Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟས་ན་ནི་འཁོར་བ་དོན་དུ་གཉེར་བར་འགྱུར་དགོས་ན་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཐར་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་འཁོར་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའོ་ཞེས་འདོད་དགོས་ན་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྨྲ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ཐར་བར་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ལ་གཉིས། རྟེན་ཇི་ལྟ་བུས་འཁོར་བ་བཟློག་པ་དང་། ལམ་ཇི་ལྟ་བུས་བཟློག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གོང་དུ་བརྗོད་པ་ལྟར་དལ་འབྱོར་ཚང་བའི་རྟེན་ཐོབ་པའི་དུས་སུ་བཟློག་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་ལས་རབ་བྱུང་གི་རྟེན་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེའི་གྲངས་ངེས་ལ་གསུམ་ལས། སེམས་འདུལ་བ་ལ་སེམས་གཡེང་བར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །འབྲས་བུ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་བདེ་འགྲོ་ཡིན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཐར་བའོ། །སྤང་བྱ་ལ་བལྟོས་ནས་རིམ་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་སུན་འབྱིན་པ་དང་མགོ་གནོད་པ་དང་རྩད་ནས་གཅོད་པའོ། །གོ་རིམ་ནི་ཚུམ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་གསུམ་མོ། །བསླབ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་ཡན་ལག་དྲུག་སྟེ། ཚུམ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་དང་ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་གཉིས་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་དང་བསླབ་བའི་གཞི་ཡང་དག་པར་བླངས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ནི་སེམས་ཀྱི་གནས་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་ནི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཤེས་ནས་གོམས་པར་བྱེད་དགོས་པའོ། །བཅུ་དྲུག་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ལ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་བཞི་དང་། ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་ལ་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་རབ་སྐྱེ་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་དང་། འགོག་བདེན་ལ་འགོག་པ་ཞི་བ་གྱ་ནོམ་ངེས་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞི་དང་། ལམ་བདེན་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པ་རིག་པ་ངེས་འབྱིན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ །དེ་རྣ
Chinese
因此啊！菩萨们也把在轮回中受生看作过失而加以阻止。如果把轮回看作功德，那就必须追求轮回，这非常不合理。如果那样，就必须认为追求解脱就是追求轮回，那就会变成颠倒的说法。第四，宣说通往解脱之路的自性，分为两个方面：什么样的所依能遮止轮回，以及通过什么样的方式来遮止。第一，如前所说，必须在获得具足闲暇和圆满的所依之时进行遮止。其中，在家和出家两种方式中，出家的所依是最殊胜的。第二是三学宝，其数量确定为三，即：为了调伏自心，不让心散乱是戒律；让心平等安住是禅定；使心获得解脱的是智慧之学。从果的角度来说，戒律的果是善趣；禅定的果是转生到上二界；智慧之学的果是解脱。从所断的角度来说，依次是降伏烦恼、损害其根本以及彻底断除。次第是依靠戒律而使心平等安住，依靠禅定而使心证悟真实义，共有这三个方面。三学的自性方面，戒律之学有六个支分，即：具有戒律，以别解脱戒律来防护，具足仪轨和行境两种，对罪业怀有恐惧，以及如理受持学处之基础。禅定方面，是使心安住在四禅的境界中。智慧之学方面，必须了知无常等十六种行相并加以串习。十六种行相是：在苦谛方面有无常、苦、空、无我的四种行相；在集谛方面有因、集、生、缘的四种行相；在灭谛方面有灭、静、妙、离的四种行相；在道谛方面有道、如、行、出的四种行相，总共十六种。
English
Therefore! Bodhisattvas also regard taking birth in samsara as a fault and prevent it. If samsara is regarded as a merit, then it is necessary to pursue samsara, which is very unreasonable. If so, it must be considered that pursuing liberation is pursuing samsara, which would become a reversed statement. Fourth, explaining the nature of the path to liberation is divided into two aspects: what kind of basis can prevent samsara, and through what kind of method to prevent it. First, as mentioned above, it is necessary to prevent it when obtaining a basis that is complete with leisure and endowment. Among the two ways of being a householder and being ordained, the basis of ordination is the most supreme. The second is the three precious trainings, the number of which is determined to be three, namely: to tame the mind, not to let the mind wander is discipline; to keep the mind equally abiding is samadhi; to liberate the mind is the training of wisdom. From the perspective of the result, the result of discipline is good rebirth; the result of samadhi is rebirth in the upper two realms; the result of the training of wisdom is liberation. From the perspective of what is to be abandoned, it is to subdue the afflictions, harm their root, and completely cut them off in order. The order is to rely on discipline to keep the mind equally abiding, and to rely on samadhi to realize the true meaning with the mind, there are these three aspects. Regarding the nature of the three trainings, the training of discipline has six branches, namely: having discipline, being protected by the vows of individual liberation, having both the abundance of rituals and conduct, having fear of misdeeds, and properly taking the basis of the training. In terms of samadhi, it is to keep the mind abiding in the realm of the four dhyanas. In terms of the training of wisdom, it is necessary to know the sixteen aspects such as impermanence and practice them. The sixteen aspects are: in the truth of suffering, there are four aspects of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness; in the truth of origin, there are four aspects of cause, origin, arising, and condition; in the truth of cessation, there are four aspects of cessation, peace, excellence, and departure; in the truth of the path, there are four aspects of path, accomplishment, knowledge, and deliverance, a total of sixteen.
Tibetan
མས་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་ཅིང་དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་འཇུག་དགོས་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐོར་རོ། །གསུམ་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་ལ་གསུམ་ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་འཇུག་སྒོ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བསྟན་པ་དང་། སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱལ་བས་ཐེག་ཆེན་ལ་སྔགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་གཉིས་བཤད་ཅིང་དེ་གཉིས་གང་དུ་འཇུག་ཀྱང་འཇུག་སྒོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་ཡོན་ཏན་གཞན་གང་ཡང་མ་སྐྱེས་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་བྲལ་བའམ་དེ་གཏན་མ་སྐྱེས་ན་ནི་ཡོན་ཏན་གཞན་ཅི་ཡོད་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་པར་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་ལ་ནམ་སྐྱེས་བ་ན་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཐོབ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་གྱུར་ན་སྐད་ཅིག་གིས། འཁོར་བའི་བཙོན་རར་བསྡོམས་པའི་ཉམ་ཐག་རྣམས། །བདེར་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་དང་། དེ་རིང་སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་སྐྱེས། །སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་ད་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ལམ་དངོས་ལ་ཞུགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ཀྱི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ལམ་དུ་ཞུགས་མ་ཞུགས་པ་ནའང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐུན་མོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལུད་དྲོད་གཤེར་ནི་འབྲས་བུ་ནས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་དང་། ནས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་དང་། མ་ནི་བུའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་དང་ཕ་ནི་བུའི་རིགས་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐུན་མོང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། དེ་རིགས་ཅན་གསུམ་གང་གི་བསམ་པས་ཟིན་ན་ནི་དེ་དང་དེའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང་། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་ལ་མེད་པས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སེམས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི་ལས། རྒྱུ་གང་ལ་
Chinese
以智慧完全了解之后，就是智慧的学处。也就是首先要习惯于戒律的学处，然后学习禅定的学处，之后必须进入智慧的学处，这将在后面阐述。这些是与中士共同的道次第。第三，修习大士道次第的次第有三：宣说进入大乘道的门径——大乘发心；以及如何生起此心；以及学习行为的方式。第一，佛陀宣说了大乘，即密咒和大乘波罗蜜多，无论进入哪一个，入门都是菩提心。因为相续中生起菩提心，即使没有生起其他功德，也安立为大乘行者。如果远离菩提心，或者根本没有生起菩提心，那么即使有其他功德，也不能安立为大乘行者。菩提心在相续中生起时，就获得了被称为佛子之名。如《入行论》云：“一旦生起菩提心，刹那间，被囚禁在轮回监狱中的痛苦众生，将被称为善逝之子。”又说：“今天我生于佛陀的种姓，现在我已成为佛陀之子。”因此，这是指真正进入道的情况。成为大乘两种姓者，无论是否进入道，都是存在的。其中，证悟空性的智慧是三乘菩提的共同之因，而菩提心是佛陀不共之因。例如，水、肥料、温度和湿度是稻谷的共同之因，而稻谷的种子是其不共之因。母亲是儿子的共同之因，父亲是决定儿子种姓的不共之因。证悟空性的智慧成为三乘菩提的共同之因的方式是：它被三种姓中的任何一种意乐所摄持，就成为获得该菩提之因。而大乘发心在声闻和独觉的种姓中是没有的，因此成为大乘的特点。第二，生起此心的方式有四：所依为何
English
Wisdom that fully understands is the training in wisdom. That is, one must first become accustomed to the training in ethics, then study the training in concentration, and then enter the training in wisdom, which will be explained later. These are the aspects of the path that are common to the middling person. Third, there are three aspects to training the mind in the stages of the path of the great person: showing the gateway to the Great Vehicle path as the generation of the Great Vehicle mind; how to generate that mind; and how to learn the conduct. First, the Victorious One taught the Great Vehicle, namely the Mantrayana and the Paramita Vehicle. Whichever of these two one enters, the gateway is only the mind of enlightenment. Because when it arises in the mind-stream, even if no other qualities have arisen, one is established as a Mahayanist. If one is separated from it or if it has never arisen, then even if one has other qualities, one cannot be established as a Mahayanist. When the mind of enlightenment arises in the mind-stream, one obtains the name of being called a child of the Victorious Ones. As it says in the Bodhicaryavatara: "The moment the mind of enlightenment arises, in an instant, those miserable ones imprisoned in the prison of samsara will be called children of the Sugatas." And it says: "Today I am born into the family of the Buddhas, now I have become a child of the Buddhas." Therefore, this refers to the case of actually entering the path. Becoming a member of the two Great Vehicle lineages exists whether one has entered the path or not. Among these, the wisdom that realizes emptiness is the common cause of the enlightenment of the three vehicles, while the mind of enlightenment is the uncommon cause of the Buddhas. For example, water, fertilizer, warmth, and moisture are the common causes of rice, while the seed of rice is its uncommon cause. The mother is the common cause of the son, and the father is the uncommon cause that determines the son's lineage. The way in which the wisdom that realizes emptiness becomes the common cause of the enlightenment of the three vehicles is that whichever of the three lineages it is grasped by, it becomes the cause of attaining that enlightenment. And the generation of the Great Vehicle mind is not present in the lineages of Hearers and Solitary Realizers, therefore it becomes a distinguishing characteristic of the Great Vehicle. Second, there are four aspects to how to generate that mind: what is the basis