Tibetan
་སོགས་བསྟན་ཏེ་ཅུང་དཀའ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི་འདི་བོད་སྐད་དུ་ཚིགས་བཅད་མ་ཡིན་ཀྱང་ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་ལ་ཚིགས་བཅད་དུ་བསྒྲིག་རྒྱུ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །བཟུང་བ་ནི་ཚིག་བློ་ལ་བཟུང་བ་དང་། གླེགས་བམ་ལག་ཏུ་ཡོད་པ་ལའང་བྱར་རུང་ཞིང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་འཆད་པ་ནི་ཚིག་བརྗོད་ཅིང་ལེགས་པར་འཆད་པ་དང་། སྟོན་པ་ནི་དོན་ལེགས་པར་སྟོན་པ་ལ་བཤད་ཅིང་དེ་ནི་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །དེ་ལྟར་བཟུང་བ་སོགས་བྱས་ན་དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་གྲངས་མེད་ཅིང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་བསྐྱེད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ཕན་ཡོན་ལྷག་པར་ཆེ་ཞིང་། དེར་མ་ཟད། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་གཞུང་འདིའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ལས་ཐོབ་ཅིང་བྱུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱང་འདི་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་དུ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཐོབ་པར་བྱར་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། དོན་དམ་པར་དེ་དག་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེར་ཐ་སྙད་གདགས་སོ་ཞེས་པའོ། །ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་གང་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་བདག་མེད་རྟོགས་ནས་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི། དེ་མ་རྟོགས་པར་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་བདེན་པར་ཞེན་ཅིང་སེམས་སྙམ་མམ་ཞེས་གསུངས་པ་ན། རབ་འབྱོར་གྱིས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་འཇུག་བྱ་གང་ལ་ཡང་ཞུགས་པ་མ་མཆིས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་ཐར་པའི་ལམ་རྒྱུན་ལ་ཞུགས་པས་ན་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བགྱིའོ། །དོན་དམ་པར་གང་ལ་ཡང་མ་ཞུགས་ཤིང་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་བཟུང་ནས་ཞུགས་པ་མ་ལགས་སོ། །རྗེས་འཇུག་པའི་ཊཱིཀ་ཆེན་དུ་སྐབས་འདི་དྲངས་ཏེ། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱིས་ཐོབ་མཁན་དང་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་བདེན་བར་བཟུང་ནས། བདག་གིས་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ཉིད་དེ་ཡི་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་
Chinese
等等显示，是稍微困难的地方。 出现“偈颂”一词，虽然这在藏语中不是偈颂，但考虑到可以用梵语的语言来安排成偈颂。 抓住，是指把词记在心里，也可以指手里拿着书本，念诵。 如实宣说，是指说出词句并好好地宣说。 示现，是指很好地示现意义，这是就主要方面而言。 像这样抓住等等，就能从中产生无数且不可估量的功德聚。 原因是，布施物质的布施比布施佛法的布施利益更大。 不仅如此，圆满正等觉的菩提，是从这部经所阐述的空性证悟的般若波罗蜜多中获得和产生的。 诸佛世尊也是因为修持此经而产生的。 名言上是这样，但胜义谛上是无法获得的。 所谓的诸佛之法，指的是佛的十力等等，这些只是名言上的假立，胜义谛上这些是不存在的，如来是这么说的。 然而，仅仅在世俗谛上，才把佛法安立为这个那个。 声闻圣者们所获得的果位，也是在证悟无我之后获得的。 如果没有证悟无我，是不可能获得的。 宣说这一点，是因为具寿善现心想，我获得了入流果，是否执着于实有而这样想呢？ 佛说：善现，不是这样的。 原因是，入流者在胜义谛上，对于任何应入之法都没有进入。 但在名言上，因为进入了解脱道之流，所以称为入流者。 在胜义谛上，对于任何法都没有进入，对于色、声、香、味、触和法等，也没有在胜义谛上执着而进入。 后世论著的注释中引用了这段话，说入流者如果执着于能获得者和所获得的果实为实有，心想我获得了入流果，那么那本身就会变成我执。
English
Etc. are shown, which is a slightly difficult point. The term "verses" appears, which, although not verses in Tibetan, is considered in terms of being able to arrange them into verses in Sanskrit. Grasping refers to holding the words in mind, and it can also refer to holding a book in hand and reciting it. Truly explaining refers to speaking the words and explaining them well. Showing refers to showing the meaning well, which is done in terms of the main aspect. If one does grasping etc. in this way, one will generate an immeasurable and countless accumulation of merit from it. The reason is that giving the gift of Dharma is more beneficial than giving the gift of material things. Moreover, the Bodhi of the perfectly complete Buddha is obtained and arises from this Prajnaparamita, which elucidates the meaning of emptiness, the subject matter of this text. The Buddhas, the Bhagavat, also arise from practicing this. It is so in conventional truth, but it is impossible to obtain in ultimate truth. The so-called qualities of the Buddhas, such as the ten powers of the Buddhas, are merely nominal designations, but in ultimate truth, they do not exist, as the Tathagata has said. However, only in conventional truth are the qualities of the Buddhas designated as this and that. Whatever fruit the Hearer-Aryas obtain, they obtain it after realizing selflessness. It is impossible to obtain it without realizing it. Showing this is because the Venerable Subhuti thought, "I have obtained the fruit of stream-entry," and whether he clings to it as real and thinks in this way. The Buddha said, "Subhuti, it is not so." The reason is that the stream-enterer has not entered into anything that should be entered into in ultimate truth. But in conventional truth, because he has entered into the stream of the path of liberation, he is called a stream-enterer. In ultimate truth, he has not entered into anything, and he has not entered into grasping onto form, sound, smell, taste, touch, and phenomena in ultimate truth. In the great commentary of the later treatises, this passage is quoted, saying that if a stream-enterer clings to the fruit of the obtainable and the obtained as real, thinking, "I have obtained the fruit of stream-entry," then that itself will become grasping at self.
Tibetan
གང་ཟག་དང་འབྲས་བུ་བདེན་འཛིན་བདག་འཛིན་དུ་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དང་། གཉིས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ནོ། །རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱིས་བདེན་པར་བཟུང་ནས་བདག་གིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་མི་འཛིན་པ་ནི། བདེན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དོན་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་བཞིའི་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་འགོག་བདེན་ཐོབ་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་དགོས་པར་བསྟན་ཅིང་། དེ་ལ་བདེན་མེད་རྟོགས་ནས་བདེན་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་འབྱིན་དགོས་པར་བཤད་པའོ། །དེས་ན་བདེན་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་འབྱིན་མྱོང་མ་མྱོང་ནི་བདེན་མེད་རྟོགས་མྱོང་མ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་འཇོག་སྟེ། ཇི་སྲིད་གཞི་གང་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་སྙམ་དུ་དཔྱོད་པ་ཞུགས་པ་ན་བདེན་ཞེན་ལས་འདའ་མི་ནུས་པའི་བར་དེ་སྲིད་དུ་བདེན་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པས་བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པར་འཇོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ཕྱིར་མི་འོངས་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་གསུམ་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ་དོན་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་བཞི་ལ་ཞུགས་པ་དང་འབྲས་གནས་ཟུང་རེ་ཡོད་པས་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་གང་ཟག་ཡ་བརྒྱད་དང་། ཟུང་རེ་བསྡོམས་ན་སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བཞི་ལ་བཤད་པ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་མཚོན་ཙམ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་འགོག་བདེན་ནི་མཐོང་སྤངས་ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བཞག་པས། དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་ནས་དེ་ལ་གནས་པ་ལ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་དང་། དེ་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་འབད་ཅིང་ཞུགས་པ་ལ་དེའི་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་ནི། འཇིག་ལྟ་དང་ཚུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་དང་ཐེ་ཚོམ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །འཇིག་ལྟ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཡོད་ཀྱང་འདིར་ཀུན་བཏགས་སོ། །ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་ནི་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་སྤངས་པའི་ཆ་ནས་འཇོག་ཅིང་། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་དེའི་འབྲས་གནས་དང་། དེ་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པས་འཇུག་པ་ནི་དེའི་ཞུགས་པའོ། །ཕྱི་མི་འོངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་པའི་ཆ་ནས་འཇོག་ཅིང་། དེ་ལ་གནས་པ་དང་དེའི་ཆེད་དུ་ཞུགས་པ་ནི་འབྲས་གནས་དང་ཞུགས་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སྲིད་རྩེའི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་སྤངས་པའི་ཆ་ནས་འཇོག་ཅིང་། འབྲས་བུ་དེ་ལ་
Chinese
关于人与果的实执我执，第一是人我执，第二是法我执。入流者不执取实有，不认为自己已得果，这是就破除实执之境而言，并非说没有俱生执。如经中所说：“因此，后来的（果位）也应知晓。”意思是说，要获得入流等四果所断之果——灭谛，必须证悟空性。为此，必须在证悟无实之后，破除实执的执着对象。因此，是否曾破除实执的执着对象，是通过是否曾证悟无实来确定的。只要对任何事物是否真实存在进行思辨，就无法超越实执，因此无法破除实执的执着对象，从而被实执所束缚。同样，将其应用于一来、不来和阿罗汉三者，道理与前相同。入流等四者各有入者和果位，分开来说是八种人，合起来说是四双士。关于这四者，有很多解释，仅略作说明：入流修行者的果——灭谛，是通过断除见断三结而安立的。获得这样的果并安住于此，称为入流果位；为获得此果而努力进入，称为入流道。三结是：有身见、戒禁取见和疑烦恼。有身见有俱生的，但这里指的是遍计所执。一来果是从断除六品欲界烦恼的角度安立的。安住于此是其果位，为获得此果而精进进入是其道。不来果是从断除九品欲界烦恼的角度安立的。安住于此和为此进入是果位和道。阿罗汉果是从断除有顶九品烦恼的角度安立的。对于此果
English
Regarding the clinging to reality and the clinging to self in relation to persons and results, the first is the clinging to the self of persons, and the second is the clinging to the self of phenomena. The stream-enterer does not cling to things as being truly existent, nor does he think that he has attained the result. This is said in terms of refuting the object of clinging to reality, but it does not mean that there is no innate clinging. As it is said in the scriptures, "Therefore, the later ones should also be understood." The meaning is that in order to attain the result of separation from the four, such as the stream-enterer, which is the cessation truth, it is necessary to realize emptiness. For this, it is explained that one must refute the object of clinging to reality after realizing the absence of reality. Therefore, whether or not one has experienced the refutation of the object of clinging to reality is determined by whether or not one has experienced the realization of the absence of reality. As long as one engages in contemplating whether or not something is truly established, one cannot transcend the clinging to reality. Therefore, one cannot refute the object of clinging to reality, and thus one is bound by the clinging to reality. Similarly, apply this to the once-returner, the non-returner, and the arhat, as it is said, and the meaning is the same as before. Each of the four, such as the stream-enterer, has an enterer and a fruit-stayer, so if they are separated, there are eight types of persons, and if each pair is combined, there are four pairs of individuals. There are many explanations for these four, but just to give a brief indication: the result of the stream-enterer's ascetic practice, the cessation truth, is established through abandoning the three fetters to be abandoned by seeing. Therefore, attaining such a result and abiding in it is called the fruit-stayer of the stream-enterer, and striving and entering for the sake of attaining it is called the enterer of that. The three fetters are: the view of the perishable body, clinging to ethics and rituals, and doubt, which is a mental affliction. Although the view of the perishable body is innate, here it is imputed. The result of the once-returner is established from the perspective of abandoning the sixth affliction of the desire realm. Abiding in that is its fruit-stayer, and diligently entering for the sake of attaining that is its enterer. The result of the non-returner is established from the perspective of abandoning the ninth affliction of the desire realm. Abiding in that and entering for the sake of that are the fruit-stayer and the enterer. The result of the arhat is established from the perspective of abandoning the ninth affliction of the peak of existence. For that result