Tibetan
་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་མིང་གིས་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྒྲ་དོན་ནི། ལས་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་སོ་སོ་ཐ་དད་པ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བས་ན་དེ་ལྟར་དུ་བཤད་དོ། །ཡང་རབ་འབྱོར་ལ་མཚན་དཔེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བལྟ་ཞིང་འདོད་པར་བྱ་སྙམ་མམ་ཞེས་དྲིས། འམ་དང་མམ་གཉིས་ནི་འགྱུར་ཁྱད་ཙམ་ཡིན་ཅིང་དོན་ལ་ཁྱད་མེད་དོ། །ལན་དུ་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་སོགས་ཞུས། གོང་དུ་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་མིན་ལ། འདིར་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་སླར་དྲིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོགས་གནང་སྟེ། མཚན་དཔེ་ཡོད་ཙམ་གྱི་སྐུ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བལྟ་བར་མི་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བལྟ་བར་བྱེད་ན་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལའང་མཚན་དཔེ་ཡོད་པས་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འདོད་དགོས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ན། དེ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་ན་མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངའ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བལྟ་ཞིང་འདོད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གྱིས་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་ཤེས་པ་ལྟར་ན་དེ་ལྟར་མི་བལྟའོ་ཞེས་ཞུས་སོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་མཚན་སོ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཙམ་མི་གསལ་ཞིང་མ་རྫོགས་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་རྣམས་ནི་གསལ་ཞིང་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ལ། །འདི་དག་ཡོད་པར་འདོད་མོད་ཀྱི། །ཞེས་དང་། ཐུབ་མཚན་ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་། །གསལ་ལ་རྫོགས་པས་འཕགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ནི་གཟུགས་སྐུ་བསྟན་ནས་ཆོས་སྐུ་སྟོན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་བསྩལ་པ་ནི། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་དོན་དབུ་མ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་འགྲེལ་པར་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དེ་དྲངས་ནས། དོན་འདི་ལྟར་བཤད་དེ། ཚིག་དེ་དག་གིས་ནི་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པའི་ཆོས་སུ་བདེན་པར་འཛིན་པས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་ཤིང་སྤོང་བ་ཡིན་པས། དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་བ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི་སྔར་ལྟར་བཟུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་དེས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ་སྤྲོས་པས་བློ་མིག་ཉམས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་ཉ ིད་མི་མཐོང་བའི་ཤེས་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ།། ཚིག་དོན་ནི། སེམས་ཅན་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ངའི་མཚན་དཔེ་སོགས་མཐོང་ན་ང་ལ་གཟུགས་སུ་བདེན་ཞེན་གྱིས་ལྟ་ཞིག་མཐོང་བ་སྟེ་འཛིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་གང་དག་ང་ལ་ངའི་མིང་སོགས་ཐོས་ཤིང་སྒྲར་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བདེན་པར་ཤེས་པ་སྟེ་ཞེན་ནས་འཛིན་པ་སོགས་མདོར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བདེན་པར་ཞེན་པའི་བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པ་དེ་དག་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བོ་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ངའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་མི་མཐོང་ངོ་།། མི་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་ལྟ་དགོས་ཤིང་། འདྲེན་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་ནི། བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པའི་བློ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི་བློ་དེས་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་མཚོན་ཏེ་ཆོས་གང་ལ་ཡང་བདེན་ཞེན་ཡོད་ན་ཆོས་དེའི་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་བ་ནི་འདྲའོ། །གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་དགོས་ལ། དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ཆོས་གང་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་དགོས་ཏེ། བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་མཐོང་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་འདི་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་གནས་སོ། །དེར་མ་ཟད། ཆོས་གང་ཡིན་ཡང་དེ་བདེན་མེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་ཀྱང་། དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་བློ་དེའི་སྣང་ངོར་སྤྲོས་པ་འཆར་ཡང་ངེས་ངོར་སྤྲོས་པ་གཅོད་དགོས་སོ། །དེའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མཚན་དཔེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཆད་ལྟ་འགོག་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཁྱོད་འདི་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་ལ་ཞིག་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ན། ཆོས་དེ་རིགས་པས་རྣམ་པར་བཤིག་པའམ། མེད་པར་བྱས་ཏེ་ཆད་པར་བཏ
Chinese
因此，在名言中用名字称呼它。个体的声音意义是：由于业力的力量，众生各自不同地产生，所以这样解释。世尊又问善现：你认为仅仅因为具有圆满的相好，就应该视其为如来并希望如此吗？“འམ་（藏文）”和“མམ་（藏文）”只是翻译上的差异，意义上没有区别。善现回答说：不是这样的。虽然前面也出现过类似的情况，但那不是为了主要展示法身，而这里是为了展示法身而再次提问。世尊说：是的，是的，不要仅仅因为有相好就视其为如来。善现，如果那样看待，那么转轮王也具有相好，因此必须认为他就是如来，如果不是这样认为，那么仅仅因为具有圆满的相好，就不应该视其为如来并希望如此。说完之后，善现说：如我所知世尊所说之义，不应如是观。转轮王具有三十二相，但不够明显和圆满，而佛的相好则明显且圆满。如经中所说：转轮王，都认为具有这些，以及，佛陀的相好安住于处，以明显和圆满而超胜。因此，通过示现色身来展示法身。世尊以偈颂形式说道：凡以色身见我，等等。此义在《中观根本慧论》的注释中，宗喀巴大师亲自引用此经文，并解释说：这些话的意思是，如果执着于色声等戏论之法为真实，那就是错误地进入和舍弃了佛的真如。因此，他没有见到佛的真如，所以佛的真如应该被视为法性和法身。法身不是以先前执着的方式来认识的，因为以那种方式无法认识它，这样来展示并
English
Therefore, in conventional terms, it is called by name. The meaning of the sound of an individual is: because beings are born separately and differently due to the power of karma, it is explained in this way. Again, the Lord asked Subhuti: Do you think that just because one has perfect marks and signs, one should regard him as the Tathagata and wish for it? "འམ་ (Tibetan)" and "མམ་ (Tibetan)" are only differences in translation, and there is no difference in meaning. Subhuti replied: It is not like that. Although something similar has happened before, it was not for the purpose of mainly showing the Dharmakaya, but here it is asked again for the purpose of showing the Dharmakaya. The Lord said: Yes, yes, one should not regard him as the Tathagata just because he has marks and signs. Subhuti, if one looks at it that way, then the Chakravartin king also has marks and signs, so it must be thought that he is the Tathagata, and if he is not thought of in this way, then just because he has perfect marks and signs, one should not regard him as the Tathagata and wish for it. After saying that, Subhuti said: As I understand the meaning of what the Lord said, one should not look at it like that. The Chakravartin king has thirty-two marks, but they are not obvious and complete, while the marks and signs of the Buddha are obvious and complete. As it is said in the sutra: Chakravartin kings, it is thought that they all have these, and, the marks of the Buddha abide in the place, surpassing with clarity and perfection. Therefore, by showing the Rupakaya, the Dharmakaya is shown. The Lord said in the form of a verse: Those who see me in the form of Rupakaya, and so on. The meaning of this is in the commentary on the Root Wisdom of the Middle Way, where Je Tsongkhapa himself quoted this sutra and explained it: The meaning of these words is that if one clings to the phenomena of illusion such as form and sound as real, then one is wrongly entering and abandoning the Suchness of the Buddha. Therefore, he does not see the Suchness of the Buddha, so the Suchness of the Buddha should be regarded as Dharmata and Dharmakaya. The Dharmakaya is not to be known in the way it was previously clung to, because it cannot be known in that way, thus showing and
Chinese
如经中所说：“因执著而使智慧之眼昏花，因此不能见到如来之真如。”词义是：如果众生见到如来我的相好等，就以对色身的实执而观见我，即是执著；如果众生听到我的名字等，并通过言语表达而真实地了解我，即是执著。总之，如果对如来的名和色身执著为真实，被实执所束缚，那么这些人就是对如来法身的见解产生了邪见，这些人就不能见到如来我的法身空性。不能见到的原因是，诸佛的法身自性身必须视为法性身。引导者诸佛的法身，即法性胜义谛，不是被实执束缚的智慧所能了解的，因为法身是智慧所不能完全了解的。要知道佛的法身空性，必须证悟空性。由此可以推知，如果对任何法有实执，就不能见到该法的法性。无论是色等世俗谛的任何法，在现量证悟时，必须以具有戏论的方式显现；而现量证悟这些法的法性胜义谛时，必须以断除戏论的方式证悟。这两种谛的见解方式的差别是难以理解之处。不仅如此，即使没有现量证悟任何法的无实性，但以总义的方式了解该法时，在该智慧的显现中，虽然会显现戏论，但在确定时必须断除戏论。归纳其含义是：如果从法身的角度来说，仅仅凭借相好圆满，如来也不会证悟无上菩提。为了防止断见，须菩提，你不要认为进入菩萨乘的人们，如果了解到任何色等法在胜义中没有成立，就用理智来分析或消灭该法，从而堕入断灭。
English
As it is said in the sutra, "Due to attachment, the eye of wisdom is dimmed, therefore one cannot see the suchness of the Tathagata." The meaning of the words is: If sentient beings see the marks and characteristics of the Tathagata, they see me with a true attachment to the form body, which is attachment; if sentient beings hear my name, etc., and truly understand me through verbal expression, that is attachment. In short, if one is attached to the name and form body of the Tathagata as real, and is bound by the attachment to reality, then these people have a wrong view of the Dharmakaya of the Tathagata, and these people cannot see the emptiness of the Dharmakaya of the Tathagata. The reason for not being able to see it is that the Dharmakaya Svabhavikakaya of the Buddhas must be regarded as the Dharmata Kaya. The Dharmakaya of the guide Buddhas, that is, the Dharmata Paramarthasatya, is not to be understood by the wisdom bound by the attachment to reality, because the Dharmakaya cannot be fully understood by the wisdom. To know the emptiness of the Dharmakaya of the Buddha, one must realize emptiness. From this, it can be inferred that if there is attachment to reality in any dharma, one cannot see the dharmata of that dharma. Whether it is any dharma of conventional truth such as form, etc., when it is directly realized, it must appear in the manner of having elaboration; and when directly realizing the ultimate truth of the dharmata of these dharmas, it must be realized in the manner of cutting off elaboration. The difference in the way of seeing these two truths is a difficult point to understand. Moreover, even if one does not directly realize the unreality of any dharma, but when understanding the dharma in a general way, although elaboration will appear in the appearance of that wisdom, elaboration must be cut off in determination. The summary of its meaning is: If speaking from the perspective of the Dharmakaya, the Tathagata will not attain unsurpassed Bodhi merely by relying on the perfection of marks and characteristics. To prevent nihilistic views, Subhuti, do not think that if people who have entered the Bodhisattva path understand that any dharma such as form, etc., is not established in the ultimate sense, they will analyze or destroy that dharma with reason, thereby falling into annihilation.