the fear of fire, water, etc. The third is divided into two: actually giving material things, and giving only in thought. The first has three: the way of giving material things, what to do when one cannot give, and relying on the antidote to the obstacles of giving. The first has four: the basis of who to give to, the intention of giving, how to give, and the object to be given. The first is all enemies, friends, neutrals, those with and without qualities, the rich and the poor, and especially impoverished sentient beings. The second is divided into general and specific, the first is the object of thought that is necessary to attain Buddhahood, and the object of considering one's own property as the property of others, and the giving of
Tibetan
ཡུལ་འདི་རྣམས་བདག་གི་སྦྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ་སྙམ་པ་ཞིང་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་བསམ་པ་བྱེ་བྲག་པ་ནི། གནོད་བྱེད་ལ་བྱམས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་གུས་པའི་བསམ་པས་སྦྱིན་པའོ། །དམན་པ་ལྟ་བུ་ལ་སྦྱིན་པ་སྟེར་བའི་ཚེ་བརྩེ་བ་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བྱིན་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་ཞིང་། སྦྱིན་ཡུལ་ལ་གནོད་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་ཕན་ཡོན་ཆུང་བར་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་ལྟ་ངན་མེད་པ་དང་། ཁེངས་པ་མེད་པ་དང་། སྙན་གྲགས་ལ་མི་རེ་བ་དང་། ཞུམ་པ་མེད་པ་དང་། ཕྱོགས་རིས་མེད་པ་དང་། ལན་ལ་མི་རེ་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལ་མི་བལྟ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་ལ་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟ་བུས་མི་གཏོང་བ་ནི་སྟེར་ཡང་མྱུར་པོར་མི་སྟེར་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱས་ནས་སྟེར་བ་དང་མི་འོས་པའི་ལས་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་སྟེར་བ་དང་དྲིན་བགྲང་གིན་སྟེར་བ་སོགས་མདོར་ན་ཆོས་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པའི་རིགས་ཀྱིས་སྟེར་བ་མི་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་བུས་གཏོང་བ་ནི་བཞིན་མདངས་འཛུམ་པ་རང་རང་གི་ལག་གིས་དང་གཞན་ལ་མི་གནོད་ཅིང་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བས་སྟེར་བའོ། །འབྲས་བུ་ནི། ཕྱི་མ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བར་འགྱུར་བ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་སོགས་མང་ངོ་། །བཞི་པ་དངོས་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་པོ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་དེ་བྱིན་ན་འཕྲལ་ཕུགས་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་ལ་ཕན་ན་ལེགས་ཤིང་སྦྱིན་ལ་འཕྲལ་དུ་ཕན་ཡང་ཕུགས་སུ་གནོད་ན་མི་སྦྱིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ནང་གི་དངོས་པོ་མི་གཏོང་བའི་ཚུལ་ཤེས་ན་གཏོང་བ་ཡང་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་འདི་ལ་གསུམ་ལས། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མི་གཏོང་བ་དང་། དགོས་པའི་སྒོ་ནས་མི་གཏོང་བ་དང་། སློང་བ་པོའི་སྒོ་ནས་མི་གཏོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱིས་དུས་ལ་བབས་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་གཏོང་དགོས་མོད། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བསམ་པ་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་ལུས་ལྟ་བུ་བཏོང་པར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་གཏོང་ཡང་དགོས་པ་ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་མི་གཏོང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། མི་མིན་བདུད་རིགས་སོགས་ཀྱིས་ཐོ་འཚམ་པས་སློང་བ་ལ་མི་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དགག་བྱ་མེད་ན་ལུས་ལྟ་བུའང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཕྱིའི་དངོས་པོ་མི་གཏོང་བ་དང་། གཏོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། དུས
Chinese
想著這些地方能使我圓滿布施，即是緣於田地的意念，此為三者。第二是特殊的發心：以慈愛對待加害者，以悲憫對待受苦者，以恭敬對待有功德者而行布施。對於低下者之類的布施對象，若以慈愛之心給予，則利益巨大。據說，對布施境有害的布施，利益甚微。此外，還必須具備沒有邪見、沒有傲慢、不求名聲、沒有沮喪、沒有偏袒、不求回報、不貪圖受用果報的發心。第三，關於布施的行為有二：如何不布施，即給予時不迅速，或使之痛苦後給予，或強迫做不適當的工作後給予，或數說恩情後給予等等，總之，不以與佛法不符的方式給予。如何布施，即面帶笑容，親手給予，以不損害他人且令人喜悅的行為來給予。果報是：來世將變得富有，福德資糧將得以圓滿等等，非常多。第四，關於物品有二：簡要說明物品和詳細解說。首先，如果給予該物品，無論是對現世還是來世，或者對兩者都有利，那就是好的，如果布施對現世有利但對來世有害，則不應布施。第二，關於內外物品的給予與不給予，有二：首先，如果了解不給予內在物品的方式，也就能了解給予的方式，因此這方面有三：從時間的角度不給予，從需要的角度不給予，從乞討者的角度不給予。首先，菩薩在時機成熟時，必須捨棄身體等一切，但在大悲心尚未增長之前，不應捨棄身體之類的。第二，即使捨棄身體，也不應為了微小的需要而捨棄。第三，非人、魔類等因尋釁而乞討時，不應給予。如果沒有這樣的禁忌，身體之類的也應當布施。第二，關於外在物品的給予與不給予的說明有二：不給予外在物品和給予的方式。首先有五：時
English
Thinking that these places will perfect my giving is focusing on the field, these are the three. Second is the specific intention: giving with love towards those who harm, compassion towards those who suffer, and respect towards those who have virtues. When giving to someone of lower status, giving with affection brings great benefit. It is said that giving that harms the recipient brings little benefit. Furthermore, one must have the intention of being free from wrong views, free from arrogance, not seeking fame, without discouragement, without partiality, not expecting a return, and not looking at the ripening of enjoyment. Third, regarding the act of giving, there are two: How not to give is not to give quickly even when giving, or to give after causing suffering, or to give after forcing someone to do inappropriate work, or to give while counting favors, etc. In short, one should not give in ways that are inconsistent with the Dharma. How to give is to give with a smiling face, with one's own hands, and with actions that do not harm others and bring joy. The result is: in the future, one will become wealthy, the accumulation of merit will be perfected, and so on, there are many. Fourth, regarding the objects, there are two: a brief explanation of the objects and a detailed explanation. First, if giving that object benefits either the present or the future, or both, that is good, and if giving benefits the present but harms the future, one should not give. Second, regarding the giving and not giving of internal and external objects, there are two: first, if one understands how not to give internal objects, one will also understand how to give, therefore there are three aspects to this: not giving from the perspective of time, not giving from the perspective of need, and not giving from the perspective of the beggar. First, a Bodhisattva must give up everything, including the body, when the time is right, but one should not give up things like the body until the mind of great compassion has grown. Second, even if giving up the body, one should not give it up for a small need. Third, one should not give to those who beg out of malice, such as non-humans or demons. If there are no such prohibitions, one should give even things like the body. Second, regarding the explanation of giving and not giving external objects, there are two: not giving external objects and the way of giving. First, there are five: time