English
These are the specific limitless prayers for engaging in Bodhi, that is, whatever excellent deeds have been done, I will completely accomplish all of them. When will this be? After attaining perfect enlightenment through good and virtuous conduct. The second part has two points: praying to learn from Samantabhadra and Manjushri. The first point is: Among the sons of all Buddhas, the Bodhisattvas, the one who is the chief and most excellent in terms of qualities, who has become the eldest son, whose name is Samantabhadra, the scholar known in all directions, in order to practice the conduct of Bodhi like him, I dedicate all these virtues, including the virtues mentioned above. How does Samantabhadra dedicate? He dedicates in a way that is free from all faults of the three doors, in an instant, even with one body, he can fill all Buddha-fields, and with countless bodies, he can fill many fields simultaneously, his body is completely pure; with one voice, he can teach the Dharma in accordance with the languages of beings, his speech is completely pure; not only that, but his mind, which can directly see all Dharmas in an instant, is also completely pure; the great deeds of the Bodhisattvas, such as the six perfections, are also completely pure and free from faults; and the fields where he attains enlightenment and shows the way to enlightenment are also dedicated to becoming pure lands that are more excellent than Sukhavati or Abhirati. Like that scholar known as Samantabhadra, may I also become the same as him. Here, in Shakya Mitra's commentary, it is said that Bodhisattvas are divided into two types: those with great desire and those without great desire. Those with great desire are those who pray to quickly attain Buddhahood and benefit all beings, like Maitreya; those without great desire are those who, even if they have completed the accumulations, do not attain Buddhahood, but after placing all beings on the ground of Buddhahood in the form of a Bodhisattva, they themselves attain Buddhahood, like Samantabhadra. This is about the arrangement of Manjushri's field.
Tibetan
འི་མདོ་ལས། བྱམས་པ་ནི་འདོད་ཆེན་པ་དང་འཇམ་དཔལ་འདོད་ཆེན་པ་མ་ཡིན་པའི་བྱང་སེམས་སུ་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་སྣང་ཡང་། དེ་ནི་ཐུན་མོང་བ་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་ལུགས་ཏེ་རང་ལུགས་དངོས་པོའི་གནས་ཚོད་ལ་ནི་ཀུན་བཟང་འཇམ་དབྱངས་གཉིས་སངས་རྒྱས་ཟིན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་བཟུང་བ་ལ་འཆད་དགོས་པར་ཁོ་བོས་ལུང་རིགས་དུ་མས་བསྒྲུབ་ནུས་ཏེ་བཞག་གོ །མདོ་ལུགས་ལྟར་ནའང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྟོབས་བཅུ་རྫོགས་པར་བཤད་པ་སོགས་ལས་དོན་གྱིས་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏེ་ཅུང་ཟད་ཙམ་སྦས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དུས་དང་སྒོ་ཀུན་ནས་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་བཟང་པོ་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ནི་སྨོན་ལམ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་སྤྱད་པར་བགྱིའོ། །དུས་ཇི་སྲིད་དུ་ན་མ་འོངས་བསྐལ་བ་ཀུན་ཏུ་ཡིད་མི་སྐྱོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སྤྱོད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་མམ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དེ་ཡི་མཛད་པའི་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བགྱིའོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ལམ་གྱི་བྱ་བ་སྤྱིར་བཤད་ཀྱང་བརྟག །འཇམ་དཔལ་གྱི་སྨོན་ལམ་དེ་གང་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་སྔོན་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁར་གྱུར་པའི་ཚེ། འཁོར་བ་མཐའ་མ་མེད་པ་ཡི། །སྔོན་གྱི་མཐའ་མ་ཇི་སྲིད་པ། །དེ་སྲིད་སེམས་ཅན་ཕན་དོན་དུ། །སྤྱོད་པ་དཔག་ཡས་སྤྱད་པར་བགྱི། །ཞེས་སོགས་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེར་མཛད་པ་ལྟར་རོ། །ས་བཅད་བཅུ་དྲུག་པ་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་སྨོན་པ་ནི། སྤྱོད་པ་དག་ནི་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་དག་གི་མཐའ་ནི་འདི་ཙམ་མོ་ཞེས་ཚད་བཟུང་དུ་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་ཏིང་འཛིན་གཟུངས་སྤོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་ཚད་བཟུང་དུ་མེད་པར་ཤོག་ཅིག །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དང་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་ལ་གནས་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་འཚལ་བ་སྟེ་ཤེས་ཤིང་ཐོབ་པར་བགྱིའོ། །འདིར་འས་ཕུལ་བའི་ཁ་འཁྲུལ་དུ་བྲིས་པ་ནི་ཡིག་ནོར་རོ། །གཉིས་པ་སྨོན་ལམ་ཇི་ཙམ་དུ་འདེབས་པའི་ཚད་ནི། ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ཚད་ཇི་ཙམ་དུ་འདེབས་སྙམ་ན། ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་གྲངས་ཀྱི་མཐའ་མེད་པ་དེ་བཞིན་ཏེ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་བསགས་པའི་ལས་དཀར་ནག་དང་ཉོན་མོངས་པ
Chinese
འི་མདོ་ལས། 慈氏（བྱམས་པ་）是欲贪大者，以及文殊（འཇམ་དཔལ་）并非欲贪大者的菩萨的说法之后，似乎应该遵从。但那是共同的波罗蜜多乘的规矩，就自宗实物的安住程度而言，普贤（ཀུན་བཟང་）文殊（འཇམ་དབྱངས་）二者即使成佛也需要以菩萨的身份来讲解，我能以诸多教证理证来成立，故且搁置。按照经部宗的说法，也在那部经中说了文殊圆满了十力等，从事实上显示已经成佛，只是稍微隐藏了而已。第二是，为了在一切时和一切门中行持善妙之行，我将行持如圣文殊的愿望。时间多久呢？直到未来一切劫中，以不厌倦的方式。是仅仅行持一个方面的行持吗？不是的，文殊的一切事业我都将圆满。此处有些人认为总的说的是道的行持，也需要观察。文殊的愿望是什么呢？文殊往昔成为国王名为空时，对于轮回没有边际的，往昔的边际有多久，那么久为了众生的利益，我将行持无量的行持。等等，如是广发大愿。第十六个科判，以收摄的方式发愿是，行持等四句。我为了菩提而行持的行持的边际不要变成只有这么一点。同样，神通、神变、禅定、陀罗尼、辩才等的功德也请变成没有边际。如是安住于无量的行持和功德，所有佛和菩萨的神变等一切幻化都了知，即知道和获得。此处འས་ཕུལ་བའི་ཁ་写成འཁྲུལ་的是笔误。第二，发愿的量有多少呢？如虚空边际等四句。善妙行愿的量要发多少呢？如虚空没有边际的量有多少，就像那样，以及所有众生的数量没有边际，就像那样，以及众生们所积累的善恶业和烦恼
English
From the Sutra of འི་, it seems that we should follow the statement that Maitreya (བྱམས་པ་) is a bodhisattva with great desire and Manjushri (འཇམ་དཔལ་) is not a bodhisattva with great desire. However, that is the common rule of the Paramita Vehicle. As for the state of the actual objects of our own school, even if Samantabhadra (ཀུན་བཟང་) and Manjughosha (འཇམ་དབྱངས་) have already attained Buddhahood, they still need to be explained as holding the form of bodhisattvas. I can establish this with many scriptural and logical proofs, so I will leave it at that. According to the Sutra school, it is also said in that very sutra that Manjushri has perfected the ten powers, etc., which shows that he has actually attained Buddhahood, but it is only slightly hidden. Secondly, in order to practice the excellent conduct of virtue at all times and in all ways, I will practice the same kind of aspiration as the noble Manjushri. How long will it last? Until all future kalpas, in a way that is not tiring. Is it just practicing one aspect of conduct? No, I will perfect all the deeds of Manjushri. Here, some people think that it is generally talking about the practice of the path, but it needs to be examined. What is Manjushri's aspiration? When Manjushri was once a king named Empty, for those cycles of existence without end, for as long as the beginning of the past, for that long, for the benefit of sentient beings, I will practice immeasurable conduct. And so on, making great aspirations. The sixteenth section, aspiring in a condensed way, is the four lines beginning with "Conduct, etc." The limit of the conduct that I practice for the sake of enlightenment should not become just this much. Similarly, may the qualities of clairvoyance, miraculous powers, samadhi, dharani, eloquence, etc., also become limitless. Thus, abiding in limitless conduct and qualities, may I know and attain all the manifestations of miraculous powers, etc., of all Buddhas and Bodhisattvas. Here, writing འས་ཕུལ་བའི་ཁ་ as འཁྲུལ་ is a writing error. Secondly, what is the measure of how much aspiration to make? The four lines beginning with "As far as the end of space, etc." How much should the measure of the aspiration of excellent conduct be made? As much as the measure of the endlessness of space, and similarly, as the number of all sentient beings is endless, and as the white and black karma and afflictions accumulated by sentient beings
Tibetan
འི་མཐའ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་གི་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐའ་ཡང་ཚད་མེད་པ་དེ་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་སྟེ། གཞུང་འདིས་སྨོན་ལམ་འདིའི་ནང་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་རླབས་པོ་ཆེ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་མཇུག་གི་རིམ་པ་གཞན་ནི། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་སོགས་མན་ཆད་དེ། འདི་ལ་གཉིས། སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། བཏབ་པའི་དགེ་རྩ་བསྔོ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕན་ཡོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚེ་འདིར་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་དང་། ཕྱི་མར་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། བསོད་ནམས་འཛིན་པ། ངན་སོང་དང་སྡིག་གྲོགས་སྤོང་ཞིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ། སྐལ་མཉམ་གྱི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་ཕྲད་པ། ལས་སྒྲིབ་བྱང་བར་འགྱུར་བའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེས་བུ་གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མཐའ་ཡས་རྣམས་ནི་གསེར་དངུལ་སོགས་རིན་ཆེན་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཏེ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་ཕུལ་ཞིང་། དེར་མ་ཟད་ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་བཟའ་བཏུང་བགོ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཆོག་རྣམས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཇི་སྙེད་པའི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་བསྐལ་བར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཕུལ་བར་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་དེ་ལས་ཀྱང་། གང་ཟག་གཞན་གང་གིས་བསྔོ་བའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ཐོས་ནས་དོན་དྲན་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དག་གི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་མོས་ཤིང་སྨོན་ལམ་མང་དུ་འདེབས་པའམ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་གཅིག་ཙམ་ཡང་དད་པར་བསྐྱེད་ཅིང་སྨོན་པའི་བསོད་ནམས་འདི་ནི་སྔ་མ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དམ་པ་སྟེ་ལྷག་པ་དང་གཙོ་བོ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་སྨོན་ལམ་འདིའི་ནང་དུ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་། དོན་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་པ་ཐག་པས་སྨོན་ལམ་འདེབས་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་དུ་ནི་ངེས་པར་འགྱུར་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྔར་མ་བསྐྱེད་པ་ཞིག་ཡིན་ནའང་མྱུར་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་ཟིན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་སེམས་དེ་བརྟན་པ་དང་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་ནས་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་རེ་དབང་གིས་སོ། །སྐབས་འདིར་སྨོན་ལམ་འདི་ལ་བསྔོ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན༑ དེ་ནི་བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་མི་འགལ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྒྱུར་བར་བྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་རྣམས་ནི་བསྔོ
Chinese
就像那般无边无际。我的善妙行愿的边际也同样是不可限量的。这段话表明，此愿文中包含了所有大乘行愿的伟大之处。第三，结尾的次第，从“任何十方”等开始。这部分有两点：发愿的利益和回向所种的善根。第一点又分为两部分：详细阐述利益和简要地展示利益。第一部分又分为两部分：今生获得的利益和来世获得的利益。第一部分有四个方面：积累福德，远离恶趣和恶友并得见如来，与具缘的殊胜之人相遇，以及业障得以清净的利益。第一点是：任何众生，以黄金、白银等珍宝庄严十方无量佛土，供养诸佛。不仅如此，还以天人的安乐用具，如饮食、衣物等殊胜之物，在与佛土微尘数量相等的劫数中供养诸佛。然而，另有众生听闻此《普贤行愿王》，忆念其义，对无上菩提生起极大信心，并多次发愿，或者以这种方式哪怕仅仅一次生起信心并发愿，那么此人所获得的福德，将胜过前者所获得的福德，成为更加殊胜、更加主要、最为殊胜的福德。原因是，此愿文中包含了诸佛菩萨不可思议的行持。如果真心实意地发愿，那么必定会成为大乘种姓之人。即使之前没有生起菩提心，也会迅速生起；如果已经生起，那么此心将会更加稳固和增长，并迅速证得菩提果位。此处有人会想，为什么称此愿为回向呢？这是因为回向和发愿并不冲突。也就是说，那些将回向的善根转化为圆满菩提的发愿，就是回
English
Just as that is boundless, so too is the extent of my aspiration for excellent conduct immeasurable. This passage indicates that this aspiration prayer encompasses all the great aspects of Mahayana practice aspirations. The third is the concluding sequence, starting from "Any of the ten directions," etc. This has two parts: the benefits of making the aspiration prayer and the dedication of the roots of virtue generated. The first point is further divided into two parts: elaborately explaining the benefits and presenting them concisely. The first part is again divided into two parts: the benefits that arise in this life and the benefits that arise in future lives. The first part has four aspects: accumulating merit, abandoning evil destinies and negative companions and seeing the Thus-Gone One, meeting virtuous individuals with shared karma, and the benefits of purifying karmic obscurations. The first point is: Any being who adorns the infinite Buddha fields of the ten directions with gold, silver, and other precious jewels and offers them to the Buddhas. Moreover, even the best of the enjoyments of gods and humans, such as food, drink, and clothing, are offered to the Buddhas for as many eons as there are dust particles in the Buddha fields. Even more than that merit, if another person hears this King of Aspirations, remembers its meaning, greatly admires the supreme, unsurpassed Bodhi, and makes many aspirations, or even just once generates faith and aspiration in this way, then the merit of this aspiration is superior to the other merits like the former, becoming more excellent, more principal, and most supreme. The reason is that this aspiration prayer contains the wondrous deeds of the Buddhas and their heirs. If one makes aspirations with sincere intention in accordance with that meaning, then one will certainly become a member of the Mahayana lineage. Even if one has not previously generated the mind of enlightenment, it will quickly arise, and if it has already arisen, then that mind will become stable and increase, and one will quickly attain enlightenment. Here, one might wonder why this aspiration prayer is called a dedication. This is because dedication and aspiration do not conflict. That is, those aspirations that transform the merit to be dedicated into perfect enlightenment are dedications.