Tibetan
་སེམས་སོགས་འབྱུང་བ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལ་འཛིན་དང་སྡང་། །འདི་དག་དང་ནི་ཡོངས་འབྲེལ་བས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ང་སངས་རྒྱས་པས་རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་གོང་འཕེལ་དུ་བྱའོ། །བཟོད་པའི་འཁོར་གསུམ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱིས་མི་གནས་པར་མ་ཟད། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་གནས་ཤིང་། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་གང་ཅི་ལ་ཡང་བདེན་ཞེན་གྱིས་མི་གནས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་བདེན་པར་མེད་པའི་དོན་དམ་པ་ལ་ཡང་བདེན་ཞེན་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་ཞེན་ཅིང་གནས་པའི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མི་གནས་པ་སྟེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅི་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་མི་གནས་པར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེས་མཚོན་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་གཞན་ལའང་སྦྱོར་བར་དགོངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་བདེན་ཞེན་མེད་པའི་ཚུལ་འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་སོགས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་དུ་བདེན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཅན་གང་དག་ཅེས་གསུངས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་བདེན་སྟོང་དུ་བཤད་པ་ནི་རྫུན་དུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡང་དག་པར་གསུངས་པ་དང་། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེན་པར་གསུངས་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་པོ་སྟེ། ལོག་པར་གསུངས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐོབ་བྱའི་ཆོས་གང་ཡང་སངས་རྒྱས་པའམ་བསྟན་པ་དེ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡང་མེད་ཅིང་། རྫུན་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ནི། ཀུན་རྫོབ་རྣམས་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་མེད་པས་མི་བདེན་ཅིང་རྫུན་པ་ལ་བཤད་པ་ལྟར་སྣང་སྟེ། གཞུང་འདིས་མཐའ་གཉིས་སེལ་བའང་ཡིན་ནོ། །བདེན་མེད་རྟོགས་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་བྱེད་ལས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅེས་སྟོན་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། མིག་དང་ལྡན་པའི་མི་ཞིག་མུན་པ་ཆེན་པོར་ཞུགས་ནས་ཡུལ་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་གསལ་བར་མི་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་སེམས་གང་བདེན་མེད་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་ཤིང་བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པའི་མངོན་ཞེན་གྱི་ལྟ་བའི་གཡང་དུ་ལྷུང་ནས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ནི་དཔེ་དེ་དང་འདྲ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། ནམ་ལངས་ཏེ་ཉི་མ་ཤར་ནས་མིག་དང་ལྡན་པའི་མིས་ཡུལ་གཟུགས་བཟང་ངན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་སེམས་གང་བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པའི་དངོས་པོར་མ་ལྷུང་བས་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དཔེ་དེ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་མི་མུན་པར་ཞུགས་ནས་གཟུགས་མི་མཐོང་བ་དང་འདྲ་ཞིང་། བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་མིག་ལྡན་གྱིས་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བར་བཤད་ཅིང་། གཞན་ཡང་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་ལྔ་ནི་དམུས་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ནི་ལོང་ཁྲིད་མིག་ལྡན་དང་འདྲ་སྟེེ། སྡུད་པ་ལས། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་མཇུག་ཏུ། ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་མ་ཟིན་ན་མིག་མེད་ལྟ་བུ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བགྲོད་མི་ནུས་ཤིང་། ཟིན་ན་མིག་ལྡན་ལྟ་བུ་དང་དེར་བགྲོད་ནུས་སོ་ཞེས་སྔོན་མ་དང་སྦྲེལ་ནས་སྟོན་པ་ནི། གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་ཟིན་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་གྱུར་ཅིང་འདི་ཡི་མིང་ཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་ལོང་བའི་ཚོགས་ཀུན་བདེ་བླག་ཏུ། །མིག་ལྡན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གིས་འདོད་པ་ཡིས། །ཡུལ་དུ་ཁྲིད་པ་དེ་བཞིན་འདིར་ཡང་བློས། །མིག་ཉམས་ཡོན་ཏན་བླངས་ཏེ་རྒྱལ་ཉིད་འགྲོ །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད་ལྟ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་གཞུང་འདི་འཛིན་འཆང་སོགས་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གང་འབྱུང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ད་ལྟ་ནས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ
Chinese
生起贪心等的原因是，《释量论》中说：“若有我则知有他，于我他分执著与嗔恨，以此等与完全相关联，一切过失皆会生起。”如是所说。以如是忍辱的力量，我已成佛，因此，菩萨们应断除如是的我执，发起并增上无上菩提心。不仅不住于忍辱的三轮体空，而且不住于色声等，对于任何世俗谛的法都不以实执而住，也不应以实执而住于世俗谛法中无有真实的胜义谛。原因是，执著并安住于色声等之境，无论何者，就其本身而言，在胜义谛中是不存在的，因为它们是不成立的。因此，如来曾说：“菩萨应行布施，不住于任何胜义谛。”这表明也应将其应用于戒律等其他方面。菩萨应以这种无有实执的方式行布施，守护戒律等。对众生真实存在的执著本身在胜义谛中是不存在的，而且，在名言中，所说的那些众生本身也并非自性存在。原因是，善现，如来如此宣说诸法皆是真实空性，并非虚妄之语。如来是如实宣说，不颠倒，宣说不变的真理，宣说诸法实相者，因此不是虚妄的宣说者。善现，如来所证悟或所开示的任何法，无论是真实的胜义谛法，还是虚假的世俗谛法，都没有真实成立的。莲花戒说：世俗谛在胜义谛的智慧面前是不存在的，因此是不真实的，似乎是虚假的。此论也旨在消除两种边见。无有真实的意义
English
The reason for the arising of greed and other emotions is as stated in the Pramāṇavārttika: "If there is self, then one knows there is other. One clings to and hates the divisions of self and other. Because of being completely connected with these, all faults will arise." As it is said. Because of the power of such patience, I have become a Buddha, therefore, Bodhisattvas should abandon such clinging to self, generate and increase the unsurpassed Bodhicitta. Not only do they not abide in the three spheres of patience with true clinging, but they also do not abide in forms, sounds, etc. They do not abide with true clinging to any conventional truth, nor should they abide with true clinging to the ultimate truth, which is the absence of truth in conventional truths. The reason is that whatever is clung to and abides in forms, sounds, etc., is not truly existent in the ultimate truth, because they are not established. Therefore, the Tathagata said, "Bodhisattvas should give alms without abiding in any ultimate truth." This indicates that it should also be applied to other aspects such as discipline. Bodhisattvas should give alms and keep the precepts in this way, without true clinging. The very clinging to the real existence of sentient beings does not exist in the ultimate truth, and in terms of names, those sentient beings who are said to exist are not inherently existent. The reason is, Subhuti, that the Tathagata has thus declared that all dharmas are truly empty, not a false statement. The Tathagata is the one who speaks truthfully without reversing, speaks the unchanging truth, and speaks the reality of all dharmas, therefore he is not a false speaker. Subhuti, whatever dharma the Tathagata has realized or taught, whether it is the true ultimate truth or the false conventional truth, none of them are truly established. Kamalashila said: Conventional truths do not exist in the face of the wisdom that examines the ultimate truth, therefore they are not true and appear to be false. This treatise also aims to eliminate both extremes. There is no true meaning
Chinese
对于由于未证悟而导致布施等行为存在差异的说明如下：例如，就像一个有眼睛的人进入黑暗中，无法清楚地看到任何事物一样，那些不面向无实，被实执束缚，陷入执着见解深渊的布施菩萨，应当被视为与此例相似的菩提萨埵。又如，天亮日出后，有眼睛的人能看到各种好坏事物一样，那些不被实执束缚，完全施舍的菩提萨埵，应当被视为与此例相似。因此，被实执束缚的布施就像人进入黑暗中看不到东西一样，而证悟无实的布施就像有眼睛的人看到东西一样。此外，未被证悟无实的智慧所摄持的布施等五度就像盲人一样，而证悟无实的智慧波罗蜜多就像盲人由有眼者引导一样。《摄颂》中说：“无数亿兆的盲人，没有向导，既不识路，又怎能进入城市？没有智慧，这五度就像没有眼睛一样，没有向导，无法触及菩提。”在结尾处，说明如果最初的五度未被证悟无实的般若波罗蜜多所摄持，就像没有眼睛一样，无法到达佛的境界；如果被摄持，就像有眼睛一样，能够到达那里，与前面联系起来说明：“何时被智慧完全摄持，那时便获得眼睛，并获得此名。”吉祥月称在《入中论》中也说：“就像盲人群体，被一个有眼者轻易地引导到所希望的地方一样，在这里，智慧也能弥补眼根的不足，从而证得佛果。”之后，薄伽梵说，无论是现在还是未来，凡是出现受持此经者，如来现在就能知晓和看到这些众生。
English
The explanation of how there are differences in the activities of giving, etc., due to not realizing emptiness is as follows: For example, just as a person with eyes enters a great darkness and cannot clearly see any objects of form, so too, bodhisattvas who do not turn their minds towards emptiness, who are bound by clinging to reality, and who fall into the abyss of biased views, should be regarded as bodhisattvas of enlightenment similar to that example. Again, just as when dawn breaks and the sun rises, a person with eyes can see various kinds of good and bad objects, so too, bodhisattvas who are not caught up in objects bound by clinging to reality and who give completely should be regarded as similar to that example. Therefore, giving bound by clinging to reality is like a person entering darkness and not seeing forms, while giving that realizes emptiness is said to be like a person with eyes seeing forms. Furthermore, the five perfections, such as giving, that are not grasped by the wisdom that realizes emptiness are like blind people, while the perfection of wisdom that realizes emptiness is like a blind person being led by someone with eyes. The Compendium says: "Billions of blind people without a guide, do not know the way, how can they enter the city? Without wisdom, these five perfections are like having no eyes, without a guide, they cannot touch enlightenment." At the end, it is explained that if the first five perfections are not grasped by the Prajnaparamita that realizes emptiness, they are like having no eyes and cannot reach the state of Buddhahood; if they are grasped, they are like having eyes and can reach there, connecting with the previous statement: "When it is completely grasped by wisdom, then one obtains eyes and obtains this name." The glorious Chandrakirti also said in the Entering the Middle Way: "Just as a group of blind people are easily led to the desired place by one person with eyes, so too here, wisdom can make up for the deficiency of the eye faculty and attain Buddhahood." Then, the Bhagavan said that whether in the present or future, whoever arises who upholds this scripture, the Tathagata knows and sees those beings from now on.