Tibetan
གནས་པ་དང་དེ་ཐོབ་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་འབྲས་གནས་དང་ཞུགས་པ་སྟེ་ཞིབ་ན་མང་དུ་བཤད་དགོས་པར་སྣང་ངོ་། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་དོན་ནི་འདོད་ཁམས་སུ་ད་དུང་སྐྱེ་བ་ལན་གཅིག་ལེན་དགོས་པ་དང་། ཕྱི་མི་འོངས་པ་ནི་དེ་ལེན་མི་དགོས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཕྱི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ནི། ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་དང་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་སེམས་ཏེ་ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་འཇོག་པ་དང་། ཕྱི་མི་འོངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་རྒོད་པ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་ཅིང་། འདི་དག་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཁོ་ན་སྟེ། འདིར་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་སུ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་བཏུས་ཀྱི་ལུགས་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་ལ་སོ་སྐྱེ་ཡོད་ཀྱང་གཞན་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའོ། །མདོར་ན་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་བཞི་པོ་དེས་ཐོབ་མཁན་དང་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་ལ་བདེན་ཞེན་མི་བྱེད་ཅིང་། བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཡོད་སྲིད་ཀྱང་དེའི་ཞེན་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱུང་བ་ནི་མེད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གྱིས་བདག་ཐ་སྙད་དུ་ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལགས་ཀྱང་། བདག་གིས་བདག་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའོ་སྙམ་དུ་བདེན་པར་མི་འཛིན་ལགས་སོ་ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་འཛིན་ན་ནི་བདག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་འགྱུར་བས་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་རབ་འབྱོར་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་ལ། དོན་དམ་པར་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པར་ཞེས་ལུང་མི་སྟོན་ཏེ། དོན་དམ་པར་གནས་བྱ་དང་གནས་བྱེད་དང་གནས་པ་པོ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དེ། ཐལ་འགྱུར་བས་བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་སུ་བཞེད་པ་དང་མཐུན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ཐོབ་བྱ་དང་ཐོབ་བྱེད་དང་ཐོབ་མཁན་རྣམས་མེད་པར་མ་ཟད། དོན་དམ་པར་བླང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་མེད་ཅེས་སྟོན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་འ བྱོར་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ངས་སྔོན་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ལས་དོན་དམ་པར་གང་བླངས་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་སྙམ་མམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། རབ་འབྱོར་གྱིས་དེ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་ལན་ཕུལ། འདིར་སྒོས་སུ་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་མཚན་ནས་སྨོས་པ་ནི། སྟོན་པས་སྔོན་གཞོན་ནུ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཅིང་། ས་བརྒྱད་པ་མངོན་དུ་མཛད་པ་ན་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་བཀའ་དྲིན་དྲན་པའི་ཆེད་དེ་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་སྤངས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་མཐའ་དག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་པ་དབང་བསྒྱུར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མཉམ་བཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་མ་ཟད། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་ཤིང་གང་ལུང་བསྟན་པ་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་གཟིགས་པས། མར་མེ་མཛད་ལས་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་བླངས་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ལུང་སྟོན་པའི་དུས་སུ་གང་དུ་ལུང་བསྟན་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་མེད་ཅིང་། ལུང་བསྟན་པའི་དུས་ཀྱི་གང་ཟག་དེ་ལུང་བསྟན་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཡང་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་ལུང་བསྟན་པ་དང་སངས་རྒྱས་པའི་བར་གྱི་གང་ཟག་རྣམས་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་ཞིང་། དུས་སྔ་ཕྱིའི་ང་རྣམས་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་སྔ་ཕྱིའི་ང་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ང་སྤྱི་ཞིག་ཡོད་པས་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཁྱོད་མ་འོངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པའོ། །དཔེར་ན་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་རྣམས་དང་ཚེ་སྟོད་སྨད་ཀྱི་ང་རྣམས་ད་ལྟའི་དུས་ཀྱི་ང་འདི་མིན་ཡང་དེ་དག་གིས་བྱས་པ་ལ་ངས་བྱས་སོ་ཞེས་དང་། དེ་དག་གིས་བྱེད་པ་ཡང་ངས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངས་ཁང་པ་དང་ཞྭ་གོས་ལྷམ་སོགས་འདི་དང་འདི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་དུས་སུ་ཁང་པ་སོགས་མེད་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་འགྱུར་ལ་བསམས་ཏེ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་འབྱུང་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་ན་ནི་ཁང་པ་སོགས་བྱའོ་སྙམ་པའི་དུས་ནའང་ཁང་པ་སོགས་ཡོད་ཅེས་འདོད་དགོས་ཀྱང་དེ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་དགོངས་ནས། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར
Chinese
安住以及为了获得它而进入，是指阿罗汉果位安住和进入，如果详细分析，似乎需要说很多。一来还来的意思是，在欲界还需要再受生一次，不来是指不需要再受生。此外，一来果是，通过断除三种结和对欲的贪欲与嗔恚，即断除最后的五下分结来安立的；不来果是，通过断除上二界的贪欲、掉举、我慢和无明的一部分来安立的。这些都是声闻乘独有的。在这里，应成派的观点认为一切都是圣者，而在《摄类学》的观点中，入流果的入者可以是凡夫，但其他一切都是圣者。总之，这四种果位（入流果等）的获得者，不会对能获得者和所获得的果实执着为真实。即使有俱生我执，也不会去除其执着境，因为这一切都是以证悟空性为前提的。然后，善现说，我在名言上是断除了烦恼的阿罗汉，但我不会认为“我是阿罗汉”而执着为真实。如果那样执着，那么我也会变成有烦恼者，因此就不是阿罗汉了。“我是阿罗汉，因为世尊在名言上对我，善男子善现是无烦恼者中的最胜者，作了授记。但在胜义中，因为不住于任何事物，所以没有授记为安住于无烦恼之中。因为在胜义中，能住、所住和安住者都不成立。”这样说道，这与应成派认为的真实执着即是烦恼相符。不仅在胜义中没有所获得者、能获得者和获得者，而且在胜义中也没有可取之法。为了说明这一点，世尊问善现：“如来我过去在燃灯佛那里，你认为在胜义中我所获得的法，有什么吗？”善现回答说：“没有。”这里特别提到燃灯佛的名号，是因为导师过去作为青年云的时候，燃灯佛
English
Abiding and entering in order to attain it refers to the abiding and entering of the Arhat fruit, and if analyzed in detail, it seems that much needs to be said. The meaning of 'once-returner' is that one still needs to take birth once more in the desire realm, and 'non-returner' means that one does not need to take it. Furthermore, the fruit of the once-returner is established by abandoning the three bonds and desire and aversion towards desire, that is, by abandoning the last five lower fetters; the fruit of the non-returner is established by abandoning one aspect of desire, excitement, pride, and ignorance of the two upper realms. These are unique to the Hearers. Here, according to the Consequentialist school, all are noble beings, while according to the Compendium of Topics, the one who enters the stream-enterer can be an ordinary person, but all others are noble beings. In short, these four, the stream-enterer and so on, do not cling to the obtainer and the fruit to be obtained as true. Even if there is innate clinging to reality, the object of that clinging is not removed, because all of that is preceded by the realization of emptiness. Then, Subhuti said, 'I am an Arhat who has abandoned afflictions in name, but I do not hold 'I am an Arhat' as true.' If one were to hold it in that way, then I would also become afflicted, and therefore not an Arhat. 'I am an Arhat, because the Blessed One has nominally prophesied to me, the son of good family Subhuti, as the foremost among those without afflictions. But in ultimate reality, because I do not abide in anything, there is no prophecy of abiding in freedom from afflictions. Because in ultimate reality, the abider, the abode, and the one who abides are not established.' This is in accordance with the Consequentialist's view that clinging to reality is affliction. Not only are there no objects to be obtained, obtainers, and attainers in ultimate reality, but there is also no dharma to be taken in ultimate reality. To illustrate this, the Blessed One asked Subhuti, 'When the Tathagata was with the Buddha Dipamkara in the past, do you think there was any dharma that I obtained in ultimate reality?' Subhuti replied, 'There was not.' The name of the Buddha Dipamkara is specifically mentioned here because when the Teacher was the youth Cloud of Dharma in the past, the Buddha Dipamkara
Chinese
依靠燃灯佛的加持，获得了无生法忍，当示现第八地时，燃灯佛授记说你未来将成为释迦牟尼佛，为了忆念这个恩德，将在下面讲述。获得无生法忍是指，由于断除了烦恼，并且对于一切法自性空性的法性完全现证的无分别智慧获得了习惯性的掌控，不仅在等持的阶段，而且在后得的阶段，一切有为法都仅仅显现为如幻如化的空性。由于获得了无生法忍，所以能够现量见到一切法无自性，并且对于所有被授记的、将要获得的以及将要成佛的一切，也都见到是自性空。因此，对于从燃灯佛那里获得了任何真实存在的法，也没有执着。也就是说，在授记的时候，被授记的佛陀并不存在；授记时候的补特伽罗，在被授记之后成佛的时候也不存在。但是在名言上，被授记成佛和成佛之间的补特伽罗们，相续是一体的。没有将前后世的“我”分开，因为有一个普遍的“我”跟随所有前后世的“我”，所以考虑到这一点，才授记说你未来将成为那位佛陀。例如，前世后世以及前半生后半生的“我”们，虽然不是现在的这个“我”，但是对于他们所做的事情，却能说“我做了”，对于他们将要做的事情，也能说“我将要做”。同样，当我说“我要做这个房子、帽子、衣服、鞋子等等”的时候，虽然房子等等并不存在，但是考虑到未来将会出现，所以才这样说。这仅仅是名言上的说法，实际上并没有自性生的东西。如果自性生，那么在想要做房子等等的时候，就必须认为房子等等已经存在，但事实并非如此。考虑到这一点，《未生母经》中说：凡是因缘所生的，即为不生，于彼无有生的自性，依赖于因缘的即为空性。
English
Depending on the blessings of Dipamkara Buddha, he obtained great forbearance of non-arising dharmas. When he manifested the eighth bhumi, Dipamkara Buddha prophesied that in the future you will become the Buddha Shakyamuni. To remember this kindness, it will be explained below. Obtaining great forbearance of non-arising dharmas means that, having abandoned afflictions and having gained habitual control over the non-conceptual wisdom that directly realizes the nature of all dharmas as emptiness, not only in the state of meditative equipoise, but also in the post-meditation state, all conditioned dharmas appear only as emptiness like illusions. Because of obtaining forbearance of non-arising dharmas, all dharmas are directly seen as without inherent existence, and all that is prophesied, to be obtained, and to be enlightened are also seen as empty of inherent existence. Therefore, there is no attachment to thinking that any truly existent dharma was taken from Dipamkara Buddha. That is to say, at the time of the prophecy, the Buddha who was prophesied did not exist; the person at the time of the prophecy also does not exist when he becomes a Buddha after being prophesied. However, conventionally, the individuals between being prophesied to become a Buddha and becoming a Buddha are of the same continuum. Without separating the past and future "I"s, because there is a general "I" that follows all past and future "I"s, considering this, it was prophesied that you will become that Buddha in the future. For example, the past and future lives and the "I"s of the first and second halves of life are not this present "I", but for what they have done, one can say "I did it", and for what they will do, one can say "I will do it". Similarly, when I say "I will make this house, hat, clothes, shoes, etc.", although the house etc. do not exist, I say it considering that they will appear in the future. This is only a conventional expression, but there is no self-existent birth. If there were self-existent birth, then when one thinks of making a house etc., one would have to assume that the house etc. already exist, but that is not the case. Considering this, the Sutra Requested by Anavatapta says: Whatever is born from conditions is unborn. There is no nature of birth in it. Whatever depends on conditions is empty.