Tibetan
ཆོས་སྡུད་དང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། བཟོད་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་དང་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་དང་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་གསུམ། བརྩོན་འགྲུས་ལ་རྟག་སྦྱོར་དང་གུས་སྦྱོར་དང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་གསུམ། བསམ་གཏན་ལ་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་དང་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་གསུམ། ཤེས་རབ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་དོན་དམ་ཤེས་པ་དང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་གསུམ་མོ། །གོ་རིམ་ནི། སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང་། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་དྲུག་པོ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། སྔ་མ་སྔ་མ་དམན་ཅིང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཆོག་དང་། སྔ་མ་སྔ་མ་རགས་ཤིང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཕྲ་བའི་གོ་རིམ་མོ། །སྒྲ་དོན་ནམ་ངེས་ཚིག་ནི། དབུལ་བ་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང་། །བསིལ་བ་ཐོབ་དང་ཁྲོ་བཟོད་དང་། །མཆོག་སྦྱོར་བ་དང་ཡིད་འཛིན་དང་། །དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཏེ། སྦྱིན་པའི་སྐད་དོད་དཱ་ན་ཞེས་པའི་དཱ་རི་དྲ་ནི་འགྲོ་བ་ཕོངས་པ་དང་ངན་པ་ལ་འཇུག་ཅིག་འདིར་དབུལ་བར་བསྒྱུར་རོ། །ན་ནི་དགག་ཚིག་སྟེ་དབུལ་བ་མེད་པའམ་འདོར་བར་བྱེད་པ་ནི་དཱ་ན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྐད་དོད་ཤཱི་ལ་ནི་བསིལ་བ་ཐོབ་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བ་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །བཟོད་པའི་སྐད་དོད་ཀྵནྟི་ནི་བཟོད་པ་སྟེ་གང་ལ་བཟོད་ན་ཁྲོ་བ་བཟོད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྐད་དོད་བཱིརྱ་ནི་རྣམ་པར་གནོད་པ་དང་མཆོག་གི་དོན་ཏེ་སྙིང་སྟོབས་ཆེ་བའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་སྐད་དོད་དྷྱཱ་ནཿ ནི་ཡིད་ནང་དུ་འཛིན་པ་སྟེ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐད་དོད་པྲཛྙཱའི་ཛྙཱ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡང་འཇུག་ཀྱང་ཉེ་བསྒྱུར་པྲ་གོང་དུ་བཞག་པས་ཤེས་རབ་སྟེ་ཡུལ་དམ་པ་ཤེས་པའོ། །ཕྱིན་དྲུག་གི་ཕན་ཡོན་བསྡུས་ན། རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ། །བཟོད་པས་མདངས་ལྡན་བརྩོན་པས་བརྗིད། །བསམ་གཏན་གྱིས་ཞི་བློ་ཡིས་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་སོ་སོར་བཤད་པ་ལ་དྲུག །སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་བོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དངོས་དང་། དེ་ལྟར་གཏོང་བར་སྨོན་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་སྨོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་འཛིན་བདག་གི་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། བདག་ནི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་པོའི་སྙམ་དུ་བདག་ཏུ་ཞེན་ཅིང་འཛིན་པ་དང་། གང་གི་ཆེད་དུ་བཏང་བྱ་འདི་ནི་བདག་གིའོ་སྙམ་དུ་བདག་གི་བར་འཛིན་པ་ཡི་འཁོར་གསུམ་གྱིས་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་བདེན་ཞེན་གྱིས་མི་གནས་པར། གཏོང་ཡུལ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྨན་པ་སྟེ་ཕན་པའི་སླད་དུ་སྦྱིན་བྱའི་རྫས་ལ་ཆགས་པའི་སེར་སྣ་མ་མཆིས་པར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་ཤོག །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་གཏོང་བའི་ཚེ་སྦྱིན་བྱས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོར་མ་མཆིས་པར་ཤེས་ཤིང་། བདག་གི་གཏོང་རྒྱུའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ཤོག །གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། དེའི་ཚེ་གཏོང་བ་པོ་དང་བཏང་བྱའི་རྫས་དང་གང་ལ་གཏོང་བའི་འཁོར་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་ཞེན་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཤོག་ཅིག །ཁ་ཅིག །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇིག་ཅེས་པའི་དོན་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཇིག་ཅིང་འབྲལ་བ་ལ་བཤད་ཅིང་སྦྱིན་བྱའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བཏང་ནས་འཇིག་ཅིང་ཟད་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་བཤད་དུ་རུང་བ་ལྟར་སྣང་སྟེ་ཚུལ་གཅིག་གོ །མདོར་ན་གཞུང་སྔ་ཕྱི་དེ་དག་གིས་སྦྱིན་པའི་འཁོར་གསུམ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་སྨོན་པ་སྟེ། གང་གིས་སྦྱིན་པ་གང་ལ་སྦྱིན། །ཞེས་སོགས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །སྦྱིན་པ་དངོས་ནི་གཏོང་བའི་སེམས་པ་ཞིག་ལ་འཇོག་ཅིང་། དེ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་བསྔོ་བ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་ལས་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དགོས་ལ། གཞུང་ཆེ་བ་འགའ་ཞིག་ཏུ་དེ་གང་རུང་གིས་ཟིན་ན་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་བ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཞིར་བཅས་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་ནི་ཐེག་ཆེན་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ལས། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱ་ལེན་པོ་གཏོང་པོར་སྟོང་། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བྱ། །གསུམ་པོ་དག་ལ་ཆགས་སྐྱེས་གྱུར་པ་དེ།། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པ་འདིས་འཇིག་རྟེན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་བསྟན་ཏེ་སྔ་མ་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་། ཕྱི་མ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱིན་
Chinese
有三种律仪：摄法、利益有情。有三种忍辱：安受痛苦、于法决定、于损害不介意。有三种精进：恒常修习、恭敬修习、利益有情的精进。有三种禅定：现法乐住、现证功德、利益有情的禅定。有三种智慧：世俗智、胜义智、利益有情的智慧。次第是：依赖于前者而生起后者，因为处于下劣和殊胜，因为粗大和微细，所以这些是依次宣说的。如是说，也就是说，这六者是依赖于前者而生起后者，前者下劣而后殊胜，前者粗大而后微细的次第。词义或解释是：遣除贫穷，获得清凉和忍耐嗔恚，修习殊胜和心住以及为了证悟胜义而宣说。如是说，布施的梵语是达那，其中的达日德拉是指众生贫乏和恶劣，这里翻译为贫穷。那是否定词，意思是无贫穷或遣除贫穷是达那的含义。律仪的梵语是希拉，意思是获得清凉，即没有烦恼的痛苦。忍辱的梵语是香提，意思是忍耐，忍耐什么呢？忍耐嗔恚。精进的梵语是维日亚，意思是殊胜的利益，即心力强大。禅定的梵语是第亚那，意思是心中执持，即一心专注。智慧的梵语是般若的嘉那，意思是智慧和般若，也包括近义词，般若的意思是了知殊胜的对境。总而言之，六度的利益是：如《宝鬘论》所说：布施得受用，持戒得安乐，忍辱得光彩，精进得威严，禅定得寂静，智慧得解脱。第二，分别解说，有六：布施、持戒、忍辱、精进、禅定和智慧。第一，有三：正行，如是发愿布施，发愿圆满布施波罗蜜多。第一
English
There are three types of ethical discipline: gathering the Dharma and benefiting sentient beings. There are three types of patience: accepting suffering, having conviction in the Dharma, and not minding harm. There are three types of diligence: constant practice, respectful practice, and diligence in benefiting sentient beings. There are three types of meditative concentration: dwelling in bliss in this life, manifestly accomplishing qualities, and meditative concentration that benefits sentient beings. There are three types of wisdom: conventional wisdom, ultimate wisdom, and wisdom that benefits sentient beings. The order is: the latter arises dependent on the former, because they are situated in inferior and superior, because they are coarse and subtle, therefore these are taught in order. Thus it is said, that is, these six arise dependent on the former, the former is inferior and the latter is superior, the former is coarse and the latter is the order of subtle. The meaning of the words or the definition is: abandoning poverty, obtaining coolness and enduring anger, practicing excellence and holding the mind, and it is said for the sake of knowing the ultimate meaning. As it is said, the Sanskrit word for generosity is dāna, in which dāridra refers to beings who are poor and bad, here translated as poverty. Na is a negative word, meaning no poverty or abandoning poverty is the meaning of dāna. The Sanskrit word for ethical discipline is śīla, which means obtaining coolness, that is, without the suffering of afflictions. The Sanskrit word for patience is kṣānti, which means patience, what is patience for? Patience for anger. The Sanskrit word for diligence is vīrya, which means excellent benefit, that is, great courage. The Sanskrit word for meditative concentration is dhyānaḥ, which means holding in the mind, that is, being single-pointed. The Sanskrit word for wisdom is prajñā's jñā, which means wisdom and prajñā, also includes synonyms, prajñā means knowing the excellent object. In short, the benefits of the six perfections are: as the Ratnavali says: generosity obtains enjoyment, ethical discipline obtains happiness, patience obtains radiance, diligence obtains majesty, meditative concentration obtains peace, wisdom obtains liberation. Second, explain separately, there are six: generosity, ethical discipline, patience, diligence, meditative concentration, and wisdom. First, there are three: the actual practice, wishing to give in this way, and wishing to perfect the perfection of generosity. First
Chinese
哦！执著于“我”和“我的”等有四句：执著并认为“我”是布施者，以及执著于“这是我的”为了什么而布施，对于内外一切事物不以实执而住，愿为了利益一切布施对象众生，对于布施之物没有吝啬而行布施。第二，如此布施之时，愿了知所有布施所聚集之物都不是真实存在的。愿我所拥有的布施受用之物，都能毫不费力地自然成就。第三，一切事物等有两句：那时，愿通过对布施者、布施之物以及布施对象这三轮的一切事物，破除实执的方式，圆满布施波罗蜜多。有些人说，一切事物彻底毁灭的意思是，一切事物必定会毁灭和分离，也可以解释为布施之物全部施舍后毁灭和耗尽，这似乎是一种方式。总之，这些前后经典都祈愿通过了悟布施三轮无实有而行布施，如经中所说：“谁布施，布施给谁？”等等。真正的布施是安立于一种布施的心念，而它要成为布施波罗蜜多，需要以发心、回向和证悟空性的智慧这三者中的前两者来摄持。有些大论典中说，如果被其中任何一个摄持，就会变成布施波罗蜜多，这是指以发心为基础的情况，因为六波罗蜜多是作为大乘法脉的法来宣说的。入行论中说：“布施、布施物、受者皆空性，是为世间超胜之布施。若于三者生起贪执念，经说此为世间之布施。” 这句话揭示了世间布施波罗蜜多和超世间布施波罗蜜多这两种，前者是凡夫相续中的布施，后者是大乘圣者相续中的布施。
English
O! There are four lines regarding clinging to "I" and "mine": Clinging and believing that "I" am the giver, and clinging to "This is mine" for what is being given. Without abiding with true clinging to all internal and external things through the three spheres, may I give without stinginess towards the object of giving, for the benefit of all sentient beings. Secondly, at the time of giving in this way, may I know that all the things gathered by giving are not truly existent. May all the objects of enjoyment that I have to give arise effortlessly and spontaneously. Thirdly, "all things" etc. has two lines: At that time, may the perfection of giving be completed through the way of completely destroying the clinging to reality in all things of the three spheres of the giver, the object of giving, and the recipient. Some say that the meaning of "all things are completely destroyed" is that all things will surely be destroyed and separated, and it can also be explained as all the objects of giving being given away and then destroyed and exhausted, which seems to be one way. In short, these earlier and later texts all pray to give through realizing the emptiness of the three spheres of giving, as it says in the scriptures, "Who gives, to whom is given?" etc. The actual giving is placed on a mind of giving, and in order for it to become the perfection of giving, it needs to be grasped by the first two of the three: the mind of enlightenment, dedication, and the wisdom of realizing emptiness. In some great treatises, it is said that if it is grasped by any one of them, it will become the perfection of giving, which refers to the case where the mind of enlightenment is the basis, because the six perfections are taught as the Dharma of the Great Vehicle lineage. The Entering the Middle Way says: "Giving, the object of giving, and the receiver are all empty; this is called the transcendent giving. If attachment arises to these three, it is taught as the worldly giving." This verse reveals the two types of giving: worldly perfection of giving and transcendent perfection of giving. The former is the giving in the continuum of ordinary beings, and the latter is the giving in the continuum of the Great Vehicle Aryas.