Tibetan
ས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་དེ་མི་འགྱུར་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་འདི་ལ་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བལྟ་བ་སྟེ་བཟུང་ཞིང་འདོད་པར་བྱ་སྙམ་མམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། ལན་དུ་དེ་ནི་མ་ལགས་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ལྟར་བལྟ་བར་མི་བགྱི་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ། རྒྱུ་མཚན་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་གྲུབ་ཀྱི། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་འདྲ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་གྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཞིག་ཡོད་ན་དེའི་མཚན་དཔེ་རྣམས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་སྙམ་ན་དེ་མེད་ཅེས་སྟོན་པ་ནི། མཚན་དཔེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྙམ་མམ་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་བལྟ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་མཚན་དཔེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བདེན་ཞེན་གྱིས་མི་བལྟ་སྟེ། མཚན་དཔེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་དག་ནི་ཚོགས་ཤིང་འདུས་པའི་དངོས་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟར་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པར་མཚན་དཔེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྔར་ཡང་བྱུང་མོད། དེ་ནི་མོས་སྤྱོད་ཀྱིས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ཅིང་། འདིར་ནི་ལྷག་བསམ་དག་པ་འཕགས་པའི་ས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ཅེས་ཀ་མ་ཤཱི་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་མེད་ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དོན་དམ་པར་ཆོས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བདེན་ཞེན་གྱིས་དམ་བཅའ་ཞིང་ཟེར་ན། དེ་ནི་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་ཞེན་ཅིང་ལོག་པར་རྟོག་པའི་བདེན་འཛིན་གྱིས་ཟིན་པའམ་བཅིངས་པ་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ང་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་མ་གཏོགས་གང་ཡང་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཅིང་། འདིར་ལུང་གིས་བརྗོད་ན། མདོ་ལས། མིང་ནི་གང་དང་གང་གིས་ནི། །ཆོས་རྣམས་གང་དང་གང་བརྗོད་པ། །དེ་དང་དེ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། རིན་པོ་ཆེ་མཐའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འཇམ་དཔལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་ན་གང་དང་གང་གིས་གང་དང་གང་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་དང་དེ་ལ། ཆོས་དེ་དང་དེ་མ་མཆིས་ལགས་སོ། །གང་མ་མཆིས་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་ད
Chinese
如果认为色身也会消失，为了说明它不会消失，（佛）问道：对于这个完全成就的色身，是否应该真正地视为如来，执持并希求呢？回答说：不是的，不应该那样看待。原因是色身也是由因缘聚合而成，并非真实成就，如同功德之聚，只是在名言上称为色身。如果认为色身存在，那么它的相好是否真实存在呢？为了说明这一点，（佛）问道：是否应该以圆满的相好来视如来呢？回答说：不应该那样看待。不应该以如来身上圆满的相好真实存在的方式，以实执来视如来。因为这些圆满的相好是聚集和合之物，如幻而有，并非真实成就圆满的相好，只是在名言上那样说。这种情况以前也发生过，那是依于信解行而修持的缘故；而这里是依于清净的增上意乐，从圣者的地位上修持的缘故，如卡玛拉希拉所说。同样，如来说“没有如来所说的法”的意义也如前所述。如果有人以实执立誓并说：如来真实地宣说了法。那么，这就是执着于无为有，被颠倒妄想的实执所束缚，等于是诽谤了我如来。原因是，法和说法只是名言，没有任何事物是真实成就的，这个道理前面已经说过了。这里用经文来说明：经中说：以何名，以何物，凡所说诸法，彼与彼皆非有，彼乃诸法之法性。以及《宝积经》中也说：文殊菩萨对世尊说：世尊，在此以何者与何者所说的法，彼法并不存在。凡不存在者，即是空性。
English
If one thinks that the form body will also disappear, to show that it will not disappear, (the Buddha) asks: Should this completely accomplished form body be truly regarded as the Tathagata, held and desired? The answer is: No, it should not be viewed that way. The reason is that the form body is also formed from the aggregation of causes and conditions, and is not truly accomplished, like a collection of merit, but is nominally called the form body. If one thinks that the form body exists, are its marks and signs truly existent? To explain this, (the Buddha) asks: Should the Tathagata be viewed by the perfect marks and signs? The answer is: It should not be viewed that way. One should not view the Tathagata with the true clinging that the perfect marks and signs on the Tathagata's body are truly existent. Because these perfect marks and signs are gathered and assembled things, like illusions, they are not truly accomplished as perfect marks and signs, but are only spoken of that way nominally. Such a thing has happened before, but that was because of practicing based on faith and practice; and here it is because of practicing from the position of a noble being with pure higher intention, as Kamalashila said. Similarly, the meaning of the Tathagata saying "There is no Dharma taught by the Tathagata" is also as explained above. If someone vows and says with true clinging: The Tathagata truly taught the Dharma. Then, this is clinging to non-existence as existence, bound by the true clinging of inverted delusion, which is equivalent to slandering me, the Tathagata. The reason is that Dharma and teaching Dharma are only nominal, and nothing is truly accomplished, which has been said before. Here, it is expressed by scripture: In the sutra it says: By what name, by what thing, whatever dharmas are spoken of, that and that are not existent, that is the Dharmata of all dharmas. And in the Ratnakuta Sutra it also says: Manjushri said to the Bhagavan: Bhagavan, in this, that Dharma which is spoken of by what and what, that Dharma does not exist. Whatever does not exist is emptiness.
Tibetan
ང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བརྡར་བཏགས་སྟོན། །དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཆེད་དུ་བྱས། །དེ་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་དག་གི་དོན་རྒྱ་ཆེ་ཡང་མཚོན་ཙམ་ནི། བུམ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་དེ་དང་དེའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་སྒྲས་ནི་དངོས་སུ་དོན་སྤྱི་བརྗོད་ཀྱི། བུམ་སོགས་རང་མཚན་རྣམས་ནི་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་རང་དབང་དུ་མེད་པས། དེ་དག་ནི་རང་རང་གི་མིང་གི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་གཞིར་རང་དབང་གིས་མ་གྲུབ་ཅིང་། སྒྲ་དེ་དང་དེའི་བརྗོད་བྱའི་རང་ལྡོག་རྣམས་ནི་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཅེས་སྟོན་པའོ། །དེར་གྲུབ་ན་ནི་གནོད་བྱེད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཡོད་དེ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཐེག་བསྡུས་ལས། མིང་གི་སྔ་རོལ་བློ་མེད་ཕྱིར། །མེད་པའི་ཕྱིར་དང་མ་འདྲེས་ཕྱིར། །དེ་ཡི་བདག་ཉིད་བདག་མེད་དང་། །བདག་འདྲེས་འགལ་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་ན། སྒྲ་རྣམས་ནི་དོན་དེ་དང་དེ་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་འཇུག་གི །དངོས་པོའི་དབང་གིས་མི་འཇུག་སྟེ། བུམ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དེའི་མིང་མ་བཏགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་བུམ་སོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། དོན་གཅིག་ལ་ཡང་མིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྗོད་ཆོག་པ་དང་། དོན་དུ་མ་ལ་ཡང་མིང་གཅིག་གིས་བརྗོད་ཆོག་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོའི་དབང་གིས་འཇུག་ན་ནི། མིང་མ་བཏགས་པའི་སྔོན་དུ་ཡང་དེའོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་དང་། དོན་གཅིག་ཏུ་མར་ཐལ་ཞིང་དོན་དུ་མ་ཡང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ལ། བུམ་སོགས་མེད་པའི་གཞིར་ཡང་དེ་དག་གི་མིང་ནས་བརྗོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ན་བུམ་སོགས་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་བུམ་སོགས་ཀུན་གྱིས་མི་ཕོངས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སོགས་མང་ངོ་། །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གྱིས་མ་འོངས་པ་ན་སེམས་ཅན་གང་དག་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཟབ་མོ་བཤད་པ་འདི་ཐོས་ན་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་ཞུས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོང་དུ་ཡང་སོང་མོད། གཞི་དང་དགོས་པ་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེའི་ལན་སོང་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་ནས། སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དུ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཅན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་འཇོག་ཚུལ་ནི། མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་
Chinese
我，《释量论》中也说：声音都是以约定俗成的方式来表示，那是为了名言而设立的，那时没有自己的体性。就像所说的那样。这些的意义虽然广大，但略微表示一下：在说瓶子等法的时候，声音实际上说的是总义，瓶子等自相不是声音直接表达的对象，因此，那些不是各自名称的名言所安立的基础，也不是由自主成立的，声音和那个声音所表达的自相和差别也不是真实成立的。如果在那里成立，有什么损害呢？有，圣者无著在《摄大乘论》中说：由于在名称之前没有智慧，由于没有和不混合，它的自性无我和，我和混合相违而成立。如果简略地说这个意义：声音都是以名言的势力而安立在那个意义上的，不是以事物本身的势力而安立的。因为对于瓶子等的任何法，在没有给它命名之前，就不会产生瓶子等的概念，并且一个意义可以用各种名称来表达，多个意义也可以用一个名称来表达。如果以事物本身的势力来安立，那么在没有命名之前，也会出现“那是”的想法，并且一个意义会变成多个，多个意义也会变成一个。并且在没有瓶子等的地方，也可以用那些名称来称呼，因此在那里也会有瓶子等，这样一来，有些众生就不会被所有的瓶子等所困扰，等等，有很多过失。然后，善现问：未来世的众生，听到这样甚深的法，会相信吗？像这样的问题，前面也已经出现过了，但由于基础和必要不同。世尊也考虑到已经回答过这个问题，所以说：那些众生也不是在胜义谛中成立的众生，也不是在名言中没有众生。理由是，之所以称为众生，是因为如来已经说了在胜义谛中没有众生，但在世俗谛中称为众生。在世俗谛中安立众生的方式是，经中说：就像支分
English
I, as it is also said in the Pramāṇavārttika: Sounds are shown to be designated by convention. That is done for the sake of terminology. At that time, there is no own characteristic. Just like it is said. Although the meaning of these is vast, just to represent it: When speaking of phenomena such as vases, the sound actually expresses the general meaning, but the self-characteristics of vases etc. are not the direct objects of expression of the sound. Therefore, those are not established as the basis for the application of the terminology of their respective names, nor are they established independently. And the self-reverse of the expression of that sound and that sound are not truly established. If it is established there, what harm is there? There is, the noble Asanga said in the Mahāyānasaṃgraha: Because there is no mind before the name, Because of being non-existent and unmixed, Its selflessness and, The contradiction of self-mixing will be established. If we summarize the meaning of this: Sounds are applied to that and that meaning by the power of terminology, not by the power of things themselves. Because for any phenomenon such as vases, the concept of vases etc. does not arise before its name is given, and one meaning can be expressed by various names, and multiple meanings can also be expressed by one name. If it is established by the power of things themselves, then before the name is given, the thought of "that is" will also arise, and one meaning will become multiple, and multiple meanings will become one. And in the place where there are no vases etc., those names can also be used to call them, so there will also be vases etc. there, so some sentient beings will not be troubled by all the vases etc., and so on, there are many faults. Then, Subhūti asked: In the future, will sentient beings who hear this profound Dharma be able to believe it? Such a question has already appeared above, but due to the different basis and necessity. The Blessed One also considered that he had already answered this question, so he said: Those sentient beings are not sentient beings established in the ultimate truth, nor are there no sentient beings in terminology. The reason is that the reason why they are called sentient beings is because the Tathāgata has said that there are no sentient beings in the ultimate truth, but they are called sentient beings in the conventional truth. The way to establish sentient beings in the conventional truth is, as the sūtra says: Just like the limbs