Tibetan
དག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ་ཞེས་སོགས་ལྟར་ལན་གསུམ་བྱའོ། །གསུམ་པ་མཇུག་ཏུ་སྨོན་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་ལ་བསླབ་བྱ་བརྗོད་དགོས་ཤིང་། དེ་ལ་ཚེ་འདིར་མི་ཉམས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་མི་ཉམས་པའི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་པ། སེམས་བསྐྱེད་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཆེད་དུ་ཉིན་མཚན་དུ་ལན་དྲུག་ཏུ་བསྐྱེད་པ། སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤང་བ། ཚོགས་གཉིས་བསག་པ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་ཕྱོགས་ཙམ་བཤད་ཅིང་གཞན་ཡང་མང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི་ཆོ་ག་རྒྱས་པ་མ་གྲུབ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་མ་ལན་གསུམ་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་བཟུང་ངོ་། །གསུམ་པ་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤང་བ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་བློས་ནམ་ཡང་མི་འདོར་བ་སྟེ་སེམས་ཅན་གཅིག་གིས་རང་ལ་མི་འཐད་པའི་ལོག་བསྒྲུབ་བྱས་པ་ཡིན་ནའང་། རེ་ཞིག་ལྟ་བུ་དམིགས་བསལ་མ་གཏོགས་ད་ནས་འདིའི་དོན་གཏན་ནས་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་བསམ་སྟེ་བསམས་ན་སེམས་ཅན་བློས་སྤངས་པས་སེམས་བསྐྱེད་ཉམས་ཤིང་གཏོང་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ལ་བསླབ་པའོ། །གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་ལ་གཉིས། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤོང་བ་དང་། དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་བླ་མ་དང་མཁན་སློབ་ལྟ་བུ་ལ་བརྫུན་གྱིས་དབུ་སྐོར་ནས་བསླུ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་འགྱོད་དུ་མི་རུང་བའི་གནས་ལ་འགྱོད་དུ་བཅུག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་དེ་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྨྲ་བའོ། །བཞི་པ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་གཡོ་སྒྱུ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པའོ། །གཉ ིས་པ་དཀར་ཆོས་བཞི་ལས། དང་པོའི་ཡུལ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ། །བྱ་བ་ནི་ཤེས་བཞིན་དུ་གནོད་སེམས་ཀྱིས་བརྫུན་མི་སྨྲ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ་འདི་ནི་ནག་ཆོས་བཞི་པའི་གཉེན་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཇགས་པ་སྟོན་པ་དང་འདྲ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་བཇགས་པ་བརྗོད་པའོ། །དཀར་ཆོས་བཞི་པོ་འདིར་རིམ་པ་ལྟར་ནག་ཆོས་བཞིའི་གཉེན་པར་བཤད་པའོ། །གསུམ་པ་ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཇོས་སྤངས་པ་ལྟ་བུས་སེམས་བསྐྱེད་ཉམས་ན་བཤགས་སྡོམ་བྱ་ཞིང་སླར་ཇ་མ་སློབ་དཔོན་གྱི་དྲུང་དུ་ལེན་པར་བྱའོ། །འདི་དག་ནི་སྨོན་སེམས་ཆོ་གས་ལེན་པའི་སྐོར་ཡིན་ལ། འསྔུག་སེམས་ཆོ་གས་ལེན་ཚུལ་རྒྱས་པ་ནི། རྗེས་བྱང་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས
Chinese
如“祈请垂念”等念诵三遍。第三，结尾时宣说愿菩提心的学处。第二，为了守护不退失而宣说学处，其中有今生不退失和来世不退失的学处。第一，有四点：忆念发心的利益；为了使发心增长，日夜六次生起；不舍弃有情；修学积聚二资粮。第一点是，之前已经略说，其他还有很多。第二点是，如果仪轨没有完成，则念诵并受持“佛法僧众”三遍。第三，不舍弃有情是指，永远不要舍弃有情，即使某个有情对自己做了不如意的事情，除了暂时的情况，不要想“从今以后我再也不做这件事了”，如果这样想，就是舍弃了有情，发心会退失，甚至会舍弃。第四点是，修学福德和智慧二资粮。第二，为了守护来世不退失，有二：舍弃四种黑法和修持四种白法。第一，四种黑法中，第一种是用谎言欺骗上师和堪布等。第二种是，让不应后悔的对境生起后悔。第三种是，宣说菩萨的过失，说不赞叹的话。第四种是，对有情做各种欺骗。第二，四种白法中，第一种的对境是有情众生。行为是明知故犯，不以害心说谎。第二种是，不对有情做欺骗，这也是第四种黑法的对治。第三种是，对一切有情生起如同导师般的想法，并宣说导师。这四种白法是依次作为四种黑法的对治而宣说的。第三，如果退失后重新恢复，比如因为舍弃有情等原因导致发心退失，则应忏悔并重新受戒，再次在阿阇黎或堪布面前受持。这些是愿菩提心仪轨受持的部分，而行菩提心仪轨受持的详细方法是，之后菩萨的戒律。
English
Like reciting "Please pay attention" etc. three times. Third, at the end, the precepts of aspirational bodhicitta should be stated. Second, it is necessary to state the precepts for protecting against degeneration, which include the precepts for not degenerating in this life and for not degenerating in future lives. First, there are four points: remembering the benefits of generating bodhicitta; generating it six times day and night in order to increase bodhicitta; not abandoning sentient beings; and training in accumulating the two accumulations. The first point is that it has been briefly explained before, and there are many others. The second point is that if the elaborate ritual is not completed, then recite and hold "Buddha, Dharma, Sangha" three times each. The third, not abandoning sentient beings, means never abandoning sentient beings, even if a sentient being does something unpleasant to oneself, except for temporary situations, do not think, "From now on, I will never do this again." If you think like this, you are abandoning sentient beings, and bodhicitta will degenerate and even be abandoned. The fourth point is to train in the two accumulations of merit and wisdom. Second, to protect against degeneration in future lives, there are two: abandoning the four black dharmas and practicing the four white dharmas. First, among the four black dharmas, the first is to deceive the teacher and Khenpo etc. with lies. The second is to make those who should not regret, regret. The third is to speak of the faults of bodhisattvas, speaking words that are not praise. The fourth is to do various deceptions to sentient beings. Second, among the four white dharmas, the object of the first is sentient beings. The action is to knowingly not lie with harmful intent. The second is not to deceive sentient beings, which is also the antidote to the fourth black dharma. The third is to generate the idea that all sentient beings are like teachers, and to proclaim teachers. These four white dharmas are explained as the antidotes to the four black dharmas in order. Third, if there is degeneration, then restore it. For example, if bodhicitta degenerates due to abandoning sentient beings, then confess and retake the vows, and take them again in the presence of the Acharya or Khenpo. These are the parts of taking the aspirational bodhicitta ritual, and the detailed method of taking the practical bodhicitta ritual is the bodhisattva's precepts afterwards.
Tibetan
་ཀྱི་ལེའུའི་རྣམ་བཤད་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཞིང་། བསྡུས་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བདག་སྐྱབས་མཆི། །ཞེས་སོགས་ཡོངས་རྫོགས་དང་། ཇི་ལྟར་ཇོན་གྱི་བདེ་གཤེགས་ཀྱིས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་གཞན་ཡང་མང་ངོ་། །གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་ཚུལ་ལ་གསུམ། སློབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཐབས། ཤེས་རེ་རེ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པ། སློབ་པའི་རིམ་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་བསློབ་དགོས་ཏེ་སྦྱོད་པ་ལ་མ་བསླབ་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་ཐབས་ཤེས་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། མ་ཚང་ཞིང་ནོར་ན་ནི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། འབྲས་བུ་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་རྫོགས་པར་འབྱུང་བ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་ཚོགས་དགོས་ཤིང་མ་ཚང་ན་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ལ་ནི་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀ་དགོས་ཏེ། དེ་གཉིས་གང་རུང་རེ་རེ་བས་མི་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། བུ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཕ་མ་གཉིས་དགོས་ཤིང་རེ་རེ་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཐབས་ཤེས་གཉ ིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་འཇོག་པའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་ལྔ་ནི་ཐབས་ཡིན་ལ། ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཐབས་ཤེས་དེ་གཉིས་ཀ་ཚང་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་ཐོབ་དགོས་ཤིང་དེ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་གཟུགས་སྐུ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་སྐུ་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་གཟུགས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཆོས་སྐུ་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤྱི་དང་། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བསླབ་པ་ལ་སློབ་འདོད་སྦྱང་བ་དང་། སྡོམ་པ་བཟུང་བ་དང་། བཟུང་ནས་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་ཤེས་ནས་སློབ་འདོད་སྦྱང་དགོས་ཤིང་། དེའི་སྔོན་དུ་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཉན་ནས་ཤེས་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་མང་ཡང་གཞུང་འདི་དང་། བྱང་ས
Chinese
如《律分品》的释论中所说。 概括而言： “三宝我皈依。” 等等全部，以及“如是逝尊如何……”等等所说，此外还有很多。 第三，学习行持的方法有三：学习的理由和方法，仅仅知道一点是不够的，以及讲述学习的次第。 第一：这样发起菩提心后，必须学习行持，因为不学习行持，仅仅发起菩提心是不可能成佛的。 第二：成就佛陀的方法，需要具备完整且无误的方便和智慧。如果不完整且有错误，那么获得佛果是不可能的。例如，要使稻子的幼苗圆满生长，必须具备因和缘两种条件，缺少任何一个都无法生长。同样，要成就佛陀，因需要方便和智慧两种，因为仅仅具备其中任何一个是不够的。例如，要生育子女，需要父母双方，仅仅有任何一方是不够的。这里存在着如何安立方便和智慧两种的方式：被菩提心所摄持的前五个波罗蜜多是方便，而最后一个波罗蜜多是智慧。要成就佛陀，必须具备方便和智慧两种，因为佛陀的果位必须通过二资粮才能获得，为此，需要通过方便来成就色身，通过智慧来成就法身。通过福德资粮来成就色身，通过智慧资粮来成就法身。如《宝鬘论》中所说：“色身若略说，国王福德生。法身若略说，国王智慧生。” 第三，学习所学之次第，分为二：大乘共同和金刚乘的学习方法。 第一，分为三：修习想要学习的内容，受持戒律，以及受持后如何行持。 第一：必须在了解学习内容的利益后，修习想要学习的心。在此之前，必须听闻并了解所学内容。对此，虽然有很多，但主要依据此论和《入菩
English
As stated in the commentary on the chapter of the Vinaya-vibhaṅga. In brief: "To the Three Jewels, I take refuge." And so on, completely, and as stated in "How the Sugata of such and such..." and so on, and there are many others. Third, there are three ways to learn the practice: the reasons and methods for learning, that it is not enough to know just a little, and explaining the order of learning. First: Having generated the mind in this way, one must learn the practice, because without learning the practice, it is impossible to attain Buddhahood by merely generating the mind. Second: To accomplish Buddhahood, one needs complete and unerring means and wisdom. If it is incomplete and erroneous, then it is impossible to achieve the result of Buddhahood. For example, for a rice sprout to fully emerge, both cause and condition must be complete, and if either is lacking, it will not emerge. Similarly, to accomplish Buddhahood, both means and wisdom are necessary as the cause, because it is not enough to have only one of them. For example, to produce offspring, both parents are necessary, and it is not enough to have only one. Here, there is a way to establish what kind of means and wisdom these two are: the first five perfections, embraced by the mind of enlightenment, are means, and the last perfection is wisdom. To accomplish Buddhahood, both means and wisdom must be complete, because the state of Buddhahood must be attained through the two accumulations, and for that, one must accomplish the Form Body through means and the Dharma Body through wisdom. One must accomplish the Form Body through the accumulation of merit and the Dharma Body through the accumulation of wisdom. As stated in the Ratnāvalī: "The Form Body, in brief, is born from the king of merit. The Dharma Body, in brief, is born from the king of wisdom." Third, explaining the order of learning what is to be learned, there are two: the general Mahāyāna and the way to learn the Vajrayāna. First, there are three: cultivating the desire to learn what is to be learned, taking vows, and how to act after taking them. First: One must cultivate the desire to learn by knowing the benefits of learning what is to be learned. Before that, one must listen to and know what is to be learned. Although there are many, mainly based on this text and the Bodhi-