Tibetan
འཐད་དེ། ཕུང་པོ་འདི་མཐོང་ནས་བདག་མཐོང་བར་འཇོག་གི །ཕུང་པོ་འདི་ལ་མ་ལྟོས་པར་ལོགས་སུ་བདག་ཡན་གར་བ་སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་ལོགས་སུ་ཡོད་ན་ལས་མ་བྱས་པ་དང་འཕྲད་པ་དང་བྱས་པ་ཆུད་ཟ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་མོ། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པ་ནི་ཉམས་ལེན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། བདག་མེད་འདི་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་སྒྲོལ་ཕྱིར། །ཆོས་དང་གང་ཟག་དབྱེ་བས་རྣམས་གཉིས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། །འདིས་དགག་བྱའི་བདག་དེ་གང་ཟག་གི་སྟེང་དུ་བཀག་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། ཕུང་པོ་སོགས་ཆོས་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་བཀག་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དུ་གསུངས་སོ། །ང་དང་བདག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཕུང་པོ་ལྔའམ་གཟུགས་སེམས་ཚོགས་པའི་སྟེང་དུ་འདོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་མ་བརྟག་མ་དཔྱད་པར་ཕུང་པོ་སྤྱི་ཙམ་གྱི་སྟེང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ང་སྟེ། །ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ངའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཙམ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ང་འཛིན་ཚུལ་ཡིན་པས་སྤང་བྱ་མིན་ཡང་། བློ་ལྷན་སྐྱེས་དེས་དྲངས་པའི་ངའོ་སྙམ་དུ་ང་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་ནི་ངར་འཛིན་པའི་བདག་འཛིན་དང་། ང་ཡིའོ་སྙམ་དུ་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་ནི་ང་ཡི་བར་འཛིན་པའི་བདག་འཛིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཕྱིན་དྲུག་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་སྨོན་པ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱིན་དྲུག་གི་རྣམ་བཞག་མང་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པས་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་གྲངས་ངེས་ཚུལ་བཤད་པ་འདི་གནད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་རིམ་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་དགོས་ལ། འདིར་བསྡུས་པ་ཞིག་བརྗོད་ན་གྲངས་ངེས་པའི་ཚུལ་ལ་དྲུག་སྟེ། མངོན་མཐོ་དང་། དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པ་དང་། གཞན་དོན་རྫོགས་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་སྡུད་པ་དང་། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་། བསླབ་གསུམ་ལ་ལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་སོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། །འཁོར་རྩོམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངོན་མཐོ་དང་། །རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་དབང་དུ་མི་འགྲོ་དང་། །བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་དོན་ལ་རབ་བརྩོན་པ། །གཏོང་དང་མི་གནོད་བཟོད་པས་བྱེད། །གནས་དང་གྲོལ་བ་གཞིར་བཅས་པས། །རང་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱོད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། མི་ཕོངས་པ་དང་རྣམ་པར་མི་འཚེ་དང་། རྣམ་འཚེ་བཟོད་དང་བྱ་བས་མི་སྐྱོ་དང་། དགའ་བྱེད་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་དོན་ཏེ་རང་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་མངོན་པར་མི་དགའ་དང་། །རབ་གུས་གཉིས་ལ་མི་སྐྱོ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །ཐེག་ཆེན་མཐའ་ནི་འདིར་ཟད་དོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཆགས་ལམ། །དེ་ཐོབ་རྣམ་གཡེང་སྡོམ་པ་བཞིན། །སེམས་ཅན་མི་གཏོང་འཕེལ་བ་དང་། །སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་གནས། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །མཐའ་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་རེ་ཞིག་བཞག་སྟེ། ཕྱི་མ་འདིའི་དང་པོ་གསུམ་ཞེས་པ་སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་གསུམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པས་བསྡུས། མཐའ་མ་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟེ་བསླབ་པ་གསུམ་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་འདུ་བ་དང་། གཅིག་བརྩོན་འགྲུས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་གི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །རྒྱལ་བས་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་སྤྱོད་པའི་རབ་དབྱེ་ན་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གསུངས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རིགས་བསྡུས་ན་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་འདུ་བའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་དགོས་སོ། །ཕྱིན་དྲུག་གི་བྱེད་པས་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམ་སྨིན་བྱེད་རྣམ་གསུམ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང་། །ཞེས་བསྒྱུར་ཞིང་རྐང་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་འདྲ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་སེར་སྣ་ནས་ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་བར་དྲུག་གོ །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་རྣམས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའོ། །འདོད་པ་རྫོགས་པ་ནི། རེ་བ་སྐོང་བ་དང་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་གནོད་པ་བཟོད་པ་དང་གྲོགས་བྱེད་པ་དང་སྤྲུལ་སྒྱུར་བྱེད་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའོ། །སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པས་སྡུད་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་དང་ལམ་ལ་འགོད་པའི་བར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་བཞིའམ་གསུམ་མོ། །སྦྱིན་པ་ལ་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་དང་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་གསུམ་མོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་དགེ་བ་
Chinese
确实如此。看到这个蕴，就认为看到了我。因为不依赖这个蕴，任何人都无法看到独立存在的我。如果（我）是独立存在的，就会产生未造业而受报，已造业却无果等过失，这只是一个例子。修习二无我的意义是修行的重点。如《入行论》所说：“为救度众生，佛陀宣说了人无我和法无我两种。”因此，在此处，将所破之我安立于补特伽罗之上，即为人无我；将所破之我安立于蕴等其他法之上，即为法无我。我和我所，在名言上是安立于五蕴或色心聚合之上的。这是未经观察分析，仅在总体的蕴之上假立的我。由俱生我执所引发的“我是”之念，只是缘于此而生起“我是”之想，这只是名言上的我执，并非应断除的对象。然而，由俱生我执所引发的，执着“我是”以我之自性成立，这是执我的我执；执着“我所”以我所之自性成立，这是执我所的我执。第二，通过广说六度的方式来发愿，分为两部分： общей 阐述和分别阐述。第一部分是：世尊广说了六度的分类，弥勒菩萨在《经庄严论》中阐述了六度数量确定的方式，这一点非常重要，宗喀巴大师在《菩提道次第广论》中对此有详细阐述，应当了解。在此简略地说，数量确定的方式有六种：为了增上生，为了成办二利，为了圆满利他，为了摄受大乘，为了道的全部相状，以及依于三学的数量确定。第一种是：《经庄严论》中说：“受用和身体圆满，眷属和事业圆满是增上生，恒常不为烦恼所控制，对于诸事不颠倒。”第二种是：“为利有情极精进，布施不害忍辱行，安住解脱为根本，自利一切皆成办。”第三种是
English
Indeed. Seeing this aggregate, one takes it to be seeing the self. Because without relying on this aggregate, no one can see an independently existing self. If (the self) existed independently, it would lead to faults such as experiencing the results of uncreated actions and the futility of created actions, and so on. This is just an example. Meditating on the meaning of the two selflessnesses is the main point of practice. As stated in the 'Entering the Middle Way': 'To liberate beings, the Buddha taught two kinds of selflessness, distinguishing between phenomena and persons.' Therefore, here, the self to be refuted is posited on the person, which is the selflessness of the person; the self to be refuted is posited on the aggregates and other phenomena, which is the selflessness of phenomena. 'I' and 'mine' are nominally imputed on the five aggregates or the collection of form and mind. This is the 'I' that is merely imputed on the general aggregate without investigation or analysis. The innate thought of 'I am' arises in relation to this, and merely thinking 'I am' is the nominal way of grasping at 'I,' which is not something to be abandoned. However, the innate thought of 'I am' leads to grasping at 'I' as being established from its own side, which is the self-grasping of grasping at 'I.' Grasping at 'mine' as being established from its own side is the self-grasping of grasping at 'mine.' Secondly, aspiring through elaborately explaining the six perfections has two parts: a general explanation and a separate explanation. The first is: The Blessed One extensively taught the classifications of the six perfections. Maitreya explained the way the number of six perfections is determined in the Ornament of the Sutras, which is extremely important. Je Rinpoche extensively explained this in the Lamrim, which should be understood. Briefly, the way the number is determined is sixfold: for higher rebirth, for accomplishing the two purposes, for perfecting the benefit of others, for gathering the Great Vehicle, for all aspects of the path, and for the number determined in relation to the three trainings. The first is: The Ornament of the Sutras says: 'Perfect enjoyment and body, perfect retinue and activity are higher rebirth, constantly not being controlled by afflictions, and not being inverted in actions.' The second is: 'Extremely striving for the sake of sentient beings, practicing generosity, non-harming, and patience, abiding in liberation as the basis, accomplishing all self-benefit.' The third is:
Chinese
不贫穷和完全不伤害，完全忍耐伤害和行为不灰心，为了令人喜悦好好称赞的缘故，是利他即是利己。如此说。第四是，不明显喜欢享用和，对极恭敬二者不灰心和，瑜伽完全不分别，大乘边际在此穷尽。如此说。第五是，对于境不执著的道路，获得它如守护散乱，不舍弃有情增长和，清净障碍之处。如此说。第六是，掌握三学之后，胜者六度，真实宣说，最初三者，最后二者分两种，一者也属于三者全部。如是说。暂时搁置前面那些的意义解释，这后面的最初三者是指布施、戒律、忍辱三者，包含于戒律的学处。最后禅定和智慧二者是等持的学处和智慧的学处，三学也包含于六度中。一者精进是三学的助伴。胜者在经部中如果分类行为的差别，说了无边，但如果将一切归纳起来，必须获得确定归纳于六度的道理。以六度的作用来说，《经庄严论》中说：布施使不顺品衰退和，具有不分别智慧，成办一切愿望圆满，成熟有情作三种。以及，同样地，戒律使不顺品衰退和，这样翻译，后面的三个偈颂和智慧的相同。那些的不顺品是从悭吝到邪慧之间的六者。不分别智慧是被证悟那些无我的智慧所摄持。愿望圆满是，满足希望和结合于善和忍耐损害和做朋友和变化和切断怀疑。成熟有情是，从布施的摄受到以智慧安置于大乘的法和道之间。这样是四法或三法。布施有财物布施和法布施和无畏布施三种。戒律有遮止罪行和善
English
Not being poor and completely non-harming, completely enduring harm and not being discouraged by actions, for the sake of praising well what is pleasing, benefiting others is benefiting oneself. Thus it is said. Fourthly, not manifestly liking enjoyment and, not being discouraged by the two of great reverence and, yoga completely without conceptualization, the limit of the Mahayana is exhausted here. Thus it is said. Fifthly, the path of not being attached to objects, obtaining it is like guarding against distraction, not abandoning sentient beings, increasing and, the place of purifying obscurations. Thus it is said. Sixthly, after mastering the three trainings, the Victorious Ones, the six perfections, truly explained, the first three, the last two divide into two kinds, one also belongs to all three. As it is said. Temporarily setting aside the explanation of the meaning of the former ones, the first three of these later ones refer to generosity, ethics, and patience, which are included in the training of ethics. The last two, meditation and wisdom, are the training of concentration and the training of wisdom, and the three trainings are also included in the six perfections. One, diligence, becomes a companion to the three trainings. If the Victorious Ones classify the differences in conduct in the Sutras, they have said it is limitless, but if everything is summarized, it is necessary to gain certainty about the way it is summarized into the six perfections. Regarding the function of the six perfections, the Ornament of the Sutras says: Generosity causes the unfavorable aspects to decline and, possesses non-conceptual wisdom, accomplishes all wishes completely, ripens sentient beings in three ways. And, similarly, ethics causes the unfavorable aspects to decline and, thus it is translated, the last three verses are the same as wisdom. The unfavorable aspects of those are the six from stinginess to wrong wisdom. Non-conceptual wisdom is that which is possessed by the wisdom that realizes those selflessnesses. Fulfilling wishes is, fulfilling hopes and combining with virtue and enduring harm and making friends and transforming and cutting off doubts. Ripening sentient beings is, from the gathering of generosity to the placing of the Dharma and path of the Mahayana by wisdom. Thus, there are four or three dharmas. Generosity has three types: material generosity, Dharma generosity, and fearlessness generosity. Ethics has the restraint of misdeeds and virtue