Tibetan
ཡང་མ་ལགས་པའི་སླད་དུ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་མྱོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ་བཞག་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་ཞུས་སོ། །འདི་དག་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་ངོར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དགོངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་དགོས་མོད། དོན་དམ་པར་སངས་མ་རྒྱས་པ་ནི། གོང་དུ་བརྗོད་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་རང་གི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། རང་གི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་རེ་རེ་བ་དང་ཚོགས་པ་དང་དེ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་གང་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མིན་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རབ་བྱེད་ཉེར་གཉིས་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕུང་པོ་མིན། །ཕུང་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་དེར་དེ་མེད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕུང་ལྡན་མིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་མ་བརྟེན་པར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགའ་ཡང་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་གཞུང་གི་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་སུ་བྱས་པ་ནི་གོ་བདེ་བའི་ཆེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་འཚང་རྒྱ་བ་དང་རྒྱས་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ་མཚོན་ཙམ་མོ། །དེས་ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་མེད་ཚུལ་ནི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐ་ན་ཡིག་འབྲུ་གཅིག་ཀྱང་མ་གསུངས་སོ། །གསུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་དོན་རྩ་ཤེས་རབ་བྱེད་ཉེར་ལྔ་པ་ལས། སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བ་དང་། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེར་ཞི་ཞིང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་། །སུ་ལའང་ཆོས་འགའ་མ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་རྗེས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་ཞི་བའི་ངོ་བོ་ལ་མཚན་མར་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་དེའི་ཚེ། མཚན་མར་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལྷ་ཡུལ་ལམ་མི་ཡུལ་གང་དུ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སམ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་འགའ་ཡང་མ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སུ་ལའང་ཆོས་མ་བསྟན་ན་གསུང་རབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་མངོན་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྟོན་པས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་གདུལ་བྱ་མ་རིག་པའི་གཉིད་དང་ལྡན་པའི་རྨི་ལ
Chinese
又为了不是，即为此之故。理由为何呢？因为圣者们已经现量证悟一切法自性空，无为之法性，所以是为了善加分别，即安立之故而说的。这些是圣者等持智慧的观照中，意指远离戏论。如来等在名言上必须认为是成佛，但在胜义上没有成佛，如前所说，如来也是依靠自己的蕴而假立的，除此之外，自己的无漏之蕴，无论是单个的、集合的，还是与此异体的任何事物都不是如来。如圣者龙树在《中观根本慧论》的第二十二品中说：“如来非是蕴，亦非离于蕴，蕴中无如来，如来中无蕴。如来无有蕴，何处有如来？”又说：“若无有诸蕴，何处有如来？”这里将论典的后两句放在前面是为了容易理解。这样，成佛和增长在名言上存在，但自性上没有，只是象征而已。他所宣说的法也是自性空的道理，如《秘密不可思议经》中说：“如来甚至连一个字也没有说过，也不会说。”此义在《中观根本慧论》第二十五品中说：“息灭一切戏论，寂静，诸佛于何处，未曾为谁说一法。”在注释中说：诸佛薄伽梵入灭后，一切戏论都寂灭，以不住于寂静自性的方式安住之时，执著于相的对境都寂灭，因为不缘取，所以就此而言，诸佛无论在天界还是人间，都没有为任何人宣说任何烦恼或清净之法。又，如果佛没有为任何人说法，那么这些各种各样的经论名相是如何显现的呢？说导师为我们说法，这只是调伏对象处于无明睡眠中的梦
English
Also, it is not for the sake of, that is, for this reason. What is the reason for this? Because the noble beings have directly realized that all dharmas are empty of inherent existence, the nature of the unconditioned dharma, therefore it is said for the sake of distinguishing well, that is, establishing. These are in the view of the wisdom of the noble beings in equipoise, referring to being free from elaboration. The Tathagatas must be considered to be enlightened in name, but in reality they are not enlightened. As mentioned above, the Tathagata is also merely imputed in dependence on his own skandhas. Apart from that, his own undefiled skandhas, whether single, aggregate, or anything that is different in nature from them, are not the Tathagata. As the venerable Nagarjuna said in the twenty-second chapter of the Root Wisdom: "The Tathagata is not the skandhas, nor is he other than the skandhas, in the skandhas there is no Tathagata, in the Tathagata there are no skandhas. The Tathagata has no skandhas, where is the Tathagata?" And he said: "If there are no skandhas, where is the Tathagata?" Here, the last two lines of the treatise are placed first for the sake of easy understanding. Thus, becoming enlightened and increasing exist in name, but not in nature, it is only a symbol. The way he teaches the Dharma is also empty of inherent existence, as it is said in the Secret Inconceivable Sutra: "The Tathagata has not even spoken a single word, nor will he speak." The meaning of this is stated in the twenty-fifth chapter of the Root Wisdom: "All elaborations are extinguished, peaceful, the Buddhas in what place, have never taught a single dharma to anyone." In the commentary it says: When the Buddhas, the Bhagavat, pass into nirvana, all elaborations are extinguished, and when they abide in the manner of not abiding in the nature of peace, the objects of clinging to signs are all extinguished, because they do not apprehend, so in this regard, the Buddhas, whether in the realm of gods or humans, have not taught anyone any defiled or purified dharma. Also, if the Buddha has not taught the Dharma to anyone, then how do these various names of scriptures appear? Saying that the teacher taught us the Dharma, this is only a dream of the object of taming who is in the sleep of ignorance.
Tibetan
མ་རྨི་བཞིན་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ་རྟོགས་དཀའ་བའི་གནས་སོ། །འདིར་བཤད་པ་ལྟར་འོག་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་མ་བསྟན་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་ཆོས་ཀྱང་མ་ལགས་ཞེས་པས་རྟག་པའི་མཐའ་དང་། ཆོས་མ་མཆིས་པ་མ་ལགས་ཞེས་པས་ཆད་པའི་མཐའ་བཀག་པ་སྟེ། སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཆེན་པོ་དག་གིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་རྟོགས་ཤིང་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱས་པར་འཇོག་ཅེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་པ་དང་ཆོས་བསྟན་པ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པས་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་མོད། དེ་ལས་ཀྱང་ཆོས་འདི་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཉམས་ལེན་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ལྷག་པར་ཆེའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་འབྱོར་ལ་ཁྱོད་འདི་སྙམ་དུ་སེམས། རིགས་ཀྱི་བུ་དང་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས། ཇི་སྐད་དུ་མཛོད་ལས། གླིང་བཞི་པ་དང་ཉི་ཟླ་དང་། །རི་རབ་དང་ནི་འདོད་ལྷ་དང་། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ལ་ནི། །སྟོང་ནི་སྤྱི་ཕུད་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་གཉིས་པ། །བར་མའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཡིན་ནོ། །དེ་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་གསུམ་མོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། །སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་གསེར་དང་དངུལ་དང་ཤེལ་དང་བཻཌཱུརྱ་དང་རྡོའི་སྙིང་པོ་དང་སྤུག་དང་མུ་ཏིག་དམར་པོ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་གང་བར་བྱས་ཏེ། གཞན་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མང་དུ་བསྐྱེད་དམ་དྲིས་པས། ལན་དུ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མང་བར་ཞུས་ཤིང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཡང་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་འཇོག་ལགས་ཀྱི། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཕུང་པོར་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་ཤིང་། ཐ་སྙད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་ཐ་སྙད་མཛད་ཅིང་གསུངས་སོ་ཞེས་གསོལ། །འདིས་ནི་ལས་དཀར་ནག་སྔར་བྱས་པ་དང་ཕྱིས་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་འདས་པ་འགག་ཤིང་མ་འོངས་པ་ད་ལྟ་མ་བྱུང་བས་མེད་ཀྱང་། སྤྱིར་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་ཤིང་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་པོའི་སེམས་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་བ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འདོད་དགོས་ཚུལ་ལ
Chinese
那些非梦境的事物，是从自己的分别念中产生的。如是说。在《圣虚空藏所问经》中也有提到，这是难以理解之处。如这里所说，下面也会提到，应知佛未曾说法之义。总而言之，以“法亦非”遮止常边，以“非法非有”遮止断边。舍弃了增益和损减二边之后，以“圣者”等词语，说明在名言上，圣者大士们现证了有为法的自性，并现证了涅槃。如是宣说。如此，成佛和说法等一切法，在胜义谛中虽不存在，但在名言中存在，因此布施能产生巨大的福德。但与此相比，对此法进行闻思修的实修所产生的福德更为巨大，为了说明这一点，世尊对善现说：你认为如何？善男子和善女子，如《俱舍论》中所说：四大洲与日月，须弥山与欲天，梵天世界千为一，千视为初千世界。此千世界复千倍，是为第二中千界。此中千界复千倍，是为三千大千界。如是所说。以三千大千世界的黄金、白银、水晶、琉璃、宝石、石精、珍珠、珊瑚等七宝充满，布施给他人，能积累大量的福德吗？回答说，善现回答说能积累大量的福德，并且认为那福德的聚积也如梦幻泡影般仅是名言安立而已。那福德的聚积本身在胜义谛中并不成立为聚积，但在名言上，如来称之为福德的聚积，如是安立和宣说。这说明了善恶业，过去已造和未来将造的业，虽然过去已灭，未来尚未发生而没有，但总的来说必须承认其存在，并且必须认为这与作者的心相续相关联，从而产生果报。
English
Those things that are not dreams arise from one's own conceptual thoughts. It is said so. It is also mentioned in the Sutra Requested by Noble Akashagarbha, which is a difficult point to understand. As explained here, it will also be mentioned below, and the meaning of the Buddha not having taught the Dharma should also be understood. In short, by saying "Dharma is also not," the extreme of permanence is blocked, and by saying "Non-dharma is not non-existent," the extreme of annihilation is blocked. Having abandoned the two extremes of exaggeration and denigration, with "noble beings" and so on, it is explained that in conventional terms, the great noble beings directly realize the nature of conditioned dharmas and directly realize nirvana. Thus it is declared. In this way, although all dharmas such as becoming a Buddha and teaching the Dharma do not exist in ultimate truth, they do exist in conventional truth, so giving alms produces great merit. But compared to that, the merit of practicing listening, thinking, and meditating on this Dharma is even greater. To show this, the Bhagavan said to Subhuti: What do you think? Any son or daughter of good family, as it says in the Treasury: The four continents, the sun and moon, Mount Meru and the desire gods, The Brahma world, a thousandfold, A thousand is considered the first thousand worlds. That thousand worlds multiplied by a thousand, Is the intermediate thousandfold world. That middle thousandfold world multiplied by a thousand, Is the three-thousand great-thousandfold world. As it is said. If this three-thousand great-thousandfold world were filled with gold, silver, crystal, lapis lazuli, gems, stone essence, pearls, and coral, the seven precious things, and given as alms to others, would they accumulate a great mass of merit? In response, Subhuti replied that they would accumulate a great mass of merit, and that the accumulation of merit is only nominally established like a dream or illusion. That accumulation of merit itself is not established as an accumulation in ultimate truth, but in conventional terms, the Tathagata calls it an accumulation of merit, and thus establishes and declares it. This explains that white and black karma, past deeds and future deeds, although the past has ceased and the future has not yet occurred and is non-existent, in general, their existence must be acknowledged, and it must be believed that this is related to the mindstream of the doer, thereby producing results.