Tibetan
པའི་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཆགས་སྡང་གིས་མི་འདོད་པ་དུ་མ་བསྐྱེད་པས་ཆགས་སྡང་བྱ་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་དགྲ་གཉེན་ཡིན་ན་ཡིན་མཉམ་དང་མིན་ན་མིན་སྙམ་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་ལས་སྔོན་རང་གི་དགྲ་གཉེན་དུ་མ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་བསམས་ན་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པས་ཆགས་སྡང་གི་རང་རོང་རྣམས་ཞི་བར་འགྱུར་ཞིང་ཞིང་ས་ལེགས་པར་དུལ་བ་ལྟར་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཆུ་ཡིས་རྒྱུད་བརླན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བདེ་བླགས་ཏུ་སྐྱེ་བར་བཤད་པས་གནད་ཆེའོ། །འདི་ལ་གསུམ། མར་བསྒོམ་པ་ནི་འཁོར་བ་ཐོགས་མ་མེད་པ་ནས་ལུས་འདི་མ་བླངས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པས་མ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་དུ་མ་གྱུར་པའང་མེད་དོ། །དྲིན་དྲན་པ་ནི་མར་གྱུར་ནས་ཕན་སྣ་ཚོགས་བཏགས་ཤིང་གནོད་པ་དུ་མ་ལས་སྐྱོབ་པས་དྲིན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ་རྒྱས་པར་ནི་འདིར་མི་བརྗོད་དེ་ལམ་རིམ་སོགས་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ཐོག་མར་ཚེ་འདིའི་མ་དང་དེ་ནས་ཕ་དང་གཉེན་དང་འཛའ་བོ་དང་བར་མ་དང་དགྲ་རྣམས་ལའང་རིམ་གྱིས་སྦྱར་ནས་བསམ་པར་བྱའོ། །དྲིན་དུ་གཟོ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་མ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་ཤི་འཕོས་ནས་ངོ་མ་ཤེས་པས་མར་གྱུར་པས་ཕན་བཏགས་ཚུལ་མ་ངེས་པ་མ་གཏོགས། ངེས་ན་ཕན་བཏགས་པའི་ལན་དུ་དྲིན་གཟོ་དགོས་ཏེ། ཕན་བཏགས་པའི་ལན་དུ་དྲིན་མི་གཟོ་ན་ནི་མ་རབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ལན་དུ་དྲིན་གཟོ་དགོས་པས་གཟོ་ཚུལ་ནི། འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་དགོས་ཀྱང་། དེ་མི་གཙོ་སྟེ་འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་མ་བསླུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བྱམས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱོོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་སྙིང་རྗེས་ཕན་འདོགས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ད་ལྟ་མི་ནུས་པས་འཚང་རྒྱ་དགོས་ཀྱང་། དེའི་ཚེ་མར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ངན་སོང་དང་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཟིར་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་སྐྱོབ་ཅིང་ཐར་བར་བྱེད་པ་ནི་བུ་བདག་ལ་རེ་དགོས་པས་བདག་གིས་ཀྱང་དོན་དེ་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། དེ་བདག་གིས་མི་བསྒྲུབ་ན་སུས་བསྒྲུབ་སྙམ་དུ་དྲིན་གཟོ་བའི་བསམ་པ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བློ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་དངོས་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་དེའི་དམིགས་པ་ནི་བདེ་བ་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་བདེ
Chinese
应当修习舍心，因为贪嗔会产生诸多不悦意，所以不应贪嗔。因为众生要么是敌友平等，要么不是，因为众生中没有谁以前没有做过自己的敌友。如果这样思维，贪嗔二者都会止息。修习舍心能平息贪嗔的自性，如同良田被调伏一样，用悦意的甘露滋润心田，就能轻易生起大悲心，所以这一点非常重要。此处有三点：观想为母亲，从无始轮回以来，没有哪个身体没有被取过，所以没有谁没有做过母亲等亲人。忆念恩德，做母亲时给予各种利益，从诸多损害中救护，恩德非常大，此处不广说，应从道次第等处了解。首先对今生的母亲，然后对父亲、亲戚、亲友、中等人和敌人，也依次结合起来思维。报恩，像这样的母亲们，因为生死流转而无法辨认，除了不确定是否做过母亲时给予过利益之外，如果确定，就应该报答给予利益的恩德。如果不报答给予利益的恩德，就会变成恶劣之人。因为应该报答恩德，所以报答的方式是：虽然用轮回的圆满来报答也可以，但这并不重要，因为没有谁不被轮回的圆满所欺骗。因此，应该安住在寂静涅槃的安乐中，以希望安置他们的慈爱和希望救护他们脱离一切痛苦的悲悯来给予利益。像这样的事情要圆满完成现在无法做到，所以需要成佛，到那时，曾经做过母亲的众生们，在地狱和轮回中被各种痛苦折磨，所以救护他们脱离痛苦，让他们解脱，需要依靠儿子自己，所以自己也必须成办此事。如果自己不成办，谁来成办呢？这样修习报恩之心。第二，生起此心的真实方式有三点，第一点是：应当修习慈爱，其所缘是希求安乐的众生。相是安
English
One should meditate on equanimity, because attachment and hatred generate many unpleasant things, so one should not be attached or hateful. Because sentient beings are either equal as enemies and friends, or they are not, because there is no sentient being who has not been one's enemy or friend in the past. If one thinks in this way, both attachment and hatred will cease. Meditating on equanimity will pacify the nature of attachment and hatred, and like a well-tamed field, the mind will be moistened with pleasing nectar, and great compassion will easily arise, so this is very important. There are three points here: Meditating on (all beings as) mothers, from beginningless samsara, there is no body that has not been taken, so there is no one who has not been a mother or other relative. Remembering kindness, when they were mothers, they gave various benefits and protected from many harms, so their kindness is very great, but this is not discussed in detail here, and should be understood from the Lamrim and other sources. First, one should think about one's mother in this life, and then one's father, relatives, friends, neutral people, and even enemies, in that order. Repaying kindness, such mothers cannot be recognized because of the transmigration of birth and death, except for the uncertainty of whether they gave benefits when they were mothers. If it is certain, then one should repay the kindness of giving benefits. If one does not repay the kindness of giving benefits, one will become a bad person. Because one should repay kindness, the way to repay it is: although it is possible to repay with the perfections of samsara, this is not important, because there is no one who is not deceived by the perfections of samsara. Therefore, one should settle them in the bliss of peaceful nirvana, and give benefits with the loving-kindness of wishing to place them there, and the compassion of wishing to save them from all suffering. To accomplish such a thing completely is not possible now, so one needs to attain Buddhahood. At that time, the sentient beings who were once mothers will be tormented by various sufferings in the lower realms and samsara, so saving them from suffering and liberating them requires relying on one's own son, so one must also accomplish this. If I do not accomplish it, who will? In this way, one should train in the thought of repaying kindness. Second, the actual way to generate this mind has three points, the first of which is: One should meditate on loving-kindness, its object being sentient beings who desire happiness. The aspect is happi-