Tibetan
བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། སེམས་སྦྱོང་བའི་རིམ་པ་དང་། དེ་སྐྱེས་པའི་ཚད་དང་། ཆོ་གས་བཟུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རྐྱེན་བཞི་དང་། རྒྱུ་བཞི་དང་། སྟོབས་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའོ། །དང་པོ་རྐྱེན་བཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཉན་ནས་མོས་ཏེ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྙིགས་དུས་སུ་བསྟན་པ་ནུབ་ཏུ་ཉེ་བ་ན་བདག་གིས་ནི་ཕན་ཡོན་ཆེ་བའི་སེམས་དེ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྙམ་པ་དང་། དུས་དེ་ལྟ་བུར་སེམས་དེ་བསྐྱེད་པ་རྙེད་དཀའོ་སྙམ་སྟེ་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་བཞིན་ནི། རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་། འཁོར་བའི་དཀའ་སྤྱད་ལ་མི་སྐྱོ་བ་བཞི་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའོ། །སྟོབས་བཞི་ནི་རང་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་རང་གི་སྟོབས་དང་། གཞན་གྱི་དབང་གིས་དེ་འདོད་པ་གཞན་སྟོབས་དང་། སྔོན་གོམས་པའི་དབང་གིས་ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཐོག་པ་ཙམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་རྒྱུའི་སྟོབས་དང་། ཆོས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་ལ་རིང་དུ་གོམས་པའི་སྟོབས་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའོ། །འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་དང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་ནས་བསྐྱེད་དགོས་ཤིང་། ཕན་ཡོན་ནི་སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ཅིང་། དཔལ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་གཟུགས་མཆིས་ན། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཀུན་བཀང་སྟེ། །དེ་ནི་དེ་བས་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་གཞན་ཡང་ཁུངས་མང་ངོ་། གཉིས་པ་སེམས་དེ་སྦྱང་བའི་རིམ་པ་ལ་ཇོ་བོ་ནས་བརྒྱུད་པ་དང་ཞི་བ་ལྷ་ནས་བརྒྱུད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་ལུགས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་བདུན་སྟེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སེམས་བསྐྱེད་ལས་བྱུང་། འབྲས་བུ་དེ་རྒྱུ་ལྷག་བསམ་ལས་དང་དེ་སྙིང་རྗེ་དང་དེ་བྱམས་པ་དང་དེ་དྲིན་གཟོ་བ་དང་དེ་དྲིན་དྲན་པ་དང་དེ་མར་དྲན་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་བདུན་ནོ། །འདི་ལ་གཉིས། རིམ་པ་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། རིམ་ཅན་དུ་སྦྱང་བ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་གཞན་རྣམས་དེའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཐོག་ཐ་བར་གསུམ་དུ་གལ་ཆེ་སྟེ། ཐོག་མར་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་འདོད་ཅིང་དེའི་ཁུར་འཁྱེར་བ་ལ་ནི་སྙིང་རྗེ་ངེས་པར་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཡོད་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་ཞིང་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཁུར་འཁྱེར་བར་སྤྲོོ་ལ། སྙིང་རྗེ་དམན་ན་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སྦྲོ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། བར་དུ་གལ་ཆེ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྐྱོད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་འདོད་འབྱུང་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་མེད་ན་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་འདོད་མི་འབྱུང་བས་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སློབ་འདོད་མི་འབྱུང་ལ། དེ་ཡོད་ན་ལྡོག་སྟེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཐ་མར་གལ་ཆེ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་གཞན་དོན་རྣམས་མཛད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། དེ་མེད་ན་གཞན་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བའི་ཉན་རང་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཐོག་ཐ་བར་གསུམ་དུ་གལ་ཆེ་བ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་བཤད་ཅིང་། སྙིང་རྗེའི་ཕན་ཡོན་དང་བསྔགས་པ་ནི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་དང་། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་བརྟན་པོ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ལ་སེམས་ཅན་དེ་ཡིད་འོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསམ་དགོས་ཤིང་། དེ་ཡང་ཐོག་མར་མར་བསྒོམ་པ་དང་དེའི་དྲིན་དྲན་པ་དང་དྲིན་གཟོ་བ་གསུམ་ནི་ཡིད་འོང་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བྱམས་པ་དང་དེ་སྙིང་རྗེ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷག་བསམ་བཅུག་པ་ནི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཙམ་ཞིག་ནི་ཉན་རང་ལ་ཡང་ཡོད་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་འདོད་དང་བདེ་བ་ལ་འགོད་འདོད་ཀྱི་ཁུར་འཁྱེར་བ་ནི་ཉན་རང་ལ་མེད་པས་འདིར་དེ་ལྟ་བུའི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་ལྷག་བསམ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རིམ་ཅན་དུ་སྦྱང་བ་ལ་གསུམ། །གཞན་དོན་དོན་གཉེར་དང་། བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྦྱང་བ་དང་། སྦྱངས་པའི་འབྲས་བུ་སེམས་བསྐྱེད་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བློ་དེ་སྐྱེ་བའི་གཞི་དང་། བློ་དེ་བསྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སེམས་ཅན་ལ་སེམས་སྙོམས་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཡིད་འོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་སྡང་གིས་རིས་སུ་གཅོད་པ་བཀག་ནས་ཕྱོགས་རིས་མེད་
Chinese
依赖于生起，修心的次第，以及生起的量，和以仪轨摄持的方式。第一部分有三点：依赖于四缘、四因和四力而生起。第一，四缘是：见到或听到佛菩萨不可思议的威力而生起；听闻大乘经典后信解而生起；浊世末法时期，佛法将要衰落之际，心想我应当发起利益广大的心；以及在这样的时代发起此心是难得的而生起。第二，四因是：种姓圆满，为善知识所摄受，慈爱众生，不厌倦轮回的苦行，依赖于此而生起。四力是：自主地想要成佛的自力；受他力影响而想要成佛的他力；由于往昔串习的习气，现在仅仅听到佛菩萨的赞叹就生起的因力；以及长久串习听法等善法的力。然而，想要获得佛果和慈悲是生起菩提心的主要原因。并且，应当忆念菩提心的利益而发起。利益在《华严经》中有广说，在《胜义天请问经》中也说：菩提心的福德，如果它有形体，充满整个虚空界，也比不上它。等等，像这样说了，其他还有很多出处。第二，修习此心的次第，有从觉沃（阿底峡尊者）传下来的和从寂天论师传下来的两种。第一种是因果七法：圆满正等觉是从发菩提心产生的。那个果是因增上意乐，而增上意乐是因大悲，大悲是因慈爱，慈爱是因报恩，报恩是因念恩，念恩是因知母，这是因果七法。这有两点：确定次第的必要性和按次第实际修习。第一点有两方面：说明大乘道的根本在于大悲，以及其他因果如何成为它的因果。第一，大悲心
English
Depending on arising, the stages of mind training, the extent of its arising, and the manner of holding it with rituals. The first part has three points: arising dependent on four conditions, four causes, and four powers. First, the four conditions are: arising from seeing or hearing the inconceivable power of Buddhas and Bodhisattvas; arising from listening to and admiring the Mahayana scriptures; thinking, in the degenerate age when the teachings are nearing decline, 'I should generate that mind of great benefit'; and arising from thinking that generating such a mind in such a time is rare. Second, the four causes are: having a complete lineage, being embraced by a virtuous friend, loving sentient beings, and not being discouraged by the hardships of samsara; it arises dependent on these. The four powers are: the self-power of wanting to become a Buddha independently; the other-power of wanting that due to the influence of others; the power of habit, where now, due to the power of past habituation, it arises merely upon hearing the praise of Buddhas and Bodhisattvas; and the power of long-term habituation to virtues such as listening to the Dharma. However, the desire to attain Buddhahood and loving-kindness and compassion are the main causes of arising. Furthermore, one should generate it by remembering the benefits of the mind of enlightenment. The benefits are extensively explained in the Gandavyuha Sutra, and also in the Sri-vinaya-prsna Sutra: 'Whatever merit there is in the mind of enlightenment, if it had form, it would fill the entire realm of space, and it would be even greater than that.' And so on, it is said, and there are many other sources as well. Second, the stages of training that mind are twofold: the lineage from Jowo (Atisha) and the lineage from Shantideva. The first method is the sevenfold cause and effect: perfect complete enlightenment arises from generating the mind of enlightenment. That result is from the cause of higher intention, and that is from compassion, and that is from loving-kindness, and that is from gratitude, and that is from remembering kindness, and that is from remembering (all beings as) mothers; these are the seven causes and effects. This has two aspects: establishing certainty about the order, and actually training in the order. The first point has two aspects: showing that the root of the Mahayana path is compassion, and how the other causes and effects become its causes and effects. First, great compassion
Chinese
在开始、中间、结尾三个阶段都非常重要。首先，想要摄受众生并承担其重担，就必须要有慈悲。因为有慈悲才能生起菩提心，并且乐于承担摄受他众的重担。如果慈悲心不足，就不会乐于利益他人，因此也不会生起菩提心。中间阶段也非常重要，因为想要为了众生的利益而修学无量菩萨行，就必须要有慈悲。因为没有慈悲，就不会生起救度众生脱离痛苦的想法，因此也不会想要修学殊胜的行持。如果有了慈悲，情况则会相反。最后阶段也非常重要，因为成佛之后，也是由大悲心所驱动而行持各种利他事业。如果没有慈悲，就会像声闻缘觉一样放弃利他。 慈悲心在开始、中间、结尾三个阶段都非常重要，这是吉祥月称所说的。而慈悲的利益和赞叹，正如《慧藏无尽经》和《正法集经》中所广说的那样。 第二，要生起对众生离苦的坚定慈悲心，就必须将众生视为可喜悦的对象。而首先修习母亲观、忆念其恩德以及报答恩情这三者，是成就可喜悦之相的方法。由此会生起慈爱，进而生起特殊的慈悲心。 在慈悲心和菩提心之间加入增上意乐，是因为仅仅是慈爱和慈悲，声闻缘觉也有。而承担救度一切众生脱离痛苦并安置于安乐之中的重担，是声闻缘觉所没有的。因此，这里要生起具有这种慈爱和慈悲的增上意乐。 第二，次第修习分三个方面： 修习希求利他之心，修习希求菩提之心，以及确认修习的果实——发心。 第一方面分两个部分： 生起此心的基础，以及生起此心的方式。 第一部分分两个方面： 建立对众生的平等心，以及将众生视为可喜悦的对象。 第一，断除以贪嗔之心区分众生，从而达到无有偏颇
English
It is very important in the beginning, middle, and end. First, if you want to take care of sentient beings and bear their burden, you must have compassion. Because if you have compassion, you will generate the mind of enlightenment and be willing to bear the burden of taking care of others. If compassion is weak, you will not be willing to benefit others, and therefore you will not generate the mind of enlightenment. It is also important in the middle, because if you want to study the infinite deeds of the bodhisattvas for the benefit of sentient beings, you must have compassion. Because without compassion, you will not have the desire to save sentient beings from suffering, and therefore you will not want to study special practices. If you have it, the opposite will happen. It is also important in the end, because even after becoming a Buddha, you will be motivated by great compassion to do all kinds of things for others. If there is no compassion, you will abandon the benefit of others like the Shravakas and Pratyekabuddhas. Great compassion is important in the beginning, middle, and end, as stated by glorious Chandrakirti. The benefits and praises of compassion are as extensively stated in the Sutra of Inexhaustible Wisdom and the Sutra of the Collection of True Dharma. Second, in order to generate a stable compassion that desires sentient beings to be free from suffering, it is necessary to think of that sentient being as a pleasing object. The three, meditating on the mother, remembering her kindness, and repaying her kindness, are the means to establish the pleasing aspect. From this, love arises, and from that, a special compassion arises. Inserting higher intention between compassion and the mind of enlightenment is because Shravakas and Pratyekabuddhas also have mere love and compassion. But bearing the burden of saving all sentient beings from suffering and placing them in happiness is something that Shravakas and Pratyekabuddhas do not have. Therefore, here, we generate higher intention endowed with such love and compassion. Second, training in stages has three aspects: Training the mind in seeking the benefit of others, training the mind in seeking enlightenment, and identifying the result of the training—the generation of the mind. The first aspect has two parts: The basis for generating that mind, and the way to generate that mind. The first part has two aspects: Establishing equanimity towards sentient beings, and establishing sentient beings as pleasing objects. First, preventing the division of sentient beings by attachment and aversion, thereby achieving impartiality